درخت حوزه‌های تخصصی

معاهده راهبردی ایران و روسیه، به عنوان یک سند کلیدی دارای ابعاد سیاسی، اقتصادی، نظامی و فرهنگی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نحوه و ابعاد مختلف بازنمایی این توافق در رسانه های متفاوت و بایسته های چگونگی پرداختن به آن در رسانه های جمهوری اسلامی ایران، بویژه رسانه های برون مرزی است. برای تحلیل این موضوع، از روش تحلیل محتوای کیفی با تکنیک مطالعه اسنادی و مصاحبه عمیق استفاده شده است. یافته ها نشان می دهند که بیشتر رسانه های داخلی، این توافق را به عنوان یک موفقیت دیپلماتیک و اقتصادی معرفی کرده و بر تقویت روابط دو کشور در برابر فشارهای خارجی تاکید می کنند. در مقابل، رسانه های منتقد به بررسی دقیق تر ابعاد مختلف توافق و هزینه های محتمل آن می پردازند و وابستگی به روسیه را به چالش می کشند. همچنین، رسانه های غربی این توافق را به عنوان تهدیدی برای منافع آمریکایی و هم پیمانانش در خاورمیانه تحلیل می کنند. نتایج این پژوهش بر لزوم رعایت بایسته های رسانه ای، شامل تحلیل دقیق محتوای اخبار، ارائه دیدگاه های مختلف و پرهیز از هیجان زدگی تأکید دارد و نقش رسانه ها در شکل دهی به درک عمومی و تأثیرگذاری معاهده مورد پژوهش را، بر سیاست گذاری ها، اساسی می داند.

مقدمه: در این مقاله بسته آموزشی سواد روانشناختی رسانه و فضای مجازی مبتنی بر فرهنگ که برای نخستین بار در ایران طراحی و اعتباریابی شده معرفی شده است. روش پژوهش: پیمایشی و کاربردی، در زمره مطالعات روانسنجی است. محتوای بسته آموزشی سواد روانشناختی رسانه و فضای مجازی بر اساس نظر صاحب نظران در قالب دستور عمل هشت جلسه ی آموزشی-تبیینی طراحی، اعتباریابی و معرفی شده است. جامعه آماری و نمونه پژوهش در بخش اول منابع مرتبط و در بخش دوم 12صاحب نظر بودند. یافته ها: روایی محتوایی این بسته آموزشی در مقوله مرتبط بودن87.51، در وضوح 79.17، در سادگی79.16 و در کل81.95 و قابل قبول می باشد. نسبت روایی محتوایی این بسته آموزشی0.92و ضریب شاخص اهمیت آن نیز92.8به دست آمد. بحث و نتیجه گیری: بسته آموزشی مبتنی با رویکرد تبیینی و تسهیل گرانه از اعتبار محتوایی قابل قبولی برخوردار است. آموزش این بسته آموزشی و مداخله ای در راستای مقابله با تهدیدات شناختی و ترکیبی رسانه ای و پیشگیری از آسیب های رسانه ای در گروه های مختلف به ویژه نوجوانان پیشنهاد می شود و انتظار می رود با ارتقای دانش و فرهنگ کاربری رسانه و فضای مجازی نقش موثری در کاهش آسیب پذیری از تهدیدات رسانه ای داشته باشد.

مرجعیت دینی در اسلام، به ویژه در سنت شیعی، همواره جایگاهی محوری در هدایت دینی، فقهی و اجتماعی جوامع مسلمان داشته است. با گسترش پدیده جهانی شدن و تحولات ناشی از آن در عرصه های فرهنگی، ارتباطی و معرفتی، ساختار سنتی مرجعیت دینی با چالش هایی بنیادین مواجه شده است. این تحولات شامل گسترش فناوری های نوین ارتباطی، رشد فردگرایی معرفتی، تسریع در گردش اطلاعات و تضعیف نظام های سلسله مراتبی معرفتی است. پژوهش حاضر با تمرکز بر موضوع مرجعیت دینی، تلاش دارد تبیین کند که فرآیند جهانی شدن چگونه اقتدار، مشروعیت و کارکرد مراجع دینی را در چارچوب الهیات فلسفی و کلامی اسلامی دستخوش تغییر کرده است. فرضیه تحقیق بر این است که جهانی شدن، با ایجاد شکاف میان الگوی سنتی مرجعیت و نیازهای جدید معرفتی، موجب بازتعریف اقتدار مذهبی و ظهور کنشگران دینی نوظهور شده است. پژوهش با روش کیفی و تحلیل محتوای منابع علمی انجام شده و نمونه مورد بررسی شامل ۱۵ مقاله و کتاب معتبر است. نتایج نشان می دهد که مرجعیت دینی در عصر جهانی شدن میان دو قطب تطبیق پذیری و مقاومت فعال نوسان دارد و در حال بازسازی معنا و نقش خود است.

این مقاله به بررسی پوشش خبری انتخابات ریاست جمهوری 2024 آمریکا در رسانه های هند می پردازد. تمرکز مقاله به طور ویژه بر نحوه برجسته سازی اخبار مربوط به شخصیت ها و رویدادهای مرتبط با انتخابات ریاست جمهوری 2024 آمریکا در روزنامه تایمز آو ایندیا به عنوان یکی از برجسته ترین و پر تیراژترین روزنامه های منتشر شده انگلیسی زبان در سطح ملی در کشور هند است. رویکرد نظری مقاله، نظریه برجسته سازی و روش انجام پژوهش تحلیل محتوا می باشد. یافته های تحقیق بر روی 113 خبر جمع آوری شده در مورد اخبار انتخابات آمریکا نشان داد که برجسته سازی اخبار روزنامه تایمز آو ایندیا از نظر میزان پوشش خبری، جهت گیری مثبت و منفی، چارچوب تضاد و گمانه زنی در مورد برنده انتخابات به نفع دونالد ترامپ، نامزد حزب جمهوری خواه بوده است. همچنین نتایج مقاله نشان داد که این نحوه برجسته سازی موضع خود روزنامه بوده و متاثر از برجسته سازی بین رسانه ای نیست.

این پژوهش با هدف شناسایی الگوهای بازنمایی زنان در ویژه برنامه های «صد زن» بی بی سی فارسی، نقش رسانه های بین المللی در شکل دهی ادراک عمومی از مسائل جنسیتی را بررسی می کند. رسانه ها با تمرکز بر الگوهای خاص بازنمایی، روایت های فرهنگی و اجتماعی را تحت تأثیر قرار می دهند و بر هویت مخاطبان، به ویژه زنان جوان، اثر می گذارند. مسئله اصلی پژوهش، نبود تحلیل جامع و سیستماتیک از این الگوها در برنامه های مذکور است که می تواند به عدم درک دقیق تأثیرات رسانه ای بر افکار عمومی منجر شود. رسانه های خارجی مانند بی بی سی ممکن است با استراتژی های هدفمند، روایت هایی یک جانبه ارائه دهند که با ارزش های فرهنگی محلی همخوانی ندارند. هدف مطالعه، شناسایی الگوهای بازنمایی زنان ایرانی و جهانی و بررسی ابزارهای رسانه ای به کاررفته است. برای این منظور، از روش تحلیل محتوای کیفی با رویکرد استقرایی استفاده شد. نمونه شامل 12 قسمت منتخب از برنامه ها، بر اساس تنوع موضوعی و حضور زنان ایرانی و جهانی، با نرم افزار MAXQDA تحلیل شد. تحلیل شامل کدگذاری باز، محوری و مقوله بندی بود. یافته ها نشان داد زنان ایرانی عمدتاً در چارچوب چالش های قانونی (8 قسمت)، نابرابری اقتصادی (5 قسمت) و فشارهای خانوادگی (6 قسمت) با تصویری منفی بازنمایی می شوند، در حالی که زنان غربی با تأکید بر موفقیت حرفه ای (4 قسمت) و استقلال فردی (3 قسمت) به صورت مثبت نمایش داده می شوند. ابزارهای رسانه ای مانند چارچوب سازی، برجسته سازی و نشانه شناسی بصری در این فرآیند نقش کلیدی دارند. پژوهش بر ضرورت تولید محتوای بومی و تقویت سواد رسانه ای برای مقابله با روایت های جهت دار و حفظ هویت زنان ایرانی تأکید دارد و پایه ای برای تحقیقات آتی در جوامع اسلامی فراهم می کند.

هدف مقاله و چیستی مسئله: با افزایش هزینه های درمانی و نیاز به مشارکت آگاهانه بیماران، نقش حیاتی سواد سلامت در نظام های بهداشتی مدرن، به ویژه در ایران، آشکارتر شده است. این مطالعه مدلی مبتنی بر رسانه برای ارتقای سواد سلامت جامعه و کاهش هزینه های درمانی توسعه می دهد. چارچوب نظری یا مفهومی: پژوهش بر مدل سه لایه سواد سلامت نات بیم استوار است که شامل سطوح کاربردی، تعاملی و انتقادی می شود و با نظریه های یادگیری اجتماعی و باور سلامت پشتیبانی می شود. روش شناسی: رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) به کار گرفته شد؛ در فاز کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۷ کارشناس سلامت تا اشباع نظری با کدگذاری محوری و گزینشی تحلیل شد، و در فاز کمی، پرسشنامه 77 سؤالی میان 382 بیمار تهران توزیع و با SPSS و PLS-SEM تحلیل شد. مهم ترین یافته ها: رسانه های اجتماعی (β=0.211) بیشترین تأثیر را بر سواد سلامت داشت، پس از آن عوامل اجتماعی-فرهنگی (0.201) و خدمات بیمه ای (0.197) قرار داشتند، با اثرات معنادار برای همه ابعاد. مهم ترین نتیجه: مدل پیشنهادی، با تأکید بر نقش رسانه در ترویج سلامت مبتنی بر فرهنگ، چارچوبی عملی برای سیاست گذاران و آموزش دهندگان جهت اجرای مداخلات پایدار و کم هزینه ارائه می دهد.

تحقیق حاضر به بررسی جنگ روایت ها در رسانه ها با تمرکز بر مقایسه بازنمایی محور مقاومت در رسانه های ایران و جهان می پردازد. سوال اصلی تحقیق این است که چگونه محور مقاومت در رسانه های ایرانی، غربی، عربی و صهیونیستی، بازنمایی می شود؟ هدف این تحقیق، تحلیل نحوه بازنمایی محور مقاومت در رسانه ها و شناسایی تفاوتهای اصلی در رویکردهای رسانه های مختلف است. فرضیه تحقیق این است که رسانه های ایران، محور مقاومت را به عنوان جبهه ای مشروع و دفاعی در برابر تهدیدات خارجی معرفی می کنند، در حالی که رسانه های غربی و اسرائیلی آن را به مثابه تهدیدی برای امنیت جهانی و منطقه ای می بینند. این تحقیق از روش تحلیل محتوا استفاده کرده است و داده ها از گزارش ها، مقالات و تحلیل های منتشر شده در رسانه های مختلف ایران، غرب و اسرائیل گردآوری شده است. نتایج تحقیق نشان می دهند که رسانه های ایران محور مقاومت را به عنوان نمادی از دفاع مشروع و مقاومت در برابر سلطه گریهای جهانی معرفی می کنند، در حالی که رسانه های غربی و اسرائیلی آن را تهدیدی برای امنیت جهانی و منطقه ای قلمداد می کنند. این تفاوت ها نشان دهنده جنگ روایت ها و تأثیرات آن بر سیاستهای بین المللی است.

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رسانه های داخلی در مشروعیت بخشی به کارآمدی نظام جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر اقتدار در سیاست خارجی و با اتکاء به نظریه تزریق مستقیم انجام شده است. سؤال اصلی تحقیق آن است که رسانه های رسمی چگونه با بازنمایی مؤلفه های اقتدار در سیاست خارجی، در فرآیند مشروعیت بخشی به کارآمدی نظام ایفای نقش می کنند؟ فرضیه پژوهش نیز بر این مبنا استوار است که رسانه ها از طریق تکرار و برجسته سازی گفتمان قدرت و دیپلماسی مقاومت، در راستای تقویت مشروعیت عملکردی نظام جمهوری اسلامی عمل می کنند. روش تحقیق، تحلیل محتوای کیفی با رویکرد استقرایی است. جامعه آماری شامل کلیه اخبار منتشرشده در رسانه های داخلی درباره سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران است. نمونه آماری به صورت هدفمند انتخاب و شامل ۳۰ خبر از خبرگزاری های رسمی مانند ایسنا، فارس، مهر، تسنیم، تابناک و مشرق است. یافته های تحقیق نشان می دهد رسانه ها با تمرکز بر مضمون هایی چون اقتدار امنیتی، نفوذ منطقه ای، دیپلماسی عزتمند و مردم پایه بودن قدرت، تصویری کارآمد از نظام در عرصه سیاست خارجی ترسیم می کنند و از این رهگذر، در قالب الگوی نظریه تزریق مستقیم، نقش مؤثری در تقویت مشروعیت سیاسی ایفا می نمایند.

هدف این پژوهش شناسایی چالش ها و راهکارهای ارتقاء مرجعیت فیلم های ایرانی شرکت کننده در جشنواره ها با تمرکز ویژه بر جشنواره فیلم فجر است. این پژوهش با استفاده از روش مرور نظام مند ادبیات و تحلیل 58 مقاله منتخب از میان 136 مقاله اولیه، چالش های موجود در مسیر مرجعیت یابی فیلم ها را در هفت حوزه اصلی شناسایی کرده است (1)، کمبود استفاده از فناوری های نوین مانند پلتفرم های دیجیتال و آنلاین که مانع از دیده شدن فیلم های ایرانی در سطح جهانی می شود؛ (2)، مشکلات فنی و اجرایی در فرآیند انتخاب و ارزیابی فیلم ها که موجب کاهش کیفیت انتخاب فیلم ها و محدودیت های فرصت های رقابتی می گردد؛ (3)، ضعف در استراتژی های بازاریابی و تبلیغات ؛ (4)، رقابت با جشنواره های معتبر جهانی که باعث فشار برای جشنواره فیلم فجر و محدودیت هایی در رقابت فیلم ها می شود؛ (5)، موانع زمینه ای؛ (6)، مشکلات ساختاری و مدیریتی همچون وابستگی به نهادهای دولتی و کمبود هماهنگی بین بخش ها که بر فرآیند انتخاب و حمایت از فیلم ها تأثیر منفی می گذارد؛ و (7)، چالش های داوری مانند نبود معیارهای استاندارد و سلیقه ای بودن ارزیابی ها. یافته ها نشان می دهد که بهبود مرجعیت فیلم های ایرانی در جشنواره ها نیازمند بازنگری در سیاست گذاری ها، استفاده از فناوری های نوین، توسعه استراتژی های بازاریابی و بهبود فرآیندهای مدیریتی است

این پژوهش به بررسی نقش فرهنگ و رسانه در بازسازی گفتمانهای سیاسی خاورمیانه با تأکید ویژه بر ژئوپلتیک جمهوری اسلامی ایران می پردازد. مسأله اصلی تحقیق آن است که چگونه قدرتهای منطقه ای، بویژه ایران، از ابزارهای فرهنگی و رسانه ای برای بازنمایی خود و تضعیف گفتمان رقیب بهره می برند. پرسش محوری مقاله این است: فرهنگ و رسانه چگونه در ساخت، تثبیت یا تغییر گفتمانهای سیاسی در خاورمیانه عمل می کنند و ایران چگونه از این ظرفیتها در جهت تقویت جایگاه منطقه ای خود استفاده کرده است؟ فرضیه تحقیق بر آن است که ایران از طریق مؤلفه های فرهنگی-هویتی و بهره گیری هدفمند از رسانه های همسو، توانسته گفتمان خاصی را حول مقاومت، استقلال و عدالت بازتولید کند که به مثابه ابزاری در جهت نفوذ نرم در منطقه عمل می کند. پژوهش حاضر با رویکرد تفسیری، روش کیفی و با استفاده از تحلیل تماتیک گفتمانی، محتوای هدفمند ۳۰ رسانه منتخب (۱۵ رسانه همسو با ایران و ۱۵ رسانه رقیب یا غیرهمسو)، شامل شبکه هایی چون پرس تی وی، العالم، العربیه، الجزیره، بی بی سی و اسکای نیوز، در بازه زمانی ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۵، را بررسی کرده است.

پارک ها و فضاهای موضوعی دینی در قالب یک رسانه، روایت هایی از مفاهیم و ماجراهای دینی ارائه می کنند. این ترکیب از دین، هنر و فناوری دارای کارکردهای معرفتی، فرهنگی، اجتماعی، گردشگری، اقتصادی، سیاسی و حاکمیتی است. ساخت اوّلین نمونه ها در حدود قرن هفدهم میلادی با اقبال به مفهوم عهدینی «سرزمین مقدّس» آغاز شد. با وجود اشارات ۴۰ ساله در ادبیات رسانه ای و پژوهشی، این حوزه از حوالی سال ۲۰۱۶ به عنوان یک موضوع پژوهشی مستقل شناخته شد. این پژوهش با هدف معرفی این نوع از پارک ها و فضاهای موضوعی و تأکید بر ضرورت توجه به آنها، به تشریح مهم ترین دلالت های حاکمیتی و سیاستی مربوطه در اسلام، مسیحیت و یهودیت می پردازد. پس از شناسایی بیش از ۱۵ نمونه، تحلیل کیفی ادبیات پژوهشی و رسانه ای مرتبط با آنها از منظر حاکمیتی و سیاستی صورت می پذیرد. موضوعات گفتمانی، گردشگری دینی، فعالیت های باستان شناسانه و برخی اقدامات نظامی و جنگی، حاکی از اهمیت توجه ویژه به رژیم اسرائیل در وراء یهودیت و مسیحیت است. در خارج از این رژیم، کلیّت دلالت ها در فضای مسیحی با وجود رونق کمتر در سال های اخیر، مشتمل بر برخی حمایت های نهادی، توجه به مفهوم «سرزمین مقدّس» و استفاده از ماجرای کشتی نوح (ع) بوده است. در اسلام نیز مضامین عمومی دینی در نمونه های معدود، نمادهای نظامی - معنوی در برخی موارد و عدم توجه به پروژه های راهبردی مشاهده می شود.

انقلاب فناوری ارتباطات تحولات عمیقی در سبک زندگی، کار و ارتباطات انسان ها ایجاد کرده است. پلتفرم هایی مانند اینستاگرام با تغییر در زنجیره تولید سنتی و اعمال حکمرانی دیجیتالی، تأثیرات اجتماعی و سیاسی زیادی به همراه داشته اند که منجر به تضعیف قدرت دولت های ملی و هویت های فرهنگی می شود. این پژوهش به بررسی چگونگی تأثیرگذاری اینستاگرام بر ساختارهای اجتماعی، فرهنگی و حکمرانی دولت ها و همچنین نحوه ترویج اهداف 2030 می پردازد و از روش توصیفی-تحلیلی بهره برده و منابع مختلفی از جمله اسناد رسمی شرکت متا و اینستاگرام را استفاده کرده است. چارچوب پژوهش نشان می دهد که پلتفرم ها در رقابت با دولت ها و شرکت ها، تلاش دارند زنجیره ارزش رقابتی را بشکنند. آن ها با تغییر ساختار تولید که بازار بر اساس قدرت دولت مدرن ایجاد کرده، و با ایجاد همتایان تولیدکننده و مصرف کننده، موجب کاهش قدرت دولت ها و شکل گیری زنجیره تولید جدید می شوند. در این راستا، اینستاگرام با شکستن زنجیره ارزش رقابتی که پیشتر تحت سلطه دولت ها بود، توانسته است هنجارها و سیاست های خود را بر کاربران اعمال کند. نتایج نشان می دهند که این سیاست ها در راستای پیاده سازی اهداف سند 2030 هستند و ایجاد چالش های جدی برای دولت ها و هویت های فرهنگی می کنند که نیاز به واکنش و سیاست گذاری دقیق برای حفظ این عناصر دارد.

پژوهش پیش رو به بررسی راهبردهای ترجمه در زیرنویس انگلیسی فیلم تنگه ابوقریب بر اساس مدل پدرسن (2011) پرداخته است. در ابتدا، عناصر فرهنگی موجود در فیلم، با استفاده از مدل نیومارک (2010) شناسایی و سپس بر اساس مدل پدرسن تحلیل و توصیف شدند. هدف اصلی این پژوهش، برآورد فراوانی و نوع راهبردهای به کاررفته در ترجمه و تعیین رویکرد مبدأمحور یا مقصدمحور درزیرنویس فیلم بوده است. نتایج نشان داد که مترجم در فرآیند ترجمه، عمدتاً رویکردی مبدأمحور اتخاذ کرده است. به طوری که از مجموع راهبردهای به کاررفته، ۴۹.5 درصد مبدأمحور بوده است. این امر نشان دهنده تلاش مترجم برای انتقال دقیق مفاهیم و عناصر فرهنگی متن اصلی است. از سوی دیگر، راهبردهای مقصدمحور تنها ۲۷.۹ درصد را تشکیل داده اند که بیانگر اولویت حفظ اصالت متن اصلی نسبت به تطبیق مفاهیم با فرهنگ مخاطب مقصد است. یعلاوه، ۲۲.۶ درصد از اقلام فرهنگی با استفاده از معادل های رسمی ترجمه شده اند، که نشان دهنده توجه مترجم به دقت و پذیرش ترجمه توسط مخاطب زبان مقصد است. این نتایج نشان می دهد که ترجمه زیرنویس فیلم تنگه ابوقریب، با توجه به محتوای تاریخی و فرهنگی خاص آن، رویکردی متعادل داشته است؛ به گونه ای که ضمن حفظ وفاداری به متن اصلی، تلاش شده تا برای مخاطب مقصد نیز قابل درک باشد.

امروزه شبکه های اجتماعی بخش قابل توجهی از زمان افراد را به خود اختصاص داده اند و مطالعه رفتار کاربران در این فضا برای پیشگیری از آسیب های احتمالی ضروری است. بر این اساس،پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان ویژگی های شخصیتی و نحوه خودافشایی کاربران دختر در شبکه اجتماعی اینستاگرام انجام شد. جامعه آماری شامل دختران مجرد ۲۰ تا ۲۴ ساله مراجعه کننده به مراکز روان شناختی شهر قم بود که از میان آن ها ۱۷۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد شخصیت نئو (فرم کوتاه) بود و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد میان پنج ویژگی شخصیتی روان آزرده گرایی، گشودگی، موافق بودن، برون گرایی و باوجدان بودن با میزان خودافشایی از طریق نام و عکس در پروفایل اینستاگرام رابطه معناداری وجود ندارد. همچنین سه ویژگی روان آزرده گرایی، گشودگی و موافق بودن با خودافشایی در بخش بیو نیز رابطه ای معنادار نشان ندادند. در مقابل، دو ویژگی شخصیتی برون گرایی و باوجدان بودن با خودافشایی در بیو رابطه مثبت و معناداری داشتند. به بیان دیگر، افرادی که دارای سطح بالاتری از برون گرایی و وجدان گرایی بودند، تمایل بیشتری به معرفی خود از طریق بیو در اینستاگرام داشتند. این یافته ها اهمیت ویژگی های شخصیتی در نحوه تعامل افراد در شبکه های اجتماعی را نشان می دهد

هدف : مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل کننده استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی در دلبستگی شغلی در نظر گرفته شد. روش شناسی: با تکیه بر مدل تقاضا-منابع شغلی(JD-R) یک مدل تحقیقاتی برای بررسی نقش تعدیلکننده استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی کاری و غیرکاری در رابطه بین عوامل استرس زای کاری(استرس زای چالشی و استرس زای بازدارنده) و دلبستگی شغلی ایجاد گردید. مدل تحقیق با استفاده از 420 پاسخ معتبر جمع آوری شده از طریق پرسشنامه آنلاین در شرکت های دانش بنیان پارک علم و فناوری شیخ بهایی اصفهان مورد آزمون قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد: عوامل استرس زای چالشی به طور مثبت با دلبستگی شغلی مرتبط هستند در حالی که عوامل استرس زای بازدارنده با دلبستگی شغلی ارتباط منفی دارند. همچنین رابطه بین عوامل استرس زای چالشی و دلبستگی شغلی یک اثر U شکل را تحت تاثیر تعدیلگر استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی کاری نشان می دهد، اما یک اثر U شکل معکوس را تحت تاثیر تعدیلگر استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی غیرکاری نشان می دهد نتیجه گیری: کارکنان تحت استرس بازدارنده ممکن است به سطح نسبتا بالاتری از استفاده از رسانه های اجتماعی سازمانی غیرکاری نسبت به کارکنان تحت استرس چالشی برای رسیدن به دلبستگی شغلی بهینه نیاز داشته باشند.

پوشش خبری جبهه مقاومت، نقش مهمی در شکل گیری افکار عمومی نسبت به ایدئولوژی انقلاب اسلامی دارد و روزنامه نگاری مقاومت به عنوان ژانری نو در مقابل روزنامه نگاری صلح محسوب می شود. هدف پژوهش حاضر، احصاء و تدوین فرایندهای مطلوب در پوشش خبری جبهه مقاومت است. بدین منظور با روش تحقیق کیفی و تکنیک مصاحبه عمقی با صاحبنظران حوزه ارتباطات و خبر، داده ها گردآوری شد. انتخاب مصاحبه شوندگان با نمونه گیری هدفمند و شناسایی به صورت گلوله برفی از میان استادان ارتباطات، سردبیران خبر و خبرنگاران میدانی این حوزه انجام شد. با استخراج زیرمقوله ها و دسته بندی در مقوله های مختلف، ویژگی های اعتقادی، روحی و اخلاقی، حرفه ای، فرهنگ و زبان، دانشی، ارتباطی، ظاهری، جنسیت و مسائل زندگی در مقوله محوریِ شاخص های فردی قرار گرفت. مقوله محوریِ شاخص های سازمانی نیز به ویژگی های مدیران و مسئولان رسانه، سیاست گذاری و ساختار اداری اختصاص یافت. ویژگی های تصویر، صوت و تدوین در مقولهمحوریِ شاخص های شکلی جای گرفت. ویژگی های کلی، ارزش های خبری، قالب خبری، برجسته سازی، سانسور، کنترل یا فریب، اخبار شکست و واژه سازی نیز به مقوله محوریِ شاخص های محتوایی اختصاص یافت. بدین ترتیب، فرایندهای مطلوب در پوشش خبری جبهه مقاومت، ترکیبی از ویژگی های ذاتی و اکتسابی که در چارچوب سیاست های کلان و آرمان های انقلاب اسلامی در قالب هنجارهای رسانه ای تدوین می شود. بر اساس یافته های این پژوهش، برای پوشش خبری جبهه مقاومت از خبرنگار میدانی گرفته تا تصمیم گیران بایستی نیروی حرفه ای و آموزش دیده برای آن باشند.

در این مقاله، ظرفیت حضور نمایش های فارسی در رسانه های روسیه مورد بررسی قرار گرفته و فرصت ها و چالش های موجود در تولید و پخش محتوای فرهنگی ایرانی در این بازار به تفصیل تحلیل شده است. پرسش اصلی پژوهش این است: «« نمایش های فارسی چگونه می توانند با بهره گیری از ظرفیت های رسانه ای روسیه، ضمن انطباق با سیاست های فرهنگی و سلیقه مخاطبان، به ابزاری کارآمد در دیپلماسی فرهنگی ایران بدل شوند؟» با استناد به نظریه دیپلماسی رسانه ای و جهان محلی سازی رسانه ها، پژوهش حاضر ابتدا به مرور ادبیات در حوزه بازنمایی فرهنگی ایران در رسانه های بین المللی پرداخته و خلأ موجود در بررسی نمایش های فارسی زبان در رسانه های روسیه را شناسایی می کند. سپس با استفاده از رویکرد توصیفی-تحلیلی، سیاست های رسانه ای روسیه، سلایق مخاطبان و ساختار محتوایی این کشور بررسی شده و چالش های مرتبط با ورود محتوای غیرروسی به این بستر تحلیل گردیده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که ظرفیت های موجود در رسانه های روسیه می توانند به عنوان بستری مناسب برای ارائه محتوای فرهنگی و نمایشی ایرانی عمل کنند. با این حال، محدودیت هایی نیز موجب ایجاد چالش هایی در پذیرش و بازنمایی صحیح فرهنگ ایران می شوند. در نهایت، مقاله با ارائه توصیه های کاربردی در زمینه تولید محتوای نمایشی فارسی، پیشنهاد می کند که تمرکز بر آثار تاریخی، داستان های افسانه ای و مستندهای فرهنگی می تواند به تقویت تصویر ایران در رسانه های روسیه کمک و زمینه ساز تعامل و همگرایی فرهنگی بین دو کشور گردد.

اکنون ساختاربندی حافظه جمعی را یکی از مهمترین نهادهای حافظه یعنی رسانه های اجتماعی برعهده گرفته اند. رسانه های اجتماعی به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و اطّلاعات ثبت شده از کاربران یا همان کلان داده ها، از الگوریتم های هوش مصنوعی و یادگیری ماشین استفاده می کنند. گزینش های الگوریتمی ِرسانه های اجتماعی با طبقه بندی، برجسته سازی، حذف و ناهمسنگی در میزان مشاهده پذیری محتوای کاربران، به مثابه اعمال سیاست حافظه است که به یادآوری و به فراموشی سپاری روایت ها را محدود و مشخص می کند و با ایجاد شکاف های حافظه ای سبب فراموشی جمعی و از هم گسیختگی حافظه جمعی می گردد. از این رو پژوهش میان رشته ای حاضر با رویکرد کیفی در سنّت مطالعات فرهنگی، به روش نظریه مبنایی و پارادایم کدگذاری اشتراوس، با نمونه گیری نظری و هدفمند از متن مصاحبه های مورد نظر، رسانه اجتماعی اینستاگرام، مقالات و کتاب های مربوط به حافظه جمعی، همچنین مشاهده فعالیت ها و رخدادهای مرتبط تا رسیدن به حد اشباع نظری با هدف بررسی سیاست حافظه الگوریتمی و تاثیر آن بر گفتمان پسامدرن حافظه جمعی در ایران مورد مطالعه و تحقیق قرار گرفته است. یافته های پژوهش بیان می دارد که پدیده محوری با همه مقولات اصلی؛ روابط قدرت، دانش دیجیتال، ایدئولوژی و نابرابری جهانی، حافظه مقاومت و بحران هویّت و معنا، در وضعیت اجتماعی پسامدرن در ارتباط می باشد.

گسترش خواندن در نمایشگرها و زیست جهان های دیجیتال، الگوهای توجه، حضور و عمق پردازش خوانش را دگرگون کرده است. پژوهش حاضر تلاش می کند با رویکردی میان رشته ای در چارچوب نظری فضا محور و تفکیک سه سطح خوانش در فضای هژمونیک، فضای مقاومت و فضای میانجی و با روش تحلیل نظری اسنادی از مسیر بازخوانی انتقادی ادبیات میان رشته ای خواندن و فناوری و همچنین قیاس کیفیت خوانش در ابزارهای مختلف چاپی - کاغذی و دیجیتال - الکترونیکی، به بررسی تأثیر تغییر فضاهای خوانش و تحول فناوری بر کیفیت خوانش ناشی از میزان غوطه وری مخاطب در این فضاها بپردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که معماری فضاهای خوانشی دیجیتال از رهگذر شیوه طراحی روایت های تعاملی، بر عمق غوطه وری کاربران این فضاها اثر مستقیم دارد. به طور خاص، نتایج پژوهش حاکی از آن است که در فرایند خوانش دیجیتال، فضاهای میانجی با تقویت حس حضور و تعامل دوسویه، می توانند کیفیت خوانش را ارتقا دهند، هرچند این مزیت در کنار چالش های شناختی خاص این فضاها باید موردتوجه قرار گیرد تا کیفیت مشارکت خواننده در خوانش بالا رود. این تقویت تعامل می تواند از مسیر هدایت فضاهای میانجی و مهار عوامل تنش در کیفیت خوانش میسر شود.