مطالب

ارزش افزوده بخش کشاورزی در کشور همواره سهم قابل توجهی از تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص داده است، از اینرو بررسی مزیت نسبی صادرات محصولات این بخش ضروری به نظر میرسد. باتوجه به موقعیت اقلیمی و جغرافیایی استان اصفهان و استعداد این منطقه در تولیدات محصولات کشاورزی، پژوهش حاضر بر آن است تا مزیت نسبی صادرات محصولات کشاورزی را در استان اصفهان مورد بررسی قرارداده و با استفاده از شاخصهای مناسب مزیت نسبی مانند شاخص لیزنر و بالاسا به تحلیل مزیت نسبی محصولات کشاورزی استان اصفهان در مقایسه با کشور،خاور میانه و جهان بپردازد. قلمرو زمانی در این مطالعه سالهای ۷۸ الی ۸۲ است. هدف اصلی این مقاله محاسبه مزیت نسبی صادرات محصولات کشاورزی استان و مقایسه آن با محصولات مشابه در کشور؛ منطقه خاور میانه و جهان میباشد. نتایج محاسبات شاخص بالاسا در بررسی مزیت نسبی محصولات کشاورزی استان اصفهان نسبت به کشور، خاورمیانه و جهان نشان میدهد سیب درختی دارای بیشترین مزیت نسبی در بین سایر محصولات میباشد و پس از آن به ترتیب تنباکو، سبزیهای منجمد، سیر، گلرنگ، عسل، زردآلو، بادام و گوجه فرنگی دارای مزیت نسبی میباشد.

با ابلاغ سند چشم انداز در افق ۱۴۰۴ ، مسیر تکامل توسعه در دو دهه آینده کشور ترسیم گردید . برنامه چهارم توسعه برای سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ ، سرآغازی بر این مسیر پر چالش است. مهمترین الزام این برنامه برای دانشگاه ها در ماده ۴۹ مشاهده می شود. مفاد ماده مذکور، انجام تحولات بنیادی در دانشگاه ها را غیر قابل اجتناب نموده است .پژوهش حاضر در صدد است تا با روشهای توصیفی، پیمایشی و تحلیلی ضرورت و چگونگی تحولات مورد نیاز را با دیدگاهی راهبردی مورد بررسی قرار دهد. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه و برای تحلیل اطلاعات نیز از روش های آماری بهرهگیری شده است. قلمرو مکانی تحقیق وزارت علوم، تحقیقات و فناور ی و دانشگاه ها ی دول تی ایران و جامعه آماری آن نیز وزیر، معاونین و مد یران کل وزارت علوم، تحقیقات و فناور ی و کلیه ۸۶ میباشند. - ۸۵ و ۸۷ - رؤسا و معاونین دانشگاهها، رؤسا و معاونین دانشکدهها در سالهای تحصیلی ۸۶ یافته های پژوهش نشان می دهند که تحولات بنیادی در چهار حیطه ""رسالت و اهداف""،"" استراتژیها و خط مشیها""، ""ساختار و وظایف""، و "" عوامل محیطی و ذینفعان "" مورد نیاز دانشگاه ها می باشد. برای هرحیطه به ترتیب "" بهبود کیفیت و کمیت پژوهش، جهانی شدن، ارایه خدمات تخصصی و هیاتهای امنا""، الویتهای اصلی برای انجام تحولات مورد نیاز شناخته شدند. همچنین در بین حیطههای ذکر شده، حیطه ""رسالت و اهداف ""به عنوان مهمترین حیطه برای تحولات بنیادی در دانشگاههای دولتی شناخته شده است.