در دهه 1970 که پایگاه های اطلاعاتی درون خطی رواج یافتند پیش بینی میشد که به زودی جایگزین منابع چاپی شوند. با ظهور دیسک های نوری این تصور پیش آمد که آن ها نیز به نوبه خود هم جای منابع چاپی و هم پایگاه های اطلاعاتی درون خطی را بگیرند. با وجود این, در حال حاضر هر سه رسانه در کنار هم به موجودیت خود ادامه می دهند. مهم ترین استفاده کنندگان از دیسک های نوری, کتابخانه های دانشگاهی هستند, در حالی که کتابخانه های تخصصی استفاده از پایگاه های اطلاعاتی درون خطی را ترجیح می دهند. میزان استفاده از آن دسته از پایگاه های اطلاعاتی که معادل هایشان بر روی دیسک های نوری ارائه می شود رو به کاهش نهاده است. در این میان خط مشی و نگرش کتابداران که به عنوان واسطه, انجام کاوش در پایگاه های اطلاعاتی را برای بهره گیران به عهده دارند – نقش مهمی در میزان تاثیر دیسک های نوری بر پایگاه های اطلاعاتی درون خطی دارد.
هدف اصلی دانشگاه علوم کتابداری و اطلاع رسانی ترویج استفادة اجتماعی از اطلاعات از طریق فعالیت متخصصان اطلاعات است، یعنی کسانی که دانش رشته هایی همچون زبانشناسی، علوم شناختی، روانشناسی، علوم رفتاری، فلسفه، منطق و غیره را در پردازش اطلاعات به کار می گیرند. آگاهی از این رشته ها برای فهم فرآیند تولید اطلاعات نیز ضروری است. بنابراین، ایجاد چارچوبی برمبنای این آگاهی به عنوان زیربنای علوم کتابداری و اطلاع رسانی ارائه شده است. برای پاسخ به تقاضای اجتماعی به واسطه های اطلاعاتی و متخصصان سیستم های اطلاعاتی، دوره های تحصیلی برای آنان در این چارچوب راه اندازی می شود.