فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱۷٬۷۶۱ تا ۱۷٬۷۸۰ مورد از کل ۳۳٬۸۴۳ مورد.
جایگاه منطقه جنوب آفریقا اولویت های سیاست خارجی رژیم صهیونیستی
حوزههای تخصصی:
درباره ی غرور ملی ولیکاروسی
مبارزه علیه خطر جنگ
مهار منطقه ای تروریسم راهبرد نو محافظه کاران آمریکا برای مهار بنیاد گرایی در عربستان، پاکستان و ترکیه(1)
حوزههای تخصصی:
روان شناسی رفتار سیاسی ایرانیان در گفتگو با حسن عشایری
حوزههای تخصصی:
مطالعه کیفی در تحقیقات محیطی
حوزههای تخصصی:
معرفی کتاب: روش کیفی و سیاست های تطبیقی
حوزههای تخصصی:
چکیده رساله: جهانی شدن و چالش های امنیتی جمهوری اسلامی ایران در بعد اقتصادی با تاکید بر بخش کشاورزی
حوزههای تخصصی:
روحانیت، انقلاب مشروطه و ستیز میان سنت و تجدد(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
ورود ایران به عصر جدید و ایجاد شکاف و انقطاع در سیر طبیعی تاریخ و سنت- که با خشونتی همراه با شکست های خارجی و استعمار همراه بود- ایران را وارد دورانی کرد که به رویارویی بزرگ میان سنت و مدرنیته انجامید. درحالی که سنت و مدرنیته از نظر بنیادهای فلسفی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با یکدیگر دارای تعارض ماهوی است، چنین تعارضی همه جامعه را در اشکال مختلف ذهنی و عینی در بر گرفت؛ از جمله یکی از عمده ترین نهادهایی که در نقطه آغازین و اصلی این تعارض واقع شد، دین و روحانیت بوده است. روحانیت که تا قبل از تجدد تنها از منظر دینی و تفاسیر مذهبی قابل دسته بندی بود، پس از آن با مسائل جدیدی مواجه گردید که نه درون دینی بلکه برون دینی بوده اند و اصل دین و اعتقادات سنتی را مورد هدف قرار داده بودند. چنین تعارضی زمانی جدی تر شده است که ورود مدرنیته به ایران با غلبه غرب و عقب ماندگی ایرانیان و ناتوانی آن ها در پاسخ گویی به بحران های جدید و حل مشکلات توام بوده است. انقلاب مشروطه که نقطه آغازین ورود ایران به عصر جدید و تعارض جدی و رسمی میان سنت و مدرنیته محسوب می گردد، سبب شد که میان نیروهای سیاسی و از جمله روحانیت شکاف بزرگی در رابطه با سنت و تجدد و انقلاب شکل گیرد. در این باره، میان روحانیت تقسیم بندی های عمده ای به وجود آمد که می توان آن ها را در سه گروه شریعت مداران، عدالت محوران و نوگرایان دینی تفکیک پذیر دانست. آنچه این مقاله در پی بررسی آن خواهد بود، دیدگاه ها و مواضع هر سه جریان مذهبی در چالش میان سنت و تجدد پس از انقلاب مشروطه است که برای نخستین بار در ایران ظهور یافت.
Theoretical and Practical Approach in Britain’s Foreign Policy on IranI
حوزههای تخصصی:
The foreign policymaking process of countries، especially the influential powers in international politics، has always attracted the attention of researchers and enthusiasts in international studies. One such process pertains to Britain، because of its international status and clout in the region surrounding the Islamic Republic of Iran. Despite the research interest of many experts and scholars in Iran on Britain’s foreign policy، compared with that of the United States، few have bothered to carry out scientific studies on its foreign policymaking process. Nevertheless، the main question is what factors and variables of British foreign policy have had the greatest weight on Iran in recent years? And the next question is what are the British foreign policy directions regarding the Islamic Republic of Iran? Clearly، if the effective variables are correctly identified، on the one hand، it will proportionately strengthen our ability to predict that country’s foreign policy moves and، on the other، increase our capacity to possibly impact this process.
Iran’s Foreign Policy in Post-Revolution Era: A Holistic Approach
In an approach of incorporation of existing models، this article seeks to explain the trends in the evolution of the foreign policy of the Islamic Republic of Iran over the past 30 years. To this end، it puts forward its perspectives with a view to the sustainability of principles and theoretical bases of Iranian foreign policy، and the variability of regional and international circumstances. It also tries to clarify how the past years experience of Iran’s foreign policy can now help shape an independent course in international relations and develop an order without the domination of imperialist powers، which will promote national pride and independence among developing countries.
معرفی کتاب (ژئوپلیتیک قفقاز و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران)
حوزههای تخصصی: