یک تاجر ایتالیایی به نام ژوزف کنسونو با انعقاد معاهده ای در 1878 متعهد به تهیه پارچه ماهوت برای سر و سامان بخشیدن به وضعیت پوشش سربازان شد. در ظاهر این قرارداد، بدون اشکال به نظر می رسید اما بعدها آشکار شد که مفاد قرارداد و به طور کامل یک طرفه و به سود کنسونو و به زیان دولت ایران تنظیم شده است.
براساس برآوردهای موجود، در دو دهه آتی، 68 درصد تقاضای انرژی جهان از طریق منابع نفت و گاز تامین خواهد شد و این مسئله یقینا می تواند برنامه ها و سیاستهای کشورهای مصرف کننده، را در قالب امنیت انرژی تحت تاثیر قرار دهد. گاز به لحاظ ویژگی های طبیعی و همسازی برتر با محیط زیست بالاترین رشد تقاضا را تا سال 2020 خواهد داشت که معادل 1/3 درصد است و این مسئله مویرد رشد روزافزون گاز طبیعی در سبد انرژی جهان است. مقاله زیر ضمن مطالعه میزان ذخایر و تولید گاز ترکمنستان، مسیرهای صادرات گاز و قراردادهای صادرات انرژی در منطقه آسیای مرکزی را بررسی می نماید.
به رغم مطالب فراوانی که درباره ی مدرنیزاسیون دوره ی رضاشاه نوشته شده است؛ هنوز ابهاماتی درباره ی آن وجود دارد. به خصوص به نظر می رسد درباره ی نقش دولت در تدوین سیاست های نوسازگرایانه (و نه در اجرای آن که بی شک از آن دولت است) اغراق شده است. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که اگر نیروهای اصلی تدوین کننده ی پروژه های نوسازگر این دوره به خوبی شناخته نشود، شناخت ماهیت این نوسازی به اشکالات فراوان مواجه خواهند بود. بدین ترتیب سؤال اصلی این است که «منابع و دلایل تدوین سیاست های نوسازی های دولت رضاشاه چه بوده است؟» فرضیه ی این مقاله این است که «نوشته های روشنفکران به خصوص در سال های به قدرت رسیدن رضاشاه (1304-1299) منبع اصلی و فشار همسایه-های بیشتر مدرن ایران (روسیه/شوروی و ترکیه) از دلایل مهم تدوین این سیاست ها بود».
انقلاب تکنولوژی اطلاعات، عرصه اندیشه و عمل زندگی انسان ها را در همة ابعاد دگرگون می کند و عرصة زندگی سیاسی نیز از این دگرگونی کنار نیست. مقالة حاضر، مبانی این تحول را از منظر فلسفه، جامعه شناسی و ارتباطات می کاود و در بستر خاص علوم سیاسی به رابطة کارآمد تکنولوژی اطلاعات و عرصة سیاست توجه دارد. این نوشته در قالب رویکردهای خوش بینانه و همدلانه، موضوع را بررسی می کند. مقاله ابتدا مبنا و پایة فلسفه و تکنولوژی اطلاعات را ترسیم می کند و پس از شرح آن، جنبه های چهارگانة پیوند آن با تکنولوژی اطلاعات و سیاست را در قالب جنگ اطلاعاتی، دیپلماسی دیجیتالی، دولت الکترونیکی و جامعه مدنی مجازی مورد کاوش قرار می دهد.