«مناظره زمین و ماه»
حوزههای تخصصی:
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۲۲٬۶۲۱ تا ۲۲٬۶۴۰ مورد از کل ۵۴٬۲۷۹ مورد.
سبک سپاهانی و روزگار بازگشت
حوزههای تخصصی:
نظری به کتاب نشوار المحاضرة
حوزههای تخصصی:
شاهنامه و ایلیاد
حوزههای تخصصی:
نقد دانشگاهی در ایران
حوزههای تخصصی:
دنیا خانه شاعر است: نیمای نوآور
منبع:
چیستا مهر ۱۳۷۵ شماره ۱۳۱
حوزههای تخصصی:
با شاعران امروز
منبع:
حافظ مرداد ۱۳۸۴ شماره ۱۷
حوزههای تخصصی:
آلفونس دو لامارتین (1)
منبع:
مهرسال سوم ۱۳۱۵ شماره ۱۱
حوزههای تخصصی:
فرهنگ اصطلاحات حافظ
مطالعة تطبیقی عاشقانه های ابراهیم ناجی و حسین منزوی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
ابراهیم ناجی، شاعر سرشناس معاصر مصر و حسین منزوی، پدر غزل معاصر ایران، از جمله شاعرانی هستند که با جادوی عشق، آثار جاودانی بر تارک ادبیّات حک نموده و پیوسته از عشق، درد، تنهایی و احساسات صادقانة خود سروده اند. پژوهش حاضر بر آن است عاشقانه های این دو شاعر معاصر را با رویکرد تطبیقی بررسی نماید و به ماهیت عشق و چگونگی بازتاب آن، در کنار مفاهیمی همچون دین، وصال، انتظار، زن، خیال، عفّت، رهایی، طبیعت، غربت، مردم و... دست یابد و نشان دهد که ابراهیم ناجی و حسین منزوی چگونه توانسته اند با استفاده از عنصر عشق، لطیف ترین و زلال ترین افکار و اندیشه های خود را به نمایش گذاشته، عشق زمینی را مقدّمه ای برای رسیدن به عشق الهی و سیر در راه کمال و رستگاری قرار دهند و کمال بخش ترین و متعالی ترین مفاهیم انسانی و اخلاقی را از رهگذر عاشقانه های خود به روح و جان انسان ها هدیه دهند. با مقایسه و مطالعة اشعار دو شاعر، مفاهیم مشترک بسیاری در آن ها به چشم می خورد؛ امّا آنچه در این میان، درخور توجّه بوده و دو شاعر را از هم ممتاز می سازد، این است که برخلاف منزوی که بیشتر در مقام عظمت روح و جان محبوب،
سخن سرایی می کند، توجّه ناجی به خویشتن و بیان حالات و سوز و گدازهای درونی معطوف است.
مباحث مشترک در داستان و فیلمنامه
منبع:
رودکی۱۳۸۶ شماره۱۶
حوزههای تخصصی:
تصحیح برهان قاطع
وابستگی شعر و موسیقی(2)
ادیب الممالک فراهانی
منبع:
سالنامه کیان ۱۳۴۰
حوزههای تخصصی:
عبدالحسین زرین کوب
حوزههای تخصصی:
به که سخن دیر پسند آوری، پژوهشی در بازنگری ها و دست کاری های هنری حافظ(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
از ویژگی های برجسته سروده های حافظ، هندسه، هنجار، ساخت و پرداخت سنجیده و استواری است که کم تر می توان در آن دست برد و پاره ای از نغز کاری های آن را از دست نداد. یکی از زمینه های سامان پذیری این هندسه و هنجار بی هنباز، کوشش و کنکاش های هماره ای است که حافظ در کار بازنگری و دست کاری و به سازی سروده های خویش هزینه می کرده است. بازنگری ها و دست کاری هایی که بسیاری از نسخه بدل ها و دیگر نویسه های گوناگونی را که در نسخه ها و دست نوشته های دیوان او دیده می شود، از پی داشته است. از این روی ویراستاران دیوان او ناگزیر باید بکوشند بر پایه هنجارهایی پسندیده، دیگر نویسه هایی را که پی آمد این بازنگری ها و دست کاری ها می نمایند باز شناسند و در متن بیاورند. در این گفتار پس از بازنمایی این نکته ها با آوردن پارهای از دیگر نویسه ها و نسخه بدل ها کوشیده ایم برخی از دست کاری های او در سروده های خویش را برای رسیدن به هندسه ای چنین سخته و سنجیده باز نماییم.