ادبیات

یکی از مباحث پیچیده و مبهم در کتابهای تاریخ ادبیات ایران، سرآغاز و چگونگی شکل گیری سبک هندی است. مطالعه نظر محققانی که به این مساله پرداخته اند از فراوانی دیدگاه های ارایه شده حکایت دارد. برخی محققان این سبک را نتیجه ناگزیر سیر طبیعی شعر فارسی دانسته، برخی دیگر این سبک را در ارتباط با عواملی اجتماعی و محیط شکل گیری آن بررسی کرده اند. در این میان، پژوهشگرانی هم هستند که ریشه این سبک را نه در ارتباط با عوامل اجتماعی یا محیط شکل گیری بلکه در شعر شاعران گذشته جستجو کرده اند. این دسته از محققان غالبا از شاعرانی چون خاقانی، حافظ، وحشی بافقی و ... به عنوان پایه گذار این سبک نام برده اند؛ اما نکته حایز اهمیت قبول عام نیافتن چنین پژوهشهایی است. واقعیت این است که سبکی به گستردگی سبک هندی را نمی توان و نباید نشات گرفته از شعر یک شاعر دانست، بلکه باید از میزان و چگونگی تاثیرگذاری این شاعران بر این سبک سخن گفت و این امر نیز تنها به واسطه استفاده از روشی تازه، یعنی تحلیل محتوا انجام شدنی است. در این مقاله نیز کوشیده شده است تا با تحلیل محتوای شعر چهار شاعر پیشگام سبک هندی یعنی خاقانی، حافظ، وحشی بافقی و بابا فغانی میزان و چگونگی تاثیرگذاری آنان بر شکل گیری سبک هندی نشان داده شود.

۲۴۷۶۶.

گفتگو با آقای ناصر یوسفی

ناقد: فریبرز آذرکیوان نیلوفر رستمی

منبع: چیستا سال بیست و ششم مهر ۱۳۸۷ شماره ۲۵۱

حوزه‌های تخصصی:

حوزه‌های تخصصی ادبیات حوزه های ویژه ادبیات کودک و نوجوان نقد و معرفی آثار

تعداد بازدید : ۱۲۶۳ تعداد دانلود : ۶۶۸

۲۴۷۶۷.

زندگی و آثار گوته

سایر: سحر شادلو

منبع: بخارا مرداد و شهریور ۱۳۸۷ شماره ۶۶

حوزه‌های تخصصی:

حوزه‌های تخصصی ادبیات ادبیات جهان شاعران

تعداد بازدید : ۱۳۰۵

۲۴۷۶۸.

گفت و گو: گزارش یک زندگی

مصاحبه کننده: سیروس علی نژاد مصاحبه شونده: همایون صنعتی زاده

منبع: بخارا مهر و آبان ۱۳۸۷ شماره ۶۷

حوزه‌های تخصصی:

حوزه‌های تخصصی ادبیات کلیات گفتگوها و گزارشها

تعداد بازدید : ۱۲۷۱ تعداد دانلود : ۱۲۵۲

۲۴۷۶۹.

بررسی ساختار غزلی روایی از غزلیات شمس(مقاله علمی وزارت علوم)

نویسنده: شهین حقیقی کاووس حسن لی

منبع: کاوش نامه زبان و ادبیات فارسی سال نهم پاییز و زمستان ۱۳۸۷ شماره ۱۷

حوزه‌های تخصصی:

حوزه‌های تخصصی ادبیات قالب های شعر کلاسیک غزل

تعداد بازدید : ۳۵۷۱ تعداد دانلود : ۲۴۴۴

مولوی، همواره یکی از شاعران هنجارشکن به شمار آمده است. دامنه این هنجارشکنی که اساس سبک ویژه مولانا را تشکیل می دهد، در غزلیات شمس از دیگر آثار وی گسترده تر است. از این رو، شمار فراوانی از غزل های وی از نظر ساختار و درون مایه با دیگر غزل های فارسی متفاوت جلوه می کنند. از ویژگی های مولوی در عرصه غزل پردازی، گنجاندن داستان در غزل است. گاه غزل های او داستانی مستقل را باز می گویند. در بیشتر این موارد، سروده به مثنوی ماننده تر است تا غزل. غزلی که در این پژوهش مورد بررسی قرار می گیرد در غزلیات شمس دیده می شود، اما از نظر شمار ابیات (45 بیت) به قصیده و از نظر مضمون و محتوا، به مثنوی می ماند. مولوی در غزل یاد شده، از شخصیت پردازی و شیوه داستان در داستان بهره جسته است. همچنین سنت شکنی های او در عرصه داستان پردازی، روایت گنجانده در این سروده را به داستان هایی با صناعت مدرن نزدیک کرده است. از این رو، در این مقاله تلاش شده است تا افزون بر تحلیل ساختاری غزل، ساختار روایی آن نیز بررسی گردد و کارکردهای داستانی آن باز نموده شود.

۲۴۷۷۰.