فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۳۱٬۴۴۱ تا ۳۱٬۴۶۰ مورد از کل ۵۴٬۳۹۸ مورد.
از نوگرایی، تا آفرینش
منبع:
گلچرخ بهمن ۱۳۷۱ شماره ۵
حوزههای تخصصی:
سوقات نوروزی از شیراز
حوزههای تخصصی:
تلفیق شعر و موسیقی(6)
حافظ شناسی با نگاه نه گانه
منبع:
حافظ آبان ۱۳۸۹ شماره ۷۵
حوزههای تخصصی:
واژه امرداد
منبع:
پشوتن مرداد ۱۳۲۷ شماره ۵
حوزههای تخصصی:
گل این باغ با داغ تو خندید (تأملی در مجموعه شعر «سفرنامه گردباد»، سروده سید حسن حسینی، از منظر طنزآوری)
منبع:
شعر پاییز ۱۳۸۶شماره ۵۳
حوزههای تخصصی:
خط فارسی
منبع:
مهرسال سوم ۱۳۱۴ شماره ۴
حوزههای تخصصی:
به کردار شیری اخلاقی
منبع:
بایا خرداد ۱۳۷۸ شماره ۳
حوزههای تخصصی:
علت سازی و علت سوزی در شعر
حوزههای تخصصی:
نقد توصیفی - تحلیلی اسطوره در شعر بدر شاکر السیاب (مطالعه مورد پژوهانه: اسطوره ی سَربَروس و تَمُوز)
حوزههای تخصصی:
بدر شاکر السیّاب برای بیان اندیشه های خویش به اسطوره پناه می برد. دلایلی همچون؛ وضعیت نابسامان سیاسی و اجتماعی، تغییرات منفی فراوان در صحنه سیاسی عراق، بحران شدید جسمی و روحی شاعر، بر چیرگی کاربرد اسطوره و نمادهای خیزش و تحوّل بر شعر سیّاب بسیار نمایان است؛ زیرا از جنبه شخصیتی احساس می کند چیزی غیر از خودش قادر نیست در رویارویی با مرگ، یاریش کند از طرف دیگر؛ عراق به خاطر بحران سیاسی، وضعیتی مانند سیّاب به خود گرفته است، به همین دلیل نیاز به حاصلخیزی بعد از خشکسالی دارد. بنابراین، از میان اسطوره های فراوانی که در شعر سیّاب وجود دارد، دو اسطوره «تَمُّوز» و «سَربَروس»، مورد بررسی قرار گرفت. سیّاب در بیشتر قصائد تمّوزی اش، نقاب تمّوز، را بر چهره زده تا نشان دهد که مرگش، مانند مرگ تمّوز؛ حاصلخیزی را به همراه داشته است و تباه شدن نیست. وی با الهام پذیری از این اسطوره تلاش کرد، زندگی و خیزش جدیدی را در میان اعراب، ایجاد نماید و مدینه فاضله ای را که در رؤیای ساختن آن بود، محقق سازد. او برای نشان دادن واقعیت مرگ در عراق، سربروس را بکار برده است تا به نحوی دردناک و در عین حال هنرمندانه، کشته شدن الهه تمّوز را که رمز زندگی و حاصلخیزی است، به تصویر بکشد. سربروس در شعر او؛ تبدیل به نمادی از قدرت دیکتاتوری در عراق شده است.
نگاهی به رمان آدمکش کور
نقد چند کتاب آیینه درباد
حوزههای تخصصی:
زیر یک سقف: احمد رضا احمدی، همسر و همسفر راه سخت زناشویی ام
حوزههای تخصصی:
افلاطون شاعر
منبع:
هنر زمستان ۱۳۷۶ شماره ۳۴
حوزههای تخصصی:
چند بیت کردی
جهان بینی تحلیلی سعدی و جهان بینی ترکیبی حافظ
حوزههای تخصصی:
L’expérience de la négativité dans les œuvres durassiennes de « cycle indien »(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
Nier un texte, disait un jour Duras, c’est aussi élaborer ce texte». Loin de respecter un texte immuable, Marguerite Duras tend à le nier et le détruire en même temps qu’à réécrire un autre texte. Pour elle, le texte écrit n’est jamais achevé par rapport au désir d’écrire, puisqu’il y a toujours quelque chose qui lui manque et qui n’est pas accompli. Or le texte est dans un état à mi-chemin entre ce qui est écrit et ce qui va être (ré) écrit. En fait, les textes durassiens s’ouvrent sur une opération négative: le refus, le «non-dire». En face de ses textes, nous nous trouvons d’abord dans un univers érigé par la «mise en vide». En s’appuyant sur les phénomènes de la négativité, l’écriture durassienne opère sur tous les axes de la construction des textes du Cycle indien. Cette opération de la négativité, comporte une façon d’écrire le texte, et notre lecture se fait et se perd dans cet abîme de la négativité cherchant à mettre en évidence la stratégie durassienne de «nier un texte» pour ensuite l’élaborer et s’approcher, par-là, d’un langage de «non-dits.