همه تصمیماتی که مدیران صنایع اتخاذ می کنند ، شقوق مختلفی دارد که ممکن است در تعارض با یکدیگر باشند . هر کدام ازاین نوع تصمیمات تحت تأثیر مفروضات تصمیم گیرنده و ارزیاب هستند ، بگونه ای که مشکل موجود در این نوع تصمیمات به مفروضات و تأثیرات آنها بستگی دارد . هر شق ممکن در سرمایه گذاری تحت تأثیر « عدم اطمینان » است که وقتی این عدم اطمینان در کل مسأله با هم ترکیب می شود ، حالت فزاینده ای را پیدا می کند و عدم اطمینان را یه صورت موضوع حساس و بحرانی در می آورد . به این لحاظ است که « مخاطره » وارد موضوع می شود و لازم است که مدیران ازابزارها و فنون جدید و مناسبی برای ارزشیابی و سنجش پروژه های سرمایه گذاری استفاده کنند. روشی وجود دارد که به مدیران کمک می کند تا به سرعت بتوانند تصمیمات کلیدی سرمایه گذاری را با بدست آوردن اندازه واقعی مخاطره اتخاذ کنند. با استفاده از این ابزار است که ارزیاب می تواند به راحتی مخاطره را برای سرمایه گذاری خود و بازیافت آن اندازه گیری کند و سپس آن طرحی را که با اهداف سازمان تجانس بیشتری دارد ، انتخاب کند.
به منظور هماهنگی فعالیتهای همکاریها و مبادلات علمی ، آموزشی و فرهنگی وزارت فرهنگ و آموزش عالی در چارچوب سیاستها و استراتژیهای برنامه اول توسعه اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و تدوین برنامه عملیاتی برای اجرای برنامه های بخش آموزش عالی و تحقیقات برنامه پنج ساله و در اختیار قرار دادن الگوی همکاری و مبادلات علمی ، آموزشی و فرهنگی برای مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی و فرهنگی متناسب با برنامه آنها بر اساس نظام تمرکز در سیاستگذاری و هدایت و نظارت از سوی وزارت متبوع این نوشتار عرضه می شود.