سرمایة اجتماعی: رویکردی نو در سازمان
حوزههای تخصصی:
سرمایة اجتماعی واقعا" ایدة نویی نیست، شرایطی که موجب شده است این مفهوم بهگونهای مطرح شود تا مردم به آن فکر کنند و اهمیت و فایدة آنرا تشخیص دهند، نو است. سرمایه اجتماعی بهعنوان روابطی که افراد با هم ایجاد میکنند در دهة 1990 مفهوم مهمی شد، و در رشتههای علوم اجتماعی مورد توجه قرار گرفت. با زمینة مساعدی که از وجود مباحث اجتماعی در حوزة سازمان و مدیریت از گذشته وجود داشته، بررسی سرمایة اجتماعی در این محدوده و استفاده از آن در مطالعات سازمانی به سرعت افزایش یافته است. سرمایة اجتماعی سازمانی، بهعنوان منبع ناشی از روابط اجتماعی درون سازمان تعریف میشود که از طریق گرایش به هدف جمعی و اعتماد مشترک سطوح اعضا مشخص شده است. سرمایه اجتماعی بهعنوان ویژگی جمعی، محصول فرعی فعالیتهای سازمانی دیگری است که مکمل عمل جمعی محسوب میشوند، و بهعنوان پدیدههای مدیریتی دارای ویژگیهای اعتماد، هنجارها، ارزشها و رفتارهای مشترک، ارتباطات، همکاری، تعهد متقابل، شناخت متقابل و شبکهها است. علت توجه سازمانها به سرمایه اجتماعی در سالهای اخیر؛ اهمیت سازمان بر مبنای دانش، و رشد اقتصادی شبکهای شده، میدانند. سرمایه اجتماعی بنابر ماهیت خود میتواند مزایا و معایبی برای سازمان داشته باشد، و توسعه سرمایه اجتماعی مستلزم درک هزینهها و منافع نسبی ناشی از آن است که توجه به آن برای مدیران علاقهمند به سرمایهگذاری در این حوزه ضروری است. هدف این مقاله معرفی مفهوم سرمایه اجتماعی و تبیین علت توجه سازمانها به آن است.