علوم ادبی

کتاب آکاردئونی با نسخه مرقع

گذر بر حافظه های غمگین؛ زن فرودگاه فرانکفورت

نگاهی به ابهام سبکی در «ما هیچ، ما نگاه»

بیاض خوشبویی

ذهنیت ناجایگزینی در « محو شعر» یا « شعر محو»؛ شالوده شکنی یک شعر از رضا براهنی

تحول خوشه ی صامت آغازی در زبان فارسی

«الآثار الباقیة»

نقد ادبی و جامعه شناسی

شاعری که به دنیای داستان تبعید شده است

تاًملاتی در «پرداختن به قافیه باختن»

گفتگو: وظیفه ویراستار برقراری تفاهم است

دستور زبان و زبان فارسی

۷۱۷۳.

سعدی و زبان فارسی

نویسنده: علی رواقی

منبع: سعدی شناسی اردیبهشت ۱۳۸۰ دفتر چهارم

حوزه‌های تخصصی:

تعداد بازدید : ۲۰۱۷ تعداد دانلود : ۱۱۵۲

این مقاله به بررسی زبان فارسی نوین که بعد از اسلام در ایران شکل گرفت و سعدی به عنوان یکی از گویندگان این زبان ، میپردازد. نویسنده مقاله زبان سعدی را بر اساس شواهد شعری و یافتههای خود و در مقایسه با شاعرانی چون مولانا، زبانی معیار و به دور از کاربردهای حوزهای میداند و اشاره میکند واژههایی که سعدی استفاده کرده از مقوله واژههای کم کاربرد یا نادر نیستند و به طور مکرر استفاده شدهاند.

دستور زبان فارسی تقابل مدرسه و دانشگاه