فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۵٬۴۲۱ تا ۵٬۴۴۰ مورد از کل ۱۱٬۵۵۸ مورد.
نقدی به کتاب زیبا شناسی سخن پارسی (معانی)
حوزههای تخصصی:
سمبولیسم، فوتوریسم و آکمه ایسم
حوزههای تخصصی:
درباره نقد و منتقد
رودکی و سندبادنامه
فک و فصل در اضافه
حوزههای تخصصی:
جلوه های نقد ادبی در آثار سراج الدین علی خان آرزو
حوزههای تخصصی:
خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی (طبیب، ادیب، شاعر، مورخ و سیاست پیشه ی مقتول)
منبع:
حافظ بهمن ۱۳۸۸ شماره ۶۶
پارسی گویان یزد در عهد قاجار
حوزههای تخصصی:
طرز سخن خواجو
شرایط و روش نوشتن دستور تعلیمی
حوزههای تخصصی:
چندمعنایی واژه «تبیین»
نقد و بررسی کتاب: تاریخ بیست ساله کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی (نوشته حمید شوکت)
حوزههای تخصصی:
ساخت روایی قصه در مثنوی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
نمودار کلّی ساختار روایت در قصه های مثنوی تابع پیرنگی ساده و بی پیچش است؛ دریافت فراز و فرود و کشش و ایستایی قصه در مثنوی مستلزم توجه به این نکته است که ابیات روایی و روایت گریز از هم تشخیص داده شود. گذشته از این، فهم روایت توبرتویی (داستان در داستان) در مثنوی، به رهیافت عمیق تری از تشخیص حد و مرز روایت و روایت گریزی منتهی می شود. در این مقاله ضمن توضیح و ترسیم پیرنگ روایت در مثنوی، دو ویژگی تصنّع و تکرار (چندبارگی) نیز تشریح و تحلیل شده است. تصنّع در روایت به این معناست که شخصیت ها و کنش های داستانی به شدت سرسپردة موازین موعظه مدار نویسنده یا راوی دانای کل باشند؛ به این ترتیب، تلقی مخاطب از فرایند کلی قصه نیز می تواند با نوعی دلزدگی نسبی همراه باشد. همچنین با توجه به ظرفیت بینامتنی مثنوی و توجه آن به کلیشه های قصه پردازی پیش از خود، ویژگی تکرار در رگه های پیدا و پنهان روایت قصه های مثنوی محسوس و قابل باور است.