در دنیای امروز، دریا برای ملت ها، عامل مهم زندگی است و هیچ کشور ساحلی نیست که منافعی در دریا نداشته باشد. مردمی که از دریا بدورند، فاقد یکی از مهمترین روزنه های ارتباطی به دنیای خارج خود هستند.دریا از دیدگاه نظامی و تجاری، نقش بسیار مهمی در قدرت و توانایی کشورها در دستیابی به فرصت ها و امکانات در همه زمینه ها ایفا می کند. دستیابی به قدرت و سیادت دریایی می تواند کشورها را در حفظ و امنیت مرزها و نیز بالا بردن توان اقتصادی وسیاسی یاری نماید. این مسئله موجب گردیده تا کشورهایی که به آبهای آزاد دسترسی داشته و یا دارای مرز آبی مشترکی با دیگر کشورها هستند، در جهت رسیدن به قدرت و سیادت دریایی تلاش نمایند و در این راستا برنامه ریزی های عظیم و منسجمی پیش بینی نموده و در حال اجرا دارند.با وجود منابع حیاتی و اقتصادی کلان جمهوری اسلامی ایران در آبهای خلیج فارس، دریای عمان و دریای خزر، به سهولت می توان دریافت که چه قدرتهای مجهزی در حال و آینده منافع حیاتی کشورمان را در دریا تهدید می کنند و اگر یک قدرت دریایی کارآمد در منطقه، که کلیه عوامل مؤثر در شکل گیری آن را نیز در اختیار داریم، ایجاد نکنیم، قطعاً کشور از نظر امنیت، اقتصاد، توسعه، ثبات و رفاه عمومی به شکل جدی در معرض خطر قرار خواهد گرفت. لذا به لحاظ حفظ منافع و دفاع از آبها و مرزهای دریایی کشور، داشتن یک نیروی دریایی مقتدر و کارآمد ضروری می باشد. در این مقاله سعی گردیده عوامل مؤثر در شکل گیری جمهوری اسلامی ایران به یک قدرت دریایی در منطقه و نقش نیروی دریایی در حفظ و حراست از این قدرت مورد بررسی قرار گیرد.
هدف از این مطالعه، بررسی اثر سرمایهگذاری دولت در زیرساخت حملونقل بر سرمایهگذاری بخش خصوصی و رشد اقتصادی ایران است. در این مطالعه، با توجه پژوهشهای انجام شده در کشورهای در حال توسعه، از مدل شتاب انعطافپذیر برای تابع سرمایهگذاری بخش خصوصی و از الگوی رشد سولو همراه با تعدیلاتی برای رشد اقتصادی استفاده شده است. متغیر سرمایهگذاری در زیرساخت حملونقل از عوامل تعیینکننده موجودی مطلوب (*k ) در مدل سرمایهگذاری بخش خصوصی در نظر گرفته شده است. در مدل رشد، دو متغیر سرمایهگذاری دولت در بخش حملونقل و سایر بخشها به عنوان یکی از نهادههای تولید در کنار نیروی کار و سرمایهگذاری خصوصی وارد تابع تولید شده است. در تخمین مدل سرمایهگذاری از روش متغیر ابزاری و در مدل رشد از روش OLS استفاده شده است. نتایج برآورد مدلهای مذکور طی سالهای 1338 الی 1382 نشان میدهد که رابطه قوی بین سرمایهگذاری در زیرساخت حملونقل و سرمایهگذاری بخش خصوصی وجود دارد. همچنین با توجه به کشش مثبت به دست آمده برای سرمایهگذاری در حملونقل، سرمایهگذاری در این زیرساخت اثر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی کشور دارد. با در نظر گرفتن نتایج حاصله، افزایش سرمایهگذاری دولت در زیرساخت حملونقل پیشنهاد میشود.
برنامه آزاد سازی تجاری به عنوان فرایندی در جهانی شدن، زمینه ساز رقابت پذیری بین المللی و مشارکت کشور ها در فعالیتهای اقتصادی است. البته در جریان این برنامه، فعالیتهایی که ازتوان رقابتی خوبی برخوردار نباشد، امکان ادامه کار را از دست می دهد.تحقیقات نشان می دهد که تداوم در آزاد سازی تجاری به گسترش وظهور فرصتهای شغلی جدید منجر میشود. آنچه این مقاله در پی آن است. این مقاله به دوره 1382-1338 مربوط است. بدین لحاظ، نقش آزاد سازی تجاری بر سطح اشتغال کشور درقالب بردارهای سریهای زمانی بررسی می گردد. سپس آثار بلند مدت و کوتاه مدت ازطریق روشهای سریهای زمانی بویژه مدل اتورگرسیو تاخیردار توزیعی و روش تصحیح خطا تعیین می گردند. نتایج نشان می دهد که آزاد سازی تجاری از طریق به کارگیری سیاستهای حذف و یا کاهش تعرفه ها و افزایش واردات در کوتاه مدت، اثرمعنی داری بر روی اشتغال ایجاد می کند
تصمیمگیری به عنوان جوهره اصلی فعالیتهای مدیران در تمامی وظایف آنها از اهمیت بهسزایی برخوردار است. مدیران سبک تصمیمگیری خود را با توجه به عوامل مختلف فردی، سازمانی و محیطی انتخاب میکنند. هدف اصلی این تحقیق بررسی رابطه بین سبکهای عمومی تصمیمگیری مدیران شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی در راستای بررسی روایی سازه پرسشنامه سبکهای عمومی تصمیمگیری میباشد. بر این اساس تعداد 55 نفر از مدیران شرکت بهعنوان افراد نمونه آماری انتخاب شده و 5 سبک تصمیمگیـری عقلایی، شهودی، وابستگی، آنی و اجتنابی در بین آنهـا مورد بررسی قرار گرفتهاند. دادههای مربوط به سبک تصمیمگیری توسط پرسشنامه سبک تصمیمگیری جمعآوری شده است. با توجه بهاینکه نتایج آزمون کولموگروف- اسمیرنف نرمال بودن توزیع دادههای مربوط به هر یک از سبکهای تصمیمگیری را تایید نموده، لذا آزمون همبستگی پیرسون جهت بررسی همبستگی بین هر یک از سبکهای تصمیمگیری مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج نشان میدهند بین سبکهای تصمیمگیری عقلایی و شهودی رابطه معنیدار منفی، بین سبک تصمیمگیری عقلایی و سبک تصمیمگیری اجتنابی و بین سبک تصمیمگیری شهودی و سبک تصمیمگیری آنی رابطه معنیدار مثبت وجود دارد.همچنین بین سبک تصمیمگیری اجتنابی و هر یک از سبکهای تصمیمگیری وابستگی و آنی در این بررسی رابطه معنیدار منفی بهدست آمد. در این بررسی رابطه معنا داری بین هر یک از سبکهای تصمیمگیری و دو ویژگی جمعیت شناختی سابقه خدمت و تحصیلات مدیران بهدست نیامد.