چگونه توانستم مشکل روخوانی دانش آموزم را که لکنت زبان داشت کاهش دهم؟
منبع:
انگاره های نو در تحقیقات آموزشی سال ۴ بهار ۱۴۰۴ شماره ۱
66 - 84
حوزههای تخصصی:
مقدمه و هدف: ین اقدام پژوهی با هدف کاهش لکنت زبان دانش آموزی به نام امیر در پایه دوم ابتدایی و افزایش اعتمادبه نفس و مشارکت کلامی او در کلاس درس انجام شد. با توجه به نقش حیاتی مهارت های کلامی در رشد تحصیلی، اجتماعی و روانی دانش آموزان، تلاش شد تا با طراحی و اجرای مداخلات آموزشی و روانی مناسب، بخشی از چالش های گفتاری این دانش آموز کاهش یابد. روش شناسی پژوهش: این پژوهش به شیوه کیفی و از نوع اقدام پژوهی انجام گرفت. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه با والدین، همکلاسی ها، کادر مدرسه و استفاده از ابزارهای سنجش شدت لکنت (مانند ضبط صوت و پرسشنامه های گفتاری و روان شناختی) گردآوری و تحلیل شدند. یافته ها: پس از اجرای راهکارهایی مانند ایجاد ارتباط عاطفی با دانش آموز، تشویق مستمر، واگذاری مسئولیت، تقویت مشارکت گروهی، ممانعت از تمسخر و حمایت خانواده، نتایج زیر به دست آمد: کاهش میانگین در شدت لکنت زبان در موقعیت های مختلف گفتاری.افزایش چشمگیر اعتمادبه نفس در صحبت در جمع ، صحبت در کلاس . و مکالمه با دوستان .افزایش مشارکت درسی، کاهش اضطراب، و بهبود روابط اجتماعی دانش آموز.بهبود عملکرد تحصیلی در نتیجه مشارکت بیشتر و کاهش ترس از صحبت. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که رویکردهای تلفیقی آموزشی و روان شناختی در محیط مدرسه، به ویژه نقش فعال معلم در حمایت عاطفی و گفتاری از دانش آموز دارای لکنت، می تواند به کاهش چشمگیر اختلالات گفتاری و بهبود روانی و تحصیلی دانش آموز منجر شود. استمرار تمرین ها و همکاری خانه و مدرسه برای تقویت این مسیر ضروری است.







