گزارش علمی سمینار تاریخ علوم در ماوراء النهر در آکادمی علوم تاجیکستان همراه با اشاره به نقاط ضعف و مسایل فرهنگی مطروحه در این نشست علمی که به صورت مبسوطی گزارش شده است.
نقدی بر کتاب بازنگاری نقشة جغرافیایی جهان در عصر مأمون عباسی (218-198.ق) بر اساس نسخة خطی مالک الابصار، تألیف ابن فضل الله العمری به کوشش دکتر علاء الدین جوخوشا که در آلمان چاپ شده است.
ایران و توران دارای پیشینة تاریخی و فرهنگی مشترک دارند. این تاریخ مشترک از حدود پانصد سال پیش جدا شده و هر کدام راه مستقلی را در پیش گرفتند. اوضاع اقتصادی جهانی نیز پیوند دهندة این دو شاخه نشده، بلکه آنان را از یکدیگر دورتر کرد. تسلط روسیه و سپس کمونیسم بر نیمی از پیکرة این فرهنگ مشترک، امکان هر گونه پیوند دوبارهای را ناممکن ساخت.
در عصر دوم عباسی به دنبال سلطة ترکان بر دستگاه خلافت، چالش و درگیری مهمی میان سرداران ترک از یک سو و دیوانسالاران از دیگر سو پدید آمد که حاصل آن بحرانی بود که سرانجام مقام وزارت و سازمان اداری دولت را تباه ساخت. چگونگی پدید آمدن این بحران و عوامل آن خاصه دستگاه خلافت و وزیران آنان در این مقاله بررسی شده است.