در سالهای اخیر، با تسریع در روند جهانی شدن و تبدیل تدریجی رقابتهای سیاسی- نظامی به رقابتهای اقتصادی، اکثر کشورهای در حال توسعه به ویژه کشورهای تک محصولی، توسعه صادرات و تنّوع بخشیدن به آن را در سرلوحه برنامه ریزیهای اقتصادی خود قرار داده اند.ایران نیز به عنوان کشوری که قسمت اعظم درآمد ارزی آن از صادرات نفت خام تأمین می شود، از این قاعده مستثنا نیست و با توجه به محدودیت ذخایر نفتی و نوسان قیمت در بازار جهانی، کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی به عنوان یکی از مؤلّفه های امنیت ملی مطرح است.همچنین واضح است که برای توسعه صادرات ، اولویت با محصولاتی است که دارای مزیت می باشند و از میان آنها" فیروزه نیشابور" به عنوان مرغوبترین فیروزه جهان که از دیرباز به کشورهای مختلف صادر می شده است، دارای جایگاهی ویژه است. این مقاله با توجه به تحقیقی که انجام شده است به اختصار وضعیت صادرات فیروزه استان خراسان (برمبنای عناصر آمیخته، بازاریابی محصول، قیمت، توزیع و ترفیع) در سال 1378 مورد بررسی قرار می دهد.
سید محمد بن فلاح بن هبه الله ( د 870 ق) از شاگردان شیخ احمد بن فهد حلی (د 841 ق) بود که نهضتی را در مناطق جنوب شرقی عراق و خوزستان رهبری کرد، و حکومت مستقل شیعه مذهب مشعشعیان را تشکیل داد. در حوزة مطالعاتی که درباره مشعشعیان صورت گرفته، دیدگاهها و اندیشه های سید محمد بن فلاح از اهمیت بسیاری برخوردار است. هدف این نوشتار بررسی آموزة مهدویت در اندیشه های رهبر مشعشعیان است، موردی که چون و چراهای بسیاری را در میان نویسندگان منابع و پژوهشهای نوین موجب شده است. برای رسیدن به این مهم، سرچشمة آگاهیها به دو حوزه تقسیم شده اند: نخست، روایت منابع اصیلی غیر مشعشعی در خصوص دعوی مهدویت سید محمد بن فلاح مطرح شده، سپس تنها اثر به جا مانده از او، یعنی کلام المهدی بررسی شده است. فرض بنیادی این نوشتار، نشان دادن اختلاف روایت منابع غیر مشعشعی با کلام المهدی است، که در آن، سید محمد بن فلاح از خود به عنوان نایب و حجاب امام غایب (ع) نام می برد.