مطالب
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۴۱۲٬۹۶۱ تا ۴۱۲٬۹۸۰ مورد از کل ۵۵۵٬۸۱۰ مورد.
اسکوناز
حوزههای تخصصی:
ناهوشیاری هوشیارانه مولوی در دیوان شمس
بررسی میزان موفقیت درس آمادگی دفاعی مدارس پسرانه شهر تهران
معرفی کتاب: «بازاندیشی ماهیت جنگ»
نقش سازمان نظامی در مدیریت بحران طبیعی
صحابه از منظر اهل بیت (ع)(مقاله ترویجی حوزه)
حوزههای تخصصی:
نقد و بررسی تحقیقات خاورشناسان در زمینه تاریخ گذاری آیات و سور قرآن (1)(مقاله ترویجی حوزه)
حوزههای تخصصی:
واژه شناسی فقه در لغت، قرآن و حدیث از نگاه فریقین(مقاله ترویجی حوزه)
داستان هبوط آدم در «روح الارواح»/ احمد سمعانی(مقاله ترویجی حوزه)
نگاهی دوباره به اسطوره ضحاک(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
طبق تقسیم بندی هزاره ها، هزاره ی دوم یعنی دوران میانه، زمان اختلاط نیکی و بدی است. بنابر عقیده ی زروانی دوران نخست زمان شهریاری اهورا مزدا و دوره ی دوم زمان پادشاهی اهریمن است. در تقسیم بندی حماسه ی ملی ایران پادشاهی ضحاک با دوران برتری اهریمن در شاهنامه مقارن است. ضحاک در شاهنامه از گونه ی دیو به صورت آدمی ظاهر می شود اما همچنان صفات اهریمنی خویش را به دنبال دارد. اسطوره ی ضحاک در اوستا و متون پهلوی دستخوش دگرگونی های فراوانی شده است. بنابر گزارش های اوستا،ضحاک همان اژدهای سه پوزه ی سه سر شش چشم است و اهریمن او را برای نابودی آفریدگان راستی آفریده است. در متون پهلوی ضحاک از صورت اژدهای اهریمنی به مردی تازی مبدل می شود که دوران پادشاهی طولانی او قابل توجه است. اما در روایات پس از اسلام ضحاک اژدها خوانده شده و برخلاف اوستا و متون پهلوی به دیو بودن او اشاره ای نشده است. جادوگری از خصوصیات ضحاک است و در این جنبه با دیوان این همانی دارد. مطابق شاهنامه نخستین دیو سیرت در داستان ضحاک ابلیس است که با چهره های متفاوتی دیده می شود که البته در هیچ یک از این تغییر کسوت ها به صورت انسان به گونه ی عام ظاهر نمی شود بلکه مبدل به آدمیانی با اوصاف خاص می گردد. از این رو به نظر می رسد چهره ی واقعی ابلیس به گونه ی انسان ترسیم شده است.
فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش زبان انگلیسی (مفاهیم، الگوی تدریس و طرح درس)(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقایسه راهبرد ها در حفظ دو روش cafe'' cre''me و nouvel Espaces(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
چه واژگانی را آموزش دهیم، چه تعداد و چگونه؟(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
امنیت و استراتژی معاصر
حوزههای تخصصی:
سیاست روسیه در آفریقا
حوزههای تخصصی:
روابط روسیه با افریقا به سالهای دور بازمی گردد. مناسبات رسمی دو طرف از اوایل قرن هجدهم میلادی آغاز و بعدها به دلایل سیاسی و اقتصادی گسترش و تعمیق یافت. در دوران معاصر و پس از انقلاب کمونیستی 1917، این روابط در اوایل، تحت تاثیر آموزه های ایدئولوژیک، بشکل محدود و اغلب در چارچوب ارائه آموزشهای سیاسی به اتباع آفریقایی بود ولی عملا از دهه 50 میلادی به بعد و به دنبال استقلال مستعمرات سابق انگلیس و فرانسه در افریقا و در فضای دو قطبی حاکم بر جهان، روسیه لوای حمایت از جنبش های ...
الگوهای جدید در شورش عراق
حوزههای تخصصی:
بررسی روابط کانادا با آفریقا
حوزههای تخصصی:
بررسی امکانات روایی زاویه دید سوم شخص محدود و دانای کل در خلق ترس و تعلیق(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
این مقاله در ابتدا تعریفی از روایت ارایه می دهد و سپس به بررسی یکی از اجزای اساسی روایت، یعنی راوی و نقطه دید او می پردازد. بر این اساس، ابتدا به طبقه بندی قدیمی انواع نقطه دید در ادبیات اشاره می کند و سپس طبقه بندی جدید ارایه شده از سوی ژنت را ذکر می نماید و خصوصیات هر یک از انواع راوی رابر می شمارد. سپس دو داستانی راکه هیچکاک بیان می کند تا به وسیله آن تفاوت ترس را با تعلیق نشان دهد، تحلیل می کند و به این نتیجه می رسد که ترس، نتیجه بهره گیری از زاویه دید سوم شخص و تعلیق، نتیجه بهره گیری از زاویه دید دانای کل است.
روابط ادبی و فرهنگی ایران و شبه قاره در عصر گورکانیان (1526-1858-م)(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
با آغاز دوره تیموریان روابط فرهنگی شبه قاره و ایران تقویت شد و در این دوره، هنرمندان و دانشمندان زیادی از ایران و ماورا النهر به هند آمدند. اصولا شبه قاره در دوره گورکانیان به گواهی منابع باقیمانده از آن زمان از آزادگی برخوردار بوده است، و معمولا هر کس امکان می یافته است که هر نوع آرای خویش را عنوان کند. به این خاطر، بسیاری از شعرا و ادبای ممالک دیگر به دلایل مختلف از جمله تنگناهای بسیاری که از جانب دولتهای خویش بر آنها روا می شد به این دیار روی می کردند و در واقع، اساس تمدن و فرهنگ شبه قاره را پایه گذاری می نمودند. دربار گورکانیان، صرف نظر از طبیعت دانش پروری سلاطین و طبیعت هنرپروری و آرامش بخشی، از دیدگاه اقتصادی نیز خیلی غنا داشته و جاذبه های مادیش بسیار زیادتر از ایران بوده است. در مقاله حاضر، بخشی از روابط فرهنگی و ادبی آن در دوره مهمی از تاریخ ایران و هند بررسی می شود؛ دوره ای که حضور بلامنازع زبان و ادب فارسی در واقع پل انتقال فرهنگ (اسلامی - ایرانی) در سرزمین هند بوده و تا آغاز سلطه استعمار انگلیس بر شبه قاره هند از قوت و حیات بسیار چشمگیر بر خوردار بوده است.







