از زمانی که ستون «عقل» در بر پا نگاه داشتن بنای دین ناتوان گشت، متالهان به جستجوی ستونی دیگر برخاستند و «ایمان» را یافتند. به زعم آنان، ضعف عقل نظری را با استمداد ازعقل عملی جبران می توان کرد. پیش از این متألهانی چون توماس آکویناس، تزلزل عقل را در پاره ای از گزاره های دینی دریافته و راه را بر ورود عقل عملی گشوده بودند. و آنگاه از پس فرو ریختن حشمت عقل، متالّهانی چون ویلیام جیمز و پاسکال، پای عقل عملی را به محوری ترین، گزاره های دینی، یعنی وجود خدا و جهان آخرت کشاندند و به مؤمنان نوید دادند که رنجوری عقل را چه باک، «اراده» هست. رأی این بزرگان نیز چونان آراء پیشینیان از تیغ نقد محفوظ نماند و متألّهان و غیر متألّهان هر یک به نحوی به جرح آن پرداختند. جی.ال. مکّی پرسشهایی در برابر این رأی نهاد که پاسخ قطعی نیافت. طرح و شرح پرسشها و انتقادهای وی بر تئوریهای «ایمان» بر عهدة این نوشتار است.
با توجه به اهمیت پدیده گلخانه ای و نقش نیروگاهها در انتشار مقادیر معتنابهی از دی اکسید کربن به جو، در این گزارش مصرف سوخت و انتشار دی اکسید کربن از سه نیروگاه نکاء، تبریز و بندر عباس محاسبه گردیده و وابستگی میزان انتشار این گاز به ازای واحد تولید الکتریسیته (Kg/Kwh) نسبت به نوع سوخت مصرفی و راندمان کار نیروگاه برای این نیروگاه به صورت معادلات رگرسیون آماری یک و دو متغییری استخراج گردیده است. در پایان با توجه به راندمان نیروگاهها در طراحی توسط پیمانکار و راندمان آزمایش شده کار نیروگاهها، طیف استاندارد انتشار CO2 برای این نیروگاهها محاسبه و ارائه شده است. این محاسبات برای یک دوره 5 ساله (77-73) انجام شده است. نتایج نشان می دهند در صورتی که بهره برداری نیروگاه با راندمان طراحی و یا آزمایش شده انجام گیرد برای نیروگاه نکا با مصرف حداقل 50% گاز در طول سال، میزان انتشار KG/KWH،CO2 59/0-56/0 و نیروگاه تبریز Kg/Kwh 68/0-66/0 خواهد بود.