ارزشیابی عملکرد در تسهیل اثربخشی سازمانی کی وظیفه مهم مدیریت منابع انسانی تلقی می شود. در سالهای اخیر به نقش ارزشیابی عملکرد توجه زیادی معطوف شده است زیرا طرفداران ارزشیابی عملکرد معتقدند که یک نظام اثربخش ارزشیابی عملکرد می تواند انبوهی از مزیت ها را برای سازمان ها و کارکنان آن ها ارزانی دارد. بنابراین سوال مهم قابل طرح در این باره است که زمینه های اثربخشی نظام ارزشیابی عملکرد در سازمان ها کدامند ؟ در این مقاله که حاصل یک طرح پژوهشی ملی است سعی شده است که اثربخشی نظام ارزشیابی کارکنان دولت در سه بعد رفع تبعیض بهبود عملکرد کارکنان و توسعه توانایی ها و پیشرفت آنان مورد ارزیابی قرار گیرد تا بر اساس یافته های آن اقدامات لازم در جهت اصلاح و تقویت این نظام و تامین ساز و کارهای پویایی آن صورت گیرد. در این پژوهش از روش پیمایشی و انجام نمونه گیری استانی و ادارات دولتی و کارکنان در سطوح مختلف سازمانی و دریافت نظرات آنان از طریق پرسش نامه استفاده شده است. یافته ها و نتایج این تحقیق نشان داده است که نظام ارزشیابی کارکنان دولت از ابعاد رفع تبعیض بهبود عملکرد کارکنان و توسعه توانایی ها و پیشرفت آنان چندان موثر نبوده است. در پایان مقاله پیشنهادهایی برای بهبود برنامه های مدیریت عملکرد کارکنان و به ویژه ارتقای اثربخشی نظام ارزشیابی کارکنان دولت ارایه شده است.
بررسیهای زبانشناسی، از نخستین روز پیدایش به پدیدة لهجه و اشتباهات گفتاری نزد تودههای مردم و متخصصان پرداخته و از آنها برای بررسی جنبههای مثبت و منفی این پدیدهها بهره برده است. بههمینگونه، بررسیهای زبانشناسی در عربی، به روشن ساختن تفاوتها میان واژههای مفرد و ترکیبها پرداخته تا از اشتباه و آمیزش دلالتهای آنها جلوگیری کند تا جایی که لهجهها و زبانهای گوناگون را مطالعه میکند و فصیح را از غیرفصیح بازمیشناسد، و نیز لهجههای فصیح را با لهجههای عامیانه مقایسه میکند و ابزار شناخت در همة اینها، اندازة آمیزش با غیرعربها بوده، و همة این کارها برای خدمت به قرآن کریم و حدیث شریف انجام گرفته است.
آیین بودایی ذن ، طی روند خود عمیقترین اثرات را بر فرهنگ و هنر ژاپن بر جا گذاشته است و چنان با این فرهنگ در آمیخته که حتی در جزیی ترین امور روزمره راه یافته است و هنرهای ریشه داری از جمله : آیین چای نوشی ، گل آرایی ، تیر و کمان ، شمشیر زنی ، هایکو و غیره را پدید آورده است . در این مسیر ، این هنرها تبدیل به هنرهایی اصیل و باطنی شدند و از فن گذشته به هنر نا هنر که از نداستگی می روید ، تبدیل شدند .
ظهور پدیدة ماهواره در سپهر رسانهای جهان، موجد واکنشهای مثبت و منفی گوناگون از دیدگاههای متنوعی شده است. اندیشمندان عرصه علوم ارتباطی، جامعهشناسان، روانشناسان، فنشناسان، فیلسوفان، دینشناسان، دانشمندان و سایر گروههای متفکران در خصوص این پدیده و آثار و پیامدهای مثبت و منفی آن در جامعه بشری سخن فراوان گفتهاند. در کشور ما نیز، آنگاه که پدیده ماهواره ـ با حدی تأخیر ـ ورودی جدی یافت و تأثیرات بالقوه آن تا حدودی آشکار شد، واکنشهای تند و کند، بر علیه آن آغاز گردید و تا آنجا ادامه یافت که سیاستگذاران و تصمیمسازان منتخب مردم در مجلس شورای اسلامی ناگزیر از بررسی موضوع شدند و به تصویب قانون جهت نظاممند کردن استفاده از ماهواره دست زدند. موجب خشنودی است که بنا به گفته آقای دکتر محسنیانراد، استاد برجسته علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی و محقق سرشناس این حوزه، پیش از تصویب قانون فوق ابعاد موضوع که با دیدگاهی علمی و در حد امکان غیرجانبدارانه توسط ایشان تحقیق شده بود در اختیار مجلسیان قرار گرفت. هر چند به درستی مشخص نیست که نتایج این تحقیق تا چه حد در تصمیم آن روز مجلس مورد استفاده قرار گرفته است. آنچه پیش روست گزارشی از تحقیق فوق و در بردارنده نکات بسیار آموزندهای در خصوص نحوة برخورد دیگر ملتها و دولتها با موضوع ماهواره است.
با تاسیس اداره ثبت احوال به منظور ثبت وقایع چهارگانه تولد، فوت، ازدواج و طلاق، ضرورت اطلاع از جمعیت کشور و تعیین سازمانی که موظف به تهیه و جمع آوری آمار باشد. مورد توجه قرار گرفت، که در نتیجه در سال 1303 شمسی با تصویب آیین نامه 6 ماده ای، مسئولیت جمع آوری و مرکزیت بخشیدن به آمارهای مورد نیاز به وزارت داخله (کشور) واگذار گردید و عموم وزارتخانه ها نیز مکلف بودند موافق دستوری که وزارتخانه داخله تهیه می کند، در قسمتهای مربوط به خود اطلاعات لازم را به وزارت داخله ارسال نمایند. ضمنا در آییننامه مزبور به منظور تسهیل در روابط میان وزارت کشور با سایر وزارتخانهها، یک هیأت شور دایمی مرکب از نمایندگان سایر وزارتخانهها پیشبینی شد که با تصویب نظامنامه آن در سال 1312 با نام شورای عالی احصاییه، و از سال 1314 با نام شورای عالی آمار به فعالیت خود ادامه داد. به این ترتیب، از بدو تأسیس، نظام آماری کشور، نظامی نیمه متمرکز بود، بدین معنی که علاوه بر وزارت کشور سایر وزارتخانهها نیز به تولید آمار میپرداختند. با تغییراتی که در طول زمان در سازمانهای نظام آماری کشور به وقوع پیوست، نهایتاً منجر به جدا شدن اداره کل آمار عمومی از وزارت کشور و تأسیس مرکز آمار ایران در سال 1344 شد. اگرچه در قانون تأسیس مرکز آمار ایران، بر اصولی از قبیل نظارت مرکز آمار ایران بر تولید و پردازش دادههای آماری حاصل از آمارگیریهای سایر دستگاههای اجرایی و ایجاد پایگاه اطلاعاتی کشور، توجه شده بود، نظام آماری کشور به صورت نیمه متمرکز باقی مانده، و علاوه بر مرکز آمار ایران، سایر دستگاهها در غیاب ارتباط ارگانیک و تعریف شده در درون نظام آماری، به تولید آمار میپرداختند که آمارهای کشاورزی نیز از این موضوع مستثنی نبود. در مقاله حاضر ضمن بررسی تاریخ 40 ساله تولید آمارهای کشاورزی، به طور خلاصه از ویژگیهای نظام آماری مطلوب بحث خواهد شد. ضمناً با تصویب «نظام آماری کشور» در جلسه مورخ 22/12/1379 شورای عالی آمار، بایستی در آینده، ناظر تحولات مثبت و سازندهای در نظام آماری کشور باشیم.