درخت حوزه‌های تخصصی

مدیران خودشیفته با شاخصه های رفتاری خودخواهی، سلطه جویی و خودبرتربینی، اهمیتی برای قوانین و مقررات قائل نبوده و به شکل فرصت طلبانه در قالب مدیریت ادراک اقدام به استفاده از واژگان مثبت به شکل لحن خوش بینانه در گزارش های توضیحی حسابداری می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین خودشیفتگی مدیران و لحن خوش بینانه گزارشگری مالی با نقش تعدیلی مدیریت سود است. برای اندازه گیری خودشیفتگی از دو معیار اندازه امضای مدیران و نسبت پاداش مدیران بر کل حقوق و دستمزد سالانه کارکنان و برای اندازه گیری لحن خوش بینانه از روش فراوانی واژگان استفاده شد. نمونه پژوهش حاضر شامل 115 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای سال های 1390 تا 1397 می باشد. برای آزمون فرضیه های پژوهش از روش رگرسیون حداقل مربعات معمولی استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد، بین خودشیفتگی مدیران و لحن خوش بینانه گزارشگری مالی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به عبارتی مدیران خودشیفته به گزارش های مالی تنظیم یافته با لحنِ خوش بینانه، به چشم فرصتی برای فرونشاندن اشتهایِ سیری ناپذیر خود برای ارتقاء شخصیِ خودشان نگاه می کنند. مدیریت سود اثر تعدیلی مثبت بر رابطه بین خودشیفتگی مدیران و لحن خوش بینانه گزارشگری مالی دارد.

تحول دیجیتال که همیشه به عنوان یک اقدام اساسی و استراتژیک در سازمانها حائز اهمیت بوده، طی سالهای اخیر در پی شیوع ویروس کرونا اهمیت بیشتری پیدا کرده و فشارهای ناشی از همه گیری ویروس کرونا تلاش سازمانها را برای ایجاد تحول دیجیتال سرعت بخشیده است. هدف از انجام این پژوهش طراحی مدل عملکرد سازمانی مبتنی بر وضعیت دیجیتالی سازمان در دوران کرونا با رویکرد داده بنیاد در وزارت صمت است. این پژوهش با رویکرد کیفی - استقرایی و به روش نظریه زمینه ای استراوس - کوربین انجام شد. ابزار پژوهش (گردآوری داده ها) مصاحبه نیمه ساختارمند بود. با بهره گیری از روش نظریه زمینه ای، داده های حاصل از مصاحبه های انجام شده با 27 نفر از نخبگان و متخصصان واجد شرایط وزارت صمت طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل شد. 18مقوله کلی در قالب مدل پارادایمی که این عوامل دربرگیرنده شرایط علّى (عوامل فردی، عوامل سازمانی، عوامل فناوری و عوامل محیطی) پدیده محوری (وضعیت دیجیتالی سازمان)، شرایط زمینه ساز (بستر دیجیتالی، بستر مدیریتی، بستر فردی، بستر فناوری)، شرایط مداخله گر (عوامل فردی، عوامل فرهنگی و عوامل سازمانی) و راهبردها (راهبرد فردی، راهبرد مدیریتی و راهبرد سازمانی) و پیامدها (نتایج فردی، نتایج سازمانی و نتایج اجتماعی) است.

هدف: پژوهش حاضر باهدف طراحی مدل بازاریابی محتوایی انجام شده است وبه دنبال دستیابی به اطلاعاتی است که باکمک آن بتوان عوامل موثردر بازاریابی محتوایی رابه خوبی شناخت ومدلی جامع طراحی نمود. روش: این پژوهش، از نظر روش، کیفی وبااستفاده ازمدل سه شاخگی انجام گردید. با مطالعه پژوهش های پیشین سؤالات مربوط به مصاحبه باخبرگان شناسایی وسازمان دهی شد وسپس داده های جمع آوری شده درطی مصاحبه های عمیق، در قالب فرایندکدگزاری باز ومحوری خلاصه سازی ودر نهایت به ساخت فرضیات اقدام گردید. نمونه آماری مورد مصاحبه 10 نفر از خبرگان و کارشناسان آگاه به موضوع بودند که به صورت نمونه گیری غیر احتمالی وبه شیوه قضاوتی انتخاب شدند. نظرات آن هادر رابطه باعوامل موثربر بازاریابی محتوایی درقالب نظریه ادراکی محقق، جمع آوری شد وبااستفاده از نرم افزارمکس (MaxQDA) پاسخ ها کدگزاری ومورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: از دسته بندی نظرات مشارکت کنندگان در مجموع 63 کد باز بدست آمد که باکد گزاری محوری، درسه حوزه ساختاری، زمینه ای ورفتاری بازاریابی محتوایی دسته بندی شدند. نتایج نشان می دهد که اجماع بالایی مبنی بر 22 مفهوم درعوامل رفتاری، 23 مفهوم به درعوامل زمینه ای و 18 مفهوم به عنوان عوامل ساختاری موثر بربازاریابی محتوا وجود دارد. عوامل زمینه ای و سپس رفتاری بیشترین تاثیر

اتخاذ راهبردهای صحیح در گذار کلانشهر تهران به سوی شهر هوشمند در گرو شناسایی و ارزیابی تهدیدهای امنیت سایبری و چالشهای حریم خصوصی و اتخاذ تدابیر مقتضی در قبال چالش های اولویتدار است. این پژوهش توصیفی-پیمایشی با هدف ارایه چارچوبی جهت مدیریت چالشها و تهدیدهای مذکور در مسیر هوشمندسازی شهر تهران نگارش یافتهاست. در پژوهش حاضر این چالشها با مطالعات عمیق کتابخانهای و نیز پیادهسازی روش دلفی فازی میان نمونهای از خبرگان سازمانی که به شیوه هدفمند انتخاب شدند، شناسایی شده و درجه اهمیت هریک از آنها به روش بهترین-بدترین فازی تعیین میگردد. یافتههای پژوهش حاکی از قابلیت بالای چارچوب پیشنهادی در شناسایی و ارزیابی دقیق این چالشها و نیز تعیین سه چالش «چالش قانونگذاری»، «فقدان ارتباط امن» و «APIها و پروتکلهای ناامن» به عنوان کلیدیترین چالشهای امنیت سایبری و حریم خصوصی در مسیر هوشمندسازی شهر تهران بود که به تناسب، راهبردها و اقدامات اصلاحی در خصوص هریک از آنها ارایه شد.

هدف پژوهش ارائه الگوی راهبردهای مدیریت بحران کووید-19 مبتنی بر سیاست های مدیریت منابع انسانی است. پژوهش از نظر هدف، توسعه ای از نوع اکتشافی و از بعد روش گردآوری داده ها، پیمایشی بوده و روش پژوهش، کیفی مبتنی بر راهبرد نظریه داده بنیاد است. جامعه آماری متشکل از مدیران و کارشناسان خبره منابع انسانی در سازمان های دولتی شهر بندرعباس بوده  است؛ در این مرحله با توجه به کفایت نمونه گیری و اشباع نظری، 20 نفر به روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شده و در مطالعه شرکت کرده اند. جمع آوری داده ها به روش مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام گرفته است و جهت تحلیل داده ها از روش مقایسه ای مداوم استراوس و کوربین در سه مرحله کدگذاری استفاده شد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که الگوی ارائه شده در 6 بعد اصلی: 1- عوامل نهادگرایی به منابع انسانی  2- سیاست های مدیریت منابع انسانی 3- عوامل زمینه ای (ویژگی های سازمان، فرهنگ سازمانی و زیرساخت ها) 4- عوامل مداخله گر (عوامل مدیریتی و سازمانی، عوامل مرتبط با کنشگران انسانی و متغیرهای کلان محیطی) 5- راهبردهای مدیریت بحران (همکاری، تاب آوری، شبکه سازی، ظرفیت سازی، مدیریت دانش و مدیریت استرس) و 6- پیامدها (در سطوح کارکنان، سازمان، و جامعه) تبیین شده است.

این پژوهش در پی طراحی چارچوبی برای آموزش آینده نگری به مدیران عالی سازمان های دولتی جمهوری اسلامی ایران بود. ابتدا ادبیات پژوهش در سه حوزه «مدیریت سازمان های دولتی»، «آینده نگری» و «آموزش آینده نگری» براساس داده های اسنادی بررسی شد. سپس به کمک روش «داده بنیاد» و با استفاده از ابزار «مصاحبه عمیق» داده های دست اول برای طراحیِ چارچوبِ موردنظر گردآوری شدند و در سه فاز مختلف ولی به هم پیوسته، از طریق «کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی» مورد تحلیل قرار گرفتند. براساس یافته های پژوهش، یک چارچوب کلی برای آموزش آینده نگری به مدیران عالی سازمان های دولتی ایران ارائه شد که در آن علاوه بر مقوله آموزش آینده نگری به عنوان مقوله محوری، با نگاهی کلان دیگر مقولاتِ مربوط به این حوزه نظیر شرایط علّی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها نیز معرفی شدند. لذا، این چارچوب کلان و در عین حال تفصیلی می تواند، به عنوان یک الگوی کلی برای آموزش آینده نگری به مدیران عالی سازمان های دولتی جمهوری اسلامی ایران مورد استفاده قرار گیرد.

با توجه به پویایی محیط کسب وکار، برنامه ریزی راهبردی سازمانی مقوله مهم و اثرگذار شناخته شده است. در محیط متغیر عصر حاضر، رویکردهای سنتی به برنامه ریزی راهبردی کارایی خود را از دست داده اند، از این رو، توجه به رویکردهای نوین افزایش یافته است. یکی از این رویکردها، رویکرد اقیانوس آبی است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی میزان تطابق و هم راستایی نظام برنامه ریزی راهبردی شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران با رویکرد اقیانوس آبی تدوین شده است. در این پژوهش ابتدا، بر اساس  مبانی نظری حوزه مدیریت راهبردی، ابعاد و شاخص های الگوی برنامه ریزی راهبردی بر مبنای رویکرد اقیانوس آبی استخراج شد و سپس در اختیار 30 نفر از متخصصان حوزه مدیریت راهبردی قرار داده شد. نتایج مراحل سه گانه ارزیابی ابعاد و شاخص ها نشان داد که الگوی پیشنهادی روایی کافی برای ارزیابی نظام برنامه ریزی راهبردی شرکت ها را دارد. سپس با استفاده از روش مطالعه موردی، اسناد، آئین نامه ها و دیدگاه متخصصان درگیر در فرایند برنامه ریزی راهبردی  شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران مورد تحلیل و واکاوی قرار گرفت. یافته های پژوهش، نشان می دهد که برای ارزیابی نظام برنامه ریزی راهبردی شرکت ها، باید سه بعد بینش اقیانوس آبی، انسانیت محوری و به کارگیری ابزارهای تدوین راهبرد موردتوجه قرار گیرد. همچنین تحلیل برنامه راهبردی شرکت موردمطالعه بر اساس الگوی تائیدشده نشان می دهد که برنامه راهبردی این شرکت، حدود 55 درصد با رویکرد اقیانوس آبی هم خوانی دارد. همچنین در بین ابعاد مدل تأییدشده، بینش اقیانوس آبی در تدوین راهبرد های این شرکت از وضعیت بهتری نسبت به دو بعد دیگر برخوردار است.

این مطالعه به طور کلی با هدف کشف فرایند ارزش آفرینی در صنعت گردشگری به مدلسازی رویکردهای مدیریت تجربه میپردازد. در مرحله اول با استفاده از روش فراترکیب، ابعاد تجربه گردشگر شناسایی و در مرحله دوم از روش کمی پرسشنامه ای تهیه و در بین 440 نفر از گردشگرانی که در 5 سال گذشته به یکی از کشورهای مالزی، امارات، آذربایجان و ترکیه سفر کرده بودند توزیع گشت. در ادامه اعتبار سنجی مدل با استفاده از نرم افزارهای AMOS24 وSPSS24 انجام گرفت. یافته ها نشان میدهد که رویکرد تجربه سازی مرحله ای پنج بعد از ابعاد تجربه (حسی، عاطفی، شناختی، ذهنی، تازگی) و رویکرد تجربه هم آفرینی ابعاد (رفتاری، ارزشمندی، اجتماعی، کاربردی و آموزنده بودن) تجربه را در بر میگیرد. استفاده از روش ترکیبی برای شناسایی ابعاد تجربه و مدلسازی رویکردهای مدیریت تجربه از نوآوریهای این تحقیق بوده است.نتایج ، پرسشنامه این پژوهش را مورد تایید قرار میدهد.

هدف این مقاله، شناسایی چالش ها و موانع توسعه گردشگری غذای بومی در صنعت رستوران داری ایران است. در این پژوهش بنا بر نیاز به استفاده از تجربه های زیسته افراد درگیر در موضوع پژوهش، از روش پژوهش کیفی و رویکرد پدیدارشناسی استفاده شد. به منظور دستیابی به هدف پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری معیار محور و گلوله برفی تا رسیدن به اشباع با 14 نفر خبره دارای تجربه رستوران داری غذای بومی مصاحبه عمیق انجام شد. اعتبار نتایج به دست آمده با استفاده از پرانتزگذاری دانش قبلی پژوهشگر، مراجعه مجدد به شرکت کنندگان و تأیید آن ها مشخص شد. یافته ها گویای ساختاری شش بعدی شامل موانع بازاریابی، دسترس پذیری پایین، بسترسازی ضعیف، چالش های درون واحدی، چالش های درون صنفی و چالش های دولتی است. یافته های پژوهش در شناخت و درک موانع توسعه گردشگری غذای بومی مؤثر است و رفع آن ها نقش شایان توجهی در ارتقای صنعت گردشگری ایران ایفا می کند.

وجود فضای به شدت رقابتی در حوزه کارافزارهای گردشگری، آگاهی نسبت به این نکته را حائز اهمیت نموده است که سرمایه گذاری در چه بخش هایی توسط شرکت های ارائه دهنده این دست خدمات، می تواند آن ها را از دیگر رقبا متمایز سازد؟ در این بررسی نخست معیارهای عملکردی (موفقیت) کارافزارهای گردشگری از طریق مرور ادبیات و نظر متخصصان دارای هوش رقابتی در حوزه موردنظر استخراج و سپس یک مطالعه بر روی پنج کارافزار موفق در حوزه اقامتی با استفاده از رویکرد تحلیل واریانس فازی (Fuzzy ANOVA) انجام شد. با توجه به نتایج به دست آمده می توان دریافت که در معیارهای "قابلیت اطمینان فناوری های موبایلی"، "راحتی در استفاده از کارافزار"، "اعتماد درک شده"، "شفافیت در هزینه ها" و "مباحث امنیتی" از دیدگاه کاربران تفاوتی میان هیچ یک از کارافزارها در رابطه با این معیارهای عملکردی وجود ندارد. بنابراین این معیارها به عنوان معیارهای اساسی موفقیت، نقش مؤثری در موفقیت کارافزارهای این حوزه ایفا می نمایند.

 استقرار نظام بودجه ریزی عملیاتی در کشور به عنوان یک نظام مدیریتی اثربخش و کارا در جهت تخصیص بهینه منابع سازمانی در طول دو دهه گذشته مورد توجه دولت ها بوده و اجرای موفق آن ضرورتی اجتناب ناپذیر محسوب می شود. هدف این پژوهش بررسی عوامل تأثیرگذار بر بهبود میزان آمادگی ارتش جمهوری اسلامی ایران در جهت اجرای موفق بودجه ریزی عملیاتی می باشد. از این رو تأثیر سه عامل نگرش به تغییر، دانش کار و در دسترس بودن منابع بر دو جنبه آمادگی سازمانی برای تغییر شامل تعهد به تغییر و قابلیت اجرای تغییر مورد آزمون قرار می گیرد. همچنین این پژوهش به بررسی میزان کفایت هر یک از جوانب و عوامل یاد شده در سطح ارتش می پردازد. در این پژوهش از پرسشنامه بسته به منظور جمع آوری داده ها استفاده شد و جامعه آماری پژوهش را افسران مالی دوره عالی رسته ای ارتش تشکیل می دهند. برای آزمون فرضیه های پژوهش از رگرسیون حداقل مربعات معمولی استفاده شد و سؤال های پژوهش نیز با استفاده از آزمون t تک نمونه ای و آزمون علامت تک نمونه ای مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که عوامل نگرش به تغییر و در دسترس بودن منابع بر دو جنبه آمادگی سازمانی برای تغییر شامل تعهد به تغییر و قابلیت اجرای تغییر تأثیر مثبت و معنادار دارند، اما عامل دانش کار تنها بر قابلیت اجرای تغییر تأثیر مثبت و معنادار دارد و با تعهد به تغییر رابطه معناداری ندارد. همچنین دیگر یافته های این پژوهش نشان داد که آمادگی سازمانی در ارتش برای تغییر به بودجه ریزی عملیاتی و همچنین انگیزه مناسب و منابع کافی برای این تغییرات در سطح ارتش جمهوری اسلامی ایران وجود دارد، اما با توجه این که اجرای  بودجه ریزی عملیاتی  شامل مراحل و فرآیند های مختلفی است، لازم است که دانش مجریان در این زمینه ارتقاء و بهبود یابد . بر مبنای نتایج این مطالعه، اتخاذ  شیوه ها و راهکارهای مناسب به منظور آشنایی فرماندهان و کارکنان ارتش با مزایای بودجه ریزی عملیاتی و ایجاد انگیزه در آن ها، تأمین منابع مالی، انسانی و فنی و به ویژه افزایش دانش کارکنان مالی نسبت به بودجه ریزی عملیاتی، نقشه راه و شیوه های اجرایی آن به بهبود آمادگی سازمانی برای تغییر و اجرای موفق این شیوه بودجه ریزی کمک می کند.

در عصری که توجه به اطلاعات و داده در سازمان ها، منجر به رشد عملکرد و ذهنیت مثبت نسبت به سازمان می شود، در سازمان های بزرگ دولتی شاهد کم توجهی به داده و داده محوری هستیم که این موضوع منجر به بی بهره شدن سازمان از مزایای سازمان داده محور خواهد شد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و مدل سازی چالش های استقرار فرهنگ داده محور در سازمان های دولتی ایران به منظور رفع موانع و استقرار فرهنگ داده محور در سازمان های مذکور انجام شده است. منظور از سازمان های دولتی در پژوهش حاضر (محدوده پژوهش) سازمان های تابع وزارت دفاع (ودجا) می باشد. این پژوهش کاربردی-توصیفی در پارادایم تفسیرگرایی و با رویکردی آمیخته (کیفی-کمی) انجام شده است. داده ها با استفاده از روش های مطالعه منابع دانشی موجود، مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسش نامه ساختاری تفسیری گردآوری و با استفاده از روش های تحلیل محتوای کیفی جهت دار و مدل سازی ساختاری تفسیری تحلیل شدند. جامعه آماری پژوهش حاضر در هر دو بخش کمی و کیفی این پژوهش، شامل خبرگان فرهنگ سازمانی و علم داده در سازمان های دفاعی بودند که با روش نمونه گیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری 16 مصاحبه انجام شد. خروجی تحلیل محتوا به منظور بررسی روایی ابعاد و مؤلفه های استخراج شده در اختیار خبرگان گذاشته شد و جرح وتعدیل لازم صورت گرفت و پایایی خروجی تحلیل محتوا با روش هولستی سنجیده شد که ضریب آن 0.8 حاصل گردید. نتیجه منجر به طراحی مدل چالش های استقرار فرهنگ داده محور در سازمان های دفاعی گردید. یافته ها نشان داد که 8 بعد سازمانی، تصمیم گیری، بافتار داده، فرهنگ محیطی، مدیریتی، استراتژیک، لجستیکی، فردی-شخصیتی به عنوان چالش های مهم و کلیدی در مسیر استقرار فرهنگ داده محور هستند که این ابعاد مدل یکپارچه مذکور را شکل می دهند و این ابعاد با یکدیگر در تعامل هستند. نتایج همچنین نشان داد که مؤثرترین و تأثیرگذارترین بعد فرهنگ محیطی می باشد و ابعاد لجستیک، بافتار داده و مؤلفه های فردی- شخصیتی اثرپذیرترین ابعاد احصا شدند.

امروزه رفتار یکی از مباحث مهمی است که مورد توجه محققان سازمان ها و دولت های گوناگون قرار گرفته است. آنان با پرداختن به موضوع رفتار، قصد تشریح آن و ارتقای شاخص های عملکردی کارکنان و دستگاههای دولتی را دارند. لذا پژوهش حاضر باهدف بررسی عوامل موثر بر ارتقای رفتار حرفه ای در میان کارکنان دانشگاه علوم پزشکی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شهر شیراز به تعداد 150 نفر می باشد و نمونه ها از بین کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شهر شیراز انتخاب شدند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برابر با 108 نفر به دست آمد که بر اساس روش نمونه گیری غیر تصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده های کیفی در این پژوهش، شامل مصاحبه و تحلیل گفتمان ژرف و عمیق و یادداشت برداری مشاهدات و مصاحبه های نیمه ساختارمند خواهد بود. همچنین برای گردآوری داده های کمّی از پرسشنامه های خود ساخته استفاده خواهد شد. به منظور تنظیم ادبیات تحقیق از روش کتابخانه ای و برای جمع آوری اطلاعات میدانی از روش پرسشنامه و مصاحبه استفاده می شود.آزمون مدل پژوهش بر اساس روش معادلات ساختاری و نرم افزار نرم افزار spss و Smart-PLS انجام گرفت. نتایج نشان داد که مشکلات اقتصادی، تفویض اختیار، تشویق و ارتباط بالادستان بر اخلاق حرفه ای تاثیر مثبت و معناداری دارد و همچنین رابطه معنادار ضمن خدمت و ارتباط با رفتار حرفه ای کارکنان تایید نشد.

مهمترین نگرانی این مطالعه بررسی این موضوع است که چگونه فناوری های پیشرفته بر تصمیمات بازاریابی کارآفرینانه در طول همه گیری جهانی COVID-19 تاثیر می گذارد. در این تحقیق از نمونه ای از ۱۲۷ شرکت کوچک و متوسط ​​در بنگلادش استفاده شده است. اطلاعات با ارسال پرسشنامه به صورت الکترونیکی و از طریق پست جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش کمی و PLS (SEM) 3.0 استفاده شد. این مطالعه روابط مثبت و معنی داری را بین تشخیص فرصت های کارآفرینی ، توسعه فرصت ها و بهره برداری از فرصت ها با تصمیمات بازاریابی کارآفرینانه نشان می دهد. همچنین نشان داده شد که شور کارآفرینی نقش میانجی در رابطه بین شناخت فرصت های کارآفرینی و توسعه فرصت ها با تصمیمات بازاریابی کارآفرینانه ایفا می کند. با این حال ، شور کارآفرینی رابطه بین بهره برداری از فرصت های کارآفرینی و تصمیمات بازاریابی کارآفرینانه را میانجی گری نمی کند. این مطالعه دید گسترده و عمیق تری در مورد اهمیت هوش مصنوعی در شرکت های کوچک به محققان ارائه می دهد. محققان ، مربیان و متخصصان از یافته های این مطالعه بهره مند خواهند شد. روش های تجزیه و تحلیل مورد استفاده در این مطالعه پیچیده تر و متنوع تر از روش های مورد استفاده در بیشتر تحقیقات محدود قبلی است.

هوش عاطفی همراه با ایجاد مهارت های ارتباطی مؤثر، بهبود روابط با همکاران، مدیر، مشتریان و سایرین در سازمان را امکان پذیر می سازد. توانایی درک و کنترل احساسات خود و همچنین درک عواطف دیگران باعث بهبود نحوه ارتباط ما با دیگران می شود. هدف این مقاله بررسی رابطه ی بین هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی بین فردی در زمینه ی مدیریت بحران در مالزی می باشد تا چارچوبی مفهومی برای پژوهش های آینده فراهم شود. این مقاله هم چنین درباره ی پژوهش های قبلی در زمینه ی هوش هیجانی، مهارتهای ارتباطی بین فردی و مدیریت بحران در مالزی می باشد که این چارچوب مفهومی را می سازد. هدف اصلی این چارچوب، بررسی رابطه ی بین هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی بین فردی در زمینه ی مدیریت بحران در مالزی است.

هدف این تحقیق بررسی تاثیرات واسطه ای رضایت مصرف کننده بر ارتباط میان ارزش ویژه برند مبتنی برمصرف کننده و وفاداری نام تجاری در صنعت هتل ورستوران است. براساس یک نمونه از ۳۷۸ مشتری و با استفاده از رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری، پنج بعد از ارزش ویژه ، کیفیت فیزیکی،رفتار کارمندان، تجانس درونی ایده آل،شناسایی برند وتجانس شیوه زندگی ،تاثیرات مثبتی بر رضایت مصرف کننده دارند. یافته های این تحقیق نشان می دهد که رضایت مشتری بطور نسبی اثرات رفتار کارکنان بین تجانس درونی ایده آل وشناسایی نام تجاری و وفاداری نام تجاری وساطت می کند. اثرات کیفیت فیزیکی و تجانس شیوه زندگی در وفاداری بنام تجاری کاملا توسط رضایت مصرف کننده فراهم شده است. اگرچه مطالعات گذشته پیشنهاد کرده اند که ارزش ویژه برند تأثیر مستقیمی بر وفاداری به برند دارد. تا جایی که ما می دانیم، هیچ مطالعه ای تاثیر رضایت مصرف کننده را بر رابطه بین ارزش ویژه برند و وفاداری به برند در صنعت هتل و رستوران بررسی نکرده است.

بر مبنای تئوری شخصیت اجتماعی، این مطالعه یک مدل ارائه می کند که فرایند مزبور را از طریق رهبری تحول آفرین که بر رفتار خلاق و رفتار شهروندی سازمانی اثر می گذارد تشریح می کند. تمایز فردی و هویت گروهی بعنوان مکانیسم های شخصیت اجتماعی بیان شده اند که ویژگی های جهت گیری شخصیت فردی و اجتماعی را که اثرات مختلف از رفتار رهبری تحول آفرین روی خروجی عملکرد را تقویت می کنند، منعکس کنند. مدل با داده های یک نمونه تشکیل شده از 250 نفر کارمند خط مقدم و مدیران بلاواسطه شان که در 5 بانک در جمهوری خلق چین کار می کنند آزمون شده است. نتایج مدل سازی خطی سلسله مراتبی، مدلی را پیشنهاد می کند که به موجب آن رفتار رهبری تحول آفرین متمرکز بر گروه و تمرکز بر فرد، اثرات متمایز را روی تمایز فردی و هویت گروهی نشان می دهد. بعلاوه، تمایز فردی رابطه بین رهبری تحول آفرین متمرکز بر گروه و OCB ها را در افراد و گروه ها واسطه گری می کند. کاربردهای تئوری و عملی در تحقیقات آینده بحث شده اند.

در اوضاع کنونی کشور که تحریم های متعدد و نابسامانی های اقتصادی چرخ تولید داخلی را با مشکلاتی همراه کرده، گرایش به طراحی برند مصنوعات بومی و فرهنگی با رویکرد تجلی ارزش ها و تبلور قابلیت های گردشگری با رویکرد بهره وری از نتایج طرح آمایش استانی، همسو با موازین شعار جهش تولید مقام معظم رهبری (مدظله العالی) بوده که لازمه آن کشف مقوله های مرتبط با برندسازی علمی است. لذا، پژوهش حاضر در پی تدوین و تبیین مدل برندینگ مصنوعات فرهنگی استان با رویکرد داده بنیاد است. ابزار جمع آوری داده ها، مصاحبه نیمه ساختار یافته بود که از روش نمونه گیری گلوله برفی با 19 نفر از خبرگان انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری، انتخابی و با نرم افزار مکس کیودا تحلیل و مدل کیفی پژوهش از دل الگوهای ذهنی و نظرات افراد استخراج شد، جهت تبیین الگو از نرم افزار پی.ال.اس اسمارت 3 استفاده شد. نتیجه این تحلیل، استخراج بالغ بر 125 کد اولیه از مصاحبه ها و نیز احصای 50 مفهوم و 6 مقوله اصلی است که در قالب مدل پارادایمی ارائه و نهایتاً با اجرای راهبرد مستنتج شده مبنی بر برندسازی با تأکید بر هویت بصری مصنوعات فرهنگی، ضمن تأمین ارزش و رضایت مورد انتظار مشتری، می توان به وفاداری مشتری و آگاه سازی ارزش محصول در سطح بازار و جذب و تجربه خرید بیشتر گردشگر امیدوار بود.

هدف پژوهش حاضر نوع شناسی رفتار سازمانی کارکنان ناخشنود سازمان های فرهنگی براساس ابعاد باورمندی و رفتار است که از منظر هدف، کاربردی از لحاظ شیوه گردآوری داده ها، آمیخته و از نظر راهبرد تحلیل، هرمنوتیک پدیدارشناسی و تکنیک کدگذاری باز است. نمونه گیری مرحله کمی تصادفی و ابزار مورد استفاده، پرسشنامه های باورمندی محقق ساخته، رضایت سنجی مینه سوتا (2000) و رفتار پویای اشفورد و بلک (1996) بود. در فاز کیفی نمونه ها هدفمند انتخاب و از مصاحبه نیمه باز براساس رهیافت نئوپوزیتیویستی استفاده شد. مطلوبیت ابزار فاز کیفی با استفاده از قابلیت اعتبار، انتقال، اتکای، تأیید و پایایی هم زمان، ره آورد و مشاهده اثبات شد. همچنین محاسبات آماری نشان داد ابزار کیفی از روایی و پایایی مطلوب برخوردار است. لذا، ابتدا ابزار کمی در اختیار 291 نفر نمونه قرار گرفت که از این تعداد 275 مورد تکمیل و بررسی های اولیه نشان داد، 130 نمونه حائز ویژگی های پژوهش هستند. بنابراین، در گروه های «باورمند فعال»، «باورمند منفعل»، «ناباورمند فعال» و «ناباورمند منفعل» طبقه بندی و سپس در فاز کیفی با 36 نمونه شاخص هر گروه مصاحبه و یافته ها نشان داد، کارکنان ناخشنود اگرچه دارای آوای سازنده سازمانی از نوع دگرخواهانه هستند، اما به دلیل درک نفاق و بی عدالتی گسترده سازمانی و نقض قرارداد روان شناختی، ضمن انتظار برای ظهور منجی، دچار احساس نبودن عزت نفس، ترور شخصیت و فلات زدگی محتوایی شغلی گشته و علی رغم توانایی رهبری افکار عمومی، به دلیل افول مشروعیت سازمان اقدام به انزوا و گوشه گیری تعمدی - تدافعی کرده و بدون احساس گناه دست به تخریب سازمان و رفتارهای منافقانه و ضد تولید پنهان کارانه می زنند.

حکمرانی عرصه آزمون و خطا نیست؛ زیرا با سرنوشت مردم سروکار دارد. بنابراین، باید با نهایت دقت و ظرافت و محاسبات علمی صورت پذیرد. آنچه مردان سیاست در عمل می آموزند و به موجب آن،  مستحق عبرت می گردند، مردان خط مشی در آزمایشگاه تجربه می کنند! همچنین، آنچه کشورهای عقب مانده در عرصه عمل  و اجرای خط مشی، با هزینه های گزاف تجربه می کنند،  کشورهای پیشرفته در آزمایشگاه  خط مشی فرا می گیرند. پژوهش حاضر با در نظر گرفتن پیامدهای اجرای خط مشی های عمومی ناآزموده و مقایسه آسیب های احتمالی گوناگون، با در نظر گرفتن امکان پذیری آزمون اولیه، آن ها در محیط آزمایشگاهی و پیشگیری از انواع هزینه های اجرای خط مشی های ناپخته، بر ضرورت اهتمام به آزمون خط مشی های عمومی، پیش از تصویب و اجرای  خط مشی های  عمومی، تأکید دارد.  این پژوهش صرفاً به خط مشی های  قوه مجریه می پردازد و تنگناهای آزمون خط مشی در آن را مدنظر قرار می دهد؛  تنگناهایی که موجب می شوند  بسیاری از خط مشی های عمومی، به جای حل مشکل و مسئله زدایی از عرصه عمومی، به حوزه های مشکل آفرین و مسئله خیز جامعه تبدیل شوند.