ویژه نامه ضمن خدمت (آموزش و توسعه فرهنگ نماز): خورشید، سرچشمه روزهاست ؛ نماز در قرآن و نهج البلاغه
حوزههای تخصصی:
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۴۴٬۴۸۱ تا ۴۴٬۵۰۰ مورد از کل ۸۳٬۴۴۶ مورد.
سرور شهیدان از یار سفر کرده می گوید
منبع:
مبلغان ۱۳۸۳ شماره ۵۲
گواهان قیامت
درنگی بر سیر دگرگونیها زبان عربی
حوزههای تخصصی:
چه چیز دین پژوهی را به رشته بدل می سازد؟
حوزههای تخصصی:
تناظر قرآن و انسان در حکمت صدرایی و نتایج این رویکرد در زبان دین(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقاله ی حاضر به بررسی تناظر قرآن و انسان در حکمت متعالیه می پردازد و ناظر به کاربرد حقیقی و غیراعتباری زبان دین در اسلام (زبان قرآن) با رویکرد حکمت متعالیه است. این نوشتار ضمن طرح اهم مسائل و مبانی حکمت متعالیه، دیدگاه خود را در بحث زبان دین و قرآن بیان می کند. همچنین با عنایت به تئوری ترکیبی زبان دین و مراتب مختلف دین، لزوم توجه به ساحت انفسیِ زبان قرآن را متذکر می شود. در طی این مقاله، خواننده ضمن مرور اجمالی نظریات گوناگون در باب زبان دین و قرآن، به افق های درخور تأملی در این مسأله راه می یابد. همچنین نظرهای متمایز مفسران در باب مسأله ی «لسان قوم» مورد بررسی قرار می گیرد.
دکتر سید جلال الدین محدّث اُُرمَوی
حوزههای تخصصی:
غایة المراد فی شرح نکت الأرشاد
منبع:
آیینه پژوهش ۱۳۶۹ شماره ۲
حوزههای تخصصی:
عبادت مصلحتى
دیالوگ سکوت (پاسخ به پرسش هایی درباره نسبت علم و دین)
حوزههای تخصصی:
نگاهی به کتاب رسائل فقهی
حوزههای تخصصی:
گزارشی از دارالحدیث حَسَنی رَباط
حوزههای تخصصی:
گزارشى از یک سفر تبلیغى
تکنولوژی و فقه اسلامی
حوزههای تخصصی:
صیام
منبع:
وحید دی ۱۳۴۸ شماره ۷۳
حوزههای تخصصی:
علم الحدیث
اهل بیت و مقابله با تفویض گرایی: انتقاد از تفویض گرایی در کنار انتقاد از جبرگرایی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
اندیشه عقلانی نفی جبر در شیعه، همگام با پرهیز از در غلطیدن به دره های عمیق تفویض ترویج شد و باعث تدوین یک نظام جامع و همه جانبه گشت. در مقاله پیش رو نشان داده می شود که مفاهیم ""جبر"" و ""تفویض"" با مفهوم ""سلطنت"" انسان و خداوند بر حوزه اعمال اختیاری بشر پیوند دارد. هم چنین روشن می شود که جمع میان ""سلطه خدا بر انسان مختار"" و ""سلطه انسان مختار بر حوزه اختیار خویش"" گرفتاری دیرپای بشر است. عموم آنانکه جانب سلطه خدا را می گیرند ""جبرگرا"" می شوند و عموم آنانکه جانب سلطه بشر را می گیرند ""تفویض گرا"" می گردند. در این میانه، اهل بیت:، سلطنت خدا بر انسان و سلطنت انسان بر اعمال خود را در تعارض با یکدیگر نمی دانستند و بر هر دو حوزه تأکید داشتند.
مطابق تبیین این مقاله، تفویض گرایان (به طور شاخص معتزله) هر چند در برخی حوزه های عقلانیت مانند اثبات سلطه انسان بر اعمال خود (نفی جبر) همگام با شیعه بودند، اما در برخی دیگر از حوزه های عقلانیت مانند پاسداشت از سلطنت گسترده الهی بر انسان (نفی تفویض) از شیعه فاصله گرفتند و همانگونه که بیان ""لا جبر"" اهل بیت:، شیعه را از گروه هایی همچون اشاعره متمایز کرد، بیان ""لا تفویض""، آنها را از گروه هایی همچون معتزله متمایز و دور ساخت.
در مقاله، پس از تبیین رابطه ""نفی تفویض "" با ""اثبات سلطنت الهی"" و اشاره به ضعف قدریه و معتزله در التزام به سلطنت الهی و نفی تفویض، شواهدی از روایات اهل بیت: در ضرورت مخالفت توأمان با ""جبر"" و ""تفویض"" ارائه می گردد.
چهل حدیث در چهار موضوع
حوزههای تخصصی: