فلسفه غرب

دین و تجدد

مبانی نظری فلسفه دین کانت در نقدهای سه گانه

جایگاه یقین در معرفت دینی

نگاهی به تاریخ تکوین پولیس یونانی و جایگاه و اهمیت آن در فلسفه سیاسی افلاطون‎

فلاسفه وحدتی اروپا از دکارت تا برگسن

زمینه اسلامی شاعرانگی تجربه دینی در اسلام

آراء دکارت در باب نفس ‏

نظریه سیاسی: حفره ای به ژرفای رستاخیز (از نگاه بدیو عدالت از بطن وحی شکوفا می شود)

انقلاب در آموزش (ملاحظاتی در باب برنامه آموزش دوره های راهنمایی و دبیرستان)

۴۲۱۹.

پیشگذارده و تناقض: تعریفِ پیشگذارده در آثار منطقی ارسطو(مقاله علمی وزارت علوم)

نویسنده: سید عمار کلانتر مهدی قوام صفری

منبع: پژوهش های فلسفی پاییز و زمستان ۱۳۹۵ شماره ۱۹

حوزه‌های تخصصی:

تعداد بازدید : ۱۷۴۷ تعداد دانلود : ۱۲۵۰

ارسطو در آثار منطقی خود، علاوه بر گزاره، مفهوم پیشگذارده را مطرح می کند و در تحلیلات اولیآن را بر اساس ایجاب و سلب تعریف می کند. دو مساله مهم درباره پیشگذارده از دیدگاه ارسطو مطرح است: تفسیرِ تعریفِ آن و رابطه آن با گزاره. در این مقاله ابتدا سه تفسیرِ، از جمله تفسیرِ اسکندر افرودیسی و تفسیر کلاسیک، در این زمینه تقریر و نقد می شود. و از آنجا که ارسطو به رابطه تناقض با پیشگذارده اشاره می کند، ابتدا تعریفِ تناقض از دیدگاه ارسطو بررسی می شود و سپس رابطه تناقض و پیشگذارده مورد بررسی قرار می گیرد. سرانجام تفسیر پیشنهادی از پیشگذارده مطرح می شود: پیشگذارده گزاره ای است که رابطه آن با تناقض مورد توجه قرار گرفته است و توجه به این رابطه به معنای پذیرش قاعده تناقض است که بنیاد هر گونه استنتاجی است. معنای لغوی پیشگذارده هم با این تفسیر سازگار است: پیشگذارده پیش گذاشتن یکی از دو طرف تناقض است. و از این رو پیشگذارده جدلی دو صورت دارد: پرسش از مخاطب و فرض در استنتاج جدلی.

بررسی مساله شر در اندیشه لایب نیتس(مقاله علمی وزارت علوم)

درخت حوزه‌های تخصصی