جام جم: پیر از نظر خواجه شیراز
حوزههای تخصصی:
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۲۳٬۲۶۱ تا ۲۳٬۲۸۰ مورد از کل ۵۴٬۲۷۹ مورد.
تحقیقات ایرانی: مقایسه دو حماسه در ادب فارسی و انگلیسی
حوزههای تخصصی:
ادبیات کــهن: عناصر طنزآمیز در آثار عبید زاکانی
حوزههای تخصصی:
فرزند پینه دوز (جستاری درباره زندگینامه هانس کریستین آندرسن نویسنده دانمارکی)
حوزههای تخصصی:
تحلیل دستاوردهای ویراستاری در ایران با نگاهی به آثار منتشر شده تا دهه 1390(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
ایرانشناسی: تازه ها و پاره های ایرانشناسی (1)
منبع:
بخارا مرداد ۱۳۷۷ شماره ۱
حوزههای تخصصی:
خانقاه
تحلیل انتقادی شیوه روایت پردازی حکایتی از گلستان سعدی (جوان مشت زن)(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
یکی از مقوله های مهم که ذهن و ضمیر پژوهشگران ادبی را به خود معطوف کرده و با بررسی فنّ روایت پردازی
شاعران و نویسندگانی است که در حوزه روایت پردازی صاحب نام بوده اند. کشف راز و
رمز این روایت پردازی ها هم می تواند ارزش آثار پیشینیان را آشکارتر کند و هم به
نویسندگان امروز در راستای دستیابی به فنون روایی تأثیرگذار یاری رساند. در این بین، گلستان سعدی یکی از آثاری است که
با تعمق بیشتر می توان به لایه های عمیق تر آن دست یافت و با بازخوانی و دیگرگونه خوانی
آن، ظرفیت های ادبی تازه ای را در آن یافت. پژوهش حاضر با استفاده از منابع
کتابخانه ای و به روش توصیفی- تحلیلی به بررسی و تحلیل انتقادیِ گفتمان روایی و
ساختار روایت پردازی حکایت «جوان مشت زن» در باب سوم گلستان می پردازد و به مخاطب نشان می دهد که سعدی تا چه
حد در گفتمان موجود توانسته است برای القای معانی و اندیشه های موردنظر خود، شکل
متناسب با آن را بیابد و بر اساس همگونی شکل و محتوا به خلق اثری بپردازد که ابعاد
گوناگون یک اثر هنری را توأمان داشته باشد و پاسخگوی مخاطبان در طول اعصار مختلف
باشد.
میر نجات اصفهانی
حوزههای تخصصی:
زبان پارسى: زایایى وندها
حوزههای تخصصی:
ین لی، شاعر و نگارگر معاصر چین
حوزههای تخصصی:
فرهنگ عامه ی گزستان
مقاله: فاصله زیباشناختی در داستان سیاوش
حوزههای تخصصی:
نقدی کوتاه بر «دیوان عشق» صلاح صاوی
منبع:
زبان و ادب ۱۳۷۷ شماره ۶
حوزههای تخصصی:
گروتسک در نثر ناباکوف
تعبیرپذیری واژه سخن در شاهنامه فردوسی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
شیوه به کارگیری زبان در شاهنامه فردوسی همچون آثار دیگر بزرگان ادب فارسی، شیوه ای خلّاقانه و در عین حال منحصر به فرد است. نمونه ای از این خلّاقیت هنگام استفاده از واژه سخن روی می نماید. فردوسی بدون مقید ماندن به کاربرد های متداول این واژه در روزگار وی، قابلیت خاص واژه یاد شده را دریافته است و در درون منظومه هنری خود ظرفیت تعبیریِ بسیار فراخی بدان بخشیده است. هدف پژوهش حاضر آن است تا به منظور تبیین این ویژگی از سروده فردوسی، با استفاده از روش توصیفی– تحلیلی سی و شش تعبیر برای واژه سخن ارائه دهد و توجه خوانندگان را به گستره مفهومیِ یکی از واژه های حماسه ملی ایران و بازشناسی ظرفیت های آن معطوف سازد. برجسته سازیِ جایگاه واژه سخن در نظام زبانی فرزانه توس که امکان تعبیرپذیری متن را فراهم می آورد و نیز بازنمایی سبک شخصی وی در به کارگیری این واژه که گاه دریافت مفهوم آن را بر عهده مخاطب می نهد و گاه شخصاً به تعبیر آن می پردازد، از اهداف دیگر شکل گیری این پژوهش است.
جهنم روی زمین
حوزههای تخصصی: