منظومه «حسن و دل»
حوزههای تخصصی:
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۳۰٬۷۰۱ تا ۳۰٬۷۲۰ مورد از کل ۵۴٬۳۹۸ مورد.
آراء مولانا درباره ارتباط متن با نویسنده، مخاطب و متون دیگر
حوزههای تخصصی:
پژوهش: نقش زبانهای ایرانی در انتشار چند دین در آسیای مرکزی و چین
حوزههای تخصصی:
رویای یک شب بارانی
حوزههای تخصصی:
شعر چیست؟
حوزههای تخصصی:
راز جهان پوشیده نیست
دیوان غربی- شرقی
حوزههای تخصصی:
بررسی مشکلات آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان و ارائه چند راهکار(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
در این مقاله ، سعی شده با توجه به اهمیت روز افزون گسترش زبان فارسی در کشورهای دیگر ، مسایل و مشکلاتی که در فرآیند آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان است ، مشخص و راهکارهایی برای رفع این مشکلات ارائه گردد . برای نیل به این هدف ، نخست تعریف واژه های آموزش ، یادگیری و تدریس ، سپس عوامل دخیل در فرآیند آموزش و اینکه کدامیک از آنها از اهمیت بیشتری برخوردارند بیان شده است . سپس با توجه به عوامل اصلی تدریس ، یعنی : زبان آموزان ، مواد درسی و معلم ، مشخص شد آیا در فرآیند آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان ، به این عوامل توجه لازم می شود و از نظر ...
با شاعران امروز (زیر نظر شورای شعر)
منبع:
حافظ دی ۱۳۸۴ شماره ۲۲
حوزههای تخصصی:
تصحیح و ترجمه ی غزل عربی حافظ
منبع:
حافظ مهر ۱۳۸۴ شماره ۱۹
حوزههای تخصصی:
دو کلمه درباره مشدی گلین خانم و داستان هایش
منبع:
حافظ آبان ۱۳۸۴ شماره ۲۰
حوزههای تخصصی:
فرهنگهای دوزبانه روسی و فارسی و یک قرن تجربه
حوزههای تخصصی:
فرهنگ نویسی درکشورهای مختلف سابقه ای طولانی دارد ، و در کشور ما نیز از جایگاه ویژه ای برخوردار است . محققین شروع تاریخ فرهنگ نگاری توسط ایرانیان را از اوایل قرن 9 میلادی می دانند که در مقایسه با کشورهای اروپایی از سابقه طولانی آن حکایت می کند . فرانسویها از قرن 16 ، انگلیسیها از قرن 17 و روسها از قرن 18 بدین امر همت گمارده اند . هدف این پژوهش مقایسه اجمالی فرهنگهای به چاپ رسیده و پر کاربرد دو زبانه روسی به فارسی و فارسی به روسی و ارائه قابلیتها و ویژگی های یک فرهنگ خوب می باشد .
سفر نامه نویسی در ادبیات فارسی معاصر مروری بر خسی در میقات(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
قلم ۱۳۸۴ شماره ۱
حوزههای تخصصی:
در اعصار گذشته هدف اصلی بسیاری از تاریخ نگاران و یا سفر نامه نویسان شناساندن زوایای ناشناخته سرزمین های دوردست بود. هنگامی که انجام این مهم بر عهده داستان نویسان قرار می گیرد نوع ادبی سفرنامه از ابعادی دیگر برخوردار می شود و جنبه ای شخصی به خود می گیرد. این کار هنگامی که اشاره نویسنده بر مکانی به نسبت شناخته شده تاکید دارد وجهه ای نوین به خود می گیرد. بدین معنا که مکان مورد نظر از دیدگاه خواننده متن به مکانی نادیده و تازه بدل می شود. در قرن بیستم، آل احمد و دولت آبادی دو سفر نامه به چاپ می رسانند که به ترتیب به سفر حج و سیستان و بلوچستان اشاره دارد این دو اثر، به رغم تفاوت های ظاهری، از جهاتی نیز به یکدیگر شبیه اند. اینکه در هر دو داستان با راویانی مواجهیم که از آنچه می بینند مایوس و دلسردند. نگارنده در این مقاله تلاش می کند تا با تکیه بر ابزارهای زیبایی شناختی مضمون "سفر" به تحلیل نوع برخورد راوی این دو سفرنامه با نوشتار و همچنین بازنمایی احساسشان از خلال نوع ادبی داستان و یا رساله های انتقادی باشد.
گفت و گوی اختصاصی گوهران با خانواده غلامحسین غریب: کنده ای نیم سوخته نزدیک یک ماه جرقه می زند
حوزههای تخصصی:
شعر کودک
حوزههای تخصصی:
آکمه ایسم
حوزههای تخصصی:
دیوها و دلبر
حوزههای تخصصی: