درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر تدوین راهبرد ارتقا و توسعه نظام شایسته سالاری مدیران در سازمان های ورزشی کشور بود. این پژوهش از نوع پژوهش های اکتشافی و از لحاظ هدف، کاربردی بود که در آن از روش تحلیل مضمون استفاده شد. روش پژوهش از نوع کیفی بود و مدیران ارشد سازمان های ورزشی و اعضای هیئت علمی رشته مدیریت ورزشی دانشگاه های کشور جامعه پژوهش را تشکیل دادند. از روش نمونه گیری غیراحتمالی هدفمند و روش گلوله برفی برای انتخاب مصاحبه شوندگان استفاده شد. از مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان برای گردآوری داده ها استفاده شد و انجام مصاحبه تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت؛ بدین ترتیب نمونه پژوهش شامل 21 نفر از اساتید رشته مدیریت ورزشی و مدیران فوقانی سازمان های ورزشی کشور بود. نرم افزار MAXQDA20 برای تجزیه و تحلیل مصاحبه ها به کار رفت. براساس یافته های پژوهش، برای پیاده سازی و استقرار نظام شایسته سالاری، 88 کد باز شناسایی شد که در 13 مضمون فرعی قرار گرفتند. از مضامین فرعی به دست آمده نیز شش راهبرد اصلی حاصل شد که شامل راهبردهای سازمانی (راهبردهای مدیریتی، ساختار سازمانی، فرهنگ سازمانی، مدیریت منابع انسانی)، راهبردهای سیاسی (انتخاب غیرسیاسی، ثبات سیاسی)، راهبردهای فرایندی (اصلاح فرایندها)، راهبردهای اقتصادی (انگیزه های مالی، بهبود شرایط اقتصادی جامعه)، راهبردهای قانونی (قانون گذاری، قانون مداری) و راهبردهای فرهنگی–اجتماعی (راهبردهای فرهنگی و راهبردهای اجتماعی) بودند. براساس یافته های پژوهش، راهبردهای سازمانی نقش بسیار پررنگ تری در ارتقا و توسعه نظام شایسته سالاری مدیران در سازمان های ورزشی دارند و در این بین نقش مدیران سازمان ها قابل چشم پوشی نیست؛ بنابراین به نظر می رسد می توان مسیر تحقق شایسته سالاری در سازمان ها را با حضور مدیران شایسته هموار کرد.

هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل بهینه برون سپاری مدیریت پروژه های ورزشی در ایران با استفاده از رویکرد کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد (گراندد تئوری) بود. این مطالعه به دنبال تبیین عوامل مؤثر، شرایط زمینه ای و مداخله گر، راهبردهای اجرایی و پیامدهای حاصل از برون سپاری در حوزه مدیریت پروژه های عمرانی و اجرایی ورزش بود. جامعه پژوهش شامل مدیران ارشد وزارت ورزش، مدیران باشگاه های حرفه ای، استادان دانشگاه و کارشناسان پروژه های عمرانی ورزشی بود. با استفاده از نمونه گیری هدفمند و نظری، ۱۸ مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد و داده ها با رویکرد سه مرحله ای کدگذاری (باز، محوری، انتخابی) تحلیل شد. یافته ها نشان داد که عوامل علّی نظیر ضعف در ساختار انتخاب پیمانکار، فشارهای سیاسی و اداری و کمبود دانش مدیریتی، از مهم ترین دلایل ناکارآمدی برون سپاری هستند. همچنین شرایط زمینه ای همچون بی ثباتی مالی، ضعف ساختار نهادی و چارچوب های مبهم حقوقی، بستر اجرای موفق را محدود می کنند. در کنار آن، متغیرهایی مانند حمایت نظارتی، رفتار پیمانکاران و مشارکت ذی نفعان، شرایط مداخله گر کلیدی به شمار می روند. در پاسخ به این وضعیت، راهبردهایی چون تدوین ساختارهای استاندارد، توانمندسازی پیمانکاران، ارتقای نظام نظارت و شفاف سازی طراحی شد که درنهایت منجر به پیامدهایی چون افزایش کارایی، صرفه جویی مالی، ارتقای کیفیت اجرا و توسعه مشارکت خصوصی می شوند. مدل نهایی ارائه شده می تواند به عنوان الگویی کاربردی در سیاست گذاری و تصمیم گیری مدیران ورزشی به کار رود.

در سال های اخیر، خشونت هواداران فوتبال، موضوع حیاتی در سطح جهانی شده است. با وجود تحقیقات گسترده درباره خشونت در ورزش، مطالعات پیشین عمدتاً بر عوامل علّی تمرکز کرده اند و دیدگاه های ظریف ذی نفعان کلیدی، به ویژه هواداران را نادیده گرفته اند. همچنین تحقیقات درباره هواداران فوتبال در ایران عمدتاً توصیفی یا مدیریتی بوده اند و کمتر به نظریه پردازی درخصوص پیوند هویت و خشونت پرداخته اند؛ بر این اساس، در پژوهش حاضر با تکیه بر نظریه آمیختگی هویت، تلاش شد تا تجربه زیسته هواداران فوتبال ایرانی در رابطه با خشونت هواداری از منظر درونی و هویتی واکاوی شود. در این مطالعه، رویکردی نوین با استفاده از نظریه آمیختگی هویت اجتماعی برای تحلیل جامع پویایی رفتار هواداران به کار رفت. آمیختگی هویت اجتماعی نمایانگر شکلی عمیق از هویت گروهی است که در آن هویت های فردی و جمعی به طور عمیق درهم تنیده می شوند و نیروهای انگیزشی قدرتمندی را ایجاد می کنند که می توانند بسته به موقعیت، رفتارهای پرهزینه و گروه محور شامل رفتارهای حمایتی، همدلانه و حتی نمادین را تقویت کنند و در جهت منافع گروه برانگیزانند. با استفاده از روش شناسی کیفی پدیدارشناسانه، در این پژوهش نمونه ای متنوع متشکل از 70 نفر از مشارکت کنندگان شامل هواداران فوتبال، کارشناسان ورزشی، مدیران استادیوم ها، مدیران آکادمی های باشگاهی و سایر ذی نفعان مرتبط با باشگاه های فوتبال ایران بررسی شد. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته جمع آوری شده و با استفاده از روش پدیدارشناسی تفسیری اسمیت تحلیل شدند. تحلیل کیفی جامع، 196 مضمون اولیه را آشکار کرد که به 21 زیرمضمون و سه مضمون اصلی تلخیص شدند. یافته ها نشان می دهد، عوامل زمینه ای، سازوکارهای همگرایی هویت و عناصر نهادی، چارچوب پیچیده ای را تشکیل می دهند که به تبیین ظهور و تجلی خشونت هواداران فوتبال کمک می کنند. این پژوهش مشارکت درخورتوجهی در درک پویایی های روانی و اجتماعی رفتار هواداران دارد و با تمرکز بر آمیختگی هویت، نشان می دهد که خشونت هواداران صرفاً ناشی از هیجان یا تحریک لحظه ای نیست، بلکه می تواند ریشه در احساس عمیق یکی شدگی با گروه نیز داشته باشد و بینش هایی را فراتر از مدل های توضیحی سنتی پرخاشگری، نسبت به نقش پیوندهای هویتی در بروز رفتارهای افراطی مرتبط با ورزش ارائه می دهد.

در دنیای پیشرفته ورزش امروز، تصمیم گیری درست، علمی و به موقع نقش بسیار مهم و تعیین کننده ای در شکست یا موفقیت دارد. کسب موفقیت در میادین بین المللی ورزشی تابعی از موفقیت در عرصه های مختلف جامعه است. هدف این پژوهش، بررسی عوامل مؤثر بر بهبود عملکرد ورزشکاران استان قزوین در بازی های المپیک 2024 پاریس و بازی های آسیایی 2026 ناگایو بود. روش پژوهش حاضر کیفی بود. جامعه آماری این پژوهش، معاونین ستادی وزارت ورزش و جوانان و اداره کل ورزش و جوانان استان قزوین، مدیران ارشد کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران، رؤسا، نواب و دبیران 33 فدراسیون ورزشی و هیئت های ورزشی استان قزوین، صاحبنظران، پیشکسوتان، مربیان و ورزشکاران استان قزوین (آگاه به موضوع تحقیق) و اعضای هیئت علمی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی آگاه به موضوع تحقیق بودند. با استفاده از روش نمونه گیری نظری با تعدادی از افراد جامعه، مصاحبه های کیفی انجام شد که نمونه آماری تا حد رسیدن به اشباع نظری (27 نفر) برای مصاحبه ادامه یافت. الگوی ارائه شده بر مبنای مدل موفقیت ورزشی دی بوسچر و همکاران (2006) که رویکردی سیستمی دارد، در دو طبقه درونداد و فرایند و با 14 مفهوم و 229 شاخص طراحی شد. بخش درونداد شامل شش مفهوم ورزشی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، فناوری، رسانه و بخش فرایند شامل هشت مفهوم سیاست های ورزشی و سازمان دهی، توسعه ورزش پایه، سیستم استعدادیابی، ورزشکار و حمایت از ورزشکار، اماکن و تجهیزات ورزشی، مربیگری و توسعه آن و توانمندسازی مربیان، مسابقات ملی و بین المللی و توسعه علمی- پژوهشی بود. پیشنهاد می شود، مسئولان استان قزوین به منظور موفقیت ورزشکاران، توجه خود را بر این شاخص ها متمرکز کنند و با اجرایی کردن آن ها گام های مؤثری برای دستیابی به این هدف بردارند.

در سال های اخیر، فناوری های نوین ورزشی نقش مهمی در بهبود عملکرد ورزشکاران و توسعه زیرساخت های ورزشی ایفا کرده اند. اسموپاد ، یک ابزار نوآورانه ورزشی مبتنی بر سیستم های تعاملی، با هدف اندازه گیری و تحلیل زمان واکنش، هماهنگی عصبی-عضلانی و تعادل حرکتی طراحی شده است. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق ترکیبی و رویکرد تحلیل محتوای کیفی، به بررسی بازار بالقوه، کاربردهای عملی و استراتژی های بازاریابی اسموپاد در ایران پرداخته است. در بخش نخست، تحلیل رقبا نشان داد که محصولات مشابه مانند فیتلایت و بلیزپاد عمدتاً در بازار ورزش حرفه ای و توانبخشی فعالیت دارند. در بخش دوم، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 10 متخصص حوزه تربیت بدنی و بازاریابی ورزشی انجام شد. یافته ها نشان داد که اسموپاد با تمرکز بر شش حوزه ورزش حرفه ای، توانبخشی، تحقیقات و آموزش، کودکان، مشاغل خاص و تبلیغات ورزشی می تواند جایگاهی منحصربه فرد در بازار ایران کسب کند. همچنین، استراتژی هایی نظیر همکاری با مربیان مطرح، برگزاری رویدادهای آموزشی، گیمیفیکیشن و تبلیغات دیجیتال برای توسعه بازار پیشنهاد شد. در نهایت، پژوهش نشان می دهد که اسموپاد علاوه بر رقابت با محصولات مشابه خارجی، با بهره گیری از فرصت های بومی و مدل های بازاریابی خلاقانه، می تواند به رشد پایدار در صنعت ورزش ایران دست یابد.

هدف پژوهش حاضر شناسایی چالش های توسعه ورزش الکترونیک بود. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پژوهشهای اکتشافی می باشد و از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی به شمار می آید. مشارکت کنندگان در این پژوهش شامل خبرگان و افراد مجرب در حوزه ورزش های الکترونیک، بازیکنان ورزش های الکترونیک، مدیران باشگاه های ورزش های الکترونیکی و مدیران و کارشناسان انجمن ورزش های الکترونیک بودند و از روش نمونه گیری هدفمند در پژوهش استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته ای با شرکت کنندگان انجام گرفت و با 27 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون جهت کسب اطلاعات این پژوهش استفاده شد. نتایج پژوهش در بخش چالش های توسعه ورزش الکترونیک نشان می دهد که چالش های توسعه ورزش الکترونیک از شش مقوله اصلی تشکیل شده است که شامل چالش های زیرساختی، چالش های اقتصادی، چالش های ساختاری، چالش های فرهنگی-اجتماعی، چالش های آموزشی و چالش های سلامتی و تندرستی می شود. چالش های توسعه ورزش الکترونیک از شانزده مقوله فرعی تشکیل شده است که شامل زیرساخت فیزیکی محدود، زیرساخت آنلاین نامناسب، دسترسی محدود به فناوری، کمبود بودجه و منابع، فقدان حمایت مالی، سازماندهی نامناسب، عدم رسمیت، موانع فرهنگی، کلیشه ها و برچسبها، مسائل نژادی و جنسیتی، آموزش و آگاهی نامناسب، کمبود محتوا، فقدان پرورش استعداد، فشار جسمانی، سلامت روان و سلامت اجتماعی می باشد. در نهایت با توجه به نتایج و چالش های توسعه ورزش الکترونیک نیاز است برای مدیریت چالشهای این حوزه برنامه های مناسبی تدوین کرد.

هدف : این پژوهش با هدف شناسایی چالش های آموزش مجازی در دروس عملی مقطع کارشناسی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی انجام شده است. روش شناسی : پژوهش حاضر به صورت یک مطالعه کیفی اکتشافی با استفاده از روش تحلیل تماتیک انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید حوزه علوم ورزشی و تربیت بدنی بودند که تجربه آموزش مجازی دروس عملی را داشتند. با توجه به ماهیت پژوهش، 12 نفر از اساتید به صورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری مورد مصاحبه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و برای بررسی پایایی و روایی از معیارهای گوبا و لینکن (1981) استفاده شد. تحلیل داده ها بر اساس روش شش مرحله ای براون و کلارک (2006) صورت گرفت. یافته ها : با تحلیل تماتیک داده ها، 134 کد، 9 تم فرعی و 4 تم اصلی شناسایی شد که تم های اصلی پژوهش مشتمل بر عدم توسعه و به روزرسانی، عدم تغییرپذیری و سازگاری، کیفیت محتوا و عدم حمایت و پشتیبانی بودند. نتیجه گیری : آموزش مجازی برای کارآمدی و اثربخشی بیشتر نیازمند ایجاد تغییرات قابل توجه در ساختار و محتوای آموزشی در حوزه تربیت بدنی و علوم ورزشی می باشد. توجه به این تغییرات می تواند به بهبود آموزش مهارت های ورزشی در بستر آموزش مجازی کمک نماید.

هدف : هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر مصرف رسانه ای بر نگرش و قصد مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ورزشی بود. روش شناسی : پژوهش حاضر توصیفی، از نوع پیمایشی و روش اجرا به صورت میدانی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم شهر اصفهان بودند. با توجه به جدول مورگان، حجم نمونه 450 نفر تعیین شد که 378 پرسشنامه کامل مورد تحلیل قرار گرفت. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای تصادفی چند مرحله ای بود. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد که متغیرهای مصرف رسانه، نگرش و قصد مشارکت را می سنجید. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها : نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که هر سه نوع رسانه بر نگرش دانش آموزان نسبت به فعالیت های ورزشی تاثیرگذار هستند اما این میزان در هر کدام متفاوت است. به گونه ای که به ترتیب شبکه های اجتماعی، اینترنت و رسانه های داخلی بیشترین تاثیر را داشتند. همچنین یافته ها نشان داد نگرش نسبت به فعالیت های ورزشی بر قصد مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ورزشی تاثیرگذار است. نتیجه گیری : به والدین، مشاوران و معلمان پیشنهاد می شود نسبت به استفاده صحیح از شبکه های اجتماعی و اینترنت دانش آموزان را راهنمایی کنند، تا در عین بهره مندی از تاثیرات مثبت آن از جمله گرایش به فعالیت ورزشی، از مضرات آن دور باشند. همچنین به متولیان مسئول پیشنهاد می شود برنامه ریزی هایی جهت جذابیت بیشتر رسانه های داخلی داشته باشند تا نوجوانان از اثرات مثبت این رسانه بیشتر بهره مند شوند.

هدف : هدف پژوهش حاضر ارائه چارچوبی مفهومی برای شناسایی و تبیین عوامل کلیدی تعیین کننده مهاجرت ورزشکاران نخبه در ایران است. روش شناسی : پژوهش حاضر توصیفی و به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر نوع پژوهش نیز جزو مطالعات کیفی بود که با استفاده از نظریه داده بنیاد به انجام رسید. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل صاحب نظران، خبرگان، اساتید و مربیان در زمینه موضوع این پژوهش می باشند. جهت نمونه گیری برای انجام مصاحبه های عمیق از روش نمونه گیری گلوله برفی استفاده شد. ابزار پژوهش مصاحبه بود که از 15 نفر به عمل آمد. روایی ابزار پژوهش(مصاحبه)، توسط مصاحبه شوندگان و سپس اساتید متخصص، مورد بررسی قرار گرفت و تأیید شد و برای سنجش پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد که مطابق این روش مقدار پایایی برابر با 0/81 بود. در راستای تجزیه و تحلیل داده ها از روش نظریه داده بنیاد استفاده شد. یافته ها : بر اساس یافته های پژوهش حاضر عوامل تعیین کننده در مهاجرت نخبگان ورزشی کشور شامل عوامل علی (جایگاه شغلی ضعیف در جامعه و سیستم مدیریتی ناکارآمد)، عوامل زمینه ای (اقتصادی، سیاسی، فرهنگی- اجتماعی)، عوامل مداخله گر (ویژگی های فردی و محیطی)، راهبردها (بهبود ساختار ورزش کشور و بهبود وضعیت اجتماعی جامعه) و در نهایت پیامدهای این پژوهش (افت کیفیت ورزش قهرمانی و کمبود الگوی ورزشی مناسب در جامعه) می باشد که این مقوله ها خود شامل 20 مفهوم و چندین عامل یا کد باز هستند. نتیجه گیری : بر اساس یافته های پژوهش، باید سیاست گذاری های کلان و اقدامات موثری جهت ارتقای سطح کیفیت زندگی اجتماعی و حرفه ای ورزشکاران نخبه صورت پذیرد تا روند مهاجرت نخبگان، کنترل و از خسارت های مادی و معنوی این پدیده جلوگیری به عمل آید.

هدف : هدف از پژوهش حاضر، مطالعه کتاب سنجی پژوهش های صورت گرفته در زمینه توسعه پایدار ورزش می باشد. روش شناسی : این پژوهش از نوع مروری کتاب سنجی می باشد و با روش های تحلیل عملکردی، تحلیل شبکه های استنادی و تحلیل کلیدواژگان انجام شده و به منظور ترسیم نقشه های علمی از نرم افزارهای Excel ،Vosviewer و Rstudio استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش 486 مقاله می باشد که با طی مرحله ی غربالگری اسناد 386 مقاله به عنوان نمونه انتخاب شدند. یافته ها : براساس یافته های پژوهش در بازه ی سال های ۲۰۰۱ تا 2023 تعداد ۳۸۶ سند در سبد تحلیل پیرامون حوزه مورد نظر قرار گرفته است که البته ۱۸۷ نشریه این ۳۸۶ مطالعه را منتشر نموده و رشد سالانه تولید علمی در این حوزه 4/28 درصد است. متوسط استناداتی که مطالعات دریافت کرده اند 9/069 و در حوزه مورد نظر بسیار خوب می باشد، اما نتایج نشان می دهد که مقالات اندکی با استنادات بسیار و مقالات متعددی با استنادات کم وجود دارد. همچنین مطابق با اهداف عملکردی و تحلیل محتوایی پژوهش، بیشتر محققین کشورهای توسعه یافته به این حوزه علمی توجه دارند و در مقالات برتر این حوزه بیشتر واژه های مربوط رویدادهای ورزشی و جذب گردشگر مورد توجه محققین برتر بوده است. نتیجه گیری : با شناخت زمینه های مطالعاتی در حوزه توسعه پایدار در ورزش که اکثرا در کشورهای توسعه یافته و برخی کشورهای درحال توسعه صورت گرفته اند؛ می توانیم بیان کنیم که توسعه پایدار در کجای صنعت ورزش ما قرار دارد تا برنامه های راهبردی و عملیاتی با توجه به نیازمندی ها در این زمینه، تدوین کنیم. بنابراین نتایج این پژوهش به نوعی نیازهای توسعه پایدار در کشور ما را محسوب می شوند و می توانند زمینه های پژوهشی بسیار مفیدی در جهت توسعه پایدار در ورزش کشور باشند.

هدف: پژوهش حاضر از طریق ترکیب تحقیقات پیشین با هدف واکاوی موانع اشتغال در بازارکار ورزش ایران با تأکید بر محیط کلان انجام شده بود. روش شناسی: این پژوهش از نوع کیفی با رویکرد فراترکیب و به روش تحلیل محتوای کیفی اجرا شده بود. جامعه آماری کلیه مطالعات داخلی انجام شده در بازه زمانی بین سال های 1380 تا 1402 بود. در این راستا 580 پژوهش در زمینه موضوع مورد نظر ارزیابی و در نهایت 31 مقاله به صورت هدفمند انتخاب گردید و با استفاده از الگوی هفت مرحله ای سندلوسکی و باروسو، یافته های پژوهش پیشین مرتبط با اهداف پژوهش، بررسی، تجمیع، ترکیب و تفسیر شد. با استفاده از روش کدگذاری تعداد 21 مضمون فرعی و 5 مضمون اصلی شناسایی شدند. یافته ها: بر اساس یافته ها، موانع محیط کلان اشتغال در بازارکار ورزش در 5 مضمون موانع اقتصادی، موانع فرهنگی و اجتماعی، موانع سیاسی، موانع دانش و فناوری، موانع قانونی و حقوقی طبقه بندی شده است. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که توسعه اشتغال در ورزش ایران با موانع متعددی در محیط کلان روبرو است. برای غلبه بر این چالش ها، اتخاذ رویکردی جامع و بلندمدت توسط سیاست گذاران، مدیران و فعالان اقتصادی این حوزه ضروری است. با درک عمیق تر از موانع محیط کلان، می توان سیاست ها و استراتژی های مؤثرتری برای ارتقای اشتغال در بازار کار ورزش تدوین کرد. این سیاست ها می توانند شامل اصلاحات اقتصادی، بهبود روابط سیاسی، حمایت های اجتماعی، پیشرفت فناوری و تغییرات قانونی باشند. اجرای این اقدامات، می تواند به ایجاد فرصت های شغلی جدید و پایدار در ورزش ایران منجر شود.

هدف : پژوهش حاضر به تحلیل اثرات فناوری بلاکچین بر آینده صنعت ورزش ایران پرداخته است. روش شناسی : پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با استفاده از روش آمیخته (کیفی-کمی) انجام شده است. در بخش کیفی، از تحلیل مضمون و رویکرد گلیزر برای استخراج مفاهیم و الگوها استفاده شد و داده ها با کدگذاری باز و محوری تحلیل شد. در بخش کمی، مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SmartPLS نسخه ۴ تحلیل شد. جامعه آماری در بخش کیفی ۲۳ نفر از متخصصان و صاحب نظران بودند که از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی استفاده شد. در بخش کمی، ۲۷۲ نفر از دست اندرکاران باشگاه های ورزشی به پرسشنامه پاسخ دادند و پایایی و روایی مدل های پیشنهادی با روش های مختلف ارزیابی شد. یافته ها : در بخش کیفی  از تحلیل مصاحبه ها، هشت مقوله اصلی شناسایی شد که شامل تسهیل در ارتباطات، کاهش هزینه ها، نوآوری در درآمدزایی، شفافیت و امنیت داده ها، و ارتقای تجربه هواداران بودند. در بخش کمی، مدل ساختاری با استفاده از تحلیل معادلات ساختاری تأیید شد و ضرایب بارهای عاملی نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. این پژوهش اثرات بلاکچین را در بهبود مدیریت قراردادها، توسعه اعتماد، و بهره برداری از مزایای اقتصادی در صنعت ورزش ایران تایید کرد. نتیجه گیری : بلاکچین با ویژگی هایی همچون شفافیت، امنیت و نوآوری می تواند تحولات اساسی و پایداری در صنعت ورزش ایران به وجود آورد. این پژوهش نشان می دهد، همگرایی بلاکچین و ورزش به ویژه در حوزه های مالی، مدیریتی و تعاملات با هواداران، موجب شکل گیری دورانی نوین و پر از فرصت های توسعه و نوآوری در این صنعت خواهد شد.

هدف : هدف پژوهش حاضر تعیین اثرات اجتماعی درک شده ورزش قهرمانی و میزان رابطه با تمایل به حمایت از این ورزش بود. روش شناسی : روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری دانشجویان دانشگاه های شهر رشت بودند که تعداد 456 دانشجو براساس جدول مورگان به روش تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد اثرات اجتماعی دی ریک و دی بوسچر (2019) و تمایل به حمایت هالمن و همکاران (2016) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط اساتید مدیریت ورزشی و پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ (0/87=ɑ) تائید شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون فریدمن و رگرسیون لجستیک به وسیله نرم افزار SPSS20 استفاده شد. یافته ها : بر اساس نتایج آزمون فریدمن، بیشترین اثر اجتماعی درک شده مربوط به اعتبار بین المللی و قدرت سیاسی با میانگین رتبه (7/21) و کمترین مربوط به توانایی و کیفیت زندگی ورزشکاران با میانگین رتبه (2/52) بود. همچنین نتایج رگرسیون لجستیک نشان داد که در بین ابعاد اثرات اجتماعی درک شده (ابعاد احساس خوب و اشتیاق، مشارکت ورزشی و سلامتی) با حمایت به صورت تمایل به صرف مالیات پرداختی در ورزش قهرمانی رابطه معنی داری وجود دارد. همچنین در بین ابعاد اثرات اجتماعی درک شده (ابعاد برابری و شمول اجتماعی، احساس خوب و اشتیاق و مصرف محلی و شرایط زندگی) با حمایت به صورت تمایل به پیگیری اخبار و اطلاعات ورزشی رابطه معنی دار بود؛ همین طور در بین ابعاد اثرات اجتماعی درک شده (ابعاد برابری و شمول اجتماعی، احساس خوب و اشتیاق، مشارکت ورزشی و سلامتی، مصرف محلی و شرایط زندگی) با حمایت به صورت تمایل به تماشای مسابقات و رویدادهای ورزشی از تلویزیون رابطه مثبت و معنی داری بود. نتیجه گیری : ابعاد احساس خوب و اشتیاق، مشارکت ورزشی و سلامتی، برابری و شمول اجتماعی، مصرف محلی و شرایط زندگی به ترتیب سبب حمایت از ورزش قهرمانی می شود. توجه به این تاثیرات در سطوح مختلف مبنایی برای توجه به ورزش قهرمانی و سرمایه گذاری دولت در ورزش قهرمانی بر مبنای اهداف موردنظر می باشد.

هدف : مطالعه حاضر با هدف کشف آینده های پیش روی ورزش استان فارس و تدوین سناریوهای آن برای 20 سال آینده و ارائه استراتژی انجام شده است. روش شناسی : این پژوهش با رویکرد سناریونگاری و استفاده از روش تحلیل روندها و عدم قطعیت ها به طراحی سناریوهای آینده پرداخته است. مشارکت کنندگان شامل 30 نفر از ذینفعان ورزش استان فارس بودند که به وسیله نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه جمع آوری شد. در ابتدا محدوده پروژه مشخص و عوامل اصلی توسعه شناسایی شد. سپس دو عدم قطعیت کلیدی برای طراحی سناریوها تعیین و چهار سناریوی ممکن تعریف؛ و در نهایت، یک استراتژی کلی بر اساس سناریوها ارائه شد. یافته ها : 23 عامل مؤثر بر آینده ورزش استان فارس شناسایی شد. بر اساس تحلیل میزان تأثیرگذاری و عدم قطعیت این عوامل، دو بعد کلیدی «سازماندهی مجدد و خصوصی سازی با روش های نوین تعالی» و «توسعه گردشگری ورزشی با بهره گیری از فناوری های نوین و ارتباطات» شناسایی شدند. بر این اساس، ماتریس سناریو شکل گرفت و چهار سناریوی محتمل برای توسعه ورزش استان فارس تا افق 1420 تدوین شد. نتیجه گیری : چالش اصلی توسعه ورزش استان فارس، نه در فقدان منابع، بلکه در نبود انسجام نهادی، ضعف برنامه ریزی راهبردی و بهره برداری ناکافی از ظرفیت های انسانی، اقلیمی و فناورانه است. بر اساس چهار سناریوی محتمل ورزش استان تا افق 1420، استراتژی «خصوصی سازی بر مبنای دسترسی حداکثری نسبت به اهداف (ورزش همگانی و قهرمانی و گردشگری ورزشی) با رویکرد بهره ورانه» می تواند مسیر مؤثری برای هدایت توسعه ورزش استان فراهم سازد.

محبوبیت ورزش های الکترونیکی روزبه روز در حال افزایش است و توسعه آن برای بسیاری از کشورها به موضوع مهمی تبدیل شده است. توسعه ورزش های الکترونیک نیازمند یک بستر مناسب برای توسعه هستند با این وجود هنوز راهکار مشخصی برای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران ارائه نشده است. بررسی و شناسایی توسعه ورزش های الکترونیک در ایران در ایران می تواند به پیشرفت این حوزه کمک شایانی نماید. لذا هدف پژوهش حاضر، شناسایی راهکارهای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران بود. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پژوهشهای اکتشافی می باشد و از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی به شمار می آید. مشارکت کنندگان در این پژوهش شامل خبرگان و افراد مجرب در حوزه ورزش های الکترونیک، بازیکنان ورزش های الکترونیک، مدیران باشگاه های ورزش های الکترونیکی و مربیان ورزش های الکترونیک صاحب نظر بودند و از روش نمونه گیری هدفمند در پژوهش استفاده شد. برای گردآوری اطلاعات مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته ای با شرکت کنندگان انجام گرفت و با 17 مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون جهت کسب اطلاعات این پژوهش استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که راهکارهای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران از شش مقوله اصلی تشکیل شده است که شامل باشگاه داری حرفه ای، تسهیلات اقتصادی، مدیریت و سازمان دهی، نظام ورزش قهرمانی، آموزش و اطلاع رسانی و ترویج ورزش الکترونیک می شود. در نهایت با توجه به راهکارهای توسعه ورزش های الکترونیک در ایران نیاز است تدابیر لازم برای ایجاد بستر مناسب توسعه ایجاد شود.

هدف از این پژوهش، تحلیل تأثیر دیپلماسی ورزشی و ارتباطات بین المللی بر توسعه حرفه ای و جایگاه جهانی داوران فوتبال بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل تماتیک انتخاب شد. جامعه آماری شامل داوران بین المللی فوتبال: داورانی که در مسابقات و رویدادهای بین المللی و قاره ای فعالیت داشته اند؛ مسئولین فدراسیون فوتبال (حال حاضر و گذشته)؛ مربیان و کارشناس های داوری فوتبال: افرادی که در زمینه آموزش، تحلیل و توسعه داوری فعالیت می کنند؛ مدیران رسانه ای ورزشی: افرادی که در حوزه رسانه ها و تبلیغات ورزشی مشغول به فعالیت هستند و در بازنمایی و ترویج فعالیت های داوری تأثیرگذارند و متخصصین روابط بین الملل و دیپلماسی ورزشی: افرادی که در سطح دیپلماتیک به تعاملات ورزشی بین المللی و تعاملات داوری پرداخته اند و همچنین اساتید دانشگاهی در حوزه رسانه و مدیریت ورزشی است که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند (20 نفر). ملاک اتمام مصاحبه ها رسیدن به اشباع نظری بود. ابزار پژوهش شامل مصاحبه (نیمه ساختارمند) بود. روایی ابزار بر اساس نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج شده مدل پژوهش در خصوص شاخص ها شامل 4 کد محوری، 10 مقوله و 60 کد اولیه بود. نتایج نشان داد که دیپلماسی ورزشی به طور مستقیم روابط بین المللی را تسهیل می کند و درنتیجه، بر توسعه حرفه ای داوران فوتبال تأثیر می گذارد. ارتباطات مؤثر بین المللی موجب ارتقای جایگاه جهانی داوران و افزایش فرصت های شغلی آن ها در سطح جهانی می شود.

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی در دستیابی به اهداف توسعه پایدار سازمان های ورزشی استان مرکزی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی و از دید جمع آوری داده ها از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان سازمان های ورزشی استان مرکزی (ورزش و جوانان، شهرداری ها و هیئت های ورزشی) تشکیل می دهند که نمونه آماری به روش در دسترس و به تعداد 209 نفر انتخاب شدند. جمع آوری داده ها با 3 پرسشنامه مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی، تناسب فرد-سازمان و توسعه پایدار صورت گرفت. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها با نظرات نخبگان و پایایی پرسشنامه ها نیز با آلفای کرونباخ تأیید شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی (شامل مدل سازی معادلات ساختاری) در نرم افزار اس.پی.اس.اس و پی.ال.اس انجام گرفت. نتایج نشان داد مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی روی توسعه پایدار (328/0 β=، 769/4 t=، 001/0 P=) اثر معناداری دارد. همچنین تناسب فرد-سازمان روی توسعه پایدار (166/0 β=، 227/2 t=، 026/0 P=) اثر معناداری نشان داد. درنهایت تناسب فرد-سازمان نقش تعدیلگر معناداری در ارتباط بین مدیریت منابع انسانی مسئولیت پذیر اجتماعی و توسعه پایدار نشان داد (20/0 β=، 579/3 t=، 001/0 P=). بنابراین سازمان های ورزشی با استفاده از مدیریت منابع انسانی با رویکرد مسئولیت اجتماعی نسبت به ذینفعان داخلی می تواند با در نظر گرفتن تناسب فرد-سازمان کارکنان را برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار تحریک و تشویق نمایند. لذا نتایج این پژوهش می تواند برای مدیریت و برنامه ریزی منابع انسانی از استخدام تا جبران خدمات در راستای دستیابی به اهداف توسعه پایدار یاری رسان باشد.

بازنشستگی به عنوان یکی از مراحل مهم زندگی حرفه ای، تأثیرات گسترده ای بر پویایی سازمانی و انتقال تجربیات بین نسلی دارد. هدف از این پژوهش، تدوین الگوی پویاسازی بازنشستگی مؤثر بر تقویت روابط بین نسلی در سازمان های ورزشی است. با توجه به چالش های موجود در فرآیند بازنشستگی و نیاز به تقویت تعاملات بین نسل ها در سازمان های ورزشی، این مطالعه به دنبال شناسایی عوامل مؤثر و استراتژی های کاربردی در این زمینه می باشد. پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد با استفاده از مدل اشتراوس و کوربین است که شامل شش کد محوری: شرایط علی، پدیده اصلی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها می باشد. نمونه گیری به صورت هدفمند از ۱۸ نفر از مدیران ارشد، مدیران میانه، بازنشستگان فعال و اساتید مدیریت ورزشی صورت گرفت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون و کدگذاری انجام شد. نتایج نشان می دهند که پویاسازی بازنشستگی، بستری مناسب برای انتقال تجربیات و تقویت روابط بین نسلی فراهم می آورد. عوامل مؤثر در این پویاسازی شامل مدیریت منابع انسانی، فرهنگ سازمانی، آموزش و توانمندسازی و سیاست گذاری های حمایتی هستند. همچنین، راهبردهایی چون راهبردهای سازمانی، آموزشی، مالی، حمایتی، ارتباطی، تکنولوژیک، فرهنگی، رهبری و مدیریت شناسایی شد. پیامدهای مثبت این فرآیند شامل اجتماعی، آموزشی، مالی، روان شناختی، شغلی، سازمانی، فرهنگی و پیامدهای توسعه ای بود. این تحقیق می تواند به سازمان های ورزشی کمک کند تا فرآیند بازنشستگی را به طور مؤثرتری مدیریت و تقویت کنند.