مریم وفاخواه

هدف : هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر مصرف رسانه ای بر نگرش و قصد مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ورزشی بود. روش شناسی : پژوهش حاضر توصیفی، از نوع پیمایشی و روش اجرا به صورت میدانی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم شهر اصفهان بودند. با توجه به جدول مورگان، حجم نمونه 450 نفر تعیین شد که 378 پرسشنامه کامل مورد تحلیل قرار گرفت. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای تصادفی چند مرحله ای بود. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد که متغیرهای مصرف رسانه، نگرش و قصد مشارکت را می سنجید. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها : نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که هر سه نوع رسانه بر نگرش دانش آموزان نسبت به فعالیت های ورزشی تاثیرگذار هستند اما این میزان در هر کدام متفاوت است. به گونه ای که به ترتیب شبکه های اجتماعی، اینترنت و رسانه های داخلی بیشترین تاثیر را داشتند. همچنین یافته ها نشان داد نگرش نسبت به فعالیت های ورزشی بر قصد مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ورزشی تاثیرگذار است. نتیجه گیری : به والدین، مشاوران و معلمان پیشنهاد می شود نسبت به استفاده صحیح از شبکه های اجتماعی و اینترنت دانش آموزان را راهنمایی کنند، تا در عین بهره مندی از تاثیرات مثبت آن از جمله گرایش به فعالیت ورزشی، از مضرات آن دور باشند. همچنین به متولیان مسئول پیشنهاد می شود برنامه ریزی هایی جهت جذابیت بیشتر رسانه های داخلی داشته باشند تا نوجوانان از اثرات مثبت این رسانه بیشتر بهره مند شوند.

شواهد و قرائن موجود در ایران نشان می دهد مدیریت تأسیسات و اماکن ورزشی با معیارها و استانداردهای جهانی فاصله دارد. در این بین سیستم مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست (HSE) یکی از کاملترین و مؤثرترین سیستم های مدیریتی است که می تواند به مرتفع ساختن این چالش کمک کند. براین مبنا تحقیق حاضر به ارزیابی عملکرد پایدار اماکن مجموعه ورزشی آزادی تهران با رویکرد HSE پرداخته است. این تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی است و به صورت میدانی- کتابخانه ای اجرا شده است. محدوده زمانی این تحقیق سال 1399 و محدوده مکانی آن اماکن ورزشی مجموعه ورزشی آزادی تهران می باشد که به دو دسته اماکن تحت مدیریت مجموعه و اماکن تحت مدیریت فدراسیون های ورزشی طبقه بندی می شود. در این تحقیق برای ارزیابی عملکرد پایدار اماکن مذکور از رویکرد تحلیل پوششی داده ها استفاده شد. یافته ها نشان داد میزان کارایی نسبی DMU1(اماکن تحت مدیریت مجموعه) برابر با 44/0 و میزان کارایی نسبی DMU2 (اماکن تحت نظارت فدارسیون های ورزشی) برابر با 0/1 می باشد، که نشان می دهد واحد تصمیم گیری DMU2 نسبت به واحد تصمیم گیری DMU1 کارایی نسبی بهتری دارد. شاید به این دلیل که دایره نظارت اماکن تحت اختیار فدارسیون های ورزشی بیشتر است و بودجه خود را به طور مستقیم از شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور دریافت می کنند.