درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی برندسازی لیگ برتر بسکتبال ایران انجام شد. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و از نوع پژوهش های میدانی بود که از نوع پژوهش های کیفی است. جامعه آماری پژوهش، خبرگان آگاه در حوزه برند و ورزش بسکتبال بودند که براساس روش نمونه گیری گلوله برفی و هدفمند تا حد رسیدن به اشباع نظری، 19 نفر به عنوان نمونه پژوهش مشخص شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه های کیفی بود. به منظور گردآوری و تحلیل داده ها از روش گراندد تئوری استفاده شد. در فرایند کدگذاری باز مصاحبه های انجام گرفته، درمجموع 247 نشان شناسایی شد که در اولین مرحله کدگذاری با توجه به نزدیکی موضوعی و مفهومی در 27 طبقه دسته بندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که علل اهمیت برندسازی در لیگ برتر بسکتبال ایران هفت عامل بود که شامل لیگ بسکتبال ایران، فلسفه و ماهیت ورزش بسکتبال، ماهیت ورزش، نیروهای خارجی، مشتریان برند، ارتباطات و بازاریابی است. این عوامل در سه بخش عوامل داخلی، عوامل خارجی و عوامل واسطه تعریف شدند. در پایان پژوهش، مدل نهایی الگوی برندسازی لیگ برتر بسکتبال ایران ارائه شد .

برگزاری رویدادهای ورزشی می تواند تأثیرات مثبت و منفی را به صورت کوتاه مدت و پایدار بر روی زندگی ساکنان شهر میزبان داشته باشد. پژوهش حاضر به بررسی نقش تأثیرات ادراکی رویداد بر ساکنان شهرهای میزبان با نقش میانجی سرمایه اجتماعی پرداخته شده است. 778 پرسش نامه در قبل و بعد از برگزاری رویداد به طور جداگانه بین ساکنان دو شهر میزبان (اردبیل و ارومیه) به صورت تصادفی توزیع و جمع آوری شد. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه ای 48 سوالی بود که شامل تأثیرات مثبت و منفی ادراکی ساکنان از رویداد (اقتصادی، اجتماعی فرهنگی و محیطی)، سرمایه اجتماعی و حمایت ساکنان می شد. جهت تحلیل داده ها و آزمون فرضیات تحقیق از مدل یابی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی از نرم ا فزار اس.پی.اس.اس و اسمارت پی.ال.اس استفاده شد. ضریب تعیین و قدرت پیش بینی تأثیرات ادراکی بر سرمایه اجتماعی (در قبل رویداد: 0/268 =R2 و 0/130= Q2 و در بعد آن : 0/422 = R2 و 0/263 = Q2) و همچنین اثر متغیر میانجی بر حمایت ساکنان (در قبل رویداد: 0/163 =R2 و 0/128 =Q2 و در بعد آن: 0/542 = R2 و 0/504 =Q2) بدست آمد؛ بنابراین سرمایه اجتماعی می تواند درک عمیقی از رابطه بین شش دسته تأثیرات ادراکی رویداد و حمایت ساکنان از آن ارائه دهد. به مسئولان برگزاری رویدادهای بزرگ پیشنهاد می شود قبل از درخواست میزبانی رویدادهای بزرگ، به منظور افزایش سرمایه اجتماعی ساکنان و درنتیجه بیشترین حمایت آنان، تأثیرات مثبت ادراکی رویداد بر ساکنان به ویژه از لحاظ فرهنگی- اجتماعی تقویت شود و تأثیرات منفی ادراکی به ویژه مسائل منفی اقتصادی رویداد تضعیف شود.

ورزش همگانی ارتباط مستقیمی با پویایی و سلامت روان دارد و همچنین نقش پررنگی در توسعه سوادبهداشتی دارد و منجر به افزایش سلامتی در تمام سنین می گردد. اما علی رغم پیشرفت های بسیار، همچنان به دنبال راه حلی برای درآمدزایی پایدار است. پژوهش حاضر با هدف آینده نگاری در ورزش حرفه ای ایران به کشف آینده های پیش روی ورزش همگانی وتدوین سناریوهای درآمدزایی پایدار آن برای سال 1414 و ارائه استراتژی پرداخته است. آینده نگاری با رویکرد سناریونگاری براساس روش منطق شهودی به کار گرفته شده است و برای طراحی سناریوها از روش تحلیل روندها و عدم قطعیت ها و الگوی شش مرحله ای سناریونگاری تلفیقی استفاده گردید. مشارکت کنندگان پژوهش حاضر شامل 25 نفر از ذینفعان داخلی و خارجی ورزش همگانی ایران بودند که بر اساس نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. گردآوری داده ها با مصاحبه و پرسش نا مه های باز صورت گرفت. بر اساس یافته ها، تحلیل 30 عامل اصلی بدست آمده در نهایت منجر به تولید دو عدم قطعیت کلیدی شد که پایه و اساس چهار سناریوی اصلی درآمدزایی پایدار ورزش همگانی ایران گردیدند. در نتیجه استراتژی "درآمدزایی پایدار با خلق دارایی های فکری جدید و اختصاص بودجه پایدار حاصل از هم افزایی متولیان ورزش همگانی ایران" ارائه گردید. کلمات واژه ها : آینده نگاری، سناریو نگاری، ورزش همگانی، درآمدزایی پایدار

برند به عنوان یکی از مهم ترین دارایی های نامشهود هر سازمان است و تحلیل استراتژیک چالش های توسعه برند در هر سازمانی ازجمله لیگ برتر فوتبال ایران حیاتی است. بر همین اساس تحقیق حاضر به تحلیل چالش های توسعه برند لیگ برتر فوتبال ایران با تلفیق رویکرد کارت امتیازی متوازن و AHP پرداخت.این تحقیق در دو بخش کمی و کیفی انجام گرفت. جامعه آماری این تحقیق اعضای هیأت علمی مدیریت ورزشی با حیطه تخصصی بازاریابی، کارشناسان و صاحبنظران فوتبال و نیز مدیران اجرایی لیگ و باشگاه های فوتبال بودند. در بخشی کیفی با 18 نفر از جامعه تحقیق مصاحبه صورت گرفت و در بخش کمی با روش نمونه گیری غیراحتمالی قضاوتی (نظر خبرگان) 85 نفر به عنوان نمونه آماری پژوهش انتخاب شدند. در بخش کیفی 157 نشان موثر بر توسعه برند لیگ شناسایی شد و سپس در کد گذاری محوری در 20 مفهوم طبقه بندی شدند. در بخش کمی اولویت هریک از چالش های اثرگذار بر توسعه برند با روش تحلیل سلسله مراتبی تعیین شد که در اولویت اول ضعف در ساختار مدیریتی و در اولویت آخر چالش های ادراکی بود. بکارگیری این مدل می تواند مدیران را با اولویت های رسیدگی به چالش های توسعه برند لیگ برتر فوتبال ایران آشنا ساخته و امکان یکپارچه سازی ارزیابی عملکرد برند لیگ برتر فوتبال ایران را فراهم آورد.

هدف: بهره گیری از سرمایه ها و مواریث بومی محلی استان گیلان به عنوان عامل مؤثر در تنوع بخشی جاذبه های گردشگری ورزشی، رونق اقتصادی و اشتغا ل زایی و تعیین اولویت های راهبردی توسعه گردشگری ورزشی است.روش شناسی: در پژوهشی کاربردی و به روش توصیفی تحلیلی، عرضه داشت های ورزشی بومی محلی استان گیلان شناسایی و سپس عوامل تأثیرگذار درونی و بیرونی بر توسعه گردشگری ورزشی جمع آوری گردیدند. ضمن مصاحبه با 10 نفر از متخصصان گردشگری ورزشی و نیز توزیع پرسشنامه در بین 134 نفر از متخصصان و گردشگران ورزشی استان گیلان که بر اساس نمونه گیری هدفمند در دسترس و گلوله برفی انتخاب گردیدند، مهم ترین نقاط قوت، ضعف ، فرصت و تهدید انتخاب شدند و استراتژی ها در چهار گروه ماتریس SWOT تدوین گردید.در نهایت با استفاده از مقایسات زوجی در روش تحلیل سلسله مراتبی AHP، استراتژی ها مقایسه و رتبه بندی شدند.یافته ها: مهم ترین نقاط قوت توسعه گردشگری ورزشی استان، موقعیت جغرافیایی و جاذبه ه ای متنوع طبیعی و ورزش های کهن بومی محلی هستند و کمبود زیرساخت های گردشگری ورزشی و فقدان همکاری لازم میان سازمان های متولی و جامعه محلی مهم ترین نقاط ضعف آن به شمار می روند. اشتغ ال زایی و احیاء و زنده نگاه داشتن سرمایه ه ا و مواریث بومی محلی گردشگری ورزشی، مهم ترین فرصت و از بین رفتن و به فراموشی سپردن آداب و رسوم فرهنگی و نیز تخریب تدریجی منابع طبیعی مهم ترین تهدید گردشگری ورزشی استان از منظر جامعه آماری گزارش گردید.نتیجه گیری:عرضه داشت های بومی محلی گردشگری ورزشی استان گیلان به عنوان سرمایه فرهنگی و اجتماعی دارای کارکرد فزاینده و رو به رشد درون گرا و برون گرا در سطح خرد و کلان بوده، لیکن تاکنون بهره گیری درخوری از آنها به عمل نیامده است. به منظور برنامه ریزی و عملیاتی نمودن طرح های آتی توسعه گردشگری ورزشی استان و استفاده از این سرمایه ها، اولویت راهبردی برگزیده اول، راهبرد تدافع ی است که در آن بر رفع آسیب پذیری منطقه مورد پژوهش و استفاده از راهک ارهای تأثیر گذار تأکید می گردد. 

هدف: قیمت گذاری کارکردهای اماکن ورزشی که عموماً بدون قیمت می باشند، گام مهمی برای تصحیح تصمیمات اقتصادی در راستای توسعه و رشد صنعت ورزش می باشد. روش شناسی: پژوهش حاضر کاربردی و جزء تحقیقات توصیفی-تحلیلی بود که به صورت میدانی انجام گرفت. پژوهش حاضر مجموعه های ورزشی استادیوم تختی واقع در چهار راه باغ شمال تبریز، میرداماد و منظریه تبریز را مورد بررسی قرار داد. جامعه آماری شامل مراجعه کنندگان به سالن های ورزشی بود که بر اساس جدول مورگان 384 نفر به صورت تصادفی طبقه ای و خوشه ای انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه بود. به منظور بررسی سوالات تحقیق از روش ارزش مشروط با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 و نرم افزار ایویوز نسخه 9 استفاده شد.یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که میانگین میزان تمایل به پرداخت افراد برای اماکن ورزشی در مناطق باغ شمال، منظریه و میرداماد به ترتیب عبارت اند از: 44910/47 تومان، 34043/52 تومان و 15000/42 تومان بودند. همچنین ارزش کل تمایل به پرداخت برای مناطق مذکور به ترتیب برابر با 95087796 تومان، 59039520 تومان و در نهایت برابر با 60696000 تومان در طول یک سال می باشد.نتیجه گیری: موقعیت جغرافیایی و حضور مربیان مجرب و کارآموزده از دلایل افزایش تمایل به پرداخت می باشد. 

هدف: هدف از این تحقیق بررسی جایگاه هزینه های ورزشی در سبد مصرفی خانوارهای ایرانی، برآورد تقاضای ورزش و محاسبه کشش درآمدی است.روش شناسی: برای این منظور با استفاده از اطلاعات هزینه-درآمد خانوار سال 1396، ابتدا وضعیت هزینه های ورزشی بر اساس ویژگی های اقتصادی اجتماعی خانوار بررسی و سپس با استفاده از مدل توبیت، تقاضای ورزش برآورد گردید.یافته ها: نتایج بیانگر سهم بسیار ناچیز 15/0 و 27/0 درصد هزینه های ورزشی از کل هزینه های خانوارهای روستایی و شهری است. نتایج برآورد مدل نشان می دهد افزایش درآمد، باسوادی سرپرست خانوار و  میانگین سنی فرزندان جوان خانوار باعث افزایش هزینه های ورزشی خواهد شد. در حالی که افزایش سن سرپرست خانوار و افزایش اعضای خانوار تأثیر منفی بر هزینه های ورزشی دارد. بر اساس برآورد صورت گرفته کشش درآمدی هزینه های ورزشی برابر 1/1 می باشد که به معنی لوکس بودن ورزش در بین خانوارهاست.نتیجه گیری: با توجه به لوکس بودن ورزش برای خانوارهای ایرانی، نقش نهادهای دولتی در ایجاد زیرساخت ها و افزایش مشارکت ورزشی به منظور ارتقاء سلامت جامعه، تعیین کننده است. بر این اساس خانوارهای کم درآمد، خانوارهای با سرپرست بی سواد، بازنشستگان و روستاییان می بایست مورد توجه جدی برنامه ریزان و سیاست گذاران بخش ورزش کشور قرار بگیرند.  

رهدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش گردشگری رویدادهای ورزشی بر توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا در استان گلستان بود. پژوهش با توجه به نحوه گردآوری داده ها آمیخته از نوع اکتشافی متوالی بود. ابزار جمع آوری داده ها در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختار یافته با 19 نفر از از مدیران اداره ها و اداره کل تربیت بدنی استان گلستان، روسای و نایب روسای هیات های سوارکاری استان گلستان، مدیر و معاون اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گلستان، مربیان، چابکسواران و مسئولین برگزاری مسابقات اسبدوانی استان گلستان بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و قضاوتی انتخاب شده اند. در مرحله کیفی داده ها، از طریق روش کدگذاری در سه مرحله باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل و یافته ها شامل 81 نشان در کدگذاری باز، در کدگذاری محوری در قالب 13 مفهوم طبقه بندی شدند. در مرحله کدگذاری انتخابی به مدل سازی مولفه های گردشگری ورزشی که نقش موثری بر توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا پرداخته شده است. در مرحله کمی نمونه پژوهش شامل 260 نفرکه به صورت تصادفی، طبقه بندی شده، انتخاب شدند. ابزار پژوهش در مرحله کمی تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته بود. از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی با استفاده از نرم افزار20 Spss و AMOS جهت ارزیابی مدل پژوهش استفاده شده است. نتایج نشان داد؛ مولفه های کارآفرینی، درآمدزایی، بازاریابی، سرمایه گذاری، رسانه و تبلیغات، مردم محوری، پدیده های اجتماعی – فرهنگی، جشنواره ها، منابع انسانی، الگوی بومی، طرح آمایش سرزمین، زیرساختی – رفاهی و جاذبه ها در توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا تاثیر معنی داری داشته اند. با توجه به اهمیت گردشگری ورزشی ، مدیران و برنامه ریزان بخش گردشگری ورزش استان باید اهتمام لازم را در جهت توسعه و بالندگی این صنعت از خود نشان دهند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش گردشگری رویدادهای ورزشی بر توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا در استان گلستان بود. پژوهش با توجه به نحوه گردآوری داده ها آمیخته از نوع اکتشافی متوالی بود. ابزار جمع آوری داده ها در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختار یافته با 19 نفر از از مدیران اداره ها و اداره کل تربیت بدنی استان گلستان، روسای و نایب روسای هیات های سوارکاری استان گلستان، مدیر و معاون اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گلستان، مربیان، چابکسواران و مسئولین برگزاری مسابقات اسبدوانی استان گلستان بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و قضاوتی انتخاب شده اند. در مرحله کیفی داده ها، از طریق روش کدگذاری در سه مرحله باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل و یافته ها شامل 81 نشان در کدگذاری باز، در کدگذاری محوری در قالب 13 مفهوم طبقه بندی شدند. در مرحله کدگذاری انتخابی به مدل سازی مولفه های گردشگری ورزشی که نقش موثری بر توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا پرداخته شده است. در مرحله کمی نمونه پژوهش شامل 260 نفرکه به صورت تصادفی، طبقه بندی شده، انتخاب شدند. ابزار پژوهش در مرحله کمی تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته بود. از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی با استفاده از نرم افزار20 Spss و AMOS جهت ارزیابی مدل پژوهش استفاده شده است. نتایج نشان داد؛ مولفه های کارآفرینی، درآمدزایی، بازاریابی، سرمایه گذاری، رسانه و تبلیغات، مردم محوری، پدیده های اجتماعی – فرهنگی، جشنواره ها، منابع انسانی، الگوی بومی، طرح آمایش سرزمین، زیرساختی – رفاهی و جاذبه ها در توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا تاثیر معنی داری داشته اند. با توجه به اهمیت گردشگری ورزشی ، مدیران و برنامه ریزان بخش گردشگری ورزش استان باید اهتمام لازم را در جهت توسعه و بالندگی این صنعت از خود نشان دهند.

تفریح در محل کار می تواند هر فعالیت اجتماعی، بین فردی یا وظیفه ای تلقی شود که ماهیت بازیگوشی و فکاهی دارد و برای فرد سرگرمی، لذت و خوشی را فراهم می سازد. هدف این پژوهش، شناسایی عوامل ایجادکننده تفریح در محل کار در سازمان تربیت بدنی ارتش بود. نوع پژوهش، توسعه ای به صورت ترکیبی است و برای استخراج عوامل از روش کیفی به شیوه مردم نگاری استفاده شد. جامعه آماری پژوهش تمامی کارکنان سازمان تربیت بدنی ارتش بودند. حجم نمونه با استفاده از فرمول نمونه گیری مدلسازی معادلات ساختاری (5q≤n≤15q) تعیین شد. در بخش کمّی پژوهش به منظور تأیید مدل حاصل از بخش کیفی پژوهش، پرسشنامه ای محقق ساخته طراحی شد. با توجه به تعداد پرسش های پرسشنامه، 377 نفر به عنوان حجم نمونه تعیین شد و به همین میزان، پرسشنامه ها توزیع و تکمیل شد. پایایی پرسشنامه نیز به روش آلفای کرونباخ و روایی به دو روش محتوایی و سازه با استفاده از الگوی معادلات ساختاری تأیید شد. تحلیل داده ها در بخش کیفی با رویکرد تحلیل تماتیک انجام گرفت. نتایج بخش کیفی پژوهش نشان دهنده آن است که تفریح در محل کار دارای پنج بعد (فعالیت های تفریحی رسمی، حمایت مدیریت از تفریح، مسئولیت های شغلی مفرح، آزادی های فردی و معاشرت با همکاران) است و سه دسته از عوامل فردی، سازمانی و برون سازمانی در ایجاد تفریح در محل کار نقش دارند. نتایج بخش کمّی پژوهش نیز نشان می دهد که عوامل فردی به میزان 60/0، عوامل سازمانی به میزان 77/0 و عوامل برون سازمانی به میزان 25/0 بر تفریح در محل کار تأثیرگذارند. براساس نتایج می توان گفت که تأثیر مثبت حاصل از تجربه تفریح در محل کار می تواند مزایای بلندمدت در پی داشته باشد و محیط های سرگرم کننده کلید رشد انگیزه و بهره وری کارکنان هستند.

این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر توسعه فرهنگ هواداری در ورزش فوتبال طراحی و اجرا شد. روش تحقیق از نوع آمیخته اکتشافی بود که در دو بخش کیفی و کمی صورت گرفت. بخش کیفی از طریق روش تحلیل محتوا و مصاحبه نیمه ساختاریافته با 15 نفر از متخصصان و صاحب نظران انجام گرفت. در بخش کمی در قالب روش تحلیل سلسله مراتبی و از طریق پرسشنامه نظرهای افراد مشارکت کننده نسبت به اولویت عوامل مؤثر به روش هدفمند سنجیده شد. نتایج نشان داد عوامل مؤثر شامل عامل های تخصص گرایی، وابستگی، بسترهای فرهنگی، بسترهای اجتماعی، بسترهای رسانه ای، بسترهای زیرساختی، کیفیت، هویت مشترک، هویت برند و ارزش های فردی بود. در این بین عامل بسترهای فرهنگی با وزن نسبی 130/0 دارای بیشترین اهمیت و بعد از آن به ترتیب عامل بسترهای رسانه ای با وزن نسبی 128/0، هویت مشترک با وزن نسبی 111/0، بسترهای زیرساختی و کیفیت با وزن نسبی 099/0، وابستگی و تخصص گرایی با وزن نسبی 091/0، بسترهای اجتماعی با وزن نسبی 090/0، قرار داشتند. با استناد به نتایج به نظر می رسد فرهنگ هواداری مبتنی بر عوامل مختلفی است و هر کدام از این عوامل به طور جداگانه ای در تبیین فرهنگ هواداری نقش متفاوتی بازی می کنند و توجه به این عوامل از سوی دست اندرکاران برگزاری مسابقات فوتبال به توسعه فرهنگ هواداری، ارتقای کیفیت و پویایی لیگ برتر فوتبال ایران و به دنبال افزایش رضایت مندی تماشاگران و جلوگیری از رفتارهای خشونت آمیز آنها، و ارتقای امنیت ورزشگاه های فوتبال منجر خواهد شد.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر مهارت های ارتباطی و کاربرد فناوری اطلاعات در نگرش سازمانی اعضای هیأت علمی و مدعو تربیت بدنی آموزشکده های سما بود. روش تحقیق حاضر از نظر استراتژی توصیفی، از نظر مسیر اجرا پیمایشی و از نوع تحقیقات علی است که به صورت میدانی انجام گرفت. نمونه آماری هیأت علمی برابر با جامعه آماری (60 نفر) بود و 250 نفر از مدرسان مدعو با استفاده از نمونه گیری خوشه ای و جدول مورگان انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه های استاندارد مهارت های ارتباطی )بارتون جی، 2006)، کاربرد فناوری اطلاعات (قاسمی و همکاران، 2012)، رضایت شغلی (سوسان، 2003) و تعهد سازمانی (لینا و همکاران، 2007) بودند. پایایی از روش ضریب آلفای کرونباخ برای هر کدام از پرسشنامه ها به ترتیب 84/0،73/0، 84/. و 88/0 محاسبه شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل عاملی و معادلات ساختاری و نرم افزار لیزرل استفاده شد. نتایج نشان داد مهارت های ارتباطی بر نگرش سازمانی با تبیین نقش میانجی فناوری اطلاعات، تأثیر مثبت و معناداری دارد، ضریب معناداری تأثیر مهارت های ارتباطی بر نگرش سازمانی، مهارت های ارتباطی بر فناوری اطلاعات و فناوری اطلاعات بر نگرش سازمانی به ترتیب 40/5، 92/10 و 82/8 بود و میانگین سطح مهارت های ارتباطی، کلامی، مهارت های شنود، مهارت های بازخورد، سطح کاربرد فناوری اطلاعات اعضای هیأت علمی رسمی و مدعو تربیت بدنی آموزشکده های سما کشور با میانگین توزیع طبیعی تفاوت معناداری ندارد. همچنین مهارت های ارتباطی کلامی، شنود و بازخورد با تبیین نقش فناوری اطلاعات، تأثیر مثبت و معناداری بر نگرش سازمانی دارند. نتیجه کلی تحقیق نشان داد که چنانچه مهارت های ارتباطی با مزایای بهره گیری از فناوری های اطلاعات ترکیب شود، قادر است اثربخشی فزاینده ای در فرایند جهت دهی نگرش سازمانی اعضای سازمان به همراه داشته باشد. بنابراین به مدیران سازمان پیشنهاد می شود به منظور تسهیل و سرعت بخشی به تغییر نگرش سازمانی اعضا، در کنار برگزاری دوره های بازآموزی و تقویت مهارت های ارتباطی، به ایجاد زیرساخت های مرتبط با فناوری اطلاعات همت گمارند.

تحقیق حاضر با هدف تدوین راهبرد و توسعه ورزش قهرمانی دانشگاه فردوسی مشهد با استفاده از تکنیک متاسوات، به شناسایی منابع، توانایی ها و قابلیت های دانشگاه فردوسی مشهد با استفاده از رویکرد مبتنی بر منبع می پردازد. این تحقیق از حیث هدف کاربردی بوده و روش انجام آن توصیفی- پیمایشی است. داده ها و اطلاعات موردنظر در دو بخش ابتدا از طریق مطالعه اسنادی و کتابخانه ای سپس به صورت میدانی و نظرخواهی از 10 نفر از استادان، خبرگان و مدیران حاضر و سابق در حوزه ورزش در شهر مشهد- به روش هدفمند- جمع آوری شد. نتایج حاکی از آن است کیفیت مناسب اماکن ورزشی سرپوشیده و تعداد مکفی اماکن ورزشی سرپوشیده و روباز جزو مهم ترین منابع، توانایی ها و قابلیت ها دانشگاه فردوسی مشهد به شمار می آید. سرانه یا بودجه کم ورزش دانشگاهی و استعدادهای موجود در ورزش دانشگاهی دارای بیشترین میزان اثرگذاری بر توسعه ورزش قهرمانی دانشگاه فردوسی مشهد هستند. همچنین با توجه به نتایج پژوهش، در بین رقبا دانشگاه تهران به عنوان اولین و مهم ترین رقیب، دانشگاه خوارزمی دومین رقیب و دانشگاه فنی و حرفه ای مازندران به عنوان سومین رقیب دانشگاه فردوسی مشهد با توجه به نقشه رقابتی شناخته شده اند.

هدف: هدف از تحقیق حاضر، تدوین الگوی جامع کارکردهای ورزش و تربیت بدنی در راستای توسعه پایدار ایران بود.روش شناسی: این پژوهش یک تحقیق کیفی بود که بر اساس نظریه داده بنیاد انجام شد. مشارکت کنندگان در تحقیق شامل 21 نفر از خبرگان و صاحب نظران در حوزه توسعه پایدار ورزش بود که با استفاده از دو روش نمونه گیری نظری و گلوله برفی انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از روش مصاحبه استفاده شد. در فرایند تجریه و تحلیل، داده های حاصل از مصاحبه در سه مرحله مورد کدگذاری باز، محوری و انتخابی قرار گرفت.یافته ها: با توجه به یافته های پژوهش، تعداد 729 برچسب مفهومی نگارش شد و از بین این موارد 81 کارکرد ورزش و تربیت بدنی در راستای توسعه پایدار شناسایی گردید که این تعداد در 17 مفهوم خلاصه شدند و این مفاهیم در نهایت چهار مقوله کارکردهای توسعه اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی را شکل دادند.نتیجه گیری: در راستای توسعه پایدار ایران می توان به ورزش و فعالیت بدنی به عنوان یک اهرم قدرتمند و اثربخش نگریست و الگوی مستخرج از این پژوهش، می تواند به عنوان یک چارچوب هدایت گر جهت برنامه ریزی و سیاست گذاری های کلان در حوزه توسعه پایدار، خصوصاً در تدوین برنامه های توسعه هم در سطح کلان و هم در سطح برنامه توسعه ورزش کشور به کار گرفته شود.  

پژوهش حاضر با هدف آزمون مدل پیشایندها و پیامدهای عشق به برند در مشتریان ورزشی (بازیکنان لیگ برتر بسکتبال) اجرا شد. روش تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش بازیکنان لیگ برتر بسکتبال ایران (آقایان و بانوان) در سال 98 (364 نفر) بودند. 146 نفر به عنوان نمونه آماری با استفاده از نرم افزار جی پاور به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق از پرسشنامه های منحصربه فرد بودن برند، ارزش ادراک شده، پرستیژ برند، عشق برند، عجین شدن با مد، تمایل به مصرف لذت گرایانه، تمایل به خرید آنی مد استفاده شد. نتایج نشان داد بین ارزش ادراک شده، پرستیژ برند و منحصربه فرد بودن برند با عشق به برند بازیکنان لیگ برتر بسکتبال رابطه مثبت معناداری وجود دارد. بین عشق به برند با مصرف لذت گرایانه، عجین شدن با مد و خرید آنی بازیکنان لیگ برتر بسکتبال رابطه مثبت معناداری وجود داشت. علاوه بر این، بین مصرف لذت گرایانه و عجین شدن با مد با خرید آنی بازیکنان لیگ برتر بسکتبال رابطه مثبت معناداری وجود داشت. همچنین شاخص GOF برابر با 463/0 به دست آمد که حاکی از برازش مناسب است. بنابراین، پیشنهاد می شود مدیران برندهای شرکتی ورزشی به منظور بهبود ارزش ادراک شده در بین بازیکنان لیگ برتر بسکتبال، تمام جنبه های برند را توسعه دهند و به منظور ایجاد پرستیژ برند در بین مشتریان، برنامه های حمایت مالی از تیم ها و رویدادهایی ورزشی معتبر را اجرا کنند.

مقدمه: هدف این پژوهش طراحی الگوی تحلیل فرایند صنعت محصولات ایرانی ورزشی بود.روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از حیث ماهیت توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه مدیران و کارشناسان شرکت های تولیدی ورزشی و فروشگاه های ورزشی بودند که نمونه آماری به صورت هدفمند انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد و روایی صوری پرسشنامه توسط صاحب نظران (13 نفر)، تائید شد. همچنین پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (95/0) و پایایی ترکیبی محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها و بررسی برازش مدل از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار PLS3-SPSS24 استفاده شده است.یافته ها: نتایج نشان داد که ابعاد توسعه صادرات (51/0)، توسعه مصرف داخلی (33/0)، زمینه یابی مصرف خارجی (67/0)، کارآمدسازی توزیع داخلی (19/0) و کارآمدسازی تولید (19/0) دارای اثر معنی داری بر توسعه پایدار کالاهای ورزشی ایرانی بود. اثر محیط بین المللی بر محیط داخلی (89/0) معنی داری بود. همچنین اثر محیط داخلی بر مدیریت راهبردی (65/0) معنی دار بود. اثر مدیریت راهبردی بر توسعه صادرات (67/0)، توسعه مصرف داخلی (58/0)، زمینه یابی مصرف خارجی (54/0)، کارآمدسازی توزیع داخلی (74/0) و کارآمدسازی تولید (75/0) معنی دار بود.نتیجه گیری: به صورت کلی بر اساس مدل می توان گفت سیستم محصولات ورزشی ایرانی در بستر اکوسیستم محیطی و با کارآمدسازی راهبری صنعت می بایست به اصلاح ساختاری خرده سیستم های تولید، توزیع و مصرف بپردازد تا به پیامدهای توسعه ای مطلوب بیانجامد.

هدف: هدف از این پژوهش شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر توسعه دیپلماسی ورزشی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بود.روش شناسی: کل فرآیند پژوهش شامل دو مرحله بود، مرحله اول پژوهش شامل: تحقیق کیفی (با استفاده از ابزار مصاحبه با اساتید دانشگاه و نخبگان، مطالعه مقالات، کتب، اسناد و مدارک)، مرحله دوم پژوهش شامل: تحقیق کمی از نوع توصیفی- تحلیلی (با استفاده از روش دلفی و AHP). پس از پایان مرحله اول پژوهش، تعداد 15 متغیر، بعد از پایان دور دوم روش دلفی و غربالگری نهایی شناسایی شد.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که برخورداری از حمایت و پشتیبانی دستگاه دیپلماسی، ارتباط منسجم و متقابل با دیگر نهادها و سازمان های ذینفع دولتی و غیردولتی، دستور کار قرار دادن نظام نامه هدفمند با جذب نیروی انسانی خلاق در حوزه دیپلماسی ورزشی، همکاری متقابل بین وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک و پارالمپیک با وزارت امور خارجه، ایجاد نهادی متمرکز برای پیگیری اقدامات انجام شده و جلوگیری از دوباره کاری ها و...  می تواند از عوامل موثر بر توسعه دیپلماسی ورزشی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران باشد.نتیجه گیری: با توجه به یافته های به دست آمده می توان گفت که وجود یک نهاد منسجم عهده دار تدوین و اجرای دیپلماسی ورزشی ضروری به نظر می رسد. همچنین پیشنهاد می شود که وزارت ورزش و جوانان با همکاری وزارت امور خارجه به برنامه ریزی، سیاست گذاری و تعیین هدف در این حوزه، تعاملات آکادمیک، افزایش فعالیت های دانشگاه ها و... به توسعه فعالیت های دیپلماسی در حوزه ورزش بپردازد. 

هدف: هدف از این پژوهش خرید مجدد و وفاداری مشتریان بر اساس نقش صحه گذاران ورزشی بود. این مطالعه از نوع علت و معلولی است و یک پژوهش کاربردی به شمار می آید که به صورت پیمایشی انجام شد.روش شناسی: نمونه آماری پژوهش شامل 400 نفر از مشتریان محصولات غیرورزشی در مراکز خرید و فروشگاه های شهر اصفهان بود که به صورت دردسترس انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه های کردلو و همکاران (2015) برای سنجش باورپذیری تبلیغات، پرسشنامه اعتماد به محصول ( بالستر،2004) و خرید مجدد و پرسشنامه وفاداری مشتریان (لیو، 2008) مورد استفاده قرار گرفت. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها با نظرسنجی چند تن از متخصصان حوزه مدیریت ورزش و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ تأیید شد. (آلفای کرونباخ به ترتیب :( 91/. ، 70/. ، 75/. و 88/. ) داده ها با استفاده از آمار توصیفی (شاخص های گرایش مرکزی و پراکندگی) و استنباطی ( آزمون معادلات ساختاری) و با نرم افزارهای SPSS و Lisrel تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که مولفه اطلاعات محصول بیشترین تاثیر را در تبلیغات محصولات غیر ورزشی داشت و تبلیغ محصولات غیرورزشی توسط صحه گذاران ورزشی از دیدگاه مشتریان بر اعتماد به محصولات اثرگذار است. اعتماد به محصولات نیز  بر خرید مجدد و وفاداری تاثیر معنی داری دارد و مدل مفهومی تحقیق از برازش مناسبی برخوردار است.نتیجه گیری: بر اساس یافته ها پیشنهاد می شود تولیدکنندگان کالاها و محصولات غیرورزشی می توانند به منظور جلب اعتماد بیشتر مصرف کنندگان از صحه گذاران ورزشی در تبلیغ محصولات خود استفاده کنند.