درخت حوزه‌های تخصصی

این پژوهش با هدف آسیب شناسی راهبردی توسعه ورزش همگانی از دیدگاه متخصصان انجام گرفت. پارادایم مورد استفاده در این تحقیق تفسیری با رویکرد کیفی بود که از استراتژی پدیدارشناسی با تاکتیک تحلیل محتوای پنهان برای انجام آن استفاده گردید. ابزار مورد استفاده در این تحقیق مطالعه اسناد مربوط به فدراسیون ورزش همگانی و مصاحبه با 14 نفر از نخبگان و صاحب نظران حوزه ورزش همگانی بود که بصورت هدفمند و با استفاده از قاعده اشباع نظری انتخاب شدند. فرمت داده ها بصورت متن، صوت و فیلم بود که در نهایت به داده های متنی تبدیل شدند. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق کدگذاری و با استفاده از نرم افزار MaxQDA انجام گرفت. به منظور بررسی روایی و پایایی، محقق و دو نفر از متخصصینِ دانشگاهی حوزه ورزش همگانی کار کدگزاری را انجام دادند که حدود 84 درصد کدها با یکدیگر اشتراک داشتند، همچنین مشخص گردید که کدها از نظر علمی معنادار هستند. در مرحله اول 61 کدباز شناسایی شد که پس از مقوله بندی، 13 مقوله ی اصلیِ درون فردی، کمبود زمان، بین فردی، ساختاری، زیرساختی، تغیرات نگرشی، نظام ارتباطی، عملکرد رسانه ها، هماهنگی، فرهنگی، مدیریت و برنامه ریزی، مالی و اقتصادی و منابع انسانی ایجاد گردید که در پایان 4 کد محوری محدودیت، سخت افزاری، نرم افزاری و روان شناختی باقی ماند.

هدف: هدف تحقیق، شناسایی راهبردها و پیامدهای به کارگیری اینفلوئنسرهای ورزشی در رسانه های اجتماعی بر مصرف کالاهای ورزشی ایرانی است. روش شناسی: به منظور تحقق هدف از روش شناسی کیفی و روش تحقیق نظریه داده بنیاد با رویکرد استراوس و کوربین استفاده شد. جامعه تحقیق شامل اساتید، کارشناسان و صاحب نظران بازاریابی ورزشی و اینترنتی و اقتصاد بود و نمونه گیری آزمودنی ها هدفمند و مبتنی بر معیار صورت گرفت. ابزار جمع آوری داده ها، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و داده های حاصل از مصاحبه ها به روش زمینه ای، کدگذاری شده، تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: نتیجه گروه بندی کدها، نشان دهنده 10 مقوله اصلی و 62 مقوله فرعی بود که در قالب مدل پارادایمی شامل؛ راهبردها (اطلاع رسانی و شناخت، نگاه حاکمیتی، نوآوری و شناخت، فرهنگ سازی، قوانین و مقررات و بازاریابی نوین) و پیامدها (توسعه فرهنگی و اخلاقی، توسعه فناوری، توسعه اجتماعی و توسعه برندینگ شخصی) پدیدار شد. نتیجه گیری: استفاده از اینفلوئنسرها، منبع تمایز برند محسوب می شود. با توجه به طیف گروه های هدف و مخاطبان رسانه های اجتماعی و همچنین اینفلوئنسرهای جذاب موجود در محیط ورزش؛ اگر بازاریابان ورزش کالاهای ایرانی نتوانند با تکیه بر این منابع ارزشمند انسانی، راهبردهای مناسبی را برگزینند و زمینه توسعه فرهنگی و اخلاقی، توسعه فناوری، توسعه اجتماعی و توسعه برندینگ شخصی را فراهم کنند، قادر به جلب رضایت مخاطبان در مصرف کالاهای ایرانی نخواهد بود.

در چند سال اخیر توجه و تأکید بر ورزش های بومی و سنتی به عنوان یکی از مهم ترین راهکارهای جذب و توسعه گردشگر ورزشی با اهداف اقتصادی در کشورهای مختلف مورد توجه فراوان قرار گرفته است. هدف تحقیق حاضر تأثیر بررسی تأثیر بازی های بومی و محلی برافزایش در تولید ناخالص داخلی و ایجاد اشتغال در جوامع میزبان بود. روش تحقیق کیفی بود که از طریق مصاحبه با خبرگان بود. جامعه آماری تحقیق متخصصان مدیریت ورزشی و اقتصاد و گردشگری بود که این تعداد 16 نفر بود. روش نمونه گیری گلوله برفی بود و تحقیق تا زمان اشباع نظری داده ها ادامه یافت. نتایج پژوهش در دو بخش تولید ناخالص داخلی و ایجاد اشتغال نشان داد بازی های بومی و محلی به وسیله توسعه گردشگری، ایجاد ارزش، اشتغال زایی، درآمدزایی و افزایش تولید منجر به افزایش در تولید ناخالص داخلی می شود و همچنین بازی های بومی و محلی به وسیله ایجاد مشاغل مرتبط با گردشگری، مشاغل مرتبط با تولید وسایل بازی ها، مشاغل مرتبط با نیروی انسانی برگزارکننده بازی ها و مشاغل جانبی منجر به ایجاد اشتغال خواهد شد.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیرشواهد و آوازه برند بر رفتار شهروندی برند با نقش میانجی تمایز برند در بین مشتریان کالاهای ورزشی می باشد. تحقیق حاضر از نظر هدف یک تحقیق کاربردی و به لحاظ راهبردی کمی و به حیث مسیر اجرا همبستگی، به لحاظ گردآوری داده ها میدانی و از نظر زمان آینده نگر می باشد. در پژوهش حاضر جامعه آماری مشتریان برندهای ورزشی معتبر خارجی (آدیداس، نایکی، پوما و ...) بودند، که تعداد 360 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب گردیدند و از روش نمونه گیری در دسترس و به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. توجه به اهداف پژوهش ابزارهای مناسب برای این پژوهش پرسشنامه بود؛ بدین منظور از پرسشنامه آن، کیم و لی (2016) استفاده شد. پرسشنامه شواهد برند متشکل از 17 سوال و 5 مولفه (نام برند، قیمت، خدمات اصلی، خدمات کارکنان، محیط ارائه خدمات) می باشد. همچنین آوازه برند از 3سوال، تمایز برند از 3 سوال و رفتار شهروندی برند نیز از 4 سوال تشکیل شده است. تحلیل عاملی تاییدی و بررسی اثرات و نقش میانجی تحقیق در سطح خطاء 5% و با استفاده از نرم افزارهای 25 SPSS و Smart PLS 3.2.9 تجزیه و تحلیل گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که شواهد برند، آوازه برند و تمایز برند بر رفتار شهروندی برند تاثیر گذار بوده است، همچنین شواهد و آوازه برند نیز بر تمایز برند تاثیر داشت. در نهایت نقش میانجی تمایز برند بین تاثیر شواهد و آوازه برند بر رفتار شهروندی برند تایید گردید.

هدف: بهره گیری از سرمایه ها و مواریث بومی محلی استان گیلان به عنوان عامل مؤثر در تنوع بخشی جاذبه های گردشگری ورزشی، رونق اقتصادی و اشتغا ل زایی و تعیین اولویت های راهبردی توسعه گردشگری ورزشی است.روش شناسی: در پژوهشی کاربردی و به روش توصیفی تحلیلی، عرضه داشت های ورزشی بومی محلی استان گیلان شناسایی و سپس عوامل تأثیرگذار درونی و بیرونی بر توسعه گردشگری ورزشی جمع آوری گردیدند. ضمن مصاحبه با 10 نفر از متخصصان گردشگری ورزشی و نیز توزیع پرسشنامه در بین 134 نفر از متخصصان و گردشگران ورزشی استان گیلان که بر اساس نمونه گیری هدفمند در دسترس و گلوله برفی انتخاب گردیدند، مهم ترین نقاط قوت، ضعف ، فرصت و تهدید انتخاب شدند و استراتژی ها در چهار گروه ماتریس SWOT تدوین گردید.در نهایت با استفاده از مقایسات زوجی در روش تحلیل سلسله مراتبی AHP، استراتژی ها مقایسه و رتبه بندی شدند.یافته ها: مهم ترین نقاط قوت توسعه گردشگری ورزشی استان، موقعیت جغرافیایی و جاذبه ه ای متنوع طبیعی و ورزش های کهن بومی محلی هستند و کمبود زیرساخت های گردشگری ورزشی و فقدان همکاری لازم میان سازمان های متولی و جامعه محلی مهم ترین نقاط ضعف آن به شمار می روند. اشتغ ال زایی و احیاء و زنده نگاه داشتن سرمایه ه ا و مواریث بومی محلی گردشگری ورزشی، مهم ترین فرصت و از بین رفتن و به فراموشی سپردن آداب و رسوم فرهنگی و نیز تخریب تدریجی منابع طبیعی مهم ترین تهدید گردشگری ورزشی استان از منظر جامعه آماری گزارش گردید.نتیجه گیری:عرضه داشت های بومی محلی گردشگری ورزشی استان گیلان به عنوان سرمایه فرهنگی و اجتماعی دارای کارکرد فزاینده و رو به رشد درون گرا و برون گرا در سطح خرد و کلان بوده، لیکن تاکنون بهره گیری درخوری از آنها به عمل نیامده است. به منظور برنامه ریزی و عملیاتی نمودن طرح های آتی توسعه گردشگری ورزشی استان و استفاده از این سرمایه ها، اولویت راهبردی برگزیده اول، راهبرد تدافع ی است که در آن بر رفع آسیب پذیری منطقه مورد پژوهش و استفاده از راهک ارهای تأثیر گذار تأکید می گردد. 

هدف: قیمت گذاری کارکردهای اماکن ورزشی که عموماً بدون قیمت می باشند، گام مهمی برای تصحیح تصمیمات اقتصادی در راستای توسعه و رشد صنعت ورزش می باشد. روش شناسی: پژوهش حاضر کاربردی و جزء تحقیقات توصیفی-تحلیلی بود که به صورت میدانی انجام گرفت. پژوهش حاضر مجموعه های ورزشی استادیوم تختی واقع در چهار راه باغ شمال تبریز، میرداماد و منظریه تبریز را مورد بررسی قرار داد. جامعه آماری شامل مراجعه کنندگان به سالن های ورزشی بود که بر اساس جدول مورگان 384 نفر به صورت تصادفی طبقه ای و خوشه ای انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه بود. به منظور بررسی سوالات تحقیق از روش ارزش مشروط با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 و نرم افزار ایویوز نسخه 9 استفاده شد.یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که میانگین میزان تمایل به پرداخت افراد برای اماکن ورزشی در مناطق باغ شمال، منظریه و میرداماد به ترتیب عبارت اند از: 44910/47 تومان، 34043/52 تومان و 15000/42 تومان بودند. همچنین ارزش کل تمایل به پرداخت برای مناطق مذکور به ترتیب برابر با 95087796 تومان، 59039520 تومان و در نهایت برابر با 60696000 تومان در طول یک سال می باشد.نتیجه گیری: موقعیت جغرافیایی و حضور مربیان مجرب و کارآموزده از دلایل افزایش تمایل به پرداخت می باشد. 

هدف: هدف از این تحقیق بررسی جایگاه هزینه های ورزشی در سبد مصرفی خانوارهای ایرانی، برآورد تقاضای ورزش و محاسبه کشش درآمدی است.روش شناسی: برای این منظور با استفاده از اطلاعات هزینه-درآمد خانوار سال 1396، ابتدا وضعیت هزینه های ورزشی بر اساس ویژگی های اقتصادی اجتماعی خانوار بررسی و سپس با استفاده از مدل توبیت، تقاضای ورزش برآورد گردید.یافته ها: نتایج بیانگر سهم بسیار ناچیز 15/0 و 27/0 درصد هزینه های ورزشی از کل هزینه های خانوارهای روستایی و شهری است. نتایج برآورد مدل نشان می دهد افزایش درآمد، باسوادی سرپرست خانوار و  میانگین سنی فرزندان جوان خانوار باعث افزایش هزینه های ورزشی خواهد شد. در حالی که افزایش سن سرپرست خانوار و افزایش اعضای خانوار تأثیر منفی بر هزینه های ورزشی دارد. بر اساس برآورد صورت گرفته کشش درآمدی هزینه های ورزشی برابر 1/1 می باشد که به معنی لوکس بودن ورزش در بین خانوارهاست.نتیجه گیری: با توجه به لوکس بودن ورزش برای خانوارهای ایرانی، نقش نهادهای دولتی در ایجاد زیرساخت ها و افزایش مشارکت ورزشی به منظور ارتقاء سلامت جامعه، تعیین کننده است. بر این اساس خانوارهای کم درآمد، خانوارهای با سرپرست بی سواد، بازنشستگان و روستاییان می بایست مورد توجه جدی برنامه ریزان و سیاست گذاران بخش ورزش کشور قرار بگیرند.  

رهدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش گردشگری رویدادهای ورزشی بر توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا در استان گلستان بود. پژوهش با توجه به نحوه گردآوری داده ها آمیخته از نوع اکتشافی متوالی بود. ابزار جمع آوری داده ها در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختار یافته با 19 نفر از از مدیران اداره ها و اداره کل تربیت بدنی استان گلستان، روسای و نایب روسای هیات های سوارکاری استان گلستان، مدیر و معاون اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گلستان، مربیان، چابکسواران و مسئولین برگزاری مسابقات اسبدوانی استان گلستان بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و قضاوتی انتخاب شده اند. در مرحله کیفی داده ها، از طریق روش کدگذاری در سه مرحله باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل و یافته ها شامل 81 نشان در کدگذاری باز، در کدگذاری محوری در قالب 13 مفهوم طبقه بندی شدند. در مرحله کدگذاری انتخابی به مدل سازی مولفه های گردشگری ورزشی که نقش موثری بر توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا پرداخته شده است. در مرحله کمی نمونه پژوهش شامل 260 نفرکه به صورت تصادفی، طبقه بندی شده، انتخاب شدند. ابزار پژوهش در مرحله کمی تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته بود. از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی با استفاده از نرم افزار20 Spss و AMOS جهت ارزیابی مدل پژوهش استفاده شده است. نتایج نشان داد؛ مولفه های کارآفرینی، درآمدزایی، بازاریابی، سرمایه گذاری، رسانه و تبلیغات، مردم محوری، پدیده های اجتماعی – فرهنگی، جشنواره ها، منابع انسانی، الگوی بومی، طرح آمایش سرزمین، زیرساختی – رفاهی و جاذبه ها در توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا تاثیر معنی داری داشته اند. با توجه به اهمیت گردشگری ورزشی ، مدیران و برنامه ریزان بخش گردشگری ورزش استان باید اهتمام لازم را در جهت توسعه و بالندگی این صنعت از خود نشان دهند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش گردشگری رویدادهای ورزشی بر توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا در استان گلستان بود. پژوهش با توجه به نحوه گردآوری داده ها آمیخته از نوع اکتشافی متوالی بود. ابزار جمع آوری داده ها در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختار یافته با 19 نفر از از مدیران اداره ها و اداره کل تربیت بدنی استان گلستان، روسای و نایب روسای هیات های سوارکاری استان گلستان، مدیر و معاون اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گلستان، مربیان، چابکسواران و مسئولین برگزاری مسابقات اسبدوانی استان گلستان بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و قضاوتی انتخاب شده اند. در مرحله کیفی داده ها، از طریق روش کدگذاری در سه مرحله باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل و یافته ها شامل 81 نشان در کدگذاری باز، در کدگذاری محوری در قالب 13 مفهوم طبقه بندی شدند. در مرحله کدگذاری انتخابی به مدل سازی مولفه های گردشگری ورزشی که نقش موثری بر توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا پرداخته شده است. در مرحله کمی نمونه پژوهش شامل 260 نفرکه به صورت تصادفی، طبقه بندی شده، انتخاب شدند. ابزار پژوهش در مرحله کمی تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته بود. از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی با استفاده از نرم افزار20 Spss و AMOS جهت ارزیابی مدل پژوهش استفاده شده است. نتایج نشان داد؛ مولفه های کارآفرینی، درآمدزایی، بازاریابی، سرمایه گذاری، رسانه و تبلیغات، مردم محوری، پدیده های اجتماعی – فرهنگی، جشنواره ها، منابع انسانی، الگوی بومی، طرح آمایش سرزمین، زیرساختی – رفاهی و جاذبه ها در توسعه اقتصادی منطقه ترکمن صحرا تاثیر معنی داری داشته اند. با توجه به اهمیت گردشگری ورزشی ، مدیران و برنامه ریزان بخش گردشگری ورزش استان باید اهتمام لازم را در جهت توسعه و بالندگی این صنعت از خود نشان دهند.

تفریح در محل کار می تواند هر فعالیت اجتماعی، بین فردی یا وظیفه ای تلقی شود که ماهیت بازیگوشی و فکاهی دارد و برای فرد سرگرمی، لذت و خوشی را فراهم می سازد. هدف این پژوهش، شناسایی عوامل ایجادکننده تفریح در محل کار در سازمان تربیت بدنی ارتش بود. نوع پژوهش، توسعه ای به صورت ترکیبی است و برای استخراج عوامل از روش کیفی به شیوه مردم نگاری استفاده شد. جامعه آماری پژوهش تمامی کارکنان سازمان تربیت بدنی ارتش بودند. حجم نمونه با استفاده از فرمول نمونه گیری مدلسازی معادلات ساختاری (5q≤n≤15q) تعیین شد. در بخش کمّی پژوهش به منظور تأیید مدل حاصل از بخش کیفی پژوهش، پرسشنامه ای محقق ساخته طراحی شد. با توجه به تعداد پرسش های پرسشنامه، 377 نفر به عنوان حجم نمونه تعیین شد و به همین میزان، پرسشنامه ها توزیع و تکمیل شد. پایایی پرسشنامه نیز به روش آلفای کرونباخ و روایی به دو روش محتوایی و سازه با استفاده از الگوی معادلات ساختاری تأیید شد. تحلیل داده ها در بخش کیفی با رویکرد تحلیل تماتیک انجام گرفت. نتایج بخش کیفی پژوهش نشان دهنده آن است که تفریح در محل کار دارای پنج بعد (فعالیت های تفریحی رسمی، حمایت مدیریت از تفریح، مسئولیت های شغلی مفرح، آزادی های فردی و معاشرت با همکاران) است و سه دسته از عوامل فردی، سازمانی و برون سازمانی در ایجاد تفریح در محل کار نقش دارند. نتایج بخش کمّی پژوهش نیز نشان می دهد که عوامل فردی به میزان 60/0، عوامل سازمانی به میزان 77/0 و عوامل برون سازمانی به میزان 25/0 بر تفریح در محل کار تأثیرگذارند. براساس نتایج می توان گفت که تأثیر مثبت حاصل از تجربه تفریح در محل کار می تواند مزایای بلندمدت در پی داشته باشد و محیط های سرگرم کننده کلید رشد انگیزه و بهره وری کارکنان هستند.

این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر توسعه فرهنگ هواداری در ورزش فوتبال طراحی و اجرا شد. روش تحقیق از نوع آمیخته اکتشافی بود که در دو بخش کیفی و کمی صورت گرفت. بخش کیفی از طریق روش تحلیل محتوا و مصاحبه نیمه ساختاریافته با 15 نفر از متخصصان و صاحب نظران انجام گرفت. در بخش کمی در قالب روش تحلیل سلسله مراتبی و از طریق پرسشنامه نظرهای افراد مشارکت کننده نسبت به اولویت عوامل مؤثر به روش هدفمند سنجیده شد. نتایج نشان داد عوامل مؤثر شامل عامل های تخصص گرایی، وابستگی، بسترهای فرهنگی، بسترهای اجتماعی، بسترهای رسانه ای، بسترهای زیرساختی، کیفیت، هویت مشترک، هویت برند و ارزش های فردی بود. در این بین عامل بسترهای فرهنگی با وزن نسبی 130/0 دارای بیشترین اهمیت و بعد از آن به ترتیب عامل بسترهای رسانه ای با وزن نسبی 128/0، هویت مشترک با وزن نسبی 111/0، بسترهای زیرساختی و کیفیت با وزن نسبی 099/0، وابستگی و تخصص گرایی با وزن نسبی 091/0، بسترهای اجتماعی با وزن نسبی 090/0، قرار داشتند. با استناد به نتایج به نظر می رسد فرهنگ هواداری مبتنی بر عوامل مختلفی است و هر کدام از این عوامل به طور جداگانه ای در تبیین فرهنگ هواداری نقش متفاوتی بازی می کنند و توجه به این عوامل از سوی دست اندرکاران برگزاری مسابقات فوتبال به توسعه فرهنگ هواداری، ارتقای کیفیت و پویایی لیگ برتر فوتبال ایران و به دنبال افزایش رضایت مندی تماشاگران و جلوگیری از رفتارهای خشونت آمیز آنها، و ارتقای امنیت ورزشگاه های فوتبال منجر خواهد شد.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر مهارت های ارتباطی و کاربرد فناوری اطلاعات در نگرش سازمانی اعضای هیأت علمی و مدعو تربیت بدنی آموزشکده های سما بود. روش تحقیق حاضر از نظر استراتژی توصیفی، از نظر مسیر اجرا پیمایشی و از نوع تحقیقات علی است که به صورت میدانی انجام گرفت. نمونه آماری هیأت علمی برابر با جامعه آماری (60 نفر) بود و 250 نفر از مدرسان مدعو با استفاده از نمونه گیری خوشه ای و جدول مورگان انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه های استاندارد مهارت های ارتباطی )بارتون جی، 2006)، کاربرد فناوری اطلاعات (قاسمی و همکاران، 2012)، رضایت شغلی (سوسان، 2003) و تعهد سازمانی (لینا و همکاران، 2007) بودند. پایایی از روش ضریب آلفای کرونباخ برای هر کدام از پرسشنامه ها به ترتیب 84/0،73/0، 84/. و 88/0 محاسبه شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل عاملی و معادلات ساختاری و نرم افزار لیزرل استفاده شد. نتایج نشان داد مهارت های ارتباطی بر نگرش سازمانی با تبیین نقش میانجی فناوری اطلاعات، تأثیر مثبت و معناداری دارد، ضریب معناداری تأثیر مهارت های ارتباطی بر نگرش سازمانی، مهارت های ارتباطی بر فناوری اطلاعات و فناوری اطلاعات بر نگرش سازمانی به ترتیب 40/5، 92/10 و 82/8 بود و میانگین سطح مهارت های ارتباطی، کلامی، مهارت های شنود، مهارت های بازخورد، سطح کاربرد فناوری اطلاعات اعضای هیأت علمی رسمی و مدعو تربیت بدنی آموزشکده های سما کشور با میانگین توزیع طبیعی تفاوت معناداری ندارد. همچنین مهارت های ارتباطی کلامی، شنود و بازخورد با تبیین نقش فناوری اطلاعات، تأثیر مثبت و معناداری بر نگرش سازمانی دارند. نتیجه کلی تحقیق نشان داد که چنانچه مهارت های ارتباطی با مزایای بهره گیری از فناوری های اطلاعات ترکیب شود، قادر است اثربخشی فزاینده ای در فرایند جهت دهی نگرش سازمانی اعضای سازمان به همراه داشته باشد. بنابراین به مدیران سازمان پیشنهاد می شود به منظور تسهیل و سرعت بخشی به تغییر نگرش سازمانی اعضا، در کنار برگزاری دوره های بازآموزی و تقویت مهارت های ارتباطی، به ایجاد زیرساخت های مرتبط با فناوری اطلاعات همت گمارند.

تحقیق حاضر با هدف تدوین راهبرد و توسعه ورزش قهرمانی دانشگاه فردوسی مشهد با استفاده از تکنیک متاسوات، به شناسایی منابع، توانایی ها و قابلیت های دانشگاه فردوسی مشهد با استفاده از رویکرد مبتنی بر منبع می پردازد. این تحقیق از حیث هدف کاربردی بوده و روش انجام آن توصیفی- پیمایشی است. داده ها و اطلاعات موردنظر در دو بخش ابتدا از طریق مطالعه اسنادی و کتابخانه ای سپس به صورت میدانی و نظرخواهی از 10 نفر از استادان، خبرگان و مدیران حاضر و سابق در حوزه ورزش در شهر مشهد- به روش هدفمند- جمع آوری شد. نتایج حاکی از آن است کیفیت مناسب اماکن ورزشی سرپوشیده و تعداد مکفی اماکن ورزشی سرپوشیده و روباز جزو مهم ترین منابع، توانایی ها و قابلیت ها دانشگاه فردوسی مشهد به شمار می آید. سرانه یا بودجه کم ورزش دانشگاهی و استعدادهای موجود در ورزش دانشگاهی دارای بیشترین میزان اثرگذاری بر توسعه ورزش قهرمانی دانشگاه فردوسی مشهد هستند. همچنین با توجه به نتایج پژوهش، در بین رقبا دانشگاه تهران به عنوان اولین و مهم ترین رقیب، دانشگاه خوارزمی دومین رقیب و دانشگاه فنی و حرفه ای مازندران به عنوان سومین رقیب دانشگاه فردوسی مشهد با توجه به نقشه رقابتی شناخته شده اند.

هدف: هدف از تحقیق حاضر، تدوین الگوی جامع کارکردهای ورزش و تربیت بدنی در راستای توسعه پایدار ایران بود.روش شناسی: این پژوهش یک تحقیق کیفی بود که بر اساس نظریه داده بنیاد انجام شد. مشارکت کنندگان در تحقیق شامل 21 نفر از خبرگان و صاحب نظران در حوزه توسعه پایدار ورزش بود که با استفاده از دو روش نمونه گیری نظری و گلوله برفی انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از روش مصاحبه استفاده شد. در فرایند تجریه و تحلیل، داده های حاصل از مصاحبه در سه مرحله مورد کدگذاری باز، محوری و انتخابی قرار گرفت.یافته ها: با توجه به یافته های پژوهش، تعداد 729 برچسب مفهومی نگارش شد و از بین این موارد 81 کارکرد ورزش و تربیت بدنی در راستای توسعه پایدار شناسایی گردید که این تعداد در 17 مفهوم خلاصه شدند و این مفاهیم در نهایت چهار مقوله کارکردهای توسعه اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی را شکل دادند.نتیجه گیری: در راستای توسعه پایدار ایران می توان به ورزش و فعالیت بدنی به عنوان یک اهرم قدرتمند و اثربخش نگریست و الگوی مستخرج از این پژوهش، می تواند به عنوان یک چارچوب هدایت گر جهت برنامه ریزی و سیاست گذاری های کلان در حوزه توسعه پایدار، خصوصاً در تدوین برنامه های توسعه هم در سطح کلان و هم در سطح برنامه توسعه ورزش کشور به کار گرفته شود.  

پژوهش حاضر با هدف آزمون مدل پیشایندها و پیامدهای عشق به برند در مشتریان ورزشی (بازیکنان لیگ برتر بسکتبال) اجرا شد. روش تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش بازیکنان لیگ برتر بسکتبال ایران (آقایان و بانوان) در سال 98 (364 نفر) بودند. 146 نفر به عنوان نمونه آماری با استفاده از نرم افزار جی پاور به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق از پرسشنامه های منحصربه فرد بودن برند، ارزش ادراک شده، پرستیژ برند، عشق برند، عجین شدن با مد، تمایل به مصرف لذت گرایانه، تمایل به خرید آنی مد استفاده شد. نتایج نشان داد بین ارزش ادراک شده، پرستیژ برند و منحصربه فرد بودن برند با عشق به برند بازیکنان لیگ برتر بسکتبال رابطه مثبت معناداری وجود دارد. بین عشق به برند با مصرف لذت گرایانه، عجین شدن با مد و خرید آنی بازیکنان لیگ برتر بسکتبال رابطه مثبت معناداری وجود داشت. علاوه بر این، بین مصرف لذت گرایانه و عجین شدن با مد با خرید آنی بازیکنان لیگ برتر بسکتبال رابطه مثبت معناداری وجود داشت. همچنین شاخص GOF برابر با 463/0 به دست آمد که حاکی از برازش مناسب است. بنابراین، پیشنهاد می شود مدیران برندهای شرکتی ورزشی به منظور بهبود ارزش ادراک شده در بین بازیکنان لیگ برتر بسکتبال، تمام جنبه های برند را توسعه دهند و به منظور ایجاد پرستیژ برند در بین مشتریان، برنامه های حمایت مالی از تیم ها و رویدادهایی ورزشی معتبر را اجرا کنند.

مقدمه: هدف این پژوهش طراحی الگوی تحلیل فرایند صنعت محصولات ایرانی ورزشی بود.روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از حیث ماهیت توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه مدیران و کارشناسان شرکت های تولیدی ورزشی و فروشگاه های ورزشی بودند که نمونه آماری به صورت هدفمند انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد و روایی صوری پرسشنامه توسط صاحب نظران (13 نفر)، تائید شد. همچنین پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (95/0) و پایایی ترکیبی محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها و بررسی برازش مدل از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار PLS3-SPSS24 استفاده شده است.یافته ها: نتایج نشان داد که ابعاد توسعه صادرات (51/0)، توسعه مصرف داخلی (33/0)، زمینه یابی مصرف خارجی (67/0)، کارآمدسازی توزیع داخلی (19/0) و کارآمدسازی تولید (19/0) دارای اثر معنی داری بر توسعه پایدار کالاهای ورزشی ایرانی بود. اثر محیط بین المللی بر محیط داخلی (89/0) معنی داری بود. همچنین اثر محیط داخلی بر مدیریت راهبردی (65/0) معنی دار بود. اثر مدیریت راهبردی بر توسعه صادرات (67/0)، توسعه مصرف داخلی (58/0)، زمینه یابی مصرف خارجی (54/0)، کارآمدسازی توزیع داخلی (74/0) و کارآمدسازی تولید (75/0) معنی دار بود.نتیجه گیری: به صورت کلی بر اساس مدل می توان گفت سیستم محصولات ورزشی ایرانی در بستر اکوسیستم محیطی و با کارآمدسازی راهبری صنعت می بایست به اصلاح ساختاری خرده سیستم های تولید، توزیع و مصرف بپردازد تا به پیامدهای توسعه ای مطلوب بیانجامد.

هدف: هدف از این پژوهش شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر توسعه دیپلماسی ورزشی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بود.روش شناسی: کل فرآیند پژوهش شامل دو مرحله بود، مرحله اول پژوهش شامل: تحقیق کیفی (با استفاده از ابزار مصاحبه با اساتید دانشگاه و نخبگان، مطالعه مقالات، کتب، اسناد و مدارک)، مرحله دوم پژوهش شامل: تحقیق کمی از نوع توصیفی- تحلیلی (با استفاده از روش دلفی و AHP). پس از پایان مرحله اول پژوهش، تعداد 15 متغیر، بعد از پایان دور دوم روش دلفی و غربالگری نهایی شناسایی شد.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که برخورداری از حمایت و پشتیبانی دستگاه دیپلماسی، ارتباط منسجم و متقابل با دیگر نهادها و سازمان های ذینفع دولتی و غیردولتی، دستور کار قرار دادن نظام نامه هدفمند با جذب نیروی انسانی خلاق در حوزه دیپلماسی ورزشی، همکاری متقابل بین وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک و پارالمپیک با وزارت امور خارجه، ایجاد نهادی متمرکز برای پیگیری اقدامات انجام شده و جلوگیری از دوباره کاری ها و...  می تواند از عوامل موثر بر توسعه دیپلماسی ورزشی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران باشد.نتیجه گیری: با توجه به یافته های به دست آمده می توان گفت که وجود یک نهاد منسجم عهده دار تدوین و اجرای دیپلماسی ورزشی ضروری به نظر می رسد. همچنین پیشنهاد می شود که وزارت ورزش و جوانان با همکاری وزارت امور خارجه به برنامه ریزی، سیاست گذاری و تعیین هدف در این حوزه، تعاملات آکادمیک، افزایش فعالیت های دانشگاه ها و... به توسعه فعالیت های دیپلماسی در حوزه ورزش بپردازد. 

هدف: هدف از این پژوهش خرید مجدد و وفاداری مشتریان بر اساس نقش صحه گذاران ورزشی بود. این مطالعه از نوع علت و معلولی است و یک پژوهش کاربردی به شمار می آید که به صورت پیمایشی انجام شد.روش شناسی: نمونه آماری پژوهش شامل 400 نفر از مشتریان محصولات غیرورزشی در مراکز خرید و فروشگاه های شهر اصفهان بود که به صورت دردسترس انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه های کردلو و همکاران (2015) برای سنجش باورپذیری تبلیغات، پرسشنامه اعتماد به محصول ( بالستر،2004) و خرید مجدد و پرسشنامه وفاداری مشتریان (لیو، 2008) مورد استفاده قرار گرفت. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها با نظرسنجی چند تن از متخصصان حوزه مدیریت ورزش و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ تأیید شد. (آلفای کرونباخ به ترتیب :( 91/. ، 70/. ، 75/. و 88/. ) داده ها با استفاده از آمار توصیفی (شاخص های گرایش مرکزی و پراکندگی) و استنباطی ( آزمون معادلات ساختاری) و با نرم افزارهای SPSS و Lisrel تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که مولفه اطلاعات محصول بیشترین تاثیر را در تبلیغات محصولات غیر ورزشی داشت و تبلیغ محصولات غیرورزشی توسط صحه گذاران ورزشی از دیدگاه مشتریان بر اعتماد به محصولات اثرگذار است. اعتماد به محصولات نیز  بر خرید مجدد و وفاداری تاثیر معنی داری دارد و مدل مفهومی تحقیق از برازش مناسبی برخوردار است.نتیجه گیری: بر اساس یافته ها پیشنهاد می شود تولیدکنندگان کالاها و محصولات غیرورزشی می توانند به منظور جلب اعتماد بیشتر مصرف کنندگان از صحه گذاران ورزشی در تبلیغ محصولات خود استفاده کنند.