درخت حوزه‌های تخصصی

هدف تحقیق حاضر، مقایسه ی تأثیر شش هفته تمرینات ترکیبی (ثبات دهنده مرکزی و عصبی- عضلانی) و هاپینگ بر درد و ویژگی-های عملکردی زنان مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا بود. سی زن فعال مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا به طور داوطلبانه و به صورت تصادفی در سه گروه ده نفری تمرینات ترکیبی، هاپینگ و کنترل شرکت نمودند. قبل و پس از اتمام تمرینات از تمام آزمودنی ها به منظور بررسی میزان درد و ویژگی های عملکردی، آزمون به عمل آمد. جهت بررسی میزان درد از پرسشنامه درد واس، برای بررسی ویژگی های عملکردی از آزمون جهش جانبی، جهش هشت لاتین، جهش سه گانه تک پا و پرسشنامه سنجش توانایی پا و مچ پا در فعالیت های روزانه و ورزشی استفاده شد. گروه های تمرینی به مدت شش هفته (سه جلسه 60 دقیقه ای در هفته) تمرینات خود را انجام دادند. انجام شش هفته تمرینات هاپینگ سبب بهبودی بیشتری نسبت به تمرینات ترکیبی (ثبات دهنده مرکزی وعصبی-عضلانی) در عملکرد شد. تمرینات ترکیبی نسبت به هاپینگ تأثیر بیشتری در بهبود درد مچ پای زنان مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا داشت.

باتوجه به پیچیدگی مسئولیت مربیگری وابعاد گسترده ایی که این حرفه دارد، نیاز می باشد افراد علاقمند به این شغل جهت پیشرفت خود، و مسئولین ورزشی جهت کسب موفقیتهای ورزشی، تلاش کنند. این تحقیق کیفی و روش آن از نوع نظریه داده بنیاد رویکرد نظام مند بوده است. مشارکت کنندگان در تحقیق را 28 نفر از صاحب نظران بسکتبال تشکیل داده اند که به صورت هدفمند و مبتنی بر اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و جهت بررسی روایی از معیارهای اسکینر و جهت اطمینان از پایایی، از روش پایایی باز آزمون استفاده شد. جهت تحلیل داده ها از روش کدگذاری باز، محوری وگزینشی استفاده شد، جهت ممیزی پژوهش از شاخص های اعتبار، انتقال، قابلیت اعتماد و تأییدپذیری استفاده شد. یافته های این تحقیق در بخش کدگذاری باز 182 کد با فراوانی 424 واحد بود، در بخش کدگذاری محوری بیش از 50 مقوله فرعی و در مرحله بعد 11 کد احصاء شد که در سه مقوله اصلی  مفاهیم راهبردهای فردی، ومفاهیم راهبردهای مدیریتی و مفاهیم راهبردهای فرهنگی و اخلاقیات قرار داده شدند. با اقتباس از نتایج تحقیق، تلاش دوسویه مربی و فدراسیون، موجب ارتقاء عملکرد مربیان و حرکت آنها درجهت پیشرفت در حرفه مربیگری می شود لذا به مربیان پیشنهاد می شود راهبردهای فردی بدست آمده در تحقیق وهمچنین به مسئولین پیشبرد امور بسکتبال نیز توصیه می شود راهبردهای مدیریتی احصاء شده را در صدر فعالیتها و وظائف خود قرار دهند و هر دو، همسو و باهم برای ارتقاء راهبردهای فرهنگی و اخلاقی تلاش کنند تا در نهایت، موجبات پیشرفت و ارتقاء مربیگری در بسکتبال را موجب شوند.

زمینه و هدف : انجام تمرینات ورزشی به همراه مصرف قهوه سبز می تواند به عنوان یک راهکار برای کنترل چاقی در نظر گرفته شود. هدف مطالعه حاضر، مقایسه تاثیر تمرینات هوازی، مقاومتی و ترکیبی به همراه مصرف قهوه سبز، بر سطوح سرمی آیریزین، مایونکتین و مقاومت به انسولین در زنان چاق بود. روش تحقیق : در این پژوهش نیمه تجربی، 60 آزمودنی زن با دامنه سنی 5±25 سال و شاخص توده بدنی5±30 به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به پنج گروه 12 نفری شامل: تمرین هوازی+مکمل، تمرین مقاومتی+مکمل، تمرین ترکیبی+مکمل، مکمل و کنترل تقسیم شدند. شدت تمرین هوازی 50 تا 75 درصد حداکثر ضربان قلب و شدت تمرین مقاومتی 55 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه بود. تمرینات طی هشت هفته با تکرار سه روز در هفته انجام شدند. قهوه سبز روزانه قبل از شام به میزان 400 میلی گرم مصرف شد. 24 ساعت قبل از اولین و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین نمونه های خونی در حالت ناشتا گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های تحلیل کوواریانس و بونفرونی در سطح 0/05>p استفاده گردید. یافته ها : سطوح آیریزین و مایونکتین در گروه های تمرین و قهوه سبز نسبت به پیش از تمرین و نسبت به سایر گروه ها، افزایش معنی داری داشت. به علاوه، مقاومت به انسولین بعد از تمرین هوازی و ترکیبی به همراه مکمل نسبت به سایر گروه ها و حتی نسبت به پیش از تمرین نیز کاهش معنی داری پیدا کرد؛ اما بعد از تمرین مقاومتی و مکمل مقدار آن نسبت به سایر گروه ها افزایش داشت. نتیجه گیری : هر سه تمرین اجرا شده همراه با مکمل قهوه سبز، با افزایش مایوکاین هایی مانند آیریزین و مایونکتین، علاوه بر تاثیر بر ترکیب بدن و کاهش وزن، باعث بهبود عمل انسولین و کاهش مقاومت به انسولین شدند؛ با این حال اجرای تمرین ترکیبی و هوازی همراه با مکمل، در مقایسه با تمرین مقاومتی همراه با مکمل، بهبود بیشتری در انسولین و مقاومت به انسولین ایجاد کرد.

زمینه و هدف : نتایج پژوهش ها در زمینه تأثیر خستگی عصبی- عضلانی بر هم انقباضی عضلات، ناهمسو و نامشخص است. علت این ناهمسویی ها را احتمالا می توان ناشی از تفاوت در نوع پروتکل های خستگی به لحاظ بار تمرین حین اجرای فعالیت مقاومتی دانست. هدف پژوهش حاضر مقایسه تاثیر دو پروتکل خستگی ناشی از تکرارهای قدرتی و استقامتی در  فعالیت مقاومتی، بر هم انقباضی عضلانی حین اجرای حرکت پرس پا بود. روش تحقیق : تعداد 10 زن سالم فعال با میانگین سنی 97/2±7/24 سال در پژوهش حاضر شرکت کردند. شرکت کنندگان در سه جلسه جداگانه به آزمایشگاه مراجعه کردند. جلسه اول میزان وزنه برای یک تکرار بیشینه در حرکت پرس پا تعیین شد. در جلسات دوم و سوم، پروتکل های خستگی قدرتی و استقامتی در حرکت پرس پا به ترتیب با 90 و 50 درصد حداکثر تکرار بیشینه اجرا گردید. فعالیت الکتریکی چهار عضله راست رانی، پهن داخلی، پهن خارجی و دوسر رانی حین اجرای حرکت پرس پا، توسط دستگاه الکترومایوگرافی بی سیم (مدل نوراکسون) ثبت شد. هم انقباضی عضلات منتخب در سه تکرار از مجموعه تکرارهای پرس پا (پیش از خستگی، میانی و واماندگی) برای هر آزمودنی محاسبه و با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها : هم انقباضی عضلات راست رانی و دوسر رانی (0/03>p)، عضلات پهن خارجی و دوسر رانی (0/01>p)، و عضلات پهن داخلی و دوسر رانی در اثر خستگی به طور معنی داری کاهش یافت (0/01>p). اما میزان هم انقباضی عضلات پهن داخلی و پهن خارجی در اثر خستگی تغییر معنی داری نکرد. تغییرات مذکور در هر دو نوع پروتکل خستگی ناشی از تکرارهای قدرتی و استقامتی، یکسان بود (0/05>p). نتیجه گیری : هر دو نوع پروتکل خستگی ناشی از تکرارهای قدرتی و استقامتی در فعالیت مقاومتی، منجر به کاهش هم انقباضی در سه جفت از چهار جفت عضله منتخب شد. یافته مهم پژوهش حاضر عدم تفاوت در تاثیر پروتکل خستگی ناشی از تکرارهای قدرتی و استقامتی بر هم انقباضی عضلانی بود.

زمینه و هدف : تمرینات ورزشی می تواند به حفظ سلامت و شکل پذیری دستگاه عصبی کمک کند. تروپومودولین-۲ (Tmod2) نقش های مهمی در سیستم عصبی مرکزی داشته و با اعمال مختلفی همچون تشکیل سیناپس جدید و افزایش جوانه زنی عصبی، همراه است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تأثیر تمرین استقامتی با شدت پایین بر سطوح پروتئین Tmod2 و مالون دی آلدئید (MDA) در بافت هیپوکمپ موش های صحرائی نر ویستار بود. روش تحقیق : پژوهش حاضر تجربی است. برای این منظور تعداد 20 سر موش صحرایی به طور تصادفی به دو گروه شامل تمرین (10 موش) و کنترل (10 موش) تقسیم شدند. برنامه تمرین استقامتی به مدت شش هفته و با شدتی برابر با 20 تا 40 درصد حداکثر سرعت دویدن اجرا شد. زمان 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، موش ها تشریح و بافت هیپوکمپ استخراج شد. جهت سنجش بیان Tmod2 از روش ایمونوهیستوشیمی و برای ارزیابی غلظت MDA از روش الایزا استفاده گردید. برای مقایسه گروه ها از آزمون آماری t مستقل در سطح معنی داری 0/05>p استفاده شد. یافته ها : تمرین استقامتی، بیان Tmod2 را در گروه تمرین نسبت به کنترل به صورت معنی داری افزایش (0/01=p) و غلظت MDA را به صورت معنی داری کاهش داد (0/001=p). نتیجه گیری : تمرین استقامتی اثر سودمندی بر Tmod2 و سیستم عصبی دارد. با این حال، کاهش غلظت MDA می تواند نشانه شاخص استرس اکسایشی باشد؛ تغییری که خود نشان از اثرات محافظتی این شیوه تمرینی در برابر استرس اکسایشی دارد.

زمینه و هدف: با توجه به نقش فعالیت بدنی بر عوامل موثر بر بیماری های متابولیک، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات ایروبیک با شدت متوسط بر سطوح سرمی آدیپونکتین، عامل نکروز دهنده تومور آلفا (TNF-α) و نسبت آدیپونکتین به TNF-α در مردان دارای سندرم متابولیک بود. روش تحقیق: در پژوهش نیمه تجربی حاضر که با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل به اجرا درآمد، 24 مرد مبتلا به سندرم متابولیک در محدوده سنی 50-40 سال با میانگین شاخص توده بدن 22/2 ± 90/32 کیلوگرم بر متر مربع با توجه به معیارهای ورود و خروج انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه کنترل و تمرین تقسیم شدند. مداخله تمرینی شامل شش هفته تمرینات ایروبیک با شدت 65-60 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره و تکرار سه جلسه در هفته بود. سطوح سرمی آدیپونکتین و  TNF-αبه روش الایزا و گلوکز ناشتا، تری گلیسیرید و لیپوپروتئین کلسترول پر چگال به روش آنزیمی و کالریمتریک سنجیده شدند. تحلیل آماری با نرم افزار SPSS نسخه 24 و با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در سطح معنی داری 05/0≥p صورت گرفت. یافته ها: شش هفته تمرین هوازی با شدت متوسط سبب افزایش معنی دار سطوح سرمی آدیپونکتین (008/=p) و نسبت آدیپونکتین به TNF-α (001/0=p) و همچنین کاهش معنی دار TNF-α (01/0=p) نسبت به قبل از تمرین در مردان دارای سندرم متابولیک شد. همچنین سطوح سرمی شاخص های متابولیک اعم از گلوکز ناشتا (001/0=p)، تری گلیسیرید (003/0=p)، لیپوپروتئین پرچگال (03/0=p) و همچنین شاخص توده بدن (04/0=p ) در گروه تمرین بهبود معنی دار نسبت به قبل از مداخله پیدا کرد. بیشترین تغییر در نسبت آدیپونکتین به TNF-α و کمترین تغییر در لیپوپروتئین پرچگال مشاهده شد. نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرینات ایروبیک با شدت متوسط با تعدیل در شاخص های مرتبط با بیماری سندرم متابولیک و همچنین کاهش التهاب، می تواند سبب بهبود این بیماری گردد. 

مقدمه: هدف تحقیق حاضر شناسایی و اولویت بندی ذی نفعان کلیدی فدراسیون فوتبال است.   روش پژوهش: روش تحقیق توصیفی- تحلیلی بود و جامعه آماری پژوهش خبرگان و نخبگان حوزه فوتبال بودند که به صورت کل شمار در نظر گرفته شد. برای بومی سازی ذی نفعان شناسایی شده از روش دلفی ساعتی و برای اولویت بندی ذی نفعان کلیدی از پرسشنامه مقایسات زوجی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که به ترتیب سازمان لیگ با میانگین وزن (167/0)، حامیان مالی با میانگین وزن (153/0)، باشگاه ها با میانگین وزن (146/0)، مدارس فوتبال با میانگین وزن (100/0)، مربیان با میانگین وزن (092/0)، طرفداران با میانگین وزن (081/0)، کنفدراسیون فوتبال آسیا با میانگین وزن (050/0)، فیفا با میانگین وزن (047/0) و بازیکنان با میانگین وزن (046/0) به عنوان ذی نفعان کلیدی فدراسیون فوتبال در اولویت های یک تا نه قرار گرفتند. نتیجه گیری: با توجه به اهمیت و نقش هریک از ذی نفعان کلیدی در اجرا و پیشبرد برنامه های فدراسیون، سیاستگذاری و برنامه ریزی فدراسیون می بایست با تأکید و توجه به این ذی نفعان کلیدی باشد. فدراسیون با استفاده از راهبرد های مناسب باید در جهت رضایت این ذی نفعان کلیدی گام های اساسی بردارد و در نهایت از طریق ذی نفع مداری و رضایت ذی نفعان، عملکرد سازمانی و اثربخشی خود را بهبود بخشد.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر شناسایی و تحلیل چالش های استارت آپ ها در حوزه کسب وکارهای ورزشی با رویکرد تحلیل مضمون بود. روش پژوهش: روش پژوهش کیفی و بر اساس رویکرد تحلیل مضمون بود. خبرگان و صاحبان استارت آپ ها و کسب وکارهای ورزشی به عنوان جامعه آماری این پژوهش در نظر گرفته شدند. روش نمونه گیری هدفمند بود. ابزار تحقیق مصاحبه بود که از 13 نفر به عمل آمد. مصاحبه با خبرگان و استادان بیانگر روا بودن ابزار پژوهش (مصاحبه) بود. برای سنجش پایایی نیز از روش توافق درون موضوعی استفاده شد. داده های حاصل از این مطالعه با نرم افزار QSR Nvivo تحلیل شد. یافته ها: نتیجه تحلیل داده ها شش مضمون فرعی (مالی و اعتباری، قانونی و حقوقی، کسب وکار و بازاریابی، سازمانی و اداری، سخت افزاری و نرم افزاری و عدم آموزش مناسب) در قالب سه مضمون اصلی (عدم حمایت مالی از کسب وکارها، وجود قوانین و مقررات سخت و عدم وجود نیروی انسانی) در رابطه با چالش های استارت آپ ها در حوزه کسب وکارهای ورزشی بود که در قالب یک مدل ارائه شدند. نتیجه گیری: بنابراین ذی نفعان و فعالان حوزه کسب وکارهای ورزشی می توانند ضمن شناخت چالش ها و مشکلات شکل گیری استارت آپ های ورزشی، زمینه توسعه این پدیده نوظهور در حوزه ورزش را فراهم کنند.

مقدمه: شواهد پژوهشی حاکی از آن است که محیط عاملی مهم در بهبود تحول کودکان است. با این حال تحقیقات اندکی در جامعه کودکان روستایی در زمینه تأثیر فراهم سازی حرکتی بر توانایی های شناختی انجام گرفته است. ازاین رو هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط فراهم سازهای محیط رشدی کودکان روستایی در توانمندسازی کارکردهای اجرایی آنان بود. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع پس رویدادی به روش همبستگی بود که به صورت میدانی و با هدف کاربردی بودن انجام گرفت . جامعه آماری تحقیق، کودکان دبستانی 8 تا 10 ساله (با میانگین 9/10 سال) استان آذربایجان شرقی بودند و نمونه تحقیق، 93 نفر از این کودکان بودند که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و در تحقیق شرکت کردند. به منظور سنجش فراهم سازی رشد حرکتی در محیط خانه از پرسشنامه فراهم سازهای رشد حرکتی درشت و برای سنجش کارکردهای اجرایی از آزمون بریف استفاده شد. یافته ها: بر اساس یافته های آزمون رگرسیون خطی چندگانه، بین فراهم سازهای رشد حرکتی و بازداری (0/042=P)  و نیز بین فراهم سازهای رشد حرکتی و آغازگری (0/008=P) در کودکان 8 تا 10 ساله، رابطه مثبت و معنا داری مشاهده شد. همچنین بر اساس یافته ها، بین فراهم سازهای رشد حرکتی اعم از تحریک کننده ها، محیط خانه و اسباب بازی های حرکتی و سایر مؤلفه های کارکردهای اجرایی رابطه معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج تحقیق حاضر، محیط زندگی کودکان عاملی مهم در پیش بینی مؤلفه هایی از کارکردهای اجرایی آنان است. بر همین اساس، پیشنهاد می شود که در دوران کودکی، به منظور بهبود کارکردهای اجرایی، کودکان در محیط های غنی تری (از لحاظ وجود فراهم سازهایی همچون اسباب بازی های حرکتی) قرار گیرند.

مقدمه: سندروم متقاطع فوقانی سبب ایجاد محدودیت حرکتی و ضعف در عملکردهای حرکتی افراد می شود. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه سواد جسمانی و عملکرد اندام فوقانی در دختران با و بدون سندروم متقاطع فوقانی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع علی- مقایسه ای است و داده های آن به صورت میدانی جمع آوری شدند. جامعه آماری پژوهش، شامل دو گروه دانش آموزان دختر 10-12 ساله سالم و دانش آموزان مبتلا به سندروم متقاطع فوقانی شهر خلخال در سال تحصیلی 1401-1402 بودند. با استفاده از نرم افزار جی پاور، تعداد نمونه آماری، 60 نفر تعیین شد. این تعداد با استفاده از صفحه شطرنجی غربالگری شدند و پس از ارزیابی های کمی قامتی در دو گروه سالم (30 نفر) و گروه مبتلا به سندروم متقاطع فوقانی (30 نفر) قرار گرفتند. زاویه سر به جلو و شانه به جلو با استفاده از فتوگرافی، زاویه کایفوز با استفاده از Goniometer-pro app، سواد جسمانی با استفاده از آزمون سواد بدنی کانادا (2-CAPL) و عملکرد اندام فوقانی نیز با استفاده از آزمون Y اندام فوقانی ارزیابی شدند. داده ها از طریق آزمون t مستقل در محیط نرم افزار اس. پی. اس. اس نسخه 26 در سطح 0/05 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که دختران سالم در همه متغیرهای سواد جسمانی و عملکرد اندام فوقانی نسبت به دختران مبتلا به سندروم متقاطع فوقانی به طور معناداری در وضعیت مطلوب تری قرار داشتند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این تحقیق پیشنهاد می شود مربیان و متخصصان ورزشی و تندرستی از نتایج این تحقیق برای توسعه سواد حرکتی و عملکرد دانش آموزان دارای سندروم متقاطع فوقانی استفاده کنند.

پژوهش حاضر با روش فراتحلیل و با هدف تلفیق تحقیقات عوامل مؤثر بر رضایت شغلی کارکنان ادارات ورزش و جوانان کشور انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش را پژوهش های موجود تشکیل می دهد که بین سال های 1390 تا 1401 در تمامی پایگاه های متنی و کتابخانه های دانشگاه ها در قالب مقاله قابل دسترسی بوده است. این مطالعات به صورت هدفمند انتخاب شدند و بر اساس معیارهای ورود و خروج و تحلیل حساسیت، 32 اندازه اثر از 15 مطالعه بررسی شد. براساس نرم افزار CMA2 نتایج اندازه اثر ترکیبی برای مدل اثرات تصادفی (32/0) و برای مدل اثرات ثابت (26/0) به دست آمد. همچنین بیشترین اندازه اثر معنادار برابر با 72/0 مربوط به متغیر بازاریابی درونی و کمترین اندازه اثر معنادار نیز برابر با 11/0 مرتبط با متغیر سبک رهبری بود. با توجه به یافته های به دست آمده در این فراتحلیل پیشنهاد می شود متغیرهای ذکر شده به ویژه بازاریابی درونی، بالندگی منابع انسانی، سیستم پاداش، جو اخلاقی مناسب در برنامه های تقویت رضایت شغلی در بین ادارات ورزش و جوانان کشور تقویت شود.

یکی از مهم ترین شیوه هایی که می توان محصولات و خدمات ورزشی را به مصرف کنندگان معرفی کرد ترویج است. از اینرو، هدف پژوهش مدل سازی ساختاری تفسیری مؤلفه های صحه گذاران ورزشکار بود. روش پژوهش آمیخته (کیفی- کمی) و از نظر هدف کاربردی بود. ابتدا شاخص ها و مولفه های صحه گذاری ورزشکاران بر اساس مطالعه ادبیات و تحلیل محتوایی و مقایسه ای پژوهش های مرتبط و مصاحبه با خبرگان و متخصصین شناسایی و سپس با استفاده از متدولوژی تحلیل نوین مدل سازی ساختاری-تفسیری (ISM) روابط بین شاخص ها و مولفه-های صحه گذاری ورزشکاران تعیین و به صورت یکپارچه تحلیل شد؛ در نهایت با استفاده از تحلیل میک مک (MICMAC) نوع متغیرها با توجه به اثرگذاری و اثرپذیری بر سایر متغیرها مشخص شد. نتایج تحلیل نشان داد که مؤلفه تیپ شخصیتی نقش اثرگذار، مؤلفه قابلیت اعتماد، نقش اثرپذیر و مؤلفه های شخصیت دوست داشتنی، داشتن آراستگی مطلوب، توانایی برقراری ارتباط، توانایی ویژگی های فردی مناسب، داشتن مقبولیت لازم، مسئولیت پذیر بودن، صداقت حرفه ای، نگرش، انگیختگی و همدلی هم نقش اثرگذار و هم نقش اثرپذیر را بازی می کنند. در تبیین این نتایج می توان گفت که صحه گذاری بیشتر به مولفه تیپ شخصیتی بستگی دارد. مؤلفه تأثیرگذار تیپ شخصیتی بحرانی ترین مؤلفه است، زیرا که تغییرات صحه گذاری وابسته به مولفه تیپ شخصیتی است؛ لذا میزان کنترل بر این متغیر بسیار مهم است. از طرف دیگر، این متغیر، به عنوان متغیرهای ورودی سیستم می باشد. با توجه به نتایج پیشنهاد می شود که شرکت ها، سازمان ها از افراد مشهوری در بحث صحه گذاران ورزشکار استفاده کند که از تیپ شخصیتی بالایی برخوردار باشد تا اثرگذاری بیشتری در صحه گذاری داشته باشد.

مقدمه: اشتغال پایدار، به معنی ثبات و استمرار فرصت های شغلی و حمایت از افراد به منظور ماندن و پیشرفت در یک شغل تعریف شده است. پژوهش حاضر نیز با هدف طراحی الگوی اشتغال پایدار دانش آموختگان علوم ورزشی ایران انجام گرفت. روش پژوهش: روش تحقیق با استفاده از نظریه داده بنیاد و در چارچوب رویکرد کیفی انجام گرفت. جامعه آماری، خبرگان آگاه به موضوع تحقیق بودند. روش نمونه گیری نظری بود. برای جمع آوری داده ها، مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته با خبرگان انجام گرفت. داده ها پس از 16 مصاحبه به اشباع نظری رسید. برای سنجش اعتبار، انتقال و تأییدپذیری، یافته های پژوهش به مشارکت کنندگان ارائه و دیدگاه های آنها اعمال شد. از روش توافق درون موضوعی برای قابلیت اعتماد استفاده شد که 82/0 گزارش شد. یافته ها: نتایج داده ها حاکی از تأثیر عوامل متعددی بر اشتغال پایدار دانش آموختگان علوم ورزشی ایران است که می توان به عوامل علی (مهارت های اشتغال، برنامه درسی، نیازسنجی، توسعه صنعت ورزش، انگیزشی و حمایتی)، زمینه ای (سیاستگذاری و برنامه ریزی، اقتصادی، ارتباط دانشگاه با جامعه و صنعت، صلاحیت حرفه ای در ورزش)، مداخله گر (فناوری، فرهنگی- اجتماعی، سیاسی، بازسازی جایگاه علوم ورزشی، ارتباطات و شبکه سازی)، راهبردها (جست وجوی شغلی، بازطراحی کارآموزی، خصوصی سازی و کارآفرینی در صنعت ورزش، رفع موانع قانونی، مسئولیت پذیری آموزش عالی، توجه به بسترهای جدید و تأسیس سازمان نظام تخصصی ورزش) و پیامدها (توسعه فردی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی و توسعه انسانی پایدار) اشاره کرد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های تحقیق، الگوی ارائه شده می تواند به عنوان مبنایی برای اقدامات لازم در ایجاد اشتغال پایدار دانش آموختگان علوم ورزشی مورد استفاده سیاستگذاران و تصمیم گیران حوزه اشتغال در ورزش قرار گیرد.

مقدمه: مسیر یوبی کوئیتین مسئول آتروفی عضلانی است؛ پروتئین های آتروژین-1 یا آتروفی عضله F-Box (MAFbx) و عامل عضله انگشت حلقه -1 (MuRF1) از عوامل مهم در این مسیر هستند. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر تمرین استقامتی بر محتوای درون سلولی پروتئین های مرتبط با مسیر یوبی کوئیتین -ﭘﺮوﺗﺌﺎزوم (MAFbx و MuRF1) در بافت بطن چپ قلب رت های مبتلا به دیابت نوع 2 است. روش پژوهش: در این تحقیق تجربی، 18 سر رت نر سه ماهه نژاد اسپراگ داولی با میانگین وزن 20±270 گرم انتخاب شدند. 12 سر از طریق تزریق درون صفاقی محلول های استرپتوزوتوسین و نیکوتین آمید دیابتی شدند. این رت ها به روش تصادفی به دو گروه تمرین دیابتی و کنترل دیابتی تقسیم شدند؛ یک گروه کنترل سالم (هر گروه شش سر) نیز در نظر گرفته شد. گروه تمرینی چهار روز در هفته مطابق با برنامه تمرینی به مدت هشت هفته به تمرین استقامتی پرداختند. برای بررسی داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 23 و آزمون های آنوای-یکطرفه و تعقیبی توکی استفاده شد. یافته ها: محتوای پروتئین MAFbx در پی هشت هفته تمرین استقامتی، تغییر معنا داری را نشان داد (0001/0P=)؛ آزمون تعقیبی توکی نشان داد این تغییر معنا دار بین جفت گروه های تمرین دیابتی نسبت به کنترل دیابتی (کاهش) (0001/0P=) و گروه های تمرین دیابتی نسبت به کنترل سالم (افزایش) (004/0P=) است. محتوای پروتئین MuRF1 کاهش معنا داری را نشان داد (0001/0P=)؛ این کاهش معنا دار بین جفت گروه های تمرین دیابتی نسبت به کنترل دیابتی (0001/0P=) بود. نتیجه گیری: تمرین استقامتی، با کاهش محتوای پروتئین های MAFbx و MuRF1 در قلب آزمودنی های دیابتی می تواند از آتروفی جلوگیری کند و به عملکرد درست بطن چپ منجر شود.

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات مقاومتی با کش تراباند بر عملکردحرکتی، خستگی و کیفیت زندگی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلوروزیس(ام اس) بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان 20 تا 50 سال مبتلا به ام اس با نمره ی مقیاس وضعیت شدت ناتوانی 1تا 5/2 و عضو انجمن ام اس شهر اصفهان بودند. از بین بیماران داوطلب 30 نفر به روش نمونه گیری دردسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب و در دوگروه تجربی وکنترل (15 نفر) تقسیم شدند. آزمودنی های هردو گروه قبل از شروع برنامه تمرینی پرسشنامه های کیفیت زندگی و شدت خستگی بیماران ام اس را تکمیل کردند و درآزمون های برخاستن و راه رفتن زمان دار و نشستن و برخاستن30ثانیه از روی صندلی شرکت کردند. گروه تجربی به مدت هشت هفته تمرینات مقاومتی با کش تراباند را سه جلسه درهفته و به مدت60 دقیقه اجرا کردند و گروه کنترل در این مدت فعالیت های روزمره خود را انجام داد. پس از هشت هفته آزمودنی های دو گروه مجدد با آزمون های قبلی مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها از طریق آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف استاندارد و آزمون هایt مستقل و آنالیزکوواریانس و با نرم افزارSPSS نسخه 23 و در سطح خطای 05/0 تحلیل شد. نتایج نشان داد پس آزمون های برخاستن و راه رفتن زمان دار (001/0= p)، نشستن و برخاستن30ثانیه (001/0= p)، شدت خستگی (001/0= p) و کیفیت زندگی (001/0= p) بین دوگروه تجربی و کنترل تفاوت معناداری داشت. همچنین نتایج گروه تجربی نشان داد به ترتیب عملکردحرکتی نشستن و برخاستن30 ثانیه2/37 درصد، برخاستن و راه-رفتن زمان دار6/32 درصد، کیفیت زندگی 9/22 درصد افزایش و خستگی1/22 درصد کاهش داشت. درمجموع کاربرد تمرینات مقاومتی با کش تراباند با ویژگی های خاصی که دارد در برنامه توانبخشی بیماران ام اس توصیه می گردد.

در دهه اخیر چالش های مذهبی و سیاسی با عربستان و به دنبال آن آتش زدن سفارت عربستان در تهران، ورزش جمهوری اسلامی ایران، به ویژه فوتبال ملی و باشگاهی را با مشکلات جدید بین المللی مواجه کرده است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل آنتی دیپلماسی فوتبال ایران به عنوان چالشی ژئوپلیتیک در تقابل با عربستان سعودی بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از حیث نحوه گردآوری داده ها، کیفی (توصیفی-تحلیلی) از نوع مطالعات کتابخانه ای بود. جامعه آماری پژوهش، 54 اثر روابط بین الملل ورزش و به طور خاص دیپلماسی ورزشی منطقه خاورمیانه و نمونه آماری، مطالب درباره آنتی دیپلماسی فوتبال ایران، قدرت نرم ایران و عربستان بود. یافته های پژوهش حاضر نشان داد، تیم های ملی عربستان و ایران به ترتیب به عنوان بازیگران اصلی جهان عرب و خاورمیانه نقش بسزایی در توسعه فوتبال در این منطقه داشته اند و بسیاری از دستاوردهای فوتبالی آسیا ازجمله قرارگرفتن روی سکوی قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا و حضور در جام جهانی فوتبال، محصول توجه این دو کشور به فوتبال به عنوان پرطرفدارترین رشته ورزشی خود بوده است. با توجه به نقش صلح ساز ورزش و به طور خاص فوتبال به عنوان پرطرفدارترین رشته ورزشی در جهان، این رشته ورزشی در تقابل ایران و عربستان در منطقه خاورمیانه می تواند ابزاری برای همگرایی و به عنوان یکی از کدهای اساسی صلح ساز ژئوپلیتیک دو کشور باشد که با ماهیت نرم خود می تواند مسیری دیپلماتیک در بازآزمایی روابط دو کشور بگشاید.

هدف پژوهش حاضر، شناسایی و اعتباریابی راهبردهای مؤثر بر توسعه باشگاه های ورزش الکترونیک در ایران بود. روش پژوهش از نظر گرد آوری داده ها، ترکیبی  به صورت کیفی-کمّی بود. جامعه آماری در بخش کیفی، کارشناسان، مطلعین و خبرگان آشنا با مدیریت مطالعات راهبردی ورزشی، مدیران و مسئولان انجمن ورزش های الکترونیکی مانند مسئول کمیته توسعه و پیشرفت، انجمن ورزش های الکترونیکی بودند. روش نمونه گیری غیراحتمالی با انتخاب هدفمند و با حداکثر تنوع یا ناهمگونی استفاده شد. اندازه نمونه در این پژوهش بر مبنای شاخص اشباع نظری برابر با 16 نفر بود. همچنین جامعه آماری در بخش کمّی، مدیران و مسئولان باشگاه های ورزش الکترونیک و ورزشکاران ورزش الکترونیک برابر با 360 نفر بودند. ابزار پژوهش، مصاحبه های نیمه ساختارمند و پرسش نامه محقق ساخته ای بود که با توجه به کدهای استخراج شده در قسمت کیفی، طراحی شد. تجزیه و تحلیل قسمت کیفی با نرم افزار MAXQDA و قسمت کمّی با نرم افزار مدل معادلات ساختاری AMOS انجام گرفت. نتایج مربوط به راهبردهای مؤثر بر توسعه باشگاه های ورزش الکترونیک در ایران نشان داد که 6 مفهوم و 44 کد نهایی شناسایی و تأیید شد. نتایج مدل به لحاظ اعتباریابی نیز تأیید شد. نتایج نشان داد که راهکارهای راهبردهای آموزشی و پژوهشی، توسعه رقابت های رسمی، بسترسازی جذب حامی مالی، ایجاد تمایز، تعامل با رسانه ها راهبردهای توسعه باشگاه های ورزش الکترونیک را تشکیل دادند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بلاگرهای اینستاگرام بر قصد خرید محصولات ورزشی با میانجی گری نگرش نسبت به برند صورت گرفته است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش از نوع توصیفی همبستگی می باشد. نمونه آماری شامل 221نفر کاربران اینستاگرام که از طریق این پلتفرم اقدام به خرید محصولات ورزشی نموده اند، می باشد پرسشنامه محقق ساخته نقش بلاگر های اینستاگرام، پرسشنامه استاندارد قصدخرید نایت وکیم(2006)و پرسشنامه استاندارد نگرش نسبت به برند کریستالیس وچریسچو(2013) می باشد. روایی پرسشنامه ها توسط10نفر از متخصصان مدیریت بازاریابی و مدیریت ورزشی مورد تایید قرار گرفت و پایایی کل توسط آلفای کرونباخ 86/0 گزارش شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی وآمار استنباطی نظیر آزمون کلموگروف اسمیرنوف، ضریب همبستگی اسپیرمن، تحلیل رگرسیون گام به گام و آزمون سوبل در محیط نرم افزار 25SPSS استفاده شد. یافته ها نشان داد که نقش بلاگرهای اینستاگرام بر قصد خرید محصولات ورزشی موثر می باشد. بطوری که بین تخصص بلاگر با قصدخرید 17درصد، شخصیت دوست داشتنی بلاگر با قصد خرید 22درصد، بین قابلیت اعتماد به بلاگر با قصدخرید 40درصد، جذابیت اجتماعی بلاگر با قصدخرید 57درصد و در نهایت بین سبک شخصیتی بلاگر با قصد خرید 51درصد ارتباط مثبت و معناداری وجود داشت. لذا توجه به این عوامل توسط بلاگرهای ورزشی می تواند تاثیر مثبتی در اذهان خریداران ورزشی که آنها را دنبال می کنند، داشته باشد. همچنین نتایج نشان داد که نقش بلاگرهای اینستاگرام با میانجی گری نگرش نسبت به برند می تواند بر قصد خرید محصولات ورزشی موثر باشد. از این رو سازمان ها، شرکت ها و تولید کنندگان ورزشی جهت ترویج و فروش بیشتر محصولات ورزشی خود می توانند از بلاگرهای اینستاگرام محبوب داخلی و خارجی با درنظر گرفتن خصوصیات بلاگرها و ذهنیت آحاد جامعه در خصوص آن ها، جهت پیشبرد اهداف سازمانی شان استفاده نمایند.

هدف پژوهش حاضر، تحلیل بازاریابی کمین در فوتبال ایران جام ملت های آسیا 2019 بود. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش پژوهش، تلفیقی (تحلیل محتوای کمّی و کیفی) بود. جامعه آماری در بخش اول رسانه هایی بودند که به بازاریابی کمین اقدام کرده بودند. طبق روش نمونه گیری کل شمار و براساس سایت الکسا، 30 سایت پر بازدید ایران و رسانه ملی در زمان برگزاری بازی های تیم ملی ایران در طول مدت برگزاری رویداد و هنگام پخش زنده بازی های تیم فوتبال ایران از طریق تلویزیون ایران در طول مدت حضور این تیم در رویداد، 81 مورد تبلیغات بازاریابی کمین به عنوان نمونه تحقیق مشخص شد. در بخش دوم برای شناسایی روش های پیشگیری و برخورد، جامعه آماری پژوهش، صاحب نظران آشنا با موضوع تحقیق در فدراسیون فوتبال ایران بودند که براساس روش نمونه گیری هدفمند و قضاوتی، پنج نفر به عنوان نمونه تحقیق مشخص شدند. گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر به دو صورت انجام گرفت: در بخش اول برای شناسایی وضعیت، چک لیستی محقق ساخته و در بخش دوم برای شناسایی راهکارهای مقابله با بازاریابی کمین، کارگروهی متمرکز تشکیل شد. نتایج تحقیق نشان داد که بیشترین نوع بازاریابی کمین استفاده شده، بازاریابی نقض مالکیت و بیشترین استراتژی به کاررفته صنایع و سازمان ها، استراتژی حمایت از پخش یک رخداد است. با توجه به یافته های پژوهش راهکارهایی اجرایی ارائه شد که می تواند راهگشای مدیران فدراسیون فوتبال باشد.