درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش رسانه های اجتماعی داخلی و خارجی در ترویج فعالیت بدنی فراغتی زنان بزرگسال شهر تهران انجام شد. پژوهش براساس هدف کاربردی، به لحاظ ماهیت توصیفی و از نوع پژوهش های کیفی بود. جامعه آماری شامل زنان بزرگسال (۱۹-۶۰ ساله) تهران بود. نمونه ها از بین زنانی انتخاب شدند که طبق گزارش سازمان ورزش شهرداری تهران حداقل یک سال از فراغتشان را صرف فعالیت بدنی کرده بودند. این برای برآورده شدن استاندارد سازمان بهداشت جهانی (150 دقیقه فعالیت بدنی در هفته) بود. روش نمونه گیری ابتدا به صورت تصادفی انجام شد؛ سپس به صورت هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. اطلاعات از طریق ۵۱ مصاحبه فردی و ۵ گروه متمرکز در مناطق مختلف تهران جمع آوری گردید. مصاحبه ها با استفاده از رویکرد تحلیل مضمون براون و کلارک تجزیه و تحلیل شدند. در نهایت ۱۳۵ کد، ۴۹ مقوله و ۱6 مضمون فرعی شناسایی شد. نتایج حاکی از آن بود که رسانه های اجتماعی خارجی از طریق ایجاد شرایط آموزشی، انگیزشی، اطلاعاتی، ارتباطی، اجتماعی و فرهنگی می توانند نقش مثبتی در فعالیت بدنی فراغتی زنان ایفا کنند. البته گاهی نیز از طریق عواملی همچون اتلاف زمان، ایجاد انواع آسیب ها (جسمی، روانی و مالی)، عدم اعتماد و فیلترینگ می تواند نقش منفی داشته باشند. همچنین مشخص شد رسانه های اجتماعی داخلی هیچ گونه نقشی در فعالیت بدنی فراغتی زنان ندارند. پیشنهاد می شود دولت بجای فیلترینگ رسانه های موثر در حوزه فعالیت بدنی فراغتی، به آموزش و فرهنگ سازی استفاده از آن ها بپردازد. همچنین از طریق سرمایه گذاری بر رسانه های داخلی موجب ارتقاء سطح کیفیت، امنیت و جذابیت آن ها شود.

هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی پرسش نامه کارکردهای یادگیری مشاهده ای در ورزشکاران بود. مواد و روش ها: بدین منظور، 222 ورزشکار نخبه و 165 ورزشکار مبتدی پرسش نامه را تکمیل کردند. پس از تأیید صحت ترجمه و روایی صوری، به منظور تأیید روایی سازه، تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری و با روش حداکثر درست نمایی به کار گرفته شد. یافته ها: نتایج نرم افزار ایموس نشان داد همه گویه ها دارای بارعاملی قابل قبول و معنادار با عامل مرتبط خود در مدل اندازه گیری هستند و بر اساس شاخص های برازش مختلف، مدل اندازه گیری دارای برازش مناسب است. ضریب آلفای کرونباخ و همبستگی درون طبقه ای با نرم افزار SPSS تحلیل شد. ضریب آلفای کرونباخ کل برای همه ورزشکاران برابر با 0.88است. این ضریب برای خرده آزمون روان شناختی (عملکردی)، 0.82، مهارتی، 0.08و استراتژی برابر با 0.72 است. ضریب همبستگی درون طبقه ای حاصل از بازآزمایی 61 ورزشکار در خرده آزمون روان شناختی (عملکردی) 76/0، خرده آزمون مهارتی 0.73 و برای خرده آزمون راهبردی 0.72بود که حاکی از مقادیر قابل قبول همسانی درونی و پایایی زمانی است. بنابراین نسخه فارسی پرسش نامه کارکردهای یادگیری مشاهده ای با سه خرده آزمون (عملکردی یا روان شناختی، مهارت و استراتژی) با 17 گویه مورد تأیید قرار گرفت. نتیجه گیری: به نظر می رسد ورزشکاران مبتدی و نخبه از الگودهی و یادگیری مشاهده ای برای کسب مهارت های روان شناختی، مهارت های ورزشی و یادگیری راهبردها و تاکتیک های بازی استفاده می کنند. بر این اساس می توان از این پرسش نامه، جهت ارزیابی میزان استفاده ورزشکاران از یادگیری مشاهده ای در رشته های ورزشی مختلف بهره برد.

اهداف: هدف پژوهش حاضر، اثر تیپ های شخصیتی (A و (Bبر پیش بینی اضطراب رقابتی داوران لیگ های برتر فوتبال و فوتسال مردان و زنان ایران بود. روش ها: پژوهش از نظر ماهیت، کاربردی و بر اساس شیوه ی گردآوری داده ها توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری را 293 نفر از داوران لیگ های برتر فوتبال و فوتسال (مردان و زنان) تشکیل دادند. نمونه ها مطابق جدول مورگان، 211 نفر (با احتساب ضریب 8/0 افت نمونه) برآورد گردید. ابزار اصلی پژوهش دو پرسش نامه (52 گویه) بود که روایی صوری و محتوایی آن توسط 15 نفر از صاحب نظران تایید شد. از طریق آلفای کرونباخ، پایایی پرسشنامه های اضطراب حالتی-رقابتی 95/0 و تیپ شخصیتی 80/0 به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از رگرسیون خطی استفاده شد و سطح معنی داری (P ≥ 0.05) تعیین گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که در فوتبال (32/0- =r) و فوتسال (39/0- =r) و همچنین در مردان (26/0- =r) و زنان (412/0- =r)، تاثیر تیپ های شخصیتی (A و (Bبر پیش بینی اضطراب رقابتی منفی و معنادار است. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که در هر دو رشته (فوتبال و فوتسال) و همچنین در مردان (ضعیف) و زنان (متوسط) تیپ های شخصیتی توان تبیین و پیش بینی اضطراب رقابتی را دارند، سایر نتایج نشان داد که در فوتبال و همچنین در بخش مردان، تیپ های شخصیتی توانایی متوسطی در پیش بینی اضطراب رقابتی دارند. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، تیپ های شخصیتی (A و B ) توانایی پیش بینی اضطراب رقابتی در داوران لیگ-های برتر فوتبال و فوتسال ایران (زنان و مردان) را دارند.

زمینه و هدف: آسیب و نارسایی قلبی یکی از جنبه های بیماری دیابت نوع دو است، که ممکن است با اجرای تمرینات مقاومتی کاهش پیدا کند، بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات مقاومتی بر مقادیر پپتید ناتریورتیک نوع B و کراتین کیناز قلبی در مردان سالمند دیابتی بود. روش تحقیق: تعداد 24 مرد سالمند (78-65 ساله) مبتلا به دیابت نوع دو (شاخص توده بدن: 4/4 ± 7/26 کیلوگرم/متر مربع) به طور تصادفی به دو گروه (12 نفری) کنترل و تمرین مقاومتی تقسیم شدند. تمرین مقاومتی به مدت هشت هفته و سه جلسه در هر هفته با 50 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه اجرا گردید. خونگیری در دو مرحله پیش و پس از مداخله تمرین انجام شد، مقادیر پپتید ناتریورتیک نوع B  به روش کمی لومینسانس و الایزای ساندویچی و کراتین کیناز قلبی به روش رنگ سنجی اندازه گیری گردید، و تجزیه و تحلیل داده ها به روش تحلیل کوواریانس توسط SPSS نسخه 24 انجام گردید، و سطح معنی داری 05/p≤0 در نظر گرفته شد. یافته ها: پس از اجرای هشت هفته تمرین مقاومتی سطوح پپتید ناتریورتیک نوع B در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی داری یافت (001/p=0)؛ اما مداخله هشت هفته ای تمرین مقاومتی در مردان سالمند دیابتی موجب افزایش مقادیر کراتین کیناز قلبی سرم آن ها در مقایسه با پیش از تمرین گردید (001/p=0)، اما در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنی داری مشاهده نشد (06/p=0). نتیجه گیری: به نظر می رسد که هرچند اجرای هشت هفته تمرین مقاومتی تأثیر معنی داری بر کاهش سطوح پپتید ناتریورتیک نوعB  مردان سالمند دیابتی دارد، اما منجر به افزایش معنی دار سطوح کراتین کیناز قلبی آن ها می گردد، که ممکن است اثر سودمندی بر وضعیت قلبی این بیماران نداشته باشد.

بازی های بومی و سنتی، به عنوان میراث فرهنگی و اجتماعی، نقش مهمی در تقویت هویت فرهنگی، همبستگی اجتماعی و ارتقای مهارت های فردی دارند. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش بازی های بومی بر توسعه ابعاد فرهنگی و ورزشی مدارس متوسطه دوم شهرستان اردبیل انجام شد. مطالعه به صورت نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون انجام شد.30دانش آموز سالم 12 تا 18 ساله به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل (هر کدام 15 نفر) تقسیم شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه ای برای ارزیابی توسعه فرهنگی بود که میزان پایایی آن با آلفای کرونباخ 0.84 تأیید شد. گروه آزمایشی طی هشت هفته، هر هفته دو جلسه 60 دقیقه ای از بازی های سنتی منتخب را تجربه کردند. تحلیل های آماری شامل آزمون تی مستقل، کوواریانس و آزمون شاپیرو-ویلک با استفاده از نرم افزار SPSS26 انجام شد. نتایج نشان داد که تأثیر عامل زمان بر توسعه فرهنگی ورزشی معنادار بود، اما اثر گروه و تعامل زمان×گروه معنادار نبود. یافته ها نشان داد که بازی های بومی به ویژه در ایجاد حس هویت و همکاری در میان دانش آموزان می توانند توسعه فرهنگی تقویت نمایند. در نتیجه، بازی های سنتی به عنوان ابزاری مؤثر برای انتقال ارزش ها، حفظ میراث فرهنگی و ارتقای هویت اجتماعی شناخته شدند. پیشنهاد می شود این بازی ها در برنامه های درسی مدارس ادغام شده، معلمان آموزش دیده و جشنواره های محلی برگزار شوند.

هدف : این پژوهش با هدف شناسایی و طبقه بندی عوامل مؤثر بر بهبود عملکرد کاروان ورزشی ایران در بازی های آسیایی و المپیک و همچنین ارائه راهکارهایی کاربردی برای ارتقای این عملکرد انجام شده است. روش شناسی : روش پژوهش کیفی با رویکرد نظریه داده بنیاد و به شیوه ظاهرشونده گلیزری بکار گرفته شد. جامعه آماری شامل مسئولان وزارت ورزش و جوانان، مدیران کمیته ملی المپیک، رؤسا و دبیران فدراسیون ها و اعضای هیأت علمی رشته علوم ورزشی، و همچنین مربیان و ورزشکاران بود. نمونه گیری به صورت نظری انجام شد و با انجام ۲۵ مصاحبه، اشباع نظری حاصل شد. داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. یافته ها : در مجموع 296 شاخص شناسایی شد که در سه سطح خرد، میانی و کلان و در قالب ۲۰ مضمون اصلی و 66 مضمون فرعی دسته بندی شدند. در سطح خرد، عواملی چون فیزیولوژیکی و جسمانی، روان شناختی، مهارت های فنی، شناختی و اخلاقی شناسایی شدند. در سطح میانی، مضامینی از جمله مدیریت و سیاست گذاری ورزشی، مدیریت منابع مالی، سرمایه گذاری راهبردی، رویدادها، حمایت و پشتیبانی، امکانات و تجهیزات، منابع انسانی، رسانه و پژوهش برجسته بودند. در سطح کلان نیز عواملی نظیر شرایط اقتصادی، روابط سیاسی، قوانین و مقررات، عوامل فرهنگی و اجتماعی، فناوری های نوین و محیط جغرافیایی مورد توجه قرار گرفت. نتیجه گیری : نتایج نشان می دهد که بهبود عملکرد کاروان ورزشی ایران مستلزم توجه هم زمان به عوامل چندسطحی خرد، میانی و کلان است. یکپارچگی و هماهنگی میان این عوامل می تواند زمینه ساز موفقیت های ورزشی پایدار در عرصه بین المللی شود.

هدف : هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی حرفه ای سازی ورزش دانش آموزی بود. روش شناسی : پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از حیث ماهیت توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کارشناسان معاونت تربیت بدنی و سلامت وزارت و فدراسیون ورزش دانش آموزی، معاون تربیت بدنی و سلامت، رؤسای ادارات تربیت بدنی و فعالیت های ورزشی، کارشناسان و معلمان تربیت بدنی استان ها بودند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت جهت مدل سازی معادلات ساختاری (۳۶۹ نفر) انتخاب شدند و به پرسشنامه محقق ساخته ای پاسخ دادند که روایی صوری آن توسط ۱۰ صاحب نظر و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (0/99) تأیید شده بود و از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزارهای PLS4 و SPSS26 نیز برای تحلیل داده ها و بررسی برازش مدل استفاده شد. یافته ها : نتایج نشان داد اثر فرصت های حرفه ای سازی و الزامات حرفه ای سازی بر مدیریت حرفه ای سازی، مثبت و معنی دار است. اثر مدیریت حرفه ای سازی بر توانمندسازی سرمایه انسانی و بهینه سازی منابع توسعه، مستقیم، مثبت و معنی دار بود؛ ولی تأثیر مستقیمی بر کارآمدسازی بین سازمانی نداشت. همچنین توانمندسازی سرمایه انسانی و بهینه سازی منابع، اثر مستقیم، مثبت و معنی داری بر کارآمدسازی بین سازمانی داشتند و در ادامه، تأثیر کارآمدسازی بین سازمانی بر کیفیت برنامه های سلامت و تندرستی، روزآمدسازی آموزش و یادگیری و برگزاری استاندارد رویدادها و مسابقات، مستقیم، مثبت و معنی دار بود. نتیجه گیری : باتوجه به بسترها و ظرفیت های ورزش دانش آموزی و شناخت مسیرهای حرفه ای سازی، می توان برنامه ها و فعالیت های ورزش دانش آموزی را از یک سطح معمولی به سطح پیشرفته سوق داد و سبب رشد و پیشرفت حرفه ای ورزش دانش آموزی شد.

هدف : این مطالعه با هدف بررسی تأثیر کمپین بازاریابی اجتماعی بر ارتقای فعالیت ورزشی در دانش آموزان دوره ابتدایی در شهرستان خرم آباد انجام شد. روش شناسی : پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با استفاده از گروه های آزمایش و کنترل برای سنجش برون داد رفتاری بود. یک کمپین بازاریابی اجتماعی تحت عنوان «انرژی دهنده های ابتدایی: حرکت، بازی، درخشش!» شش ماهه در گروه آزمایش اجرا شد که شامل پوسترهای جذاب، انیمیشن های انگیزشی کوتاه، جشنواره های ورزشی خانوادگی، طراحی اپلیکیشن برای ثبت فعالیت های دانش آموزان، ایجاد تشویق های گروهی و ارائه جوایز به دانش آموزان فعال، ایجاد رقابت سالم در بین کلاس ها، و برگزاری رویدادهای متنوع و جذاب مانند جشن های سلامتی و تفریحات فعال بود. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان (PAQ-C)، چک لیست محقق ساخته رفتار حرکتی و پرسشنامه سنجش رضایت بود. یافته ها : تحلیل آماری نشان داد گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، افزایش معنی داری در نمرات فعالیت ورزشی داشته است (0/014= P). نتایج آزمون تی زوجی نیز افزایش معنی دار نمرات فعالیت ورزشی در گروه آزمایش را نشان داد (0/003= P). تحلیل کوواریانس تأیید کرد که گروه مداخله، تأثیر معنی داری بر نمرات پس آزمون پس از کنترل نمرات پیش آزمون داشته است. نتیجه گیری : نتایج این پژوهش نشان می دهد کمپین های بازاریابی اجتماعی می توانند در ترویج رفتارهای سالم مانند فعالیت ورزشی در میان کودکان و نوجوانان مؤثر باشند. مشارکت والدین نیز در طراحی و اجرای این کمپین ها نقش کلیدی در موفقیت آن داشته است.

مقدمه: بینایی یکی از حواس بسیار مهم در یادگیری مهارت های حرکتی است و در این رابطه نقش خطای ادراک بینایی از اهمیت بالایی برخوردار است، لذا این پژوهش با هدف بررسی تأثیر خطای ادراک بینایی در یادگیری مهارت پرتاب دارت در افراد مبتدی انجام شد. روش پژوهش: شرکت کنندگان شامل 20 نفر از نوجوانان با میانگین سنی 17 سال بودند که به صورت نمونه گیری در دسترس از جامعه دانش آموزان دوره متوسطه دوم انتخاب شدند. شرکت کنندگان پس از اجرای پیش آزمون به دو گروه تجربی (دارت تغییریافته با خطای ادراک بینایی) و کنترل (دارت معمولی) تقسیم شدند. هر دو گروه 10 جلسه تمرین انجام دادند. بلافاصله پس از جلسات تمرینی، پس آزمون و 2 ساعت بعد از پس آزمون، آزمون یادداری و انتقال فوری و یک هفته بعد، آزمون یادداری و انتقال تأخیری برگزار شد. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس مرکب و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که در هر دو گروه تجربی و کنترل پیشرفت معناداری در اجرای مهارت دارت از پیش آزمون تا پس آزمون مشاهده شد (0/05 >p). اما مقایسه گروه تجربی و کنترل نشان داد که در تمام مراحل اکتساب، یادداری و انتقال بین دو گروه تفاوت معناداری وجود ندارد. نتیجه گیری: به طورکلی نتایج نشان داد که ادراک بزرگ تر هدف تأثیری بر اجرا و یادگیری مهارت دارت ندارد و احتمالاً دستگاه کنترل حرکتی را تحت تأثیر قرار نمی دهد. پیشنهاد می شود در پژوهش های بعدی تأثیر خطای ادراک بینایی در شرایط جدیدی تحت بررسی قرار گیرد.

ایجاد تغییرات در دستگاه های درگیر در تعادل و جابه جایی، از تبعات گریزناپذیر افزایش سن است. کاهش توانایی حفظ تعادل و تغییر در الگوی راه رفتن از پیامدهای سالمندی است که افزایش ترس از افتادن در این قشر از جامعه، افزایش هزینه نگهداری و درمان آن ها را به همراه دارد؛ بنابراین هدف اصلی مطالعه حاضر، بررسی اثر تحریک الکتریکی عضلات بر بهبود تعادل، ایستا، تعادل پویا، خودکارآمدی تکلیف و ترس از افتادن در سالمندان بود. مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی و طرح پژوهش شامل پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه تمرین و کنترل بود. جامعه آماری این تحقیق، زنان سالمند در دامنه سنی 65 تا 70 سال شهرستان مشهد بودند. از این جامعه، 20 نفر از سالمندان زن به صورت داوطلبانه و دردسترس انتخاب شدند. افراد پس از انتخاب به طور تصادفی به دو گروه تمرینات تحریک الکتریکی عضلانی و گروه کنترل تقسیم شدند. از پرسشنامه بین المللی کارآمدی افتادن برای اندازه گیری ترس از افتادن، از آزمون بلندشدن و رفتن زمان دار و فولرتون برای اندازه گیری تعادل پویا، از پرسشنامه خودکارآمدی برای اندازه گیری خود کارآمدی تکلیف و از دستگاه بایودکس و شارپند رومبرگ برای اندازه گیری تعادل ایستا در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. تمرینات تحریک الکتریکی به مدت هشت هفته و هر هفته دو جلسه 20 دقیقه ای انجام شد. این دوره تمرینی در سه فاز تمرینی شامل مراحل سازگاری (دو هفته)، تمرینات اولیه (دو هفته) و تمرینات اصلی (چهار هفته) انجام شد. گروه کنترل در این مدت مداخله ای دریافت نکرد. پس از اتمام دوره تمرینی هر دو گروه در پس آزمون همانند پیش آزمون شرکت کردند. برای بررسی تغییرات درون گروهی و بین گروهی از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) در سطح معنا داری کمتر از 05/0 با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. یافته ها نشان داد، تمرینات تحریک الکتریکی عضلات بر بهبود تعادل ایستا و پویای سالمندان تأثیر معنا دار داشت (05/0≥P). همچنین تأثیر تمرینات تحریک الکتریکی عضلات بر خودکارآمدی تکلیف و ترس از افتادن سالمندان معنا دار نبود (05/0≤P). با توجه به یافته های حاضر، مربیان و مراقبان می توانند به منظور ارتقای تعادل و استقلال حرکتی بانوان سالمند از روش تحریک الکتریکی عضلانی به عنوان روشی سالم و ایمن استفاده کنند.

روش های آموزش و نظریه سیستم های خودسازمانی برای تحلیل عواملی که نقش کلیدی در عملکرد بازیکنان فوتبال دارند، استفاده شده اند؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش های خطی و غیرخطی بر خودسازمانی بازیکنان فوتبال بود. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی بود. چهل دانشجوی پسر مقطع کارشناسی دانشگاه ارومیه به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی به چهار گروه مساوی آموزش به روش های SET، PP، GS و سنتی تقسیم شدند. شرکت کنندگان در چهار مرحله پیش آزمون، پس آزمون، آزمون یادداری و آزمون انتقال در متغیر خودسازمانی ارزیابی شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آنوای یک راهه به همراه آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح آلفای (05/0) استفاده شد. نتایج نشان داد، گروه های آموزش غیرخطی در متغیرهای تراکم پاس، دقت پاس و کارایی از مرحله پیش آزمون تا انتقال پیشرفت چشمگیری داشتند. همچنین در متغیرهای تراکم پاس، دقت پاس و کارایی بین گروه های آموزش غیرخطی و سنتی اختلاف معناداری وجود داشت. گروه های غیرخطی در مرحله انتقال عملکرد بهتری نسبت به گروه سنتی داشتند؛ بنابراین استفاده از آموزش غیرخطی در تمرینات فوتبال می تواند بر توسعه خودسازمانی مفید باشد.

هدف: دیابت نوع ۲ در زنان میانسال شایع است و باعث اختلال در استفاده انسولین، افزایش قندخون و مشکلات لیپیدی می شود. تغییرات هورمونی یائسگی، چاقی و کم تحرکی ریسک ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند. این مطالعه کارآزمایی تصادفی کنترل شده با هدف مقایسه تأثیر هشت هفته تمرینات مقاومتی و استقامتی بر سطوح تری گلیسرید، کلسترول تام و آپولیپوپروتئین A-1 در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. مواد و روش ها: شصت زن مبتلا به دیابت نوع ۲ با میانگین سنی 63/7 ±87/50 سال به طور تصادفی در سه گروه (هر گروه ۲۰ نفر) شامل تمرین مقاومتی، استقامتی و کنترل تقسیم شدند. معیارهای ورود آزمودنی ها به پژوهش شامل نداشتن سابقه بیماری قلبی عروقی، نداشتن فعالیت بدنی منظم و مصرف داروی مشابه برای کنترل دیابت بود. گروه های مداخله تحت برنامه های تمرینی ساختاریافته، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته قرار گرفتند. شاخص های متابولیک شامل قندخون ناشتا، شاخص توده بدنی، تری گلیسرید، کلسترول تام و آپولیپوپروتئین A-1 در ابتدا و پایان مطالعه اندازه گیری شدند. یافته ها: در هر دو گروه تمرین مقاومتی و استقامتی به طور معنا داری قندخون ناشتا (01/0=P)، شاخص توده بدنی (03/0=P) و تری گلیسرید (03/0=P) در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت، اما تغییر معنا داری در کلسترول تام و آپولیپوپروتئین A-1 مشاهده نشد (05/0<P). همچنین بین اثربخشی دو نوع تمرین در بهبود شاخص های بررسی شده تفاوت معنا داری وجود نداشت. نتیجه گیری: تمرینات مقاومتی و استقامتی طی هشت هفته به طور چشمگیری شاخص های متابولیک مهمی مانند قندخون ناشتا، شاخص توده بدنی و تری گلیسرید را در زنان میان سال مبتلا به دیابت نوع ۲ بهبود می بخشند. این نتایج نشان دهنده کارایی هر دو نوع تمرین در کنترل بهتر قندخون و بهبود ترکیب بدن است و می تواند به عنوان بخشی از درمان های غیردارویی به کار رود؛ با این حال، برای بررسی دقیق تر اثرات بر سایر شاخص های لیپیدی مثل آپولیپوپروتئین A-1، انجام مطالعات طولانی تر با نمونه های بزرگ تر توصیه می شود.

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل سیاست گذاری در توسعه سطوح ورزش همگانی، تربیتی و قهرمانی انجام شد. پژوهش از نوع کاربردی و کیفی مبتنی بر روش گرندد تئوری با رویکرد استراوس و کوربین بود. جامعه آماری پژوهش شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه ها، مدیران ورزشی و مدیران و عوامل اجرایی دفتر توسعه ورزش همگانی وزارت ورزش بود که 16 نفر از آنان با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی و با در نظر گرفتن اشباع نظری انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد و در تجزیه و تحلیل داده ها، ابتدا ویژگی های جمعیت شناختی شرکت کنندگان و پس از آن کدگذاری سه مرحله ای داده ها (باز، محوری و گزینشی) ارائه شد. در این پژوهش رفع ضعف ها، اهمیت زیاد ورزش، نیاز به تغییر و جذابیت ورزش به عنوان شرایط علی، عوامل مدیریتی به عنوان شرایط زمینه ای، عوامل اقتصادی، عوامل اجتماعی-فرهنگی و عوامل سیاسی به عنوان شرایط مداخله گر، سیاست های توسعه ورزش ایران به عنوان پدیده محوری، راهبردهای مدیریتی، راهبردهای اقتصادی، راهبردهای آموزشی و راهبردهای فرهنگی به عنوان راهبردها و توسعه ورزش همگانی، توسعه ورزش تربیتی و توسعه ورزش قهرمانی به عنوان پیامدهای سیاست گذاری در توسعه سطوح ورزش همگانی، تربیتی و قهرمانی شناسایی شدند. براساس نتایج، مسئولان و مدیران مربوط می توانند در کنار توجه به عوامل مؤثر، با به کارگیری راهبردهای مدیریتی، اقتصادی، آموزشی و فرهنگی موجب توسعه ورزش کشور در هر سه حوزه ورزش قهرمانی، همگانی و تربیتی شوند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش نسبی بازاریابی شبکه های اجتماعی در نگرش به مصرف کالای ورزشی ایرانی با میانجیگری پاسخ مشتری بود. این مطالعه یک پژوهش پیمایشی از انواع کاربردی بوده که به شکل میدانی انجام گرفت. جامعه آماری این پژوهش را مشتریان کالاهای ورزشی شهر کرمان تشکیل داده اند. 385 نفر از مشتریان بر اساس فرمول تعیین حجم نمونه در روش مدلیابی معادلات ساختاری و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها با اقتباس از سه پرسشنامه طراحی شد که شامل پرسشنامه بازاریابی شبکه های اجتماعی کیم و کو (2012)، پرسشنامه نگرش به مصرف کالای ایرانی بهمنی (2012) و پرسشنامه پاسخ مشتری گلشنی (2018) بودند. از روایی سازه، صوری و محتوا برای تأیید روایی ابزار و از آلفای کرونباخ جهت ارزیابی پایایی ابزار استفاده گردید. برای آزمون فرضیه ها از روش الگویابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و LISREL8.8 استفاده شد. نتایج نشان داد بازاریابی شبکه های اجتماعی بر پاسخ مشتری و نگرش به مصرف کالای ورزشی ایرانی تأثیر مثبت و معناداری داشته و پاسخ مشتری نیز بر نگرش به مصرف کالای ایرانی تأثیرگذار بوده است. همچنین نتایج پژوهش حاکی از آن بود بازاریابی شبکه های اجتماعی هم به صورت مستقیم و هم از طریق متغیر میانجی پاسخ مشتری بر نگرش به مصرف کالای ورزشی ایرانی تأثیر مثبت و معناداری دارد. شاخص های برازش نیز حاکی از روایی و برازش مطلوب مدل پژوهش بوده است.

هدف از پژوهش حاضر تحلیل وجوه رسانه ای، اجتماعی و شخصیتی اسطوره کشتی می باشد. روش پژوهش آمیخته و از نوع اکتشافی متوالی بود. در بخش کیفی از مصاحبه و بخش کمی از روش دلفی استفاده شد. جامعه پژوهش در بخش کیفی متخصصان حوزه رسانه و بازاریابی ورزشی، اساتید و خبرگان در زمینه ورزش کشتی بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری بود و در پایان 19 مصاحبه انجام شد. ابزار پژوهش در بخش کمی پرسشنامه ای با 3 شاخص و 66 معیار توسط 12 کارشناس در قالب پرسشنامه دو مرحله ای دلفی پاسخ داده شد. در بخش کیفی از نرم افزار 2020 MAXQDA به منظور کدگذاری و ارائه مدل و در بخش کمی از نرم افزار SPSS نسخه 26 به منظور تجزیه و تحلیل توصیفی استفاده شد. یافته ها نشان داد که مولفه های مهم در بعد رسانه ای ،سیاسی: حضور در صدا و سیما، دور از حاشیه بودن، ارتباط عالی با محیط بیرون از ورزش و در بعد شخصیتی: سبک زندگی سالم، منش پهلوانی، نیکوکار بودن، دوستدار خانواده کشتی و بعد اجتماعی موارد مانند: حضور در اجتماعات، واکنش به اتفاقات جامعه، مردمی بودن بود. با توجه نتایج پیشنهاد می-شود دورههای دانش افزایی با مدرسی حسن یزدانی برای رشته کشتی برگزار شود.

چکیده در دنیای پویا و رقابتی صنعت ورزش ایران، تجارت الکترونیکی به عنوان یک ابزار برجسته و جدید، برای تحول و بهبود فرآیندهای بازاریابی با هوش مصنوعی مورد توجه قرار گرفته است. بر این اساس در این پژوهش، به بررسی نقش این الگوهای نوآورانه در توسعه صنعت ورزش ایران و ایجاد فرصت های جدید برای کسب و کارهای این حوزه پرداخته شده است. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی است و با روش کیفی و رویکرد تحلیل مضمون انجام شده است. ابزار مورد استفاده در این تحقیق مصاحبه بوده است. مشارکت کنندگان، خبرگان حوزه صنعت ورزش و بازاریابی هستند که با تعداد 12 نفر و تا رسیدن به حد اشباع نظری، در گردآوری داده ها مشارکت داشته اند. بر اساس نتایج تحقیق، شاخص های هوش مصنوعی، چالش های بازاریابی الکترونیکی مبتنی بر هوش مصنوعی، پیشایندهای بازاریابی الکترونیکی مبتنی بر هوش مصنوعی در صنعت ورزش ایران و پیامدهای کاربرد هوش مصنوعی در بازاریابی الکترونیکی شناسایی شد.

محیط عملیاتی و عملکردی فدراسیون های ورزشی در طول سه دهه گذشته به طرز چشمگیری تغییر کرده است و امروزه فدراسیون ها بازیگران مهمی در اقتصاد جهانی شده اند. این روند بیانگر اهمیت سازوکارهای درآمدزایی فدراسیون ها است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ایجاد درآمدهای پایدار در فدراسیون کشتی جمهوری اسلامی ایران انجام گرفت. این تحقیق از نظر ساختار و ماهیت از نوع کیفی بود و از نظریه برخاسته از داده ها و الگوی ساختاریافته استراس و کوربین برای تدوین مدل پژوهش استفاده شد. به منظور گردآوری داده ها با 21 نفر از نخبگان و کارشناسان کشتی مصاحبه شد. نمونه گیری به صورت هدفمند بود و به شکل گلوله برفی ادامه یافت که درنهایت با معیار اشباع نظری فرایند مصاحبه و جمع آوری داده ها پایان یافت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از رویکرد داده بنیاد و الگوی پیشنهادی استراس و کوربین (1990) استفاده شده و از روش کدگذاری برای شناسایی پدیده محوری و همچنین هریک از عوامل عِلی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها بهره گرفته شد. در مرحله کدگذاری، 125 کد مستقل اولیه ایجاد شد. پدیده محوری مدل، «بازاریابی و مدیریت ذی نفعان» در نظر گرفته شد. از 125 کد استخراج شده، 18 کد مربوط به عوامل علی، 20 کد زمینه ای، 16 کد مداخله گر، 49 کد راهبردها و 22 کد مربوط به پیامدهای ایجاد درآمدهای پایدار در فدراسیون کشتی بود. مدیران و سیاست گذاران می توانند از نتایج این پژوهش به عنوان چارچوبی جامع برای توسعه درآمدزایی در فدراسیون کشتی استفاده کنند.

هدف شناسایی عوامل موثر بر توسعه ورزش در نظام جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر بیانیه گام دوم انقلاب با استفاده از AHP بود پژوهش حاضر به روش تحقیق توصیفی و از لحاظ هدف کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش شامل افراد دارای سابقه مدیریت در سطوح مدیریت کلان ورزش کشور، خبرگان و سیاست گذاران ورزش کشور، اساتید مدیریت ورزشی که در زمینه تحقیق مقاله یا تالیفاتی داشتند می باشد که نظرات 25 نفر از خبرگان تا رسیدن به حد اشباع نظری به شکل کاملاً غیراحتمالی و با بهره گیری از تکنیک های هدفمند نظری و گلوله برفی انتخاب شد. از روش فرایند تحلیل سلسله مراتبی به منظور شناسایی مؤلفه ها استفاده شد. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه و پرسشنامه بود. عامل نظام انقلابی، روحیه انقلابی، مدیریت جهادی، امید به آینده، امن و ثبات، دینی و مهدوی، مستقل، اخلاقی، ورزش دانش بنیاد، اخلاق محوری، اقتصاد ورزشی مقاوم، ارزش محوری، عزت مند، عدالت محوری و ورزش تمدن ساز به عنوان عوامل موثر بر توسعه ورزش در نظام جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر بیانیه گام دوم شناسایی شد. نتایج فرایند تحلیل سلسله مراتبی نشان داد که به ترتیب عوامل امید به آینده (412/0)، مدیریت جهادی (389/0)، نظام انقلابی (349/0)، روحیه انقلابی (309/0)، اخلاق محوری ، عدالت محوری (272/0)، امن و ثبات (251/0)، دینی و مهدوی (216/0)، مستقل (189/0)، اخلاقی (172/0)، ورزش دانش بنیاد (143/0)، ورزش تمدن ساز (138/0)، ارزش محوری (121/0)، اقتصاد ورزشی مقاوم (116/0)، عزت مند (112/0) اولویت بندی شده اند.

در ورزش نوجوانان، والدین نقش مهمی در یادگیری مهارت های جدید، لذت بردن از ورزش و ایجاد انگیزه برای مشارکت دارند. هدف از پژوهش حاضر، تدوین برنامه آموزشی توسعه مهارت های زندگی، افزایش لذت فوتبال در نوجوانان و بررسی اهمیت رفتارهای والدین فوتبالیست های نوجوان بود. شرکت کنندگان این پژوهش شامل 30 والد (پدر یا مادر) و 2 مربی از یک آکادمی فوتبال بودند. این پژوهش با روش اقدام پژوهی و رویکرد کیفی انجام شد. داده ها از طریق دفتر خاطرات بازتابی، مشاهدات، یادداشت های محقق، گفتگوهای غیررسمی با مربی و مصاحبه نیمه ساختاریافته با مربی و والدین گردآوری شد. تحلیل محتوای کیفی برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج پژوهش به چهار مقوله اصلی شامل برقراری روابط میان فردی، تفکر خلاق، تفکر انتقادی و مهارت مقابله با فشار روانی اشاره دارد. یافته ها نشان داد که برنامه آموزشی منجر به تغییرات مثبت در توانایی والدین برای ارائه حمایت اطلاعاتی به فرزندان، بهبود مهارت های زندگی و توسعه مهارت های فردی آن ها شد. این پژوهش نشان می دهد که حتی والدین با تجربه نیز نیازمند تقویت مهارت های زندگی از طریق خودآموزی جهت حمایت مؤثرتر از فرزندانشان هستند.