درخت حوزه‌های تخصصی

زمینه و هدف: مطالعه تجربی حاضر با هدف تعیین اثر 8 هفته تمرین مقاومتی بر بیان PTP1B در عضله دوقلو و همچنین سطوح گلوکز و مقاومت انسولین در رت های دیابتی نوع 2 انجام گرفت. مواد و روش ها: جامعه آماری را کلیه رت های نر ویستار تشکیل داده اند که از بین آنها 14 سر رت 10 هفته ای با وزن 20±220 گرم خریداری شدند. در ادامه رت های مورد مطالعه تحت اثر 8 هفته رژیم غذایی پرچرب و تزریق STZ دیابتی نوع 2 شدند و به شیوه تصادفی در دو گروه مقاومتی و کنترل قرار گرفتند. سپس گروه مقاومتی در یک دوره تمرینات مقاومتی به مدت 8 هفته به تعداد 5 جلسه در هفته شرکت کردند. نهایتا 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، سطوح ناشتایی گلوکز و انسولین و بیان PTP1B در عضله دوقلو هر دو گروه اندازه گیری و توسط آزمون تی مستقل با یکدیگر مقایسه شدند. نتایج: تمرینات مقاومتی به بهبود سطوح گلوکز ناشتا در مقایسه با گروه کنترل منجر شد. مقاومت انسولین به میزان معنی داری کاهش یافت و بیان PTP1B در عضله دوقلو در گروه مقاومتی در مقایسه با گروه کنترل به میزان معنی داری کاهش یافت. نتیجه گیری: بر پایه این یافته ها، کاهش گلوکز در گروه مقاومتی را می توان به کاهش بیان PTP1B در عضله دوقلو در پاسخ به تمرینات مقاومتی نسبت داد.

هدف: هدف اصلی این تحقیق مطالعه رابطه بین انجام فعالیت بدنی در مدارس با خودکارآمدی جسمانی و تجربه یادگیری دانش آموزان متوسطه دوم شهر رامیان بود. روش شناسی: از روش تحقیق همبستگی برای انجام این تحقیق استفاده شد. تمامی دانش آموزان متوسطه دوم شهر رامیان به تعداد 768 دانش آموز (291 دانش آموز دختر و 477 دانش آموز پسر) شکل دهنده جامعه آماری این مطالعه بودند که تعداد 257 دانش آموز به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند و انتخاب آن ها به شکل تصادفی طبقه ای انجام شد. سه پرسش نامه استاندارد ابزار گردآوری داده های این مطالعه بودند که شامل فعالیت بدنی دنگ و همکاران (2007)، میزان خودکارآمدی جسمانی دویر و همکاران (2012) و میزان تجربه یادگیری مک گویر و همکاران (2014) بود. داده های مطالعه در دو بخش توصیفی و استنباطی با استفاده از دو نرم افزار آماری SPSS و Smart PLS تحلیل شدند. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد بین انجام فعالیت بدنی در مدارس با خودکارآمدی جسمانی دانش آموزان متوسطه دوم رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. بخش دیگری از نتایج مشخص نمود بین انجام فعالیت بدنی در مدارس با تجربه یادگیری دانش آموزان متوسطه رابطه معنی داری وجود ندارد. در نهایت رابطه مثبت بین انجام فعالیت بدنی در مدارس و تجربه یادگیری دانش آموزان متوسطه دوم با نقش میانجی خودکارآمدی جسمانی تأیید شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه می توان چنین نتیجه گیری نمود که فعالیت بدنی می تواند پیامدهای مثبتی مانند افزایش خودکارآمدی جسمانی را برای دانش آموزان به همراه داشته باشد؛ بنابراین تدوین برنامه های ورزشی منظم فراتر از برنامه های درس ورزش در مدارس برای دانش آموزان پیشنهاد می شود.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی در ترکیب با مکمل BCAA نانولیپوزوم بر بیان ژنهای HSP60 و HSP70 میتوکندری کاردیومیوسیتهای رتهای مدل سکته قلبی بود. در این مطالعه تجربی، 32 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار مدل سکته قلبی به صورت تصادفی به 4 گروه کنترل، مکمل (BCAA نانولیپوزوم)، توام (تمرین مقاومتی+ مکمل BCAAنانولیپوزوم) و تمرین (تمرین مقاومتی) تقسیم شدند. تمرین مقاومتی شامل هشت هفته تمرین نردبان با شدت متوسط (70 درصد از MVCC) و پنج روز در هفته بود. در گروه های مکمل و توام 5 روز در هفته و به مدت 8 هفته، مکمل BCAA نانولیپوزوم و به میزان 600 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت گاواژ دریافت شد. بیان نسبی ژنهای HSP60 و HSP70 میتوکندری با استفاده از روش Real-time PCR به دست آمد. ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ ﺍﺯ ﺁﺯﻣﻮن ﺁﻣﺎری تحلیل واریانس دوطرفه ﻭ ﺁﺯﻣﻮﻥ تعقیبی توکیﺁﻧﺎﻟیﺰ ﺷﺪﻧﺪ. کلیه عملیات آماری توسط نرم افزار(SPSS) نسخه 23 و سطح معنی داری آزمون ها در سطح 05/0≥p مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج آزمون نشان داد که میانگین بیان ژنهای HSP60 و HSP70 کاردیومیوسیت ها در گروه های تمرین کرده با و بدون مصرف BCAA (تمرین+ مکمل و تمرین) به طور معنی داری بیشتر از گروه های تمرین نکرده با و بدون مصرف BCAA (مکمل و کنترل) است. نتایج تحقیق اهمیت HSP60 و HSP70 را در تکثیر و تمایز سلول های عضلانی همراه با بازسازی از آسیب ناشی از انفارکتوس قلبی را نشان می دهد.

مقدمه : کیفیت زندگی یک مفهوم ذهنی و چند بعدی است که در سال های اخیر مورد توجه محققان قرار گرفته است.هدف از پژوهش حاضربررسی عوامل موثر بر کیفیت زندگی در کارمندان ادارات کل استان گلستان با واسطه نقش ورزش و فعالیت های بدنی می باشد.روش شناسی: پژوهش حاضر از نظرنوع کاربردی می باشد و از حیث روش گردآوری داده ها،روش توصیفی پیمایشی می باشد. جامعه آماری مورد نظر کارمندان ادارات کل استان گلستان به تعداد 6100 می باشند، که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، تعداد 360 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند، جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه استاندارد استفاده شد.یافته ها: نتایج تحقیق با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجریه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که تمامی عوامل(سلامت وتغذیه، وضعیت فرهنگی، کیفیت مادی، کیفیت محیطی، بهزیستی روانی، کیفیت دسترسی به خدمات) بر کیفیت زندگی کارمندان ادارات کل استان گلستان با واسطه نقش ورزش و فعالیت های بدنی تاثیر دارد.نتیجه گیری: این مطالعه مؤید تأثیرفعالیت بدنی برکیفیت زندگی کارکنان می باشد. لذا پیشنهاد می شود اینموضوع در مطالعات آتی مورد توجه قرار گیرد.

زمینه و هدف: بیماری آلزایمر به عنوان شایعترین بیماری تحلیل برنده عصبی وابسته به سن منجر به تشکیل پلاک های آمیلوئیدی خارج سلولی متشکل از رسوب پروتئین آمیلوئیدی بتا در خارج سلول و رشته های درهم تنیده ی داخل نرونی متشکل از پروتئین های تائو می باشد. مواد و روش ها: تعداد 36 سر رت نر پیر با توجه به معیارهای ورود (غذای یکسان، همگن بودن از نظر سن و وزن و شرایط نگهداری یکسان) به طور تصادفی به چهار گروه کنترل، تمرین تداومی، گروه تمرین تداومی با محدودیت وگروه بدون محدودیت کالری تقسیم شدند. تمامی رت ها هشت هفته به صورت 5 جلسه (6 هفته، در مجموع 30 جلسه) با دو هفته آماده سازی 60 دقیقه ای شرکت داده شدند. محدودیت کالری بعد از بررسی تغذیه رت ها به مدت دو هفته، ابتدا کاهش 30 درصد و سپس 20 درصد در غذای مصرفی اعمال شد. اندازه گیری قد و وزن و بافت برداری از مغز 24 ساعت پس از آخرین تمرین و با 12 ساعت ناشتایی انجام گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین 4 گروه مورد بررسی در بیان و ژن آمیلوئید بتا در بافت مغز رت های نر پیر وجود ندارد(05/0<p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از مطالعه به نظر می رسد، تمرین تداومی با و بدون محدودیت کالری نتوانسته است موجب تغییر معنی دار در هیچ یک از گروه های تمرینی بر بیان ژن تائو و ژن آمیلوئید بتا در بافت مغز رت های نر سالمند با نگاه پیشگیری از آلزایمرشود.

زمینه و هدف: در کشور چین در اواخر سال 2019 ویروس جدیدی از نوع ویروس کرونا کشف شد و در مدت زمان اندکی، این بیماری به یک بیماری همه گیر در جهان تبدیل شد. هدف مطالعه حاضر رابطه فعالیت بدنی در منزل با خودکارآمدی، اضطراب و کیفیت زندگی دانش آموزان دوره ابتدایی در دوران کرونا بود. روش شناسی پژوهش: این پژوهش از نوع مطالعات نیمه تجربی، همبستگی بود. جامعه آماری مطالعه حاضر را کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهر کلاله (2800=n) تشکیل دادند که به صورت تصادفی-خوشه ای طبق جدول مورگان تعداد 313 نفر شامل 190 دانش آموز پسر و 123 دانش آموز دختر که در سال تحصیلی 1401-1400 در مدارس ابتدایی مشغول به تحصیل بوده اند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه اضطراب بیماری کودکان علی پور و همکاران (1398)، پرسشنامه خودکارآمدی کودکان و نوجوانان (SEQ-C) (2001) و پرسشنامه فعالیت بدنی رز، لارکین و هندس و همکاران (2009) و پرسشنامه کیفیت زندگی (1399) بود. یافته ها: نتایج نشان داد، بین فعالیت بدنی با خود کارآمدی و اضطراب در سطح خطای 5 درصد رابطه معناداری وجود ندارد؛ اما بین فعالیت بدنی و کیفیت زندگی در سطح خطای 5 درصد رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (0.266=r ). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق می توان بیان کرد که فعالیت بدنی در منزل در دوران کرونا تا مقدار زیادی باعث کاهش اضطراب، استرس و خودکارآمدی می شود.

خستگی یکی از متغیرهایی است که تاثیر منفی بر عملکرد ورزشکاران دارد. بنابراین، غلبه بر خستگی یکی از اهداف مهم تمرین ورزشکاران است. برای رسیدن به این هدف، مداخله های مختلف از جمله مکمل های گیاهی مورد استفاده ورزشکاران قرار گرفته است. رزماری مکملی گیاهی است که اثرات آنتی اکسیدانی آن تایید شده است. هدف از این پژوهش، مطالعه تاثیر حاد مکمل رزماری بر توان هوازی، لاکتات خون و شاخص خستگی در دختران ورزشکار بود. در این پژوهش نیمه تجربی، 12 دختر ورزشکار به صورت داوطلب از بین 30 نفر در رده سنی20 تا 30 سال و با شاخص توده بدنی بین 18 تا 24 از باشگاه های ورزشی شهرستان مریوان که دارای حداقل 5 سال سابقه تمرین منظم بودند، انتخاب شدند. این افراد بر اساس حداکثر اکسیژن مصرفی و به صورت زوج های همتا به دو گروه تجربی (6 نفر) و کنترل (6 نفر) تقسیم شدند. به مدت دو هفته، آزمودنی ها، 960 میلی گرم عصاره رزماری و دارونما را در دو وهله صبح و بعد از ظهر استفاده کردند. در مراحل پیش آزمون و پس آزمون در قبل و بعد از فعالیت وامانده ساز، نمونه های خون گرفته شد. توزیع طبیعی داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک بررسی شد. آزمون تحلیل واریانس مکرر و تی وابسته برای تحلیل داده ها در سطح معنی داری 05/0p< استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که مصرف مکمل رزماری به همراه تمرین، تاثیر مضاعف معنی داری بر ظرفیت هوازی نداشت. پاسخ لاکتات خون به فعالیت در اثر مکمل دهی رزماری تضعیف شد و شاخص خستگی نیز به طور معنی داری کاهش یافت. این نتایج نشان داد که اگرچه مکمل دهی رزماری تاثیر معنی داری بر ظرفیت هوازی نداشت، اما توانست مقادیر لاکتات را کاهش دهد که می تواند در به تاخیر انداختن خستگی موثر باشد.

مقدمه: هدف از این تحقیق تعیین اثربخشی 8 هفته تمرین تسهیل کننده گیرنده های عمقی عصبی و عضلانی به روش کشش- آزادسازی عضلات همسترینگ بر چابکی و توان انفجاری بود. روش ها: تعداد 41 آزمودنی از میان دانشجویان دختر رشته تربیت بدنی به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و با همین روش به دو گروه تجربی (n=21) و کنترل (n=20) تقسیم شدند. گروه تجربی پس از اجرای آزمون اولیه، به مدت 8 هفته پروتکل تمرینی را دریافت نموده و سپس طی یک جلسه به اجرای آزمون نهایی پرداختند. گروه کنترل بدون اجرای پروتکل تمرینی، آزمون اولیه و آزمون نهایی را انجام دادند. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که بین میانگین توان انفجاری گروه تجربی در آزمون اولیه و نهایی اختلاف معنی داری وجود داشته است، درحالی که بین میانگین چابکی گروه تجربی در آزمون اولیه و نهایی اختلاف معنی داری مشاهده نشد (P≤0/05). نتیجه گیری: نتایج این تحقیق پیشنهاد می کند که یک دوره تمرینات تسهیل کننده گیرنده های عمقی عصبی و عضلانی به روش کشش- آزادسازی عضلات همسترینگ می تواند سبب افزایش توان انفجاری در دانشجویان دختر گردد؛ بنابراین استفاده از این روش به ورزشکارانی که در اجرای موفقیت آمیز مهارت های خود به عملکردهای توانی و انفجاری نیاز دارند، توصیه می گردد.

مقدمه: هدف پژوهش حاضرتعیین تاثیر یک جلسه تمرین مقاومتی شدید بر حجم و آلبومین پلاسمای دختران فعال بود.مواد و روش ها: در این پژوهش 16دختر داوطلب سالم فعال شرکت کردند. به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند.گروه تجربی شب قبل از آزمایش و ساعت7-8 صبح روز های آزمایش،ml/kg body wt15آب نوشیدند. آزمودنی ها ساعت 9:45 صبح پس از اخذ نمونه خونی،6 تمرین قدرتی با شدت 70 % – 80 % (RM 1) در 3 دوره 5 -7 تکرار انجام دادند. نمونه گیری خونی، قبل، بلافاصله و 24 ساعت بعد تمرین انجام شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه با مقادیر تکراری، برای مقایسه دو به دو چندگانه آزمون LSD ،برای مقایسه دو گروه ازآزمونt مستقل با سطح اطمینان ( 0/05≥ P) استفاده شد.یافته ها: پس از تمرین درگروه کنترل، حجم پلاسما کاهش و آلبومین افزایش یافت( 0/05≥ P ). نتایج حاکی از تفاوت میانگین حجم پلاسما (0/05 ≤P) و عدم تفاوت آلبومین پلاسمای (0/05≥ P) دو گروه قبل و بعد تمرین بود. تغییرات حجم پلاسما در 24ساعت بعد تمرین دردو گروه معنی دار نبود(0/05≥ P)، اما میزان آلبومین درگروه تجربی افزایش یافت(0/05≥P). بین تغییرات حجم پلاسما و آلبومین همبستگی قابل ملاحظه ای مشاهده نشد(0/05 ≤P).نتیجه گیری: به نظر می رسدکاهش حجم پلاسما در پی تمرینات مقاومتی شدید درصورت دریافت آب کافی توسط ورزشکاران رخ ندهد. همچنین مدت 24 ساعت زمان مناسبی برای بازیافت حجم پلاسما محسوب می شود. افزایش آلبومین در دوره بازیافت نیز الزاماً با افزایش حجم پلاسما همراه نیست.واژه های کلیدی:حجم پلاسما، آلبومین، تمرینات مقاومتی شدید

زمینه و هدف: مطالعات نشان می دهد که شاخص های آنتروپومتریکی و آمادگی هوازی در ورزشکاران رشته های ورزشی مختلف پاسخ های متفاوتی ایجاد می کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین شاخص های آنتروپومتریکی و Vo2max در کشتی گیران حرفه ای نوجوان و جوان تیم ملی بود. مواد و روش ها: این تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل 43 کشتی گیر حرفه ای نوجوان و جوان تیم ملی ایران بود که آزمودنی ها بصورت نمونه گیری داوطلبانه و در دسترس، با میانگین سنی 76/0±72/17، میانگین قدی 05/8±11/173 و میانگین وزنی 51/20±07/73 انجام گرفت (22 کشتی گیر نوجوان و 21 کشتی گیر جوان). شاخص های آنتروپومتریکی آزمودنی ها با استفاده از دستگاه ترکیب بدن و VO2max توسط دستگاه گازآنالایزر و آزمون بروس اندازه گیری شد. در بخش آمار استنباطی جهت بررسی نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون شاپیرو-ویلک و برای بررسی همبستگی بین متغیرها به علت ناپارامتریک بودن داده های مربوط به Vo2max از آزمون کندال استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های حاصل از پژوهش از نرم افزار SPSS نسخه 26 و برای رسم نمودارهای مربوطه از برنامه Excel استفاده شد، همچنین سطح معنی داری آزمون ها در این پژوهش 05/0≥P در نظر گرفته شد. نتایج: نتایج نشان داد حداقل، حداکثر و میانگین قد، وزن، توده بدون چربی، شاخص توده بدنی و حداکثر اکسیژن مصرفی کشتی گیران جوان حرفه ای بیشتر از گروه نوجوانان بود و حداکثر درصد چربی گروه نوجوانان کشتی گیر بیشتر از جوانان بود. نتایج نشان داد که مقایسه شاخص توده بدنی، توده بدون چربی و درصد چربی با حداکثر اکسیژن مصرفی در نوجوانان تفاوت معنی دار نشان داد. همچنین ما بین شاخص توده بدنی و بدون چربی دو گروه نیز رابطه معنی داری نشان داده شد. نتیجه گیری: به نظر می رسد کشتی گیران جوان در مقایسه با کشتی گیران نوجوان به دلیل سازگاری بیشتر عملکرد بهتری داشتند. اما برای اثبات هر چه بهتر در این زمینه نیازمند مطالعات بیشتری است.

پژوهش حاضر با هدف مقایسه سطح فعالیت بدنی، شاخص توده بدن و رضایت مندی از تصویر بدن دختران نوجوان قبل و پس از گذشت یک سال از قرنطینه کرونا انجام گرفت. روش پژوهش حاضر توصیفی – مقایسه ای است. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه دانش آموزان دختر نوجوان 13 تا 15 ساله شهر صومعه سرا به تعداد 800 نفر بود. نمونه آماری از طریق روش غیر تصادفی در دسترس تعداد 192 نفر به دست آمد. برای گردآوری داده ها، از دو پرسش نامه استاندارد فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان و روابط چند بُعدی بدن – خود به صورت آنلاین استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها شامل آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون کلموگروف- اسمیرنوف و آزمون تی زوجی) و با استفاده از نرم افزار spss-23 انجام گرفت. یافته-های مطالعه حاضر نشان داد، بین میانگین سطح فعالیت بدنی دختران نوجوان قبل از کرونا و یک سال بعد از قرنطینه کرونا تفاوت معنی داری وجود دارد (044/0=p)؛ اما بین میانگین شاخص توده بدن (073/0=p) و میانگین رضایت مندی از تصویر بدن قبل از کرونا و یک سال بعد از قرنطینه کرونا تفاوت معنی داری مشاهده نشد (9/0=p). بنابراین بر خلاف انتظار، دختران نوجوان، رده ی وزنی و تصویر بدن خود را در دوره کرونا حفظ کردند.

مقدمه: هدف از اجرای این تحقیق، بررسی تاثیر تمرینات هیپوکسی اینتروال بر اشباع اکسیژن شریانی، هموگلوبین، هماتوکریت و ضربان قلب استراحت کوهنوردان نیمه حرفه ای مبتلا بر بیماری حاد کوهستان بود. روش ها: نمونه آماری این تحقیق را 30 نفر از کوهنورادن نیمه حرفه ای استان گیلان (سن 05/2±66/27 سال، شاخص توده بدن 51/1±18/25 کیلوگرم بر مترمربع) تشکیل دادند. افراد مورد تحقیق در دو گروه تجربی (15=n) و کنترل (15=n) قرار گرفتند. گروه تجربی هشت هفته تمرینات هیپوکسی اینتروال را انجام دادند و گروه کنترل هیچ برنامه تمرینی نداشتند. در تمرین هیپوکسی اینتروال ،آزمودنیها از طریق کنترل تنفس بطور آگاهانه و هدفمند به گونه ای تمرین کردند که دچار هیپوکسی در سلولها شدند. خون گیری از افراد برای تعیین هموگلوبین و هماتوکریت به عمل آمد. ضربان قلب و میزان اشباع اکسیژن خون سرخرگی با دستگاه پالس اکسی متر انگشتی و بیماری حاد کوهستان با پرسشنامه لیک لوئیس اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از t همبسته و t مستقل استفاده شد.یافته ها: نتایج آزمون تی مستقل نشان داد هشت هفته تمرین هیپوکسی اینتروال اختلاف معنی داری در افزایش اشباع اکسیژن خون سرخرگی (000/0=p)، هموگلوبین (000/0=p)، هماتوکریت (000/0=p) و کاهش معنی داری در ضربان قلب استراحتی (000/0=p) و علاتم بیماری حاد کوهستان کوهنوردان آماتور گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل دارد (05/0>p).نتیجه گیری: تمرینات هیپوکسی اینتروال در سطح دریا تمرینی کارآمد جهت آماده سازی کوهنوردان نیمه حرفه ای برای قرار گرفتن در ارتفاعات بالا و جلوگیری از بیماری حاد کوهستان می باشد.

این پژوهش با استفاده از یک رویکرد کمی به بررسی اثر ویژگی های اپ های ورزشی بر نگرش و رفتار فعالیت بدنی بانوان پرداخته است . بانوان شهرستان علی آباد کتول که دارای تجربه استفاده از انواع اپ های ورزشی بودند به عنوان جامعه آماری این پژوهش در نظرگرفته شدند که در نهایت 114 نفر از آن ها به عنوان نمونه به پرسش نامه های پژوهش پاسخ دادند. داده های مورد نیاز پژوهش به وسیله سه پرسش نامه ویژگی های اپ های ورزشی (رینالدسن و همکاران، 2014)، نگرش به فعالیت بدنی (چنگ، 2012) و رفتار فعالیت بدنی (اشمیت و همکاران، 2016) جمع آوری شد. تحلیل داده های به دست آمده از ابزار پژوهش در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام شد . نتایج نشان داد اثر قابلیت دسترسی اپ های ورزشی بر نگرش به فعالیت بدنی بانوان شهرستان علی آباد کتول مثبت و معنی دار است. اثر سهولت استفاده از اپ های ورزشی بر نگرش به فعالیت بدنی بانوان مثبت و معنی دار بود. نتایج مشخص نمود مفید بودن اپ های ورزشی اثر مثبت و معنی داری بر نگرش به فعالیت بدنی بانوان دارد. همچنین اثر پاسخگو بودن اپ های ورزشی بر نگرش به فعالیت بدنی بانوان مثبت و معنی دار بود. در نهایت اثر مثبت و معنی دار نگرش به فعالیت بدنی بر رفتار فعالیت بدنی بانوان تأیید شد. افزایش آگاهی کاربران از قابلیت ها و ویژگی های اپ های ورزشی پیشنهاد می شود.

هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر خستگی عمومی و خستگی موضعی بر سرویس ساده چکشی مردان والیبالیست معلول در استان البرز بود. بدین منظور از 12 بازیکن مرد معلول در رشته والیبال استفاده شد. این افراد از بهترین تکنیک ضربه سرویس ساده چکشی برخوردار بودند در این تحقیق شرکت کردند. هر آزمودنی ابتدا در مرحله پیش آزمون اقدام به 5 ضربه سرویس ساده چکشی کردند و پس از اجرای پروتکل های خستگی عمومی و موضعی مجدد 5 ضربه سرویس ساده چکشی انجام دادند. پروتکل خستگی عمومی شامل ایستگاه شبیه سازی شده که فرد بدون استراحت تا زمان رسیدن به خستگی اجرا می کرد و در پروتکل خستگی موضعی تنها گروه عضلات باز کننده آرنج تحت تمرین قرار گرفت. در هر پروتکل برای سنجش میزان خستگی از آزمون درک تلاش بورگ(10 امتیازی) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر استفاده شد. نتایج نشان داد که خستگی موضعی بر ضربه سرویس ساده چکشی والیبالیست معلول در سطح 05/0 اثر معنی داری داشته است و خستگی عمومی برسرویس ساده چکشی والیبالیست معلول اثر معنی داری نداشته و بین دو مدل خستگی عمومی و موضعی نیز نسبت معنی داری مشاهده نشد.

هدف اصلی تحقیق حاضر، بررسی تأثیر هفت هفته حرکات کششی استاتیک همسترینگ بر انعطاف پذیری و سرعت بازیکنان نوجوان فوتبالیست بود. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه بازیکنان نوجوان فوتبالیست شهرستان رامیان به تعداد 76 بازیکن در سال 1396 بودند که تعداد 24 فوتبالیست به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و به شکل نمونه گیری تصادفی ساده به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. برای سنجش انعطاف پذیری آزمودنی ها از آزمون ولز و برای سنجش سرعت از آزمون دوی 20 متر استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که هفت هفته حرکات کششی استاتیک همسترینگ بر انعطاف پذیری بازیکنان نوجوان فوتبالیست اثر گذار بوده است. بخش دیگری از نتایج تحقیق نشان داد که هفت هفته حرکات کششی استاتیک همسترینگ بر سرعت بازیکنان نوجوان فوتبالیست نیز اثر گذار بوده است. با توجه به نتایج تحقیق استفاده از حرکات کششی استاتیک همسترینگ برای بهبود عملکرد بازیکنان نوجوان فوتبالیست پیشنهاد می گردد.

مقدمه و هدف: تمرینات هوازی از مداخلات مبتنی بر بازتوانی قلبی در بیماری نارسایی قلبی است. هدف تحقیق حاضر مقایسه اثر تمرینات هوازی تناوبی و تداومی به همراه تمرین مقاومتی دمی بر اپلین 17 و سیستم رنین آنژیوتانسین در مردان مبتلا به نارسایی قلبی بود.مواد و روش ها: در تحقیق نیمه تجربی حاضر 30 مرد مبتلا به نارسایی قلبی به صورت تصادفی به 3 گروه تمرین هوازی تناوبی، تمرین هوازی تداومی وکنترل تقسیم شدند. مداخله تمرین شامل هشت هفته تمرینات هوازی فزاینده یا تناوبی در 2 وهله 10 دقیقه ای تریدمیل و ارگومتر با شدت 85-40 درصد ضربان قلب ذخیره و در ادامه تمرین مقاومتی دمی با شدت با 70-40 درصد S-index بود. هردو پروتکل تمرین ایزوکالریک بودند و فقط شیوه تمرینات هوازی در دو گروه متفاوت بود. از آزمون تحلیل کواریانس برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد (05/0≥ P).یافته ها: پس از هشت هفته تمرین کاهش معنی داری در آنژیوتانسین I (001/0 > P) و افزایش معنی داری در سطوح آنژیوتانسین II (به ترتیب: 019/0 = P)؛ 013/0 = P) و آپلین 17 (001/0 > P) در گروه های تمرین تداومی و تناوبی نسبت به گروه کنترل مشاهده شد. همچنین تفاوت معنی داری بین دو گروه تمرین تداومی و تناوبی مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج می توان گفت که تمرینات ورزشی هوازی چه به صورت تداومی و چه به صورت تناوبی با افزایش اپلین اثرات مثبتی بر سیستم رنین آنژیوتانسین و در نتیجه بهبود عملکرد قلبی-عروقی در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی دارد.

زمینه و هدف: بتا آلانین یک آمینواسیدغیرضروری می باشد که در ترکیب با هیستیدین موجب ساخت کارنوزین می شود. هدف تحقیق حاضر مروری بر اثرات ارگوژنیک بتا آلانین در فوتبال می باشد. روش کار: در مطالعه مروری حاضر، با جستجوی واژه های کلیدی فوتبال، بتا آلانین، عملکرد ورزشی و معادلات لاتین آنها، از پایگاه های اطلاعاتی داده جستجو شدند. مقالات گرداوری شده در این مطالعه مروری مقالات منتخب که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، انتخاب و وارد مطالعه شدند. معیارهای ورود به مطالعه شامل ارتباط مشخص پروتئین در ورزش و مطالعات روی فوتبالیست ها بود. غربالگری مقالات بر اساس PRISMA انجام شد. یافته ها: در مجموع نتایج مرور حاضر نشان دهنده اثرات ارگوژنیک مصرف بتا آلانین در فوتبال بود و اکثر تحقیقات مداخله ای که روی فوتبالیست ها انجام شده بود، نشان دهنده اثرات مثبت بتا آلانین بر عملکرد هوازی و بی هوازی در فوتبالیست ها بود. با توجه به منابع علمی برای ارتقای عملکرد جسماانی فوتبالیست ها توصیه می شود که روزانه بین 3.2 تا 6.4 گرم در روز از قرص های رهش پایدار از 2 تا 6 گرم برای حداقل 4 هفته استفاده مداوم تا 24 هفته استفاده شود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مرور حاضر می توان گفت که مکمل بتا آلانین اثرات مثبتی در ارتقای عملکرد ورزشی فوتبالیست ها دارد و توصیه می شود که بر اساس زمان بندی از دوزهای مناسب برای ارتقای ذخایر کارنوزین عضلانی استفاده شود.

هدف از انجام این تحقیق، بررسی و مطالعه میزان چاقی و اضافه وزن و ارتباط آن با آمادگی قلبی تنفسی دختران نوجوان شهر علی آباد کتول بود. روش تحقیق این پژوهش توصیفی و استنباطی می باشد که به صورت میدانی اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش شامل 1816 نفر دانش آموز دختر 12 تا 14 سال می باشد که از این تعداد ۳۱۶ نفر بر اساس جدول اودینسکی بعنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای برآورد حداکثر اکسیژن مصرفی از آزمون 20 متر دوی رفت و برگشت و برای محاسبه میزان چاقی و اضافه وزن از شاخص توده بدنی و برای محاسبه درصد چربی بدن از اندازه گیری ضخامت چربی زیر پوستی استفاده شد. ضخامت چربی زیرپوستی در سه نقطه سه سربازو، ساق پا و تحت کتفی توسط کالیپر هارپندن اندازه گیری شد. برای بررسی ارتباط بین چاقی و اضافه وزن با آمادگی قلبی تنفسی از روش همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد درصد چربی بدن دانش آموزان همراه افزایش سن، افزایش یافته است. همچنین یافته های پژوهش روند کاهش آمادگی قلبی تنفسی دانش آموزان دختر را با افزایش سن نشان داد. با توجه به نتایج پژوهش پیشنهاد می شود که خانواده ها، معلمان تربیت بدنی و مسوولین آموزش و پرورش در مدارس فعالیت های منظمی را جهت بهبود آمادگی تنفسی و کاهش اضافه وزن دانش آموزان در برنامه خود قرار دهند. به علاوه با برنامه هایی جهت افزایش سطح آگاهی والدین نسبت به شرایط جسمانی فرزندانشان، مشکلات اضافه وزن و چاقی را برطرف نموده و آمادگی قلبی تنفسی دانش آموزان را بهبود بخشند.

مقدمه و هدف: انفارکتوس قلبی به عنوان شایع ترین علت نارسایی قلب ، یکی از رایج ترین بیماری های قلبی-عروقی می باشد و هدف از اجرای این پژوهش تعیین پاسخ نیتریک اکساید و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی به مدت 10 هفته تمرین هوازی پس از پیوند سلول های بنیادی مزانشیمی در موش های مدل انفارکتوس قلبی بود. مواد و روش: در این مطالعه تجربی از 60 سر موش نر ویستار با دامنه سنی 7-8 هفته ای استفاده شد.آزمودنی ها به 6 گروه 10 تایی تقسیم شد. گروه کنترل سالم، کنترل بیمار، شم، سلول، تمرین و سلول + تمرین. برای ایجاد انفارکتوس قلبی با استفاده از نخ سیلک 6/0 شریان را به طور کامل مسدود شد. سلول های بنیادی پس از استخراج، حدود 106 سلول برای هر موش از طریق سیاهرگ دمی تزریق شد .برنامه تمرینی شامل دویدن بر روی تردمیل به مدت 50 دقیقه برای 5 روز در هفته در نظر گرفته شد. جهت تعیین نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون کولموگروف – اسمیرنوف و از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه برای معناداری و روشن نمودن محل اختلاف از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. یافته ها: یافته های این پژوهش نشان داد که القاء انفارکتوس میوکارد موجب افزایش معنادار سطوح VEGFو NO در گروه سلول بنیادی در مقایسه با گروه کنترل بیمار شد(001/0p<) نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهد که سطوح VEGFو NO در گروه تجربی متعاقب 10 هفته درمان با تمرینات هوازی و سلول های بنیادی، از طریق مکانیسم پاراکرین ، افزایش یافت.

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط سطح فعالیت بدنی با کیفیت زندگی و سلامت اجتماعی دانشجویان انجام شد. روش پژوهش پس رویدادی یا علی مقایسه ای است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر در سال تحصیلی 1402-1403 شامل 4500 نفر بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 350 نفر تعیین شد که به صورت نمونه گیری در دسترس، جهت پاسخگویی به سوالات پرسشنامه های فعالیت بدنی (شارکی، 1997) کیفیت زندگی SF-36 (برازیر و همکاران، 2011) و سلامت اجتماعی (کییز، 1998) انتخاب شدند. برای توصیف داده های تحقیق از میانگین و انحراف معیار و به منظور آزمون فرضیه های تحقیق از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. تمامی تحلیل ها در سطح P ≤ 0/05 و با نرم افزار آماری SPSSنسخه 21 انجام شد. یافته ها نشان داد که ارتباط معناداری بین میانگین سطح فعالیت بدنی با ابعاد سلامت جسمانی و سلامت روانی شاخص کیفیت زندگی وجود دارد (P ≤ 0/05). همچنین ارتباط معناداری بین میانگین سطح فعالیت بدنی با تمامی ابعاد پنجگانه سلامت اجتماعی شامل، همبستگی اجتماعی، انسجام اجتماعی، مشارکت اجتماعی، شکوفایی اجتماعی و پذیرش اجتماعی وجود دارد (P ≤ 0/05).