درخت حوزه‌های تخصصی

تحقیق پیش رو با هدف تحلیل تأثیر سواد رسانه ای بر رضایت ورزشکاران با نقش تعدیل گر تعهد حرفه ای و مسئولیت اجتماعی (مطالعه موردی، لیگ برتر والیبال) انجام گرفت. پژوهش حاضر پژوهشی توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است و از لحاظ هدف نیز جزء تحقیقات کاربردی محسوب می شود. جامعه آماری پژوهش شامل کﻠیﻪ ورزشکاران، سرپرستان و مربیان ﻟیﮓ ﺑﺮﺗﺮ والیبال ایﺮان (14 ﺗیﻢ و ﻫﺮ ﺗیﻢ 19 ﻧﻔﺮ) ﺑﻮدﻧﺪ کﻪ در ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت ﻟیﮓ ﺑﺮﺗﺮ ﺳﺎل 1400 ﺑﻪ رﻗﺎﺑﺖ می پرداختند (266 نفر). نمونه گیری کل شمار بوده و تعداد 241 پرسشنامه به صورت صحیح عودت داده شد. ابزار اندازه گیری پژوهش شامل پرسشنامه های سواد رسانه ای، رضایت ورزشکاران، مسئولیت اجتماعی و تعهد حرفه ای بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های گردآوری شده از روش های آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. در بخش آمار توصیفی از جدول و نمودارهای فراوانی و فراوانی نسبی ویژگی های جمعیت شناختی مشارکت کنندگان تحقیق، میانگین و انحراف معیار استفاده شد. در بخش آمار استنباطی به منظور بررسی تأثیر متغیرهای تحقیق بر روی یکدیگر و طراحی مدل ارتباطی میان آن ها از تحلیل معادلات ساختاری با کمک نرم افزار SmartPLS نسخه 2 استفاده شد. نتایج نشان داد که سواد رسانه ای بر مسئولیت اجتماعی، رضایت ورزشکاران و تعهد حرفه ای آن ها تأثیر مثبت و معنا داری دارد. مسئولیت اجتماعی و تعهد حرفه ای بر رضایت ورزشکاران تأثیر مثبت و معنا داری دارد؛ بنابراین می توان جمع بندی نمود با توجه به معنا دار شدن همه روابط موجود در مدل پژوهش، متغیرهای مسئولیت اجتماعی و تعهد حرفه ای، متغیر میانجی برای رابطه سواد رسانه ای و رضایت ورزشکاران می باشد.

هدف این پژوهش، طراحی الگوی جاری سازی استراتژی های فدراسیون فوتبال ایران با روش کارت امتیازی متوازن بود. روش پژوهش، توصیفی و به لحاظ هدف، کاربردی بود. داده های پژوهش به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کمی و کیفی) گردآوری شد. جامعه آماری در بخش کمّی، 75 نفر شامل مسئولان فدراسیون و هیئت های فوتبال و مدیران باشگاه های سطح اول فوتبال کشور و در بخش کیفی، 12 نفر از خبرگان فوتبال بودند. به دلیل محدودیت اعضا، نمونه آماری با جامعه پژوهش برابر شد. ابزار پژوهش، پرسشنامه تعیین مناظر استراتژی ها بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کمّی از درصد فراوانی و در بخش کیفی از نظرهای خبرگان، روش استقرای منطقی و جلسات شورای راهبردی استفاده شد. یافته ها نشان داد در فوتبال کشور، پنج منظر مالی، بومی سازی، مشتری، فرایندهای داخلی و رشد و یادگیری وجود دارد. 33 هدف استراتژیک و 36 سنجه، تعیین شد و 39 اقدام و ابتکار تدوین شد. می توان گفت که اقداماتی از قبیل توانمندسازی و به روزرسانی دانش مدرسان و برگزاری کارگاه های کیفی توانمندسازی منابع انسانی در منظر رشد و یادگیری، تحقق استراتژی های منظر فرایندها را تسهیل خواهد کرد و به مسئولان برای احصای شاخص ها و استانداردهای فوتبال حرفه ای و طراحی و اجرای مدل بومی فوتبال حرفه ای کمک خواهد کرد. این مدل به دلیل ارتباط ب ین استراتژی ها با اهداف استراتژیک، سنجه ها و اقدامات و ابتکارات فدراسیون فوتبال در منظرهای مختلف، ع لاوه ب ر اج رای اس تراتژی، قابلی ت ایج اد زمینه تحقّ ق اهداف بلندمدت فوتبال کشور را دارد.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تغییر عرض رکاب (Q Factor) بر کینماتیک مفصل زانو در صفحه فرونتال در دوچرخه سواران با زاویه کیوهای متفاوت بود. سه گروه 8 نفره از دوچرخه سواران جاده رو (1- زاویه کیو کوچک، 2- زاویه کیو نرمال و 3- زاویه کیو بزرگ)، در چهار عرض رکاب 16، 19، 22 و 25 سانتی متر رکاب زدند. متغیرهای ماکزیم ابداکشن، ماکزیمم اداکشن، دامنه حرکتی و میانگین زاویه ابداکشن/اداکشن مفصل زانو با استفاده از سیستم آنالیز حرکت 8 دوربینه حین رکاب زدن محاسبه گردید. نتایج نشان داد در متغیرهای ماکزیمم، مینیمم و میانگین زاویه ابداکشن مفصل زانو بین گروه 1 و گروه 3 تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین اثر تغییر عرض رکاب بر متغیرهای ماکزیمم، مینیمم و میانگین ابداکشن مفصل زانو معنادار و با افزایش عرض رکاب، ابداکشن مفصل زانو نیز افزایش یافته بود. همچنین اثر تعاملی بین عامل درون گروهی و بین گروهی در تمامی متغیرها غیر معنادار بود. نتایج پژوهش حاضر نشان داد تفاوت در زاویه کیو افراد و همچنین افزایش عرض رکاب بر کینماتیک مفصل زانو در صفحه فرونتال اثرگذار است؛ بنابراین در انتخاب عرض رکاب مناسب برای دوچرخه سواران، تفاوت در زاویه کیو آنها باید در نظر گرفته شود.

مقدمه: ع دم تع ادل بی ن تولی د رادیکاله ای آزاد و سیس تم دفاع ی ضداکسایشی ب دن منج ر ب ه فشار اکسایشی می-ش ود. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثر چهار هفته تمرینات تناوبی شدید در مقایسه با چهار هفته تمرینات هوازی بر سطوح سرمی سرولوپلاسمین و مالون دی آلدهید (MDA) در دختران هندبالیست نخبه بود. روش ها: 30 نفر از دختران نوجوان هندبالیست (میانگین سنی 4/1 85/16 سال)، با سابقه چهار سال عضویت در تیم هندبال استان خراسان شمالی، انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه تمرینی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. آزمودنی ها در گروه های تجربی در چهار هفته تمرینات تناوبی شدید (تناوب های دویدن در شدت 95-90 درصد ضربان قلب بیشینه با تناوب های استراحت 3-1 دقیقه ای دویدن در شدت 60-50 درصد ضربان قلب بیشینه، 30 دقیقه در هر جلسه) و تمرینات هوازی (دویدن با شدت 70-50 درصد ضربان قلب بیشینه، 60-45 دقیقه در هر جلسه)، سه جلسه در هفته، شرکت کردند. خون گیری به منظور اندازه گیری فاکتورهای خونی قبل و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین انجام شد. سطوح سرمی MDA پس از تمرینات هوازی کاهشی معنی دار داشت. علاوه بر این، ارزش های وزن، شاخص توده بدنی و درصد چربی بدن پس از تمرینات تناوبی شدید با کاهش معنی دار همراه بودند. هم چنین، در گروه تمرین هوازی نیز کاهش معنی دار وزن ، شاخص توده بدنی و درصد چربی بدن مشاهده شد.چنین به نظر می رسد که حجم تمرین بر سطوح MDA سرم در دختران هندبالیست نخبه اثر دارد اما سطوح سرولوپلاسمین از حجم و شدت تمرین تاثیر نمی پذیرد.

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی جامع مدیریت بحران در برگزاری رویدادهای ورزشی انجام شد. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد با رویکرد نظام مند بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه صاحب نظران و متخصصان در حیطه نظری تحقیق و مدیران ارشد ورزشی با سابقه اجرایی گسترده در برگزاری رویدادها در سازمان های ورزشی بود. دراین تحقیق از روش نمونه گیری هدفمند مبتنی بر رویکرد نظری استفاده شد. جمع آوری اطلاعات به شیوه گلوله برفی تا اشباع نظری داده ها ادامه یافت و تعداد 14مصاحبه فردی نیمه ساختار یافته انجام گرفت. یافته ها نشان داد راهبرد های مبتنی بر توجه به الگوی منابع و زیر ساخت ها، عوامل بسترساز (تخصص و ویژگی های کارکنان و کادر، مدیریت سازمان، انعطاف پذیری و سرعت سازمانی و ارزشیابی از بحران) و عوامل مداخله گر (قوانین کلان، زیر ساخت های موجود و مدیریت کلان) پیامدهای سیاست گذاری راهبردی، مدیریت کارآمد، ارزشیابی، تغییر، تطبیق و سازماندهی را در پی خواهد داشت. در زمینه مدیریت بحران در رویدادهای ورزشی قبل، حین و بعد از وقوع بحران، منابع و زیر ساخت ها عامل و مسئله مهمی است که در مدل مدیریت بحران نقشی کلیدی و محوری دارد و بر این اساس می توان از مدل طراحی شده در زمینه مدیریت بحران در رویدادهای ورزشی کمک گرفت.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تحلیل پراکندگی و ارزیابی میزان دسترسی به کاربری های ورزشی بر پایه داده های شهر تهران انجام گرفت. روش تحقیق حاضر از نوع پژوهش های کاربردی و از نظر میزان نظارت بر متغیرها و تحلیل داده ها، توصیفی-تحلیلی بود. روش پژوهش: برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار ARC GIS استفاده شد. ارزیابی توزیع و پراکنش فضاهای ورزشی به دو شکل روش تحلیل شبکه بر پایه دسترسی به فضاهای ورزشی و روش آنالیز آمار فضایی کانونی بر پایه وسعت فضاهای ورزشی انجام پذیرفت که اطلاعات مورد نیاز آن از شبکه راه های شهر تهران به منظور مدلسازی و طراحی شبکه دسترسی شهر تهران نقشه فضاهای ورزشی شهر تهران به عنوان مرکز خدمات بر روی شبکه دسترسی شهر تهران، نقشه کاربری اراضی شهری مناطق ۲۲ گانه کلانشهر تهران به ویژه کاربری مسکونی و سایر دادهای جغرافیای مربوط به مرز مناطق شهر تهران استفاده شد. یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که منطقه 1۰با ۸۶ درصد بالاترین محدوده خدمات دهی فضای ورزشی و بعد از آن مناطق ۶، ۱۴، ۸ و ۳ به ترتیب با ۸۴، ۸۰، ۷۹، و ۷۷ درصد در رده های بعدی قرار می گیرند. مناطق 21 و 22 با وجود سرانه بالای فضای ورزشی، دارای کمترین محدوده خدمات دهی فضای ورزشی اند و مناطق ۱۸، ۵ و ۴ به ترتیب با ۳۵، ۴۳ و ۵۷ درصد دارای کمترین سرویس دهی هستند. در منطقه ۲۱ تنها ۴۳ درصد از سطح کاربری مسکونی در محدوده خدمات دهی فضاهای ورزشی واقع شده و بعد از آن مناطق 2۲ و ۵ کمترین مطلوبیت را دارا هستند. منطقه ۸ با ۹۶ درصد و منطقه 1۰ با ۹۹ درصد بالاترین نسبت سطح کاربری مسکونی در محدوده خدمات فضاهای ورزشی را دارند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این تحقیق، داشتن سرانه ورزشی بالا لزوماً مستلزم استفاده بیشتر و دسترسی بیشتر نیست و در حقیقت، امکانات اصلی ورزشی شهر تهران در مناطقی واقع شده اند که میزان دسترسی به آنها نسبتاً کم است.    

هدف از انجام این پژوهش، تدوین برنامه راهبردی فدراسیون ورزش سه گانه ایران با استفاده از مدل SPP بوده است. جامعه آماری شامل 22 نفر از روسای هیئت های استانی، دبیران، نواب رییس، اعضای هیئت رییس و رئیس کنونی و گذشته فدراسیون بود، که به لحاظ محدودیت تعداد نفرات، نمونه برابر با جامعه آماری و به صورت تمام شمار انتخاب گردید. برای گردآوری داده ها، از بررسی اسناد، مدارک، مصاحبه و مطالعه ادبیات پیشینه با ابزارهایی چون: پرسشنامه های نظرسنجی و PEST SCAN (آلفا=86/0) و تحلیل SWOT و روش هایی چون دلفی، برگزاری جلسات و چندین مرحله تحلیل راهبردی استفاده شد که نهایتاً 11 قوت،10 ضعف،8 فرصت و 13 تهدید تائید و بر اساس آزمون فریدمن، رتبه بندی شدند. در همین راستا، طبق مدل SPP تدوین مأموریت، چشم انداز، حوزه های کلیدی عملکرد، اهداف و راهبردهای مناسب فدراسیون ورزش سه گانه جمهوری اسلامی ایران به منظور دستیابی به وضعیت مطلوب صورت پذیرفت.

ورزش همگانی، به عنوان یک پدیده ای اجتماعی و فرهنگی؛ ضمن مشارکت مؤثر مردم در تمامی فعالیت های شهروندی، می تواند موجب افزایش نشاط، سلامتی و بهره وری گردد. پژوهش حاضر با هدف ارائه راهکار های توسعه فرهنگ ورزش همگانی استان خوزستان، با روش کیفی و با ماهیت اکتشافی بنیادی در دو فاز کیفی انجام شد. جامعه آماری تحقیق مطلعین آگاه به وضعیت ورزش همگانی در استان خوزستان و متخصصان دانشگاهی مدیریت ورزشی و جامعه شناسی ورزشی بودند. روش نمونه گیری انتخاب خبرگان در پژوهش به صورت هدفمند و به روش گلوله برفی و با داشتن معیار سوابق اجرایی و عملیاتی یا سوابق علمی و پژوهشی و نظریه پردازی در حوزه بازاریابی و ورزش همگانی بوده است. داده های پژوهش براساس مصاحبه های عمیق در فاز اول با 17 نفر و در فاز دوم با 15 نفر از خبرگان؛ جمع-آوری و با رویکرد تحلیل مضمون تجزیه وتحلیل شدند. یافته های این تحقیق در فاز اول کیفی، شامل شناسایی پنج عامل اصلی؛ بهینه سازی اماکن، همخوانی با باورها، الزامات اقتصادی و اجتماعی، دستگاه های ذی نفع و ذی نقش، مشارکت عمومی در توسعه فرهنگ ورزش همگانی بود. در فاز دوم بر اساس این عوامل، پنج راهکار؛ بهبود توسعه و زیرساخت های ورزشی و دسترسی آسان، فرهنگ سازی مناسب، بسترسازی اقتصادی و اجتماعی، همکاری همه جانبه دستگاههای ذی نفع و ذی نقش و تقویت حضور خانواده و چهره های سرشناس ورزشی و هنری، در خصوص بهبود توسعه فرهنگ ورزش همگانی ارائه شد.امید است از طریق هم افزایی هر چه بیشتر نهادهای دولتی با بالابردن سرانه فضاهای ورزشی همگانی موجبات جامعه سالم و رشد شهروندان در ابعاد ورزشی، فرهنگی و اجتماعی فراهم کنند

هدف از پژوهش حاضر تحلیل رگرسیونی هوش سیاسی و رفتار سیاسی مدیران اداراه کل ورزش و جوانان و هیئت های ورزشی استان فارس بود. جامعه آماری پژوهش همه مدیران و معاونین ادارت ورزش و جوانان و هیئت های ورزشی استان فارس به تعداد 114 نفر بود که بر اساس جدول مورگان به طور تصادفی 86 نفر برای نمونه تحقیق انتخاب شدند. برای دست یابی به اهداف تحقیق از دو پرسش نامه ی 20 سئوالی هوش سیاسی کوک، کولی و هیلاری و کوت(2004) و پرسش نامه ی 29 سئوالی رفتار سیاسی آتش پور(1389) استفاده گردید. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها به تایید 15 تن از متخصصین مدیریت ورزشی قرار گرفت و پایایی آن ها در یک مطالعه مقدماتی با 30 آزمودنی و با آلفای کرونباخ به ترتیب 84/0 و 81/0 محاسبه شد. برای تحلیل اطلاعات جمع آوری شده از روش های آماری توصیفی و استنباطی از جمله کلموگروف اسمیرنف، تی تک گروهی و رگرسیون با کمک نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد هوش سازمانی و رفتار سیاسی مدیران به ترتیب در حد مطلوب و متوسط قرار دارد. بین هوش سیاسی و رفتار سیاسی مدیران ارتباط معناداری وجود دارد. همچنین هوش سیاسی قابلیت پیش بینی 66% رفتار سیاسی مدیران را دارد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر نهادینه سازی فرهنگ ورزش در کودکان و نوجوانان از دیدگاه معلمان تربیت بدنی استان کهگیلویه و بویراحمد اجرا شده است. روش اجرای این تحقیق از نوع توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری حدود 480 نفر کلیه فرهنگیان تربیت بدنی استان می باشد و نمونه آماری تعداد 200 نفر از معلمان تربیت بدنی استان کهگیلویه و بویراحمد در نظر گرفته شد. بر اساس نتایج حاصله از آزمون ضریب همبستگی پیرسون بین عوامل، خانوادگی، اجتماعی و فرهنگی بر نهادینه سازی فرهنگ ورزش در کودکان و نوجوانان رابطه معنادار وجود دارد .همچنین فعالیت خانواده و گروه های همسالان بر نهادینه سازی فرهنگ ورزش در کودکان و نوجوانان از دیدگاه معلمان استان کهگیلویه و بویراحمد تاثیر دارد. فعالیت نهادهای دولتی (سازمان های ورزشی، مدرسه و رسانه) بر نهادینه سازی فرهنگ ورزش در کودکان و نوجوانان از دیدگاه معلمان استان کهگیلویه و بویراحمد تاثیر دارد. فعالیت های مشترک بخش دولتی و خصوصی بر نهادینه سازی فرهنگ ورزش در کودکان و نوجوانان از دیدگاه معلمان استان کهگیلویه و بویراحمد تاثیر دارد. فعالیت های تسهیل کننده بر نهادینه سازی فرهنگ ورزش در کودکان و نوجوانان استان کهگیلویه و بویراحمد تاثیر مثبت و معنادار دارد. بنابراین شایسته است که عوامل موثر بر نهادینه سازی فرهنگ ورزش شناسایی و بر این عوامل تاکید ویژه و اساسی به منظور رونق بخشیدن به ورزش کودکان شود.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر 8 هفته تمرین مقاومتی توانی و مصرف مکمل کیوتن (10Q) بر میزان اینترلوکین-4 (4-IL) و 10-IL و فاکتورهای عملکردی بازیکنان سافتبال انجام گرفت. 20 نفر از بازیکنان دخترسافتبال (16/4±68/21 سال) به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 10 نفره تجربی (مصرف مکمل 10Q + تمرین مقاومتی توانی) و کنترل (دارونما + تمرین مقاومتی توانی) تقسیم شدند. مداخله شامل 8 هفته مصرف مکمل 10Q (یک کپسول 200 میلی گرمی) و تمرینات مقاومتی توانی با تواتر 2 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته (10 دقیقه گرم کردن، 45-40 دقیقه تمرینات اصلی مقاومتی با شدت 60 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه و 10 دقیقه سرد کردن ) بود. آزمون چابکی تی، تست سرعت دوی 60 متر، پرش سارجنت، دراز و نشست و قدرت پنجه دست، همچنین نمونه گیری خونی قبل و بعد از 8 هفته فاکتورهای 10-IL،4-IL، CK و LDH ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از تی مستقل و تی همبسته در سطح معنا داری 05/0>P تحلیل شدند.رکوردهای سرعت (تجربی 04/0=P؛ کنترل 02/0=P)، چابکی (تجربی 03/0=P؛ کنترل 03/0=P)، قدرت پنجه دست (تجربی 009/0=P؛ کنترل 01/0=P)، دراز و نشست (تجربی 001/0=P؛ کنترل 003/0=P) و میزان لاکتات دهیدروژناز (تجربی 03/0=P؛ کنترل 03/0=P) به طور معنا داری در هر دو گروه بهبود یافت؛ اما عملکرد پرش سارجنت (تجربی 10/0=P؛ کنترل 89/0=P)، میزان کراتین کیناز (تجربی 67/0=P؛ کنترل 06/0=P)، 4-IL (تجربی 32/0=P؛ کنترل 33/0=P) و 10-IL (تجربی 97/0=P؛ کنترل 08/0=P) در هیچ کدام از دو گروه تغییر معنا داری نداشت. نتایج نشان داد به نظر می رسد تمرینات مقاومتی توانی به همراه مکمل دهی کوآنزیم 10Q در کنار تمرینات تخصصی سافتبال به منظور توسعه برخی متغیرهای عملکردی به ویژه استقامت عضلانی ناحیه شکم مؤثر است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر 8 هفته تمرین مقاومتی توانی و مصرف مکمل کیوتن (10Q) بر میزان اینترلوکین-4 (4-IL) و 10-IL و فاکتورهای عملکردی بازیکنان سافتبال انجام گرفت. 20 نفر از بازیکنان دخترسافتبال (16/4±68/21 سال) به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 10 نفره تجربی (مصرف مکمل 10Q + تمرین مقاومتی توانی) و کنترل (دارونما + تمرین مقاومتی توانی) تقسیم شدند. مداخله شامل 8 هفته مصرف مکمل 10Q (یک کپسول 200 میلی گرمی) و تمرینات مقاومتی توانی با تواتر 2 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته (10 دقیقه گرم کردن، 45-40 دقیقه تمرینات اصلی مقاومتی با شدت 60 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه و 10 دقیقه سرد کردن ) بود. آزمون چابکی تی، تست سرعت دوی 60 متر، پرش سارجنت، دراز و نشست و قدرت پنجه دست، همچنین نمونه گیری خونی قبل و بعد از 8 هفته فاکتورهای 10-IL،4-IL، CK و LDH ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از تی مستقل و تی همبسته در سطح معنا داری 05/0>P تحلیل شدند.رکوردهای سرعت (تجربی 04/0=P؛ کنترل 02/0=P)، چابکی (تجربی 03/0=P؛ کنترل 03/0=P)، قدرت پنجه دست (تجربی 009/0=P؛ کنترل 01/0=P)، دراز و نشست (تجربی 001/0=P؛ کنترل 003/0=P) و میزان لاکتات دهیدروژناز (تجربی 03/0=P؛ کنترل 03/0=P) به طور معنا داری در هر دو گروه بهبود یافت؛ اما عملکرد پرش سارجنت (تجربی 10/0=P؛ کنترل 89/0=P)، میزان کراتین کیناز (تجربی 67/0=P؛ کنترل 06/0=P)، 4-IL (تجربی 32/0=P؛ کنترل 33/0=P) و 10-IL (تجربی 97/0=P؛ کنترل 08/0=P) در هیچ کدام از دو گروه تغییر معنا داری نداشت. نتایج نشان داد به نظر می رسد تمرینات مقاومتی توانی به همراه مکمل دهی کوآنزیم 10Q در کنار تمرینات تخصصی سافتبال به منظور توسعه برخی متغیرهای عملکردی به ویژه استقامت عضلانی ناحیه شکم مؤثر است.

مشکلات زیادی در ارتباطات ورزشی در سطح بین الملل برای فدراسیون های ورزشی جمهوری اسلامی ایران به وجود می آید که دلایل آن را باید در عدم ارتباط مناسب فدراسیون ها با مقامات آسیایی و جهانی در نظر گرفت. در این پژوهش، بررسی دلایل ضعف اخلاق حرفه ای در ارتباطات فدراسیون فوتبال در سطح بین الملل، در دستور کار قرار گرفته و به این منظور به تجزیه و تحلیل روابط بین المللی فدراسیون فوتبال پرداخته شده است. به طور قطع ضعف های مدیریتی از مهمترین عوامل نداشتن کرسی فدراسیون فوتبال در سطح بین الملل و به ویژه کنفدراسیون آسیایی فوتبال میباشد. در این پژوهش که به صورت دلفی فازی انجام شد، نظر مسئولان و خبرگان فدراسیون فوتبال در زمینه راهکارهای کسب کرسی تحلیل گردید. در مجموع مشخص شد ارتباطات با اشخاص مطرح در فوتبال بین الملل، روابط مناسب با کنفدراسیون آسیایی و گرفتن میزبانی ملی و باشگاهی، راهکارهای مناسبی برای کسب و حفظ کرسی قدرتمند در کنفدراسیون فوتبال آسیایی میباشد.. . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . .. . . . . . .. . . . . . . . . . .. . .

تغییرات عضلانی-تاندونی مرتبط با روند پیری به ویژه بر عضلات دو مفصلی، مانند خم کننده ها و اکستانسورهای زانو و لگن تأثیر می گذارد، دامنه حرکت را محدود می کند و توزیع گشتاور را در اطراف مفاصل تغییر می دهد و در نتیجه انعطاف پذیری را به صورت جدی کاهش می دهد. تمرینات کششی می تواند ابزار مهمی در به حداقل رساندن این تغییرات باشد. هدف از این تحقیق مقایسه تاثیر حاد ترکیب کشش عضلات آگونیست و آنتاگونیست بر دامنه ی حرکتی ایستا و پویای لگن خاصره در افراد سالمند بود. روش تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. شرکت کنندگان شامل 120 نفر افراد سالمند 65 سال به بالا شهرستان مشهد بود که بصورت تصادفی در چهار گروه با پروتکل تمرینات کششی متفاوت (فلکسور و اکستنسور ایستا، فلکسور و اکستنسور پویا، فلکسور ایستا و اکستنسور پویا، فلکسور پویا و اکستنسور ایستا) قرار گرفتند. پروتکل تمرینی به مدت 12 جلسه طی 4 هفته انجام شد. متغیرهای دامنه حرکتی ایستا و پویای لگن خاصره در دو نوبت پیش آزمون و پس آزمون اندازه گیری و ثبت گردید و داده ها با استفاده از آزمون کوواریانس به همراه آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر چهار پروتکل تمرینی ایستا و پویا باعث بهبود معناداری در میزان کشش ایستا و پویای آزمودنی ها می شود (0.05≥P). همچنین نتایج حاکی از آن بود که پروتکل تمرینی فلکشن پویا، اکستنشن ایستا نسبت به دیگر پروتکل ها به شکل معناداری منجر به نتایج بهتری گردید. باتوجه به اثرگذاری بهتر تمرینات فلکشن پویا و اکستنشن ایستا بر دامنه حرکتی افراد مسن، میتوان این تمرینات را جهت بهبود انعطاف پذیری این جمعیت استفاده کرد

هدف از این پژوهش ارائه مدل پارادایمی توسعه رفتارهای اخلاقی سازمان یار در ورزش کشور می باشد. این پژوهش دارای رویکردی کیفی بوده و از روش نظریه داده بنیاد (گراندد تئوری) به عنوان روش پژوهش استفاده شده است. روش گردآوری داده ها، مطالعه مبانی نظری و مصاحبه های عمیق و باز با 16 نفر از اساتید برجسته حوزه مدیریت ورزشی متخصص در حوزه رفتار اخلاقی است. روش نمونه گیری به صورت هدفمند از نوع معیاری و تا حد اشباع نظری ادامه یافت. روایی این پژوهش توسط مصاحبه شوندگان و سپس اساتید متخصص مورد بررسی قرار گرفت و تأیید شد. پایایی نیز با استفاه از روش مطالعه حسابرسی فرآیند نتایج 3/70% به دست آمد. برای تحلیل داده ها از روش مقایسه مداوم در طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که عامل راهبردی مدل، ایجاد منشور رفتارهای اخلاقی برای بهبود شاخص های توسعه رفتارهای اخلاق سازمان یار در ورزش کشور در نظر گرفته شده است و در بعد پیامدها، نتایج مورد انتظار مشهود و نامشهود از پیامدهای پیامدهای اجتماعی، پیامدهای فردی، پیامدهای سازمانی مد نظر قرار گرفت. پیامدهایی که تجلی آن ها به معنای ظهور پدیده بهبود شاخص های توسعه رفتارهای اخلاق سازمان یار در ورزش کشور است. بهره گیری از راهبردهای شناسایی شده در جهت توسعه رفتارهای اخلاقی سازمان یار در ورزش کشور کاملا درک می گردد.

فراغت فعال فرصتی مناسب برای گذران زندگی به شیوه ای مطلوب برای تمامی سنین به ویژه سالمندان است که جامعه آن ها را افرادی بی تحرک و منزوی تلقی می کند. هدف از انجام این تحقیق شناسایی روش های نوآورانه برای مشارکت سالمندان در فعالیت های ورزشی اوقات فراغت است. این مطالعه از نوع مطالعات ثانویه است و روش اجرای آن، مرور بهترین شواهد است. جمع آوری منابع با استفاده از موتورهای Google Scholar،Science direct ، SCOPUS ,PubMed ProQuestوResearch Gate صورت گرفت. یافته های این تحقیق نشان دهنده فواید فعالیت های فراغتی- ورزشی به منظور بهبود شرایط عمومی سالمندان است. حمایت اجتماعی و دولتی از این گروه سنی برای مشارکت سالمندان در فعالیت های فراغتی- ورزشی بسیار ضروری است و می توان با طراحی صحیح فضای مناسب برای سالمندان و یا طراحی زمین های ورزشی، زمینه ای مناسب برای مشارکت فعال سالمندان در ورزش ایجاد کرد. در گام بعدی استفاده از تکنولوژی و بهره گیری از بازی های ورزشی نیز می تواند به فراغت فعال سالمندان کمک کند. بر اساس یافته های تحقیق پیشنهاد می شود، ذینفعان با نوآوری در طراحی فضاها، امکانات، تجهیزات مناسب ورزشی و بهره وری مناسب از تکنولوژی در اوقات فراغت سالمندان، در جهت بهبود شرایط و عملکرد آن ها گام بردارند.

پژوهش حاضر باهدف نقش نمادهای قومی، ملی و جهان شهرگرایی برندهای ورزشی در انگیزش ورزشی طراحی و اجرا گردید. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه های آزاد اسلامی تربیت بدنی مراکز استان های غرب کشور (کرمانشاه، کردستان، همدان، ایلام و لرستان) بودند. ابزار پژوهش حاضر پرسشنامه های استانداردی بود. مطابق با نتایج مشخص گردید که ملی گرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی دارای تأثیری به میزان 622/0 دارد که با توجه به میزان تی که 106/6 می باشد، مشخص گردید که ملی گرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی تأثیرگذار می باشد. مطابق با نتایج پژوهش مشخص گردید که جهان شهرگرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی دارای تأثیری به میزان 219/0 دارد که با توجه به میزان تی که 582/2 می باشد، مشخص گردید که جهان شهرگرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی تأثیرگذار می باشد. نتایج همچنین نشان داد که قوم گرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی دارای تأثیری به میزان 134/0 دارد که با توجه به میزان تی که 421/1 می باشد، مشخص گردید که قوم گرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی تأثیر معناداری ندارد.

زمینه و هدف : اختلال در روند مرگ سلولی به شکل کاهش یا افزایش غیر طبیعی، منجر به بروز بیماری هایی از جمله، امراض قلبی - عروقی می شود. ورزش محرک فیزیولوژی قوی است که با تأثیر بر تعدادی از مسیرهای پیام دهی خارج و داخل سلولی، به طور مستقیم یا غیرمستقیم، بر روند آپوپتوزیس اثر می گذارد. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر تمرین هوازی در آب بر بیان ژن های Apaf-1، سیتوکروم C و کاسپاز-9 بافت قلب در رت های تزریق شده با پراکسید هیدروژن بود. روش تحقیق : تعداد 24 سر رت نژاد ویستار با وزن تقریبی 10±190 گرم، به طور تصادفی ساده به چهار گروه شامل گروه های پراکسید هیدروژن، پراکسید هیدروژن + تمرین، شم و کنترل تقسیم شدند و طی شش هفته، هر هفته پنج روز، و به مدت 60 دقیقه در هر جلسه؛ به اجرای  تمرین هوازی در آب وادار شدند. به همه گروه ها به غیر از گروه های کنترل و شم، به میزان یک میلی مول آب اکسیژنه به صورت درون صفاقی تزریق شد. زمان 48 ساعت بعد از آخرین جلسه و پس از 10 تا 12 ساعت ناشتایی، رت ها با گاز CO2 بیهوش شدند و بافت برداری از آن ها انجام شد. به منظور اندازه گیری بیان ژن ها از روش Real Time PCR و برای تجزیه و تحلیل داده ها، از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی  شفه در سطح معنی داری 0/05≥p استفاده شد. یافته ها : تزریق درون صفاقی پراکسید هیدروژن، بیان ژن های مسیر داخلی آپوپتوزی را نسبت به گروه شم و کنترل افزایش داد (0001/p=0)؛ در حالی که مداخله شش هفته ای تمرین هوازی در آب باعث کاهش معنی دار (0001/p=0) بیان ژن های Apaf-1 سیتوکروم C، و کاسپاز-9 در گروه پراکسید هیدروژن + تمرین نسبت به گروه پراکسید هیدروژن گردید. نتیجه گیری : تمرین هوازی در آب، کاهش تأثیرات نامطلوب آپوپتوزیس بافت قلب، آسیب کمتر سلولی و در نهایت، سلامتی بدن را به همراه دارد. 

این تحقیق با هدف بررسی ارتباط بین سبک های تصمیم گیری مربیان با میزان رضایت مندی و تحلیل رفتگی بازیکنان لیگ های برتر بسکتبال مردان و زنان ایران در سال 91-90 انجام شده است. روش انجام پژوهش از نوع همبستگی است. نمونه آماری شامل 201 نفر از ورزشکاران زن و مرد(110 نفر زن و 91 نفر مرد) بود. ابزار مورداستفاده شامل پرسشنامه سبک تصمیم گیری اسک ات و بروس، پرسشنامه تحلیل رفتگی ورزشکاران رادک و اسمیت؛ همچنین پرسشنامه رضایت مندی ورزشکاران چلادورای و ریمر است که پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفا کرونباخ و روایی آن به روش تحلیل عاملی مورد تأیید قرار گرفته است. برای تحلیل داده ها از میانگین، فراوانی، درصد، ضریب همبستگی، رگرسیون به روش گام به گام، آزمون t و تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین سبک های تصمیم گیری مربیان (عقلانی، شهودی، آنی، اجتنابی و وابستگی) و تحلیل رفتگی ورزشکاران (فرسودگی عاطفی، کاهش عم لکرد و بی علاقگی) رابطه منفی و معناداری وجود دارد  (0/604-= r). بین سبک های تصمیم گیری مربیان (عقلانی، شهودی، آنی، اجتنابی و وابستگی) و رضایت مندی ورزشکاران (تمرین و آموزش، رفتار شخصی، عملکرد فردی و عملکرد تیمی) رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد (0/613= r ) . سبک های تصمیم گیری عقلانی، وابستگی، آنی و اجتنابی 61% تغییرات تحلیل رفتگی ورزشکاران را تبیین می کند و اثر مستقیم و منفی بر تحلیل رفتگی دارند (001/0>P). سبک های تصمیم گیری اجتنابی، وابستگی، شهودی و عقلانی 55% تغییرات رضایت مندی ورزشکاران را تبیین می کند و اثر مستقیم و مثبتی بر رضایت مندی ورزشکاران دارد (001/0>P). با توجه به پژوهش حاضر می توان گفت که با افزایش هریک از سبک های تصمیم گیری مربیان، میزان زیرمقیاس ها و مقیاس رضایت مندی ورزشکاران افزایش می یابد و با کاهش آنها سب ک های تصمیم گیری هم با کاهش مواجه می شود.