درخت حوزه‌های تخصصی

هدف:  هدف از پژوهش حاضر، بررسی راهبردهای توسعه ورزش قهرمانی در استان خراسان جنوبی با رویکرد داده بنیاد بود.روش شناسی: این تحقیق از نوع تحقیقات کیفی بود که به شیوه نظریه داده بنیاد انجام شد و از لحاظ نتیجه از نوع تحقیقات کاربردی محسوب می شود. به منظور جمع آوری اطلاعات از مصاحبه های عمیق و نیمه ساختار یافته استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش را صاحب نظران، خبرگان و کارشناسان در زمینه ورزش قهرمانی در استان خراسان جنوبی تشکیل دادند. نمونه گیری به صورت هدفمند آغاز شد و براساس شیوه  نمونه گیری نظری تا اشباع داده ها ادامه یافت.یافته ها: نتایج نشان داد که مواردی چون مسائل مدیریتی و تشکیلاتی، حمایت، و منابع انسانی به عنوان شرایط علی، و از آن سو شرایط اجتماعی و بومی-جغرافیایی به عنوان عوامل زمینه ای با مداخله عامل انگیزش سبب ایجاد چالش های جدی در روند توسعه ورزش قهرمانی استان در بخش های اماکن و تجهیرات، مدیریت استعداد و قوانین و آیین نامه ها شده است؛ که برای برون رفت از شرایط حاضر راهکارهایی در بخش های مالی و تجهیزاتی، آموزشی و پژوهشی و همچنین در بخش ارتباطات و تعاملات ارائه گردید.نتیجه گیری: به نظر می رسد توسعه ورزش قهرمانی در استان با مسائل و چالش های فراوانی مواجه است که بسیاری از این چالش ها خارج از کنترل های سازمانی در درون استان است؛ از این رو تقویت راهکارهای انگیزشی به عنوان یک عامل مداخله گر و همچنین تمرکز بر توسعه مسیرهایی جهت افزایش تعاملات درون و برون سازمانی، توسعه مسیرهای جذب سرمایه و تمرکز بر آموزش و پژوهش های کاربردی به عنوان راهکارهای مؤثر پیشنهاد می گردد. 

جلب مشارکت دانشجویان در ورزش های تفریحی دانشگاه، مستلزم داشتن یک مدل و نقشه نظام مند است. هدف این تحقیق طراحی مدل فعالیت های ورزشی تفریحی دانشجویان بود. این پژوهش جهت گیری کاربردی دارد و از نظر ماهیت داده ها، تحقیق آمیخته است. در بخش کیفی، هدف این پژوهش اکتشافی و در بخش کمی، استراتژی آن پیمایشی می باشد. جامعه آماری بخش کیفی، مدیران و اعضای هیات علمی مرتبط با موضوع تحقیق بودند که 22 نفر به روش نمونه گیری هدفمند سهمیه ای انتخاب شدند. جامعه آماری بخش کمی، مدیران تربیت بدنی واحدهای دانشگاه آزاد به تعداد 381 نفر بودند که با توجه به شرط حجم نمونه قابل کفایت جهت تحلیل عاملی، 200 نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. شیوه گردآوری داده های ﻣﺮﺣﻠه کیﻔﻰ، کتابخانه ای و ﻣﺼﺎﺣﺒه نیمه ساختار یافته تا حد رسیدن به اشباع نظری و مرحله کمی پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی صوری آن توسط خبرگان تأیید گردید. جهت تحلیل کیفی متغیرهای پژوهش از روش دلفی و برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، نیکویی برازش و فریدمن در نرم افزارهای SPSS و LISREL استفاده شد. نتایج نشان داد مدل تحقیق دارای سه بعد رفتاری، سازمانی و محیطی با 12 مؤلفه می باشد. همچنین مدل دارای برازش مطلوب است. بین میانگین رتبه های ابعاد مدل (05/0P> , 5/891=x2) اختلاف معناداری وجود ندارد. مهم ترین مولفه بعد رفتاری، عوامل ساختاری؛ بعد سازمانی، سازماندهی و بعد محیطی، اقتصادی بود. این مدل بیانگر آنست که مشارکت دانشجویان در ورزش های تفریحی دانشگاه، از زمینه های گسترده ای اثر می پذیرد که می بایست در تدوین راهبردها و سیاست ها، مدنظر مدیران ذیربط قرار گیرد.

هدف: هدف اصلی در این مطالعه بررسی ارزش ویژه برند ورزشی در تیم های لیگ برتر فوتبال ایران بود.روش شناسی: هدف تحقیق کاربردی و روش آن توصیفی- پیمایشی بود. محدوده مطالعاتی پژوهش، هواداران باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران در استادیوم های آزادی تهران، امام رضا(ع) مشهد، یادگار امام(ره) تبریز، نقش جهان اصفهان، غدیر اهواز بر روی باشگاه های فوتبال با توزیع جغرافیایی (منطقه ای) در لیگ برتر 97-96 انجام شد و پرسشنامه ها در این استادیوم ها توزیع گردید. روش نمونه گیری سهمیه ای – غیر احتمالی بود. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه محقق ساخته، شامل 48 سوال بود، که روایی صوری و محتوایی آن توسط اساتید مدیریت ورزشی و اقتصاد تایید شد، و آلفای کرونباخ آن 0/927 به دست آمد. برای تحلیل داده ها از رگرسیون چندگانه گام به گام، آزمون  tتک نمونه ای و آزمون فریدمن استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد تاریخچه تیم و ستاره های باشگاه بیشترین اثرگذاری و مدیریت باشگاه ها در پایین ترین سطح اثرگذاری در میان عوامل تاثیر گذار در ارزش ویژه برند از نگاه هواداران باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران است.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این تحقیق راهبردهای مختلف در خصوص توسعه ارزش ویژه برند، توانایی توسعه مناسب قدرت و اثربخشی برند را برای مدیران به منظور مدیریت بهتر و مؤثرتر برند تیم های تحت مدیریت شان ایجاد می نماید. به طور اخص، مدل پیشنهادی ارائه شده، چارچوبی روشن، دقیق و با جزئیات موردنیاز برای مدیران فراهم می آورد تا از آن طریق بتوانند تصمیمات راهبردی در حوزه مدیریتی و تصمیمات مربوط به برند باشگاه خود اتخاذ نمایند.

هدف اصلی تحقیق حاضر، بررسی تأثیر هفت هفته حرکات کششی استاتیک همسترینگ بر انعطاف پذیری و سرعت بازیکنان نوجوان فوتبالیست بود. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل کلیه بازیکنان نوجوان فوتبالیست شهرستان رامیان به تعداد 76 بازیکن در سال 1396 بودند که تعداد 24 فوتبالیست به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و به شکل نمونه گیری تصادفی ساده به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. برای سنجش انعطاف پذیری آزمودنی ها از آزمون ولز و برای سنجش سرعت از آزمون دوی 20 متر استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که هفت هفته حرکات کششی استاتیک همسترینگ بر انعطاف پذیری بازیکنان نوجوان فوتبالیست اثر گذار بوده است. بخش دیگری از نتایج تحقیق نشان داد که هفت هفته حرکات کششی استاتیک همسترینگ بر سرعت بازیکنان نوجوان فوتبالیست نیز اثر گذار بوده است. با توجه به نتایج تحقیق استفاده از حرکات کششی استاتیک همسترینگ برای بهبود عملکرد بازیکنان نوجوان فوتبالیست پیشنهاد می گردد.

در پژوهش حاضر رابطه خودرهبری و سرمایه انسانی گروه های علوم ورزشی دانشگاه های دولتی استان کرمان با میانجیگری مدیریت راهبردی منابع انسانی بررسی شد. این پژوهش از نوع توصیفی –همبستگی است که به شکل میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری این پژوهش را تمامی اعضای هیأت علمی و کارکنان گروه های علوم ورزشی دانشگاه های دولتی استان کرمان تشکیل دادند (175=N) که از بین آنها 120 نفر به روش طبقه ای تخصیصی به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها پس از تأیید روایی و پایایی از پرسشنامه های خودرهبری (ابیلی و مزاری، 1393)، سرمایه های انسانی (نادری،1390) و مدیریت راهبردی منابع انسانی تعدیل شده (هوانگ و چن، 2009) استفاده شد. داده ها به کمک روش حداقل مربعات جزئی و آزمون سوبل تحلیل شد. نتایج حاکی از آن است که رابطه خودرهبری و سرمایه انسانی گروه های علوم ورزشی دانشگاه های دولتی مثبت و معنا دار است و خودرهبری به واسطه مدیریت راهبردی منابع انسانی نتیجه مثبتی در افزایش سرمایه انسانی دارد. می توان نتیجه گرفت که ارتقای رفتارهای مبتنی بر خودرهبری، نه تنها موجبات رشد سرمایه انسانی را فراهم می کند، بلکه توانمندسازی سرمایه انسانی را به واسطه مدیریت راهبردی منابع انسانی تسهیل می کند. بنابراین خودرهبری با تحقق توسعه فردی در جنبه های مختلف مانند روان شناختی، شناختی و مهارتی سبب می شود که فرد با تسلط و توانمندی بیشتری در مواجهه با موقعیت های فردی، شغلی و سازمانی رفتار کند و در نتیجه توسعه پایدار و فزاینده سازمان را فراهم کند.

هدف: منابع و ظرفیت های فراوانی برای توسعه گردشگری ورزشی در ایران وجود دارد که ازنظر اجرایی و پژوهشی مغفول مانده است در همین راستا هدف پژوهش حاضر، توصیف و تحلیل محتوای پژوهش های گردشگری ورزشی ایران است.روش شناسی: جامعه آماری تحقیق شامل همه مقالات علمی پژوهشی حوزه گردشگری ورزشی طی سال های 1384 تا 139۷ بودند که از پایگاه اطلاعات علمی (جهاد دانشگاهی ایران) داخلی و خارجی و سامانه نشریات داخلی مرتبط گردآوری شد.یافته ها: مقالات در سه سطح کلان، میانی و خرد؛ 5 محور کلی و 17 موضوع تقسیم بندی شدند که بیشترین مقالات بر سطح کلان و محور توسعه گردشگری (45/45 %) و کمترین مقالات بر سطح خرد و روان شناختی (78/3 %)دتمرکز داشتند. در سطح میانی نیز دو موضوع اشتغال و درآمدزایی و کیفیت خدمات بیشتر موردتوجه محققان بوده است. یافته ها نشان داد از بین نشریات مدیریت ورزشی، بیشترین تعداد مقالات (28/10 %) در نشریه مطالعات راهبردی ورزش و جوانان وزارت ورزش و از میان نشریات غیر مدیریت ورزشی، بیشترین مقاله در فصلنامه فضای گردشگری (6/5 %) چاپ شده است. ازنظر روش شناسی، اکثر مقالات از روش کمی و از پرسشنامه محقق ساخته و استاندارد  و روش آماری توصیفی و تحلیل عاملی (66/41 %) استفاده کرده اند. نمونه غالب مطالعات شامل اساتید، مدیران و کارشناسان تربیت بدنی؛ و گردشگری (24/24 %) بودند. ازنظر توزیع جغرافیایی، بیشترین مقاله با موضوع ملی (48/23 % و سپس روی استان های تهران، اصفهان و مازندران (64/13 %) انجام گرفته است. ضمناً حدود 90 درصد از مقاله ها مربوط به دهه ۱۳90 است.نتیجه گیری: تحلیل روند مقالات حوزه گردشگری ورزشی نشان می دهد چالش اصلی محققان این حوزه، ابعاد استراتژیک و سپس عوامل طبیعی و اقلیمی در سطح کلان؛ کیفیت خدمات و اشتغال و کارآفرینی در سطح میانی است. در ادامه مسیر، پژوهش های آتی می توانند بر برنامه ریزی روی مناطق خاص گردشگری و برخی مسائل جامعه شناختی این حوزه متمرکز شوند. 

هدف پژوهش حاضر آینده پژوهی شایستگی مدیران ورزشی ایران با مدیریت کلاس جهانی صنعت ورزش از طریق احصای روندهای محیطی در این حوزه بود. بدین منظور، با بهره گیری از رویکرد پویش محیطی (روش های دلفی، مطالعات گزارش ها، مقالات و کتاب های متعدد حوزه صنعت ورزش، مدیریت کلاس جهانی، دیگر علوم مرتبط و تحلیل سیاسی/ حقوقی، اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، فناورانه، زیست محیطی) روندهای مؤثر شناسایی و بر حسب اهمیت، توصیف شده اند. در نتیجه 89 روند محیطی مؤثر در پنج گروه اصلی (سیاسی/ حقوقی، اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، فناورانه، زیست محیطی) احصا و دسته بندی شده اند. در گام بعدی به منظور مقایسه داده های حاصل از توافق متخصصان، از تحلیل عاملی در محیط نرم افزار spss 22 استفاده شد که روندهای شناخته شده تأثیر مثبت و معناداری بر شکل گیری آینده شایستگی مدیران ورزشی با مدیریت کلاس جهانی دارند، سپس با آزمون فریدمن مهم ترین روندها شناسایی و اولویت بندی شدند. در نتیجه در بعد فناوری (رشد صنعت هولوگرام)، در بعد اقتصادی (کنترل معاملات و بازارهای مالی با کمک هوش مصنوعی)، در بعد سیاسی/ حقوقی (نفوذ قدرت نرم در محیط بین المللی ورزش)، در بعد اجتماعی (افزایش نقش مدیران زن در صحنه ورزش) و در بعد زیست محیطی (رشد مدیریت سبز) به عنوان مهم ترین روندها و تغییرات شناسایی شدند. در نهایت بعد فناوری با بار عاملی 881/0 و میانگین 36/4 بیشترین اهمیت را بر آینده شایستگی مدیران ورزشی با مدیریت کلاس جهانی در صنعت ورزش دارد. با توجه به شرایط پویای صنعت ورزش، کسب موفقیت در این حوزه نیازمند آینده پژوهی، تفکر راهبردی و برنامه ریزی بلندمدت است. تقویت برنامه ریزی و تفکر راهبردی نیازمند تصمیم های آینده نگرانه برای رسیدن به موفقیت در محیط رقابتی صنعت ورزش است و باید از آینده نگاری راهبردی به عنوان عامل مهمی در ایجاد، خلق و دست یافتن به مزیت رقابتی استفاده کرد. ازاین رو شناخت این روندها می تواند الگویی مناسب برای مدیران و سیاستگذاران ورزشی به منظور توسعه برنامه ریزی های راهبردی باشد.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوی توسعه ساختار حرفه ای برای سازمان های ورزشی مبنی بر نظریه داده بنیاد بود.روش شناسی: روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل سیستماتیک می باشد. جامعه آماری شامل دو بخش جامعه انسانی (مدیران سابق سازمان تربیت بدنی، مدیران و روسای حال حاضر و سابق کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان) و جامعه اطلاعاتی بود. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت بر مبنای اشباع نظری به صورت غیراحتمالی هدفمند و تکنیک گلوله برفی انتخاب گردید (17 نفر و 29 سند). روایی ابزار با استفاده از روش های روایی سنجی کیفی مطلوب ارزیابی شد (روایی محتوایی، ضریب کاپا (792/0)). برای تحلیل داده ها از رویکرد سیستماتیک در طی سه مرحله کد گذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شده است.یافته ها: نهایتا 18 مقوله اصلی (محیط داخلی و خارجی، فرهنگ سازمانی، ساختار حرفه ای، دستورالعمل های اجرایی، بوروکراسی اداری، مداخله مدیران، میزان کنترل، منابع انسانی و مالی، فناوری، آمادگی کارکنان، زیرساخت ها، استانداردسازی امور، ابراز نظر ازادانه، بهبود کیفیت ارتباطات، تفویض اختیار، بهره وری، بهبود تصمیم گیری و بهبود عملکرد ورزشی) و 22 مفهوم استخراج شد.نتیجه گیری: مقوله ساختار حرفه ای در طراحی سازمان های ورزشی از اهمیت به سزایی برخوردار است و دارای جنبه های مختلفی می باشد. همچنین با استفاده از این مدل، می توان انتظار توسعه ساختار حرفه ای سازمان های ورزشی در ایران را داشت.

با توجه به جایگاه والای ورزش در جامعه؛، انتظار می رود که مبحث اخلاق و مدیریت اخلاقی در سازمان های ورزشی مورد تأکید باشد. هدف از پژوهش حاضر شناسایی و تبیین عوامل مؤثر بر پیاده سازی مدیریت اخلاقی در ورزش کشور براساس نظریه داده بنیاد و ارائه مدل بود. هدف تحقیق حاضر از نوع کاربردی و جست وجوی داده ها از نوع کیفی و براساس نظریه داده بنیان و روش تجزیه وتحلیل داده ها از نوع تحلیلی-اکتشافی و زمان انجام تحقیق از نوع حال نگر است که جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی و پیمایشی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش کلیه خبرگان ورزش کشور را شامل می شود و نمونه آماری با توجه به حجم جامعه در سال 1398، به صورت هدفمند انتخاب و در نهایت با 35 نفر مصاحبه نیمه سازمان یافته و اکتشافی انجام گرفت و از روش تحلیل داده بنیاد استفاده شد. نتایج نشان داد که مفاهیم به دست آمده از کدگذاری نشانه ها در مقوله های پدیده، شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدهای پیاده سازی مدیریت اخلاقی در ورزش کشور تقسیم شدند. مدیران ورزش کشور می توانند مدل به دست آمده را در جهت پیاده سازی مدیریت اخلاقی در ورزش به کار گیرند.

هدف تحقیق حاضر، ارائه مدل پارادایمی مربیگری حرفه ای ورزش ایران بود. روش تحقیق از نوع داده بنیاد، و مشارکت کنندگان، بیست نفر از مربیان و ورزشکاران رشته های فوتبال، فوتسال، والیبال، هندبال، دوومیدانی، بدمینتون، بدنسازی، پرورش اندام، ژیمناستیک، کاراته و شنا بودند. مربیان دارای مدارک بین المللی و از نظر هم ردیفان سرآمد بودند و ورزشکارانی انتخاب شدند که در سطح ملی و بین المللی فعالیت داشتند. آنها به صورت هدفمند و گلوله برفی برای مصاحبه های عمیق و اکتشافی انتخاب شدند. مصاحبه ها تا زمان رسیدن به اشباع نظری ادامه پیدا کرد. اعتبار یافته ها از طریق استفاده از افراد آگاه و منابع مکتوب، انتقال پذیری نتایج پژوهش، استخراج حداکثری و غیرتکراری داده ها انجام گرفت. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. یافته ها نشان می دهد که تعداد 590 کد مفهومی با تعداد 153 مؤلفه و 45 مقوله اصلی در قالب ابعاد شش گانه شامل عوامل علّی (9)، عوامل زمینه ای (8)، مقوله مرکزی (1)، راهبردها (7)، شرایط مداخله گر (13) و پیامدها (7) استخراج شد. می توان نتیجه گرفت مربی باید علاوه بر توسعه عوامل فردی، به عوامل بین فردی و بافتی هم توجه کند و از دانش و هنر خود برای اجرای نقش ها، وظایف و فعالیت های متعددی که به عهده دارد، به نحو مطلوب استفاده کند.

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر شخصیت، نگرش، اعتماد و ارزش ویژه برند بر قصد خرید کالاهای ورزشی برند بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه مصرف کنندگان کالاهای ورزشی برند شهر تهران تشکیل دادند. 386 نفر از مصرف کنندگان کالاهای ورزشی برند با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس مقیاس های شخصیت برند جونز و همکاران (2009)، اعتماد به برند دلگادوبالستر (2004)، نگرش به برند چانگ و لیو (2009)، ارزش ویژه برند آکر (1991) و قصد خرید دورواسولا (2004) را تکمیل کردند. روایی صوری ابزار اندازه گیری با استفاده از نظر متخصصان مدیریت ورزشی (7 نفر)، پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ (83/0=α) و روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی ارزیابی و تایید گردید. بمنظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS و PLS استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد شخصیت برند بر اعتماد، نگرش، ارزش ویژه و قصد خرید برند تاثیر مثبت و معناداری دارد. اعتماد به برند نیز بر نگرش، ارزش ویژه و قصد خرید تاثیر گذار بود. همچنین متغیر نگرش نسبت به برند تاثیر مثبت و معناداری بر ارزش ویژه و قصد خرید برند داشت. در نهایت نیز ارزش ویژه برند بر قصد خرید برند تاثیر مثبت و معناداری داشت. مدل پیشنهادی تحقیق نیز از برازش مطلوبی (GOF=0.605) در جامعه مورد نظر برخوردار بود. نتیجه کلی تحقیق نشان داد مدل حاضر میتواند به عنوان معیاری برای مدیران و بازاریابان ورزشی مورد استفاده قرار گیرد تا از این طریق بتوانند به صورت بهتری بر قصد خرید مصرف کنندگان ورزشی تاثیر بگذارند.

هدف: هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تدوین الگوی مدیریت امنیت گردشگری ورزشی در کشور بود.روش شناسی: روش پژوهش، کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد با رویکرد سیستماتیک است. جامعه آماری این پژوهش شامل صاحب نظران، اساتید و پژوهشگران، برگزارکنندگان ، تأمین کنندگان امنیت ، ورزشکاران و تماشاگران رویدادهای ورزشی بود که نمونه گیری با استفاده از روش هدفمند مبتنی بر رویکرد نظری صورت گرفت. جمع آوری اطلاعات تا اشباع نظری داده ها ادامه یافت و تعداد 17 مصاحبه فردی نیمه ساختاریافته انجام گرفت. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از روش سیستماتیک شامل کدگذاری سه مرحله ای باز، محوری و انتخابی استفاده شد.یافته ها:در مجموع 146 کد اولیه ایجاد شد؛ سپس تمامی کدهای مشابه در گروه خاص خود قرار گرفتند و به 19 مقوله فرعی تقلیل یافتند و نهایتاً بر اساس کدهای باز ثانویه، 7 مقوله اصلی ایجاد شد که شامل ارتقای مدیریت امنیت گردشگری ورزشی، مدیریت منابع انسانی، زیرساخت ها، حفاظت فیزیکی، تدوین برنامه مدیریت امنیت، شرایط میزبانی رویداد و پیامدهای فردی و سازمانی می باشند. در ادامه و طی فرایند کدگذاری محوری و انتخابی مقوله های شناسایی شده در الگوی پارادایمی قرار گرفته و روابط بین آن ها تعیین شد؛ این الگوی پارادایمی شامل پدیده محوری، شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها می باشد. بدین ترتیب الگوی مدیریت امنیت گردشگری ورزشی تدوین گردید.نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش می توان بیان کرد مدیران و متصدیان زمینه گردشگری ورزشی می توانند با تمرکز بر توسعه عوامل مدیریت منابع انسانی، تدوین برنامه مدیریت امنیت، حفاظت فیزیکی، زیرساخت ها، بهبود شرایط میزبانی رویدادها باعث افزایش امنیت روانی گردشگران ورزشی و برگزاری هر چه بهتر رویدادهای ورزشی شوند.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رفتارهای شناختی و اجتماعی هواداران و تأثیر این رفتارها بر میزان اشتیاق آن ها برای حضور در ورزشگاه بود. روش پژوهش، به لحاظ هدف کاربردی و از حیث نوع در دسته پژوهش های توصیفی- همبستگی قرار دارد و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است. در این خصوص، 384 نفر از تماشاگران تیم های ورزشی لیگ های برتر رشته های تیمی و انفرادی ایران، براساس حجم جامعه ی نامعلوم و با استفاده از جدول مورگان و به طور تصادفی، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های پژوهش، از 3 پرسشنامه استاندارد اشتیاق هواداران (یوشیدا و همکاران، 2014)، رفتارهای اجتماعی (تریل و همکاران، 2005)، و رفتارهای شناختی (عواطف مثبت، مازودیر و همکاران، 2011؛ بروز احساسات، تریل و همکاران، 2012) استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد که بین رفتارهای شناختی و مؤلفه های آن با اشتیاق هواداران و بین رفتارهای اجتماعی با اشتیاق هواداران رابطه ی مثبت و معنی داری (05/0P<)، وجود دارد. همچنین، مشخص شد که رفتارهای شناختی و اجتماعی به ترتیب به میزان 36/0 و 46/0 توانایی پیش بینی اشتیاق هواداران را دارند. در نهایت، مدل معادلات ساختاری متغیرهای پژوهش نشان داد که رفتارهای شناختی و اجتماعی، بر اشتیاق هواداران برای حضور در ورزشگاه تأثیرگذار بوده و مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. در نهایت، با توجه به نتایج پژوهش می توان گفت که رفتارهای شناختی و اجتماعی هواداران بر اشتیاق آن ها برای حضور در ورزشگاه تأثیر داشته و موجب بازگشت و حضور مجدد این افراد برای تماشای مسابقات ورزشی در ورزشگاه، می شوند.

هدف پژوهش حاضر شناسایی و اولویت بندی شاخص های ارزیابی عملکرد ادارات کل ورزش و جوانان استان های کشور بود. روش تحقیق توصیفی است و به روش میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری مطالعه شامل کارشناسان دفاتر ارزیابی عملکرد و بازرسی و نظارت ستاد و ادارات کل ورزش و جوانان سراسر کشور (439 نفر) بود. روش نمونه گیری در این مطالعه، روش تصادفی ساده بود و برای تعیین حجم نمونه (205) از جدول مورگان استفاده شد. اطلاعات مورد نیاز نیز با ابزارهای مصاحبه و پرسشنامه جمع آوری شد. پرسشنامه دارای 7 بعد بود و روایی آن توسط محققان تأیید شد. از طرفی به منظور سنجش پایایی آن از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد که ضریب آلفای کرونباخ 819/0 بود و برای تحلیل داده ها از آزمون های تحلیل مسیر و فریدمن استفاده شد. با توجه به نتایج تحقیق، برای ارزیابی عملکرد ادارات کل ورزش و جوانان باید از هفت بعد ورزش قهرمانی، همگانی، بانوان، جوانان، مالی، منابع انسانی و فناوری اطلاعات استفاده کرد. تحلیل داده ها همچنین نشان داد که ورزش قهرمانی به علت ملموس بودن نتایج آن مانند مقام های کسب شده در اولویت قرار دارد. از طرفی ورزش موضوعی است که هم خودش می تواند درآمدزا باشد و هم نیاز زیادی به منابع مالی دارد و بر همین اساس بعد مالی بعد از بعد ورزش قهرمانی و قبل از ابعاد ورزش همگانی، ورزش بانوان و حتی امور جوانان در اولویت دوم قرار دارد. ابعاد ورزش همگانی، ساماندهی امور جوانان، ورزش بانوان، منابع انسانی و فناوری اطلاعات در رتبه های بعدی این فهرست قرار دارند.

هدف از این تحقیق بررسی شاخص های روان سنجی پرسشنامه اجرای ارتباطات بازاریابی یکپارچه در باشگاه های لیگ حرفه ای فوتبال کشور بود. پرسشنامه بین مدیران عامل و کمیته بازاریابی باشگاه های لیگ حرفه ای فوتبال کشور توزیع شد که در نهایت 61 پرسشنامه دریافت شد. شاخص های روان سنجی با روش آماری متناسب با آن تعیین شد. به منظور بررسی ویژگی های روان سنجی پرسشنامه ابتدا تحلیل عاملی اکتشافی و سپس بررسی مدل اندازه گیری (بررسی روایی و پایایی) انجام گرفت. نتایج به دست آمده از روش تحلیل عاملی و چرخش واریمکس سه عامل ارتباطات بازاریابی یکپارچه را نشان داد. بعد از چرخش 4 شاخص با عامل اول دارای همبستگی بالاتر از 525/0 بودند. در مجموع 13 سؤال روی عامل دوم دارای بار عاملی بیش از 576/0 و در عین حال 3 شاخص روی عامل سوم دارای بار عاملی بالاتر از 637/0 بودند. همچنین ساختار پرسشنامه برازش قابل قبولی با داده ها داشت و تمامی شاخص های نیکویی برازش، مدل را تأیید کردند. ضریب پایایی در حد رضایت بخش بو؛د به ترتیب 76/0 برای تعامل سازمانی و 88/0 برای بازاریابی مأموریت گرا و 88/0 برای برنامه ریزی استراتژیک میان وظیفه ای گزارش شد که مقدار مطلوب پایایی را نشان می دهد. با توجه به شاخص های روان سنجی محاسبه شده، این پرسشنامه می تواند برای ارزیابی ارتباطات بازاریابی یکپارچه در باشگاه های لیگ حرفه ای فوتبال کشور مناسب باشد و به بهبود عملکرد آنها کمک کند.

زمینه و هدف: توانایی ابراز وجود باعث بهبود مهارت های روانی-اجتماعی افراد و همچنین افزایش عزت نفس و موفقیت تحصیلی می شود. از طرفی دیگر، خودگردانی هیجانی باعث می شود که افراد هیجان هارا به خوبی بشناسند و در زمینه های گوناگون تعاملاجتماعی و تحصیلی موفق عمل نمایند. ارتباط معلم با دانش آموز ممکن است در تنظیم هیجان و بهبود توانایی ابراز خود نقش میانجی داشته باشد و همچنین باعث بهبود تعامل اجتماعی و موفقیت تحصیلی شود. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی نقش میانجیگری کیفیت ارتباط معلم ورزش با دانش آموز در رابطه بین خودگردانی هیجانی و ابراز وجود دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر کرمان انجام شد. روش: این مطالعه توصیفی-همبستگی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری است. این مطالعه در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ در میان دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر کرمان (۹۰۰ نفر) انجام شد. نمونه گیری به صورت خوشه ای تصادفی دومرحله ای انجام شد. در این مطالعه ۵ مدرسه دخترانه و ۵ مدرسه پسرانه به صورت تصادفی انتخاب شدند و در هر مدرسه یک کلاس از دوره دوم متوسطه انتخاب شد و در مجموع ۲۷۰ نفر برای مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. در این مطالعه براساس سنجش سازه ها از پرسش نامه ارتباط کیفیت معلم-دانش آموز (موری و زوواک، ۲۰۱۱)، پرسش نامه خودگردانی هیجانی (هافمن و کاشدان، ۲۰۱۰) و پرسشنامه ابراز وجود (گمبریل و ریجی، ۱۹۷۵) استفاده شد. از نسخه ۲۳ نرم افزار SPSS برای محاسبه شاخص های توصیفی و همبستگی و از نسخه ۲۳ نرم افزار AMOS برای مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که خودگردانی هیجانی به طور مستقیم ۴۷ درصد از واریانس ابراز وجود و به طور غیر مستقیم ۲۲ درصد از واریانس ابراز وجود و در مجموع ۶۹ درصد از واریانس ابراز وجود را پیش بینی کرد. کیفیت ارتباط معلم نیز ۴۳ درصد از واریانس ابراز وجود را به طور مستقیم پیش بینی کرد. نتایج آزمون بوت-استراپ تأییدکننده نقش میانجی کیفیت ارتباط معلم-دانش آموز در تأثیر خودگردانی هیجانی بر ابراز وجود بود. شاخص های به دست آمده برای برازش مدل شامل مجذور خی نسبی ۴۷/۱، ارزش معنی داری ۰/۰۷۱، مقدار RMSEA برابر با ۰/۰۴۲، مقدار شاخص RMR برابر با ۰/۰۸۸ و مقادیر CFI، NFI و GFI بزرگتر از ۰/۹۰ همگی تأییدکننده برازش مدل بودند. در مجموع خودگردانی هیجانی تأثیر مثبت و قابل توجهی بر ابراز وجود دانش آموزان با نقش میانجی گری کیفیت ارتباط معلم ورزش با دانش آموز در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر کرمان داشت. نتیجه گیری: بنابراین پیشنهاد می شود برای بهبود ابراز وجود دانش آموزان، خودگردانی هیجانی و ارتباط کیفیت معلم ورزش با دانش آموز، مورد توجه قرار گیرد.

این پژوهش با هدف بررسی اثر شش هفته تمرین روی سطح شن بر متغیر های بیومکانیکی مرتبط با آسیب رباط صلیبی قدامی در دختران فوتسالیست نوجوان حین حرکت برش انجام شد. داده های 12 آزمودنی، قبل و متعاقب شش هفته تمرین روی سطح شن به هنگام برش های 45 و 90 درجه توسط صفحه نیروسنج و دوربین ثبت شد. مقایسه بین متغیر پژوهش در پیش آزمون و پس آزمون از طریق آزمون تحلیل واریانس دو عاملی انجام شد. زاویه ی فلکشن زانو در لحظه تماس اولیه در برش 45 در پس آزمون بیشتر از برش 90 درجه بود. گشتاور اداکتور خارجی زانو و سرعت حرکت در جهت قدامی خلفی بعد از تمرین روی سطح شن در برش های 45 و 90 درجه افزایش یافت. براین اساس، تمرینات روی سطح شن از طریق افزایش سرعت اجرا باعث بهبود عملکردشده و از سوی دیگر سبب افزایش بار روی مفصل زانو شده است که ضرورت ارایه راهکارهایی از قبیل ارایه تمرینات بهبود تکنیک در کنار این پروتکل تمرینی را نشان می دهد.