درخت حوزه‌های تخصصی

ﺍﺭﺯیﺎﺑی ﻋﻤﻠکﺮﺩ ﺯﻣیﻨﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒی ﺭﺍ ﺑﺮﺍی ﺍیﺠﺎﺩ ﺍﻧﮕیﺰﻩ ﻭ ﺗﺴﻬیﻞ اﻫﺪﺍﻑ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣیﺳﺎﺯﺩ. هدف تحقیق حاضر اندازه گیری کارآیی نسبی عملکرد هیات های ورزشی استان البرز با رویکرد تحلیل پوششی داده ها بود. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی بوده که به روش میدانی انجام شد. این پژوهش بر اساس اطلاعات 25 هیات ورزشی فعال در استان البرز که برای متغیرهای ورودی و خروجی داده داشته اند اجرا شد و کارآیی نسبی آنها با روش تحلیل پوششی داده ها مورد بررسی قرار گرفت. تعداد ورزشکاران تحت پوشش هیات و میزان بودجه دردسترس هیات به عنوان شاخص های ورودی و تعداد مسابقات برگزارشده توسط هیات، تعداد مسابقات اعزامی (داخلی، خارجی)، تعداد مقام های بدست آمده، تعداد دوره های مربیگری برگزارشده و تعداد دعوت شدگان به تیم ملی به عنوان شاخص های خروجی درنظر گرفته شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها، نرم افزارDEA Solver مورد استفاده قرار گرفت و داده ها با استفاده از مدل های CCR و BCC ورودی محور و خروجی محور توسط تحلیل پوششی داده ها مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که از میان 25 هیات مورد بررسی، 13 هیات کارا و 12 هیات ناکارا بودند. همچنین با استفاده از مدل اندرسون- پیترسون رتبه بندی نهایی هیات ها انجام شد. با توجه به نتایج بدست آمده می تواند دلیل عدم کارآیی هیات های ناکارا را شناسایی و نحوه کارا شدن آنها با الگوبرداری از هیات های کارآمد را مشخص کرد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت امید به اشتغال دانشجویان و دانش آموختگان رشته تحصیلی تربیت بدنی و علوم ورزشی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی- پیمایشی بود که همه دانشجویان و دانش آموختگان رشته تحصیلی تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های دولتی شهر تهران جامعه آماری آن را تشکیل دادند. براساس جدول تعیین حجم نمونه آماری کرجسی و مورگان (1970)، بیشترین تعداد نمونه به میزان 384 نفر ملاک قرار گرفت و درنهایت 350 پرسش نامه غیرمخدوش به دست آمد. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه «امید به اشتغال» (قریشی راد، 2008) استفاده شد که پایایی آن توسط سازنده پرسش نامه 83/0 گزارش شد؛ با این حال، به منظور تأیید روایی سازه، از تحلیل عاملی تأییدی از طریق نرم افزار آماری لیزرل استفاده شد و برای بررسی وضعیت هریک از شاخص های اصلی سازه از آزمون تی تک گروهی با کمک نرم افزار آماری اس.پی.اس.اس. بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد که به طورکلی وضعیت امید به اشتغال دانشجویان و دانش آموختگان رشته تحصیلی تربیت بدنی و علوم ورزشی کشور در تمامی ابعاد موردبررسی به طور معناداری در وضعیت پایین تر از حد مطلوب قرار داشت. این در حالی است که امید ناچیز به یافتن شغل پس از اتمام دوره تحصیل می تواند به نارضایتی، احساس بیهودگی، پدیده فرار مغزها و مهاجرت های درخور تأمل در جوانان تحصیلکرده دانشگاهی منجر شود؛ ازاین رو، تقویت شاخص امید به اشتغال یکی از مؤلفه هایی است که می تواند نقشی بسیار مؤثری در مهارت ها و دستیابی به نتایج مسیر شغلی ایفا کند.

هدف از انجام این پژوهش، مقایسه اضطراب کووید-19، سبک های مقابله ای و اضطراب سلامت در دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار دانشگاه گیلان در سال 1399 تشکیل دادند. 220 نفر (110 دانشجوی ورزشکار و 110 دانشجوی غیر ورزشکار) از طریق فراخوان اینترنتی در پژوهش شرکت کردند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه اضطراب کووید-19 ویتن و همکاران، مقیاس سبک های مقابله با فشار روانی اندلر و پارکر و پرسش نامه اضطراب سلامت سالکوسکیس و همکاران استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد اضطراب کووید-19، سبک های مقابله ای هیجان مدار و اجتنابی و اضطراب سلامت در دانشجویان ورزشکار نسبت به غیر ورزشکار کمتر و سبک مقابله ای مسئله مدار در آنها بیشتر است. بر اساس یافته های پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت انجام فعالیت های ورزشی در دوران همه گیری کرونا ویروس 2019 به میزان قابل توجهی می تواند اضطراب ناشی از این ویروس ناشناخته را کاهش دهد و از شدت مشکلات احتمالی ناشی از ویروس کووید-19 نیز پیشگیری نماید.

هدف این پژوهش، مطالعه اثرپذیری انسجام گروهی از موسیقی است. دو تیم از لیگ برتر بسکتبال استان تهران به صورت تصادفی ساده به عنوان گروه تجربی و کنترل انتخاب و 15 نفر از بازیکنان هر تیم به صورت در دسترس در این پژوهش شرکت کردند. هر دو گروه از طریق پرسشنامه جوّ تیمی مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه تجربی به مدت 12 جلسه در حین تمرین در معرض موسیقی انگیزشی قرار گرفت. همچنین با استفاده از مشاهده و مصاحبه با مربیان و بازیکنان، ارزیابی انسجام تیمی از گروه تجربی انجام شد. آنالیز واریانس با اندازه گیری های تکراری افزایش معنا داری را میان نمرات پیش آزمون و پس آزمون گروه تجربی نشان داد. همچنین نتایج آزمون تی مستقل تفاوت معناداری را در سه عامل از عوامل انسجام میان گروه های پژوهش نشان داد. نتایج نشان داد که استفاده از موسیقی انگیزشی در محیط تمرینی، حداقل به مدت پنج هفته، می تواند موجب بهبود و افزایش انسجام گروهی در تیم های ورزشی شود.

عوامل خطرزایی قلبی عروقی مکانیسم مهمی در بروز دیابت نوع دو و بیماری های قلبی-عروقی است، ازاین رو هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین هوازی و مکمل اسپیرولینا بر برخی عوامل خطرزایی قلبی عروقی در زنان مبتلا به دیابت نوع دو دارای اضافه وزن بود. در این مطالعه نیمه تجربی تعداد 28 نفر از زنان دیابتی نوع دو و دارای اضافه وزن با میانگین سن 7/7±5/49 سال به صورت تصادفی در گروه های هوازی+اسپیرولینا، هوازی+دارونما، اسپیرولینا و دارونما قرار گرفتند. برنامه تمرین هوازی شامل 6 هفته (هر هفته 3 جلسه) با شدت 60 تا 70 درصد ضربان قلب بیشینه انجام گرفت. گروه های دریافت کننده مکمل، روزانه سه کپسول 500 میلی گرمی اسپیرولینا قبل از هر وعده غذایی به مدت 6 هفته دریافت کردند. نمونه های خونی طی شرایط ناشتایی در مراحل پیش و پس آزمون جمع آوری شدند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس عاملی (4×2) و آزمون تی وابسته با سطح معناداری (05/0P ≤) با استفاده از نرم افزار SPSS صورت گرفت. نتایج پژوهش کاهش کلسترول، LDL و VLDL در گروه های تمرین-اسپیرولینا، اسپیرولینا از مرحله پیش آزمون به پس آزمون نشان داد و کاهش  LDL/HDLو CHOLS/HDL صرفاً در گروه تمرین-اسپیرولینا مشاهده شد(به ترتیب (009/0p=) و(007/0p=))، همچنین HDL صرفاً در گروه تمرین-اسپیرولینا افزایش معنا داری نشان داد (007/0P=). همچنین تفاوت معنادار بین گروهی در هیچ یک از متغیر ها بین گروه های تحقیق مشاهده نشد. در مجموع یافته های پژوهش حاضر نشان داد که تمرین هوازی و مکمل اسپیرولینا تا حدودی می تواند سبب بهبود فاکتورهای نیم رخ لیپیدی شود. به عبارتی تمرین به عنوان عامل اصلی به همراه مکمل دهی اسپیرولینا توانسته است تأثیر بهتری بر بهبود عوامل خطرزایی قلبی عروقی در افراد دیابتی داشته باشد.

یکی از شاخص های مهم برای استنباط یادگیری مهارت های حرکتی، یادداری است. اختلاف نظرهایی در خصوص مفهوم سنجش یادداری در بین متخصصان و پژوهشگران حوزه یادگیری حرکتی وجود دارد. ازاین رو، هدف از پژوهش حاضر تحلیل محتوای کیفی مفهوم سنجش یادداری مهارت های حرکتی در مقالات علمی- پژوهشی فارسی از سال 1388 تا 1398 بود. پژوهش حاضر از نوع توسعه ای و روش پژوهش، تحلیل محتوای کیفی بود. تعداد 143 مقاله از نشریات علمی- پژوهشی فارسی که به مفهوم یادداری اشاره داشتند، بررسی شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار ان ویوو 10 انجام گرفت. یافته ها نشان داد که 47 مقوله فرعی و شش مقوله اصلی شامل روش سنجش مفهوم یادداری، تعداد و مدت زمان کوشش ها در آزمون یادداری، تعداد و مدت زمان کوشش ها در مرحله اکتساب، تعداد کوشش های مربوط به افت گرم کردن، نوع تکلیف و طول دوره بی تمرینی در خصوص مفهوم سنجش یادداری وجود دارد. همچنین نتایج گویای این مطلب است که هیچ اجماع نظر و توافقی در خصوص شیوه ارزیابی مفهوم یادداری و موضوعات مرتبط با آن در بین متخصصان وجود ندارد. این موضوع نه تنها می تواند موجب سردرگمی پژوهشگران در خصوص چگونگی سنجش مفهوم یادداری در حوزه رفتار حرکتی شود، بلکه امکان مقایسه نتایج تحقیقات مختلف با یکدیگر را محدود کرده و تصمیم گیری در خصوص راهکارها و روش های تمرینی بهینه را دشوار می سازد. ازاین رو، نیاز است با برگزاری کرسی های هم اندیشی با حضور متخصصان حوزه رفتار حرکتی، در این خصوص تصمیمات مشخصی گرفته شود.

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر خستگی بر مبادله سرعت- دقت در شاخص های دشواری مختلف بود. جامعه آماری شامل ورزشکاران زن رشته کاراته شهر اهواز با دامنه سنی 13 تا 17 سال می باشد. روش شناسی:  تعداد 15 نفر بصورت دسترس در پژوهش شرکت کردند. ابتدا از شرکت کنندگان آزمون مبادله سرعت – دقت با شاخص های دشواری مختلف در شرایط بدون خستگی گرفته شد سپس برای اعمال خستگی از پروتکل تغییر یافته آستراند استفاده شد. با استفاده از نرم افزار شاخص دشواری تعداد ضربات صحیح و خطا به یک هدف، زمان انجام یک حرکت، میانگین زمانی حرکت با ضرب آهنگ های آهسته و سریع به اشکال دو و سه هدفه ارزیابی شد. نتایج:  نتایج نشان داد که در شرایط ضرب آهنگ تند و آهسته با شاخص دشواری سه هدفه خستگی تاثیر معناداری بر عملکرد آزمودنی ها داشت اما در شرایط با شاخص دشواری دو هدفه تاثیر معناداری مشاهده نشد. علاوه بر این در پهنای موثر هدف در سطح دشواری دو هدفه با ضرب آهنگ آهسته در شرایط استراحت، بین اهداف سمت راست، چپ و پایین تفاوتی مشاهده نشد اما در شرایط شاخص دشواری سه هدفه با ضرب آهنگ تند خستگی تاثیر معناداری بر عملکرد آزمودنی ها داشت. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها بنظر می رسد که شاخص دشواری یک ماهیت حیاتی عملکردحرکتی است که تحت تاثیر شرایط خستگی قرار می گیرد.

مقدمه و هدف: پرخاشگری کلامی مربی، اضطراب رقابتی و سرسختی ذهنی سه عامل مهم اثرگذار بر تجربیات ورزشکاران هستند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر پرخاشگری کلامی مربی بر اضطراب رقابتی ورزشکاران نوجوان با نقش واسطه ای سرسختی ذهنی بود. روش: در این مطالعه مقطعی، 155 دختر ورزشکار رزمی کار (میانگین و انحراف سنی= 38/ 1 ±15/02سال) سه پرسشنامه پرخاشگری کلامی مربی، اضطراب رقابتی -2 و سرسختی ذهنی در ورزش را در طول جلسه تمرین تکمیل نمودند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی تحلیل شد و آزمون بوت استراپ جهت تعیین نقش واسطه ای سرسختی ذهنی استفاده شد.یافته ها: نشان داد که پرخاشگری کلامی مربی با اضطراب رقابتی ارتباط مثبت و با سرسختی ذهنی ارتباط منفی معناداری دارد. همچنین سرسختی ذهنی واسطه تأثیر پرخاشگری کلامی مربیان بر اضطراب رقابتی بود.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده از این پژوهش، اشاره دارد به اینکه پرخاشگری کلامی مربی به افزایش اضطراب رقابتی در ورزشکاران نوجوان می انجامد و سرسختی ذهنی بالاتر به کاهش ادراک پرخاشگری کلامی مربی و تجربه کمتر اضطراب رقابتی منجر می شود.

هدف از تحقیق حاضر اثر یک فعالیت استقامتی دوچرخه سواری بر غلظت سرمی سورفکتنت D و پروتئین های کلارا بود. تحقیق حاضر از نوع تحقیقات نیمه تجربی و با طرح دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون بود. نمونه آماری تحقیق را 20 نفر از دوچرخه سواران (دوچرخه سواران نخبه= 10 نفر، دوچرخه سواران تفریحی = 10 نفر) در استان تهران با دامنه سنی 20-30 سال بودند. در این تحقیق پروتئین های سلول کلارا و سورفکتنتD بعد از یک جلسه فعالیت استقامتی با شدت 70-80 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی به مدت 30 دقیقه اندازه گیری شد. پس از مداخله های تحقیقی، سطوح سرمی پروتئین سلول کلارا و پروتئین سورفکتنت D بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده های با استفاده از روش های آمار توصیفی (سن، قد و وزن) و آمار استنباطی (تی مستقل و وابسته) با کمک نرم افزار Spss نسخه 25 انجام گرفت. یافته های تحقیق نشان داد غلظت سرمی سلول کلارا بعد از مداخله تمرینی در هر دو گروه دوچرخه سواران نخبه و تفریحی افزایش معنی داری داشت. همچنین مقادیر سرمی پروتئین سورفکتنتD پس مداخله تمرینی فقط در گروه دوچرخه سواران نخبه افزایش معنی داری داشت. نتایج تحقیق نشان داد، احتمالاً یک جلسه فعالیت استقامتی باعث افزایش حاد مقادیر سرمی پروتئین های کلارا و سورفکتنت D در ورزشکاران می شود.

مولتیپل اسکلروز متعدد با اثرگذاری بر عملکرد حرکتی، زندگی عادی بیماران درگیر را تحت تأثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی قدرت، دامنه حرکتی و تعادل بیماران اسکلروز متعدد در گروه های فعال و غیرفعال بود. در این مطالعه مقطعی و پس رویدادی، 72 بیمار مازندرانی مبتلا به ام اس و 38 فرد سالم به عنوان گروه کنترل، به صورت داوطلبانه شرکت کردند و به چهار گروه کنترل فعال (18 نفر)، کنترل غیرفعال (20 نفر)، ام اس فعال (27 نفر) و ام اس غیرفعال (45 نفر) تقسیم شدند. قدرت بیشینه عضلات چهارسررانی، بازکننده های تنه، دامنه حرکتی عضلات چهارسررانی، همسترینگ، دوقلو و سولئوس در هر دو پا و تعادل از طریق سیستم فوت اسکن تست های پویا و ایستا اندازه گیری شدند. تمامی یافته ها از طریق آزمون آنالیز واریانس یکطرفه بررسی شد. نتایج نشان داد تفاوت معناداری در قدرت بیشینه (008/0P=)، قدرت بازکننده های تنه (001/0P=)، تعادل ایستا (006/0P=) و تغییرات مرکز فشار (COP) در حالت چشم باز (001/0P=) و بسته (001/0P=) بین گروه های فعال و غیرفعال وجود دارد. برخلاف تصور افراد درگیر در بیماری ام اس مبنی بر اینکه فعالیت بدنی تأثیری در علائم عملکردی یا فیزیولوژیکی شان ندارد، نتایج نشان داد با توجه به وجود تفاوت بین افراد فعال و غیرفعال، به نظر می رسد انجام فعالیت ورزشی در این افراد به حداقل رساندن علائم ناشی از بیماری به خصوص در تعادل و قدرت منجر می شود.

انقباض برون گرا حین فعالیت های ورزشی موجب آسیب عضلانی و سارکولما می شود. میتسوگمین53 و دیسفرلین، عمده پروتئین های ترمیم سارکولما هستند. بنابراین هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر آسیب عضلانی ناشی از فعالیت برون گرا در زمان های مختلف بر میتسوگمین53 و دیسفرلین در عضله اسکلتی است. 50 سر موش نر صحرایی بعد از آشناسازی با محیط و نوار گردان به پنج گروه کنترل و پنج گروه فعالیت برون گرا تقسیم شدند. عضله نعلی حیوانات نیم، 24، 48، 72 و 168 ساعت (یک هفته) بعد از انجام فعالیت برون گرا (90 دقیقه دویدن تناوبی با سرعت 16 متر در دقیقه و شیب 16- درجه) در شرایط استریل شده خارج شد. برای اندازه گیری تعداد سلول های التهابی و استخراج پروتئین های میتسوگمین 53 و دیسفرلین از روش های رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین و وسترن بلات استفاده شد. از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه و تی-مستقل برای مقایسه میانگین ها با سطح معناداری 05/0≥p استفاده شد. تعداد سلول های التهابی، پروتئین های میتسوگمین53 و دیسفرلین در زمان های نیم، 24، 48، 72 و 168 ساعت (یک هفته) بعد از فعالیت برون گرا در گروه فعالیت برون گرا به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (001/0>P). افزایش سلول های التهابی آسیب عضلانی ناشی از فعالیت ورزشی را نشان می دهد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که افزایش سلول های التهابی، آسیب عضلانی ناشی از فعالیت ورزشی را نشان می دهد. آسیب سارکولما موجب فعال شدن مکانیسم های ترمیم غشا می شود. افزایش پروتئین های میتسوگمین53 و دیسفرلین موجب افزایش ترمیم و ثبات سارکولما  می شود که متعاقب آن آسیب عضلانی و سلول های التهابی کاهش می یابد.    

هدف از انجام این پژوهش تعیین اثر مصرف حاد مکمل کلسیم لاکتات بر ظرفیت بافری و عملکرد ورزشکاران مرد بوکس آماتور نخبه بود. هشت مرد نخبه بوکس آماتور (قد 4/33 ± 180 سانتی متر و وزن 3/68 ± 24/12 کیلوگرم، دسته های وزنی (۸۱+، ۶۹-،۶۴-،۷۵-) ) در طرحی متقاطع و دوسوکور در 3 راند 3 دقیقه ای با یکدیگر به مبارزه پرداختند. مکمل لاکتات به صورت کپسول های ژلاتینی (5/0 گرم، 80 میلی گرم کلسیم لاکتات/ کیلوگرم وزن بدن) 90 دقیقه قبل از مبارزه مصرف شد. 90 دقیقه قبل، بلافاصله قبل و نیز بلافاصله پس از رقابت، از آزمودنی ها نمونه گیری خون انجام و لاکتات، PH ، HCO 3 - و PCO 2 ، اندازه گیری و میانگین ضربان قلب و تعداد ضربه های مؤثر دست حین مبارزه ارزیابی شد. از آزمون تی مستقل برای مقایسه دوبه دو زمان اندازه گیری در دو گروه مکمل و دارونما و نیز آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های تکراری در سطح معناداری P≤0.05 استفاده گردید. مقدار لاکتات و HCO 3 - در سه زمان ارزیابی در گروه مکمل کلسیم لاکتات و دارونما به ترتیب افزایش و کاهش معناداری را نشان داد (0/05 ≥ P ). تفاوت معناداری بین گروه مکمل کلسیم لاکتات و دارونما در مقدار لاکتات، PH ، HCO 3 ، PCO 2 ، ضربان قلب و عملکرد در سه زمان ارزیابی مشاهده نشد (0/05 < P ) . مکمل کلسیم لاکتات منجر به بهبود عملکرد بدون تغییرات چشمگیر در سیستم تامپونی گردید. به بیان دیگر تلاش بیشتر با اسیدیته مشابه با دارونما می تواند نشان دهنده اثربخشی مکمل کلسیم لاکتات بر عملکرد ورزشکاران بوکس آماتور باشد.

به دلیل تأثیر مثبت تمرینات بر بهبود MS ، «تأثیر یک دوره تمرینات ورزشی جامع بر نروتروفین 4/5، متغیرهای آنتروپومتریک و عملکردی زنان مبتلا به MS » بررسی شد . جامعه آماری تحقیق را زنان مبتلا به MS با مقیاس ناتوانی جسمانی صفر تا 10، تشکیل دادند. گروه های تمرینی A ، B و C پروتکل توان بخشی را انجام دادند . براساس سطح ناتوانی افراد از تمرینات مختلف استفاده شد. گروه های کنترل A ، B و C تمرینات کششی انجام دادند. کلیه پیش آزمون ها به عمل آمد و سپس گروه های تجربی،12 هفته تمرین خاص خود را، انجام دادند. از آزمون ANCOVA برای تحلیل داده ها استفاده شد. تمرینات بر میزان نروتروفین 4/5 بیماران مبتلا به MS سطح A و C تأثیر نداشت ( 0/504= P و 0/083= P )؛ اما میزان نروتروفین 4/5 بیماران مبتلا به MS سطح B افزایش یافت (0/010= P ) . همچنین نتایج نشان داد که در سطح A : BMI ، BF % ، سرعت و VO2max و در سطح B : وزن، BMI ، BF % ، تعادل پویا، دور کمر و باسن، WHR و VO2max بهبود معنی داری داشت. بالعکس در سطح C : BMI ، BF % و VO2max بهبود معنی داری داشت. این نتایج نشان می دهد که تمرینات توان بخشی بر این متغیرها تأثیر مثبتی دارد و می تواند کیفیت زندگی را در این بیماران افزایش دهد.

اگرچه توانایی دست یابی به بالاترین سرعت دویدن، عامل موفقیت در بسیاری از رشته های ورزشی به شمار می رود، بااین وجود در شناخت ویژگی جسمانی که زیربنای دست یابی به این توانایی است، ابهاماتی وجود دارد . هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش سفتی پا و سفتی عمودی در پیش بینی توانایی سرعت دویدن است. داده های کینتیکی و کینماتیکی سه بعدی مهارت دویدن از 50 زن سالم دانشجوی تربیت بدنی و علوم ورزشی جمع آوری و از آن برای اندازه گیری سفتی پا و سفتی عمودی استفاده شد. برای بررسی امکان پیش بینی سرعت دویدن با استفاده از مدل رگرسیون چند متغیره استفاده شد. یافته ها: نتایج رگرسیون چند متغیره نشان داد که بین دو متغیر سفتی پا و سفتی عمودی با میانگین سرعت دویدن رابطه قابل توجهی وجود دارد (0/671= R ) و این دو متغیر می توانند 42 درصد از واریانس میانگین سرعت دویدن را پیش بینی نمایند. (0/426= Adj.R square ). نتایج پژوهش حاضر نشان داد به احتمال زیاد توانایی افراد در سرعت دویدن به میزان قابل توجهی به سفتی پا و سفتی عمودی وابسته است. نتایج این پژوهش می تواند اطلاعات مهمی درزمینه طراحی برنامه های تمرینی و استعداد یابی در اختیار مربیان و متخصصان این حوزه قرار دهد.

هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرینات تکلیف دوگانه شامل تمرینات تعادلی نشستن و برخاستن و تمرین شناختی بر کنترل وضعیت نشستن و برخاستن در زنان سالمند بود. 15 زن سالمند، به صورت تصادفی در دو گروه کنترل ( 7 نفر) و آزمایش (8 نفر) قرار گرفتند. پروتکل تمرین شامل تمرینات ترکیبی (شناختی-تعادلی) در گروه آزمایش و تعادلی در گروه کنترل بود. کنترل پاسچر توسط آزمون میدانی برگ و آزمون زمان برخاستن و رفتن ارزیابی شد. همچنین دامنه و سرعت نوسانات قامتی در جهت قدامی-خلفی و جانبی داخلی حین نشست وبرخاست با استفاده از دستگاه صفحه نیرو با فرکانس 100 هرتز در پیش آزمون و پس آزمون ارزیابی شد. از آزمون تی همبسته و مستقل، ویلکاکسون و یومن ویتنی در سطح معنی داری 0/05 ≥ P استفاده شد. تفاوت معنی داری در نتایج آزمون برگ و دامنه تغییرات و سرعت تغییرات مرکز فشار در جهت قدامی خلفی و میانی-داخلی در گروه آزمایش، قبل و پس از آزمون مشاهده شد . بر اساس نتایج، تمرینات تعادلی به شیوه ترکیبی باعث بهبود تعادل عملکردی و کاهش نوسانات قامتی و متعاقب آن کنترل پاسچر نشست وبرخاست و کاهش خطر سقوط در سالمندان می شود.

سندروم درد کشککی رانی بیش از 50 درصد آسیب های ناشی از استفاده بیش ازحد را شامل می شود، لذا هدف از تحقیق حاضر مقایسه فعالیت عضله پهن داخلی در افراد مبتلا به سندروم درد کشککی رانی پس از یک دوره تمرین های قدرتی انعطاف پذیری با و بدون تمرین های بازخورد الکتروفیزیولوژیک بود. در این تحقیق نیمه آزمایشگاهی، 30 نفر به عنوان آزمودنی به سه گروه کنترل، درمانی و درمانی به همراه بازخورد الکتروفیزیولوژیک تقسیم شدند. ابتدا فعالیت عضله پهن داخلی توسط دستگاه الکترومایوگرافی ثبت و سپس بعد از اعمال مداخله تمرینی به هر یک از گروه ها، پس آزمون گرفته شد. از آزمون تحلیل واریانس یک راهه برای مقایسه فعالیت عضله پهن داخلی بین گروه ها استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که اختلاف معنی داری بین گروه ها در متغیر فعالیت عضله پهن داخلی وجود داشت (0/05 > P ). نتایج آزمون تعقیبی توکی برای مقایسه درون گروهی نشان داد که اختلاف معنی داری بین گروه کنترل با گروه تمرین درمانی (0/024= P )، گروه کنترل با گروه تمرین درمانی به همراه بازخورد الکتروفیزیولوژیک (0/028= P ) و گروه تمرین درمانی با گروه تمرین درمانی به همراه بازخورد الکتروفیزیولوژیک (0/001 > P ) وجود داشت. با توجه به این نتایج، تمرین های درمانی به همراه بازخورد الکتروفیزیولوژیک نسبت به تمرین درمانی تأثیر بیشتری بر فعالیت عضله پهن داخلی در افراد دارای سندروم درد کشککی رانی دارد.

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش فرهنگ دانش بنیان با رویکرد مدیریت دانش در پیشبرد کارکردهای دانشگاه نسل سوم، مطالعه موردی دانشکده های علوم ورزشی بود. جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی دانشکده های (دولتی) علوم ورزشی کل کشور می باشد. برآورد حجم نمونه به روش نمونه گیری کل شمار انتخاب گردید که پس از ارسال ابزار پژوهش، تعداد 268 پرسشنامه صحیح عودت داده شد. به منظور جمع آوری داده ها و اندازه گیری متغیرهای مدل از پرسشنامه محقق ساخته مشتمل بر 24 سؤال استفاده گردید که پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ (92/0) و پایایی ترکیبی و روایی آن نیز با استفاده از روایی همگرا (تأیید بارهای عاملی و مقدار AVE ) و روایی تشخیصی تأیید شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و تحلیل عاملی تأییدی و برای ارائه مدل، تکنیک مدل یابی معادلات ساختاری از نرم افزار SPSS23 وLISREL8.5 استفاده شد. نتایج نشان داد که تأثیر فرهنگ دانش بنیان بر مدیریت دانش مثبت و معنادار است و منجر به پیشبرد کارکردهای آموزشی، پژوهشی و کارآفرینی دانشکده های علوم ورزشی می شود. هم چنین، تأثیر مدیریت دانش بر پیشبرد کارکردهای دانشگاه نسل سوم در دانشکده های علوم ورزشی مثبت و معنادار است. به علاوه نقش میانجی مدیریت دانش در رابطه بین فرهنگ دانش بنیان و کارکردهای دانشگاه نسل سوم در دانشکده های علوم ورزشی تأیید گردید.

هدف این پژوهش تدوین چارچوب ارزیابی عملکرد سازمان لیگ حرفه ای فوتبال ایران و رتبه بندی آن به روش AHP بود. این تحقیق به لحاظ روش شناسی از نوع کیفی و از نظریه زمینه ای استفاده شد. جامعه آماری این تحقیق را صاحب نظران (18 نفر) و نمونه آماری با روش نمونه گیری نظری و به صورت هدفمند انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از روش مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده شد. داده های حاصل طی سه مرحله کدگذاری باز ، محوری و گزینشی و از طریق نرم افزار نرم افزار 12 MAXQDA تحلیل شد. تحلیل داده ها نشان داد که شرایط علی شامل (برنامه ریزی، سازماندهی، داوری و مربیگری و باشگاه ها)، شرایط زمینه ای (فناوری اطلاعات، نقل وانتقالات، امنیت و حراست و سلامت لیگ )، عوامل مداخله ای( روابط عمومی و فرهنگی)، راهبردها ( فنی و توسعه، تجارت و بازاریابی ورزشی، مالی وپشتیبانی) و سرانجام پیامدها (رضایت مشتریان، بهبود وضعیت اقتصادی و رونق صنعت فوتبال، اجرای مسابقات حرفه ای، افزایش بهره وری منابع انسانی، پر کردن اوقات فراغت و بهبود عملکرد باشگاه ها) شناسایی و با یکدیگر مرتبط شده اند. در پایان نیز پارادایم و الگوی نظری کیفیت عملکرد سازمان لیگ حرفه ای فوتبال شکل گرفت. در اولویت بندی، باشگاه ها اولویت اول و فناوری اطلاعات، روابط عمومی و فرهنگی، داوری و مربیگری، سازماندهی، امنیت و حراست، فنی و توسعه، برنامه ریزی، مالی و پشتیبانی، سلامت لیگ، نقل و انتقالات و تجارت و بازاریابی اولویت های بعدی هستند. بنابراین بکارگیری برخی راهبردها می تواند تا حدودی پیامدهای مطلوبی را برای سازمان لیگ حرفه ای فوتبال ایران به ارمغان آورد .

هدف از پژوهش حاضر، تعیین عوامل موثر بر انقطاع حمایت مالی حامیان باشگاه های لیگ برتر فوتبال کشور بود. جهت انجام این پژوهش، 10 شرکت که مجموعا از 8 باشگاه طی 6 سال گذشته (1390-1396) حمایت کرده بودند و پس از آن حمایت خود را قطع نموده اند، مورد بررسی قرار گرفته اند. برای جمع آوری داده های تحقیق از پرسشنامه پژوهشگر ساخته متشکل از 56 سوال استفاده شد که روایی آن به تأیید 8 تن از متخصصان در این زمینه رسید و پایایی آن نیز با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی سنجیده شد )ضرایب آلفای کرونباخ برای تمامی عوامل بیشتر از 7/0 و ضرایب پایایی ترکیبی برای تمامی عوامل بیشتر از 8/0 بدست آمد). برای تجزیه و تحلیل داده ها و شناسایی اثر متغیرهای تحقیق از مدل یابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی به وسیله ی نرم افزار Smart PLS 3 استفاده شده است. نتایج نشان داد که از بین 9 عامل بررسی شده، شرکت های حامی تنها 5 عامل را در قطع حمایت خود موثر می دانستند، این عوامل به ترتیب اهمیت شامل عوامل فنی (بازیکنان و کادر فنی)، مناسب نبودن مشوق های حمایتی، عوامل اقتصادی، عوامل قانونی و عوامل فرهنگی مذهبی می باشند. به طور کلی می توان گفت قریب به اتفاق شرکت هایی که به حمایت خود خاتمه داده اند به نوعی از حمایت خود ناراضی بوده اند یا حداقل حمایت از باشگاه مورد نظر نتوانسته است انتظارات آن ها را برآورده سازد.