درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه و هدف: اسنک های فعالیت ورزشی به عنوان وهله های مجزای کمتر از یک دقیقه ای فعالیت ورزشی شدید که در فواصل معین به صورت دوره ای در طول روز انجام می شوند، تعریف می گردند. شواهد به دست آمده از مطالعات نشان می دهند که اسنک های فعالیت ورزشی شدید یک استراتژی موثر برای بهبود آمادگی قلبی تنفسی و شاخص های عملکرد ورزشی در بزرگسالان غیرفعال است. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر تمرین به شیوه اسنک های فعالیت ورزشی شدید بر آمادگی قلبی تنفسی و قند خون ناشتا در پسران غیرفعال و دارای اضافه وزن بود.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع نیمه تجربی بود و 28 پسر نوجوان غیر فعال و دارای اضافه وزن (سن: 13-18 سال و شاخص توده بدنی 2.65±28.4 کیلوگرم بر متر مربع) به طور تصادفی به دو گروه تجربی و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت شش هفته و سه جلسه در هفته پروتکل تمرینی اسنک های فعالیت ورزشی را اجرا کردند. پروتکل تمرین شامل روزانه ۳×۱ دقیقه حرکت های بورپی (۲۰ ثانیه)، اسکوات پرشی (۲۰ ثانیه) و زانو بلند در جا (۲۰ ثانیه) بود که با 1 تا 4 ساعت فاصله از هم جدا شدند. حداکثر اکسیژن مصرفی و نمونه های خونی 48 ساعت قبل و بعد از پروتکل تمرینی برای اندازه گیری شاخص های مد نظر اخذ شد. داده ها با استفاده از آزمون ANCOVA و تی وابسته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند (0.05>P < span lang="FA">).یافته ها: بر اساس نتایج پس از 6 هفته تمرین به شیوه اسنک های فعالیت ورزشی، حداکثر اکسیژن مصرفی افزایش و سطح قند خون ناشتا کاهش معنی دار یافت  (0.05>P < span lang="FA">).بحث و نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است تمرین به شیوه اسنک های فعالیت ورزشی با شدت بالا پتانسیل بالقوه ای برای بهبود وضعیت قند خون ناشتا و عملکرد استقامتی نوجوانان دارای اضافه وزن و غیر فعال دارد.

پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه قابلیت های رهبری ناب بر حرفه ای سازی منابع انسانی در سازمان های ورزشی با استفاده از فرایند رتبه بندی تفسیری (IRP) انجام پذیرفت. این پژوهش تحقیق قیاسی استقرایی است، چراکه به طور توأمان از دو رویکرد تحقیق کیفی و کمی با توجه به نوع داده ها و شرایط استفاده می شود. جامعه آماری پژوهش 27 نفر از مدیران و خبرگان سازمان های ورزشی شهرستان خرم آباد  بودند که با استفاده از نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای تأیید روایی پرسشنامه ها، پرسشنامه های (IRP) بین خبرگان توزیع شد و مورد تأیید ایشان قرار گرفت. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ که مقدار آن برابر با 81/0 بود، تأیید شد. یافته ها مشتمل بر شناسایی قابلیت های رهبری ناب و نتایج حرفه ای سازی منابع انسانی و همچنین تحلیل رابطه قابلیت های رهبری ناب در حرفه ای سازی منابع انسانی است. نتایج حاکی از آن است که کمک به افزایش قابلیت های کارکنان، مهارت های انگیزشی و الهام بخشی، بهبود مستمر و تعهد به یادگیری، ترویج کار گروهی و تیم سازی و تمرکززدایی به ترتیب بیشتر از دیگر قابلیت های رهبری ناب موجب حرفه ای سازی منابع انسانی می شوند. همچنین با استفاده از رویکرد (IRP) چگونگی اثرگذاری قابلیت های رهبری ناب در حرفه ای سازی منابع انسانی تحلیل شد. برای مثال کمک به افزایش قابلیت های کارکنان،  افزایش کسب صلاحیت های اخلاقی، مهارت و خبرگی، قدرت تجزیه وتحلیل مسائل، عملی ساختن اندوخته ها، استقلال کاری، ارج نهادن به مشتری، قدرت تحمل ابهام و انطباق پذیری کارکنان را در پی دارد که می تواند به حرفه ای سازی منابع انسانی در سازمان منجر شود.

امروزه با توجه به تغییرات سریع محیطی و عدم اطمینان حاصل از آن، ضرورت برنامه ریزی و آینده پژوهی برای مقابله با تغییرات احتمالی آتی، بیش از پیش آشکار می گردد. این مهم در خصوص تربیت بدنی و ورزش بالأخص در سنین کودکی بسیار حائز اهمیت است زیرا تغییر و تحولات زندگی امروزی و ماشینی شدن فعالیت ها، کم تحرکی و بیماری های مختلف را به ارمغان آورده است. لذا هدف از این پژوهش شناسایی عدم قطعیت های تربیت بدنی و ورزش دانش آموزی در افق 1404 می باشد. پژوهش حاضر از منظر هدف، کاربردی، از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی و روش پژوهش از نوع مطالعات کیفی با رویکرد آینده پژوهی می باشد. به منظور شناسایی عدم قطعیت های تربیت بدنی و ورزش دانش آموزی از روش تحلیل ساختاری استفاده شد و محاسبات روش مذکور توسط نرم-افزار میک مک انجام گرفت. جهت شناسایی خبرگان از روش نمونه گیری گلوله برفی استفاده شد. در نتیجه ابتدا از طریق مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه های عمقی با خبرگان (18 نفر)، 21 عامل موثر بر تربیت بدنی و ورزش دانش آموزی در هفت بعد مدیریتی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، تکنولوژی، محیطی و قانونی شناسایی شد. سپس پرسشنامه مقایسه زوجی تدوین و با نظر خبرگان تکمیل گردید. در ادامه روابط بین عوامل با ساخت ماتریس و رسم نقشه هندسی تأثیر مستقیم و غیرمستقیم توصیف شد. در نهایت گروه های عوامل شناسایی و عدم قطعیت ها استخراج شد که شامل «نگرش دولت مردان به تربیت بدنی و ورزش»، «اسناد بالادستی»، «کیفیت منابع انسانی»، «سهم ورزش در سبد هزینه خانوار»، «تعاملات بین دستگاهی و بین سازمانی» می باشد. در نتیجه به منظور انجام برنامه ریزی مناسب برای سال 1404 باید عدم قطعیت های شناسایی شده را که دارای بیشترین تأثیرگذاری و تأثیرپذیری هستند مدنظر قرار داد.

بیماری آلزایمر شایع ترین شکل زوال عقل است. با وجود نبود درمان قطعی برای این بیماری، انجام دادن فعالیت ورزشی و مصرف فلاونوئیدها به عنوان نگرش های غیردارویی محتمل برای کاهش خطر بیماری آلزایمر مطرح شده است؛ بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر چهار هفته تمرین هوازی همراه با مکمل گیری نارنژین بر سطح آدیپونکتین هیپوکمپی و اختلال حافظه در رت های مبتلا به بیماری آلزایمر القاشده با تزریق Aβ 1-42 انجام شد؛ بر این اساس، 32 سر رت نر هشت هفته ای با میانگین وزن 26 ± 232 گرم به صورت تصادفی به چهار گروه بیماری آلزایمر (AD)، گروه AD + تمرین هوازی (ADET)، گروه AD + مکمل گیری نارنژین (ADN) و گروه AD + تمرین هوازی + مکمل گیری نارنژین (ADETN) تقسیم شدند. القای AD از طریق تزریق Aβ 1-42 به درون هیپوکمپ صورت پذیرفت. ده روز پس از جراحی، مداخله های تمرین هوازی (پنج روز در هفته به مدت چهار هفته) و/یا مکمل دهی نارنژین به روش گاواژ (با دوز 80 میلی گرم/کیلوگرم به صورت روزانه) شروع شد. سپس از حیوانات آزمون رفتاری گرفته شد. چهل وهشت ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین حیوانات بی هوش شدند و بافت هیپوکمپ برداشته شد. برای اندازه گیری میزان پروتئین آدیپونکتین از روش وسترن بلات استفاده شد. نتایج نشان داد که عملکرد یادگیری و حافظه فضایی در گروه های ADET، ADN و ADETN در مقایسه با گروه AD به طور معنا داری بهبود یافت (0.001 > P). میزان آدیپونکتین هیپوکمپ در گروه های ADET، ADN و ADETN در مقایسه با گروه AD به طور معنا داری افزایش یافت (0.001 > P). به علاوه، رت های گروه ADETN عملکرد حافظه فضایی بهتر و میزان آدیپونکتین هیپوکمپی بیشتری در مقایسه با گروه های ADET و ADN داشتند (0.05 > P). به طورکلی، نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد هم تمرین هوازی و هم مکمل دهی نارنژین احتمالاً از طریق تعدیل میزان آدیپونکتین هیپوکمپ موجب بهبود یادگیری و حافظه فضایی در رت های مبتلا به بیماری آلزایمر می شوند. به علاوه، ترکیب این عوامل با یکدیگر اثر بیشتری بر بهبود حافظه دارد.

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر همزمانی موسیقی با فعالت بدنی بر ایمونوگلوبولین A ، اکسیژن مصرفی و تواتر تنفسی می باشد. بدین منظور، 18 دانشجوی پسر رشته تربیت بدنی (با میانگین سنی 39/2±6/22 سال، وزن 82/13±44/78 کیلوگرم، شاخص توده بدن 68/3±36/22 کیلوگرم بر متر مربع و قد 08/0±75/1 متر) انتخاب شدند و طی سه جلسه مجزا مورد ارزیابی قرار گرفتند. طی جلسه نخست و با استفاده از آزمون فزاینده بر روی دوچرخه کارسنج، حداکثر بازده توان آزمودنی ها اندازه گیری شد. آزمودنی ها طی جلسات دوم و سوم در آزمایشگاه حضور یافته و به مدت 20 دقیقه و با شدت 60 درصد حداکثر بازده توان بر روی دوچرخه کارسنج رکاب زدند. ترتیب جلسات با و بدون موسیقی در بین آزمودنی ها به صورت تصادفی معکوس بود. یکی از جلسات همراه با موسیقی و دیگری بدون موسیقی اجرا شد. همزمان با رکاب زدن، اکسیژن مصرفی و تواتر تنفسی آزمودنی ها اندازه گیری شد. در پایان جلسات دوم و سوم، جهت سنجش ایمونوگلوبولین A نمونه بزاق جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل اکسیژن مصرفی و ایمونوگلوبولین A با استفاده از آزمونt  همبسته نشان داد بین شرایط موسیقی و بدون موسیقی تفاوت معناداری وجود ندارد (سطح معناداری05/0p≤). مقایسه پس آزمون های تواتر تنفس نشان داد که بین شرایط موسیقی و بدون موسیقی تفاوت معناداری وجود دارد (01/0=p). در مجموع نتایج نشان می دهند که برخلاف تغییرات تواتر تنفسی، همزمانی موسیقی با فعالیت بدنی نتوانسته سطح اکسیژن مصرفی و ایمونوگلوبولین A را تحت تأثیر قرار دهد.

مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تیپر شدت بر بیان کاسپاز-3 در نموسیت نوع I  و نوع II بافت ریه موش های ویستار جوان بود. مواد و روش ها: در پژوهش حاضر 30 سر رت ویستار نر جوان پنج هفته ای به طور تصادفی به دو گروه 15 تایی (گروه های کنترل و تمرین) تقسیم شدند. پس از 6 هفته تمرین اینتروال برای گروه تمرین و در کنار آن استراحت برای گروه کنترل، به تعداد 5 سر رت از گروه تمرینی و 5 سر رت از گروه کنترل با بافت برداری از دوره آزمون خارج شدند. در ادامه 10 سر رت گروه تمرینی باقی مانده وارد دوره تیپر دو و سه هفته ای شدند و 10 سر رت گروه کنترل در دو گروه دو و سه هفته ای کنترل قرار گرفتند. تمرین اینتروال فزاینده به مدت 6 جلسه در هفته، هر جلسه 30 دقیقه با سرعت 15 تا 70 متر بر دقیقه و سپس مرحله تیپر به مدت سه هفته با الگوی کاهش شدت انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری (0.05P≤) استفاده شد. یافته ها: بررسی ایمونوهیستوشیمی بافت ریه گروه های مختلف نشان داد که تمرین اینتروال در افزایش معنادار بیان کاسپاز-3 در رت های ویستار جوان تأثیر گذار است (0.001P≤). در حالی که تمرینات تیپر توانست مقدار بیان کاسپاز-3 را در نموسیت های بافت ریه تقلیل دهد. در بیان کاسپاز-3 در نموسیت نوع I (0.033P≤) و نموسیت نوع II (0.001P≤) گروه تیپر شدت 3 هفته ای در مقایسه با گروه تیپر شدت دو هفته ای کاهش معنی داری مشاهده شد.بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر به نظر می رسد استفاده از یک دوره کاهش بار تمرینی بتواند به عنوان روش مناسب در جهت کاهش آپوپتوز در آلوئول های ریوی به دنبال تمرینات شدید مورد بررسی بیشتری قرار گیرد و امکان مطالعه آن در بهبود شاخص های فیزیولوژیکی ریه در نمونه های انسانی مورد توجه قرار گیرد.

هدف تحقیق شبیه سازی بیومکانیکی پای ورزشکار و منسوج فشاری جهت اندازه گیری فشار اعمالی ساق بند فشاری بر پای جوان ورزشکار در جهت اعمال فشار بهینه و یکنواخت تر با تأمین حس راحتی بیشتر، هنگام پوشیدن بود. درروش تن سنجی مشخصات هندسی به دست آمده از تصاویر سیتی اسکن پای ورزشکار ورودی باکس نرم افزاری کد نویسی شده و با استفاده از نرم افزار پردازش مدل سه بعدی اولیه و مونتاژ عضو انجام شد. خواص مکانیکی پارچه فشاری ساق بند که از آزمایش ها تجربی اندازه گیری شده به باکس نرم افزاری وارد و عملیات شبیه سازی پوشیدن ساق پوش توسط نرم افزار آباکوس و بر اساس تکنیک المان محدود شبیه سازی شد. نتایج اندازه گیری فشار اندازه گیری شده بر پای داوطلب جوان ورزشکار توسط دستگاه کیکوهیم اندازه گیری و مقایسه گردید. نتایج حاصل از مقایسه مقادیر فشار اعمالی توسط ساق بند در حالت اندازه گیری شده و شبیه سازی بیانگر خطای بیشینه 44/ 14 درصد، مربوط به مقطع زیر زانو و نقطه پشت پا بوده و کمینه خطا 8 درصد مربوط به مقطع مچ پا و نقطه جلو پا است که باوجود فرضیات و منابع خطا در این شبیه سازی نتایج بیانگر دقت قابل قبول مقادیر فشار اندازه گیری شده در حالت شبیه سازی باحالت اندازه گیری شده است.

این پژوهش با هدف واکاوی نقش مسائل اجتماعی و فرهنگی در توسعه به کارگیری انرژی سبز در اماکن ورزشی انجام شد. روش انجام شدن پژوهش به صورت آمیخته اکتشافی بود. در بخش کیفی به منظور شناسایی ابعاد نقش مسائل اجتماعی و فرهنگی بر توسعه به کارگیری انرژی سبز از روش فراترکیب استفاده شد. در بخش کمّی ابتدا با نظرسنجی از خبرگان روایی مدل تأیید شد. سپس با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی به بررسی برازش مدل پرداخته شد. در مرحله فراترکیب، جامعه بررسی شده، پایان نامه ها و مقالات پژوهشی مرتبط با موضوع (35 مورد)، در نظرسنجی از خبرگان، نُه نفر از خبرگان صاحب نظر در حوزه انرژی سبز و جامعه شناسی و در مرحله تحلیل عاملی، مدیران و کارشناسان سازمان انرژی های تجدیدپذیر، مدیران و کارشناسان شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی و واحدهای تابع، مدیران و کارشناسان واحد عمرانی وزارت ورزش و جوانان و ادارات کل ورزش و جوانان استان ها و خبرگان دانشگاهی (590 نفر) بودند. روش نمونه گیری در مرحله اول کل شمار، در مرحله دوم هدفمند و در مرحله تحلیل عاملی طبقه ای بود که براساس جدول کرجسی و مورگان (1970)، 235 نفر محاسبه شد. یافته های فراترکیب نشان داد آگاهی و نگرش به انرژی سبز، مشروعیت و پذیریش اجتماعی انرژی سبز، وجود مؤسسات مردم نهاد حامی محیط زیست و انرژی سبز، یک پیشرو و مسائل فرهنگی، از عوامل اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر به کارگیری انرژی سبز در اماکن ورزشی هستند. روایی مدل به روش سیگمای شمارشی 0.897 به دست آمد. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. به طورکلی می توان نتیجه گرفت، در کنار فراهم شدن زیرساخت های انرژی سبز، پذیرش اجتماعی شرط لازم برای توسعه به کارگیری انرژی سبز در اماکن ورزشی است که با افزایش آگاهی و تغییر نگرش با استفاده از مؤسسات مردم نهاد، شبکه های اجتماعی و فرهنگ سازی حاصل می شود.

هدف این تحقیق طراحی الگوی شناسایی عوامل موثر بر آمادگی الکترونیکی سازمانی ادارات ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی بود. روش پژوهش ازنوع کیفی با استفاده از رویکرد مدل سازی ساختاری-تفسیری است. با مرور ادبیات تحقیق و مصاحبه با 15 نفر از خبرگان(اشباع نظری)، هفت دسته عوامل موثر در سنجش آمادگی الکترونیکی شامل سیاسی، تکنولوژیکی، فردی و نیروی انسانی، محیطی، آمادگی فضای کسب و کار الکترونیکی، سازمانی، و مدیریتی شناسایی شدند و روایی محتوایی آن به تایید 10 نفر ازخبرگان دانشگاهی و متخصصان حرفه ای رسید. عوامل بر اساس مدل سازی ساختاری تفسیری درپنج سطح قرار گرفتند که براساس آن گراف مدل سازی ساختاری- تفسیری طراحی شد. نتایج نشان داد که در بالاترین سطح( سطح پنجم) عامل سیاسی، سطح چهارم عامل تکنولوژیکی، در سطح سوم، عامل فردی و نیروی انسانی، در سطح دوم، عوامل محیطی و فضای کسب و کار الکترونیکی و در سطح اول(پایین ترین سطح) عوامل مدیریتی و سازمانی قرار گرفتند. براساس یافته -های پژوهش این عوامل برآمادگی الکترونیکی سازمانی اثرگذار است. با تحلیل میک مک، متغیرها بر حسب قدرت هدایت و وابستگی متغیرها در چهار دسته خودمختار، وابسته، پیوندی و مستقل شناسایی شدند. نتایج نشان داد عامل هایی همچون سیاسی و تکنولوژیکی از قدرت اثر و نفوذ بالاتری برخوردار هستند و قدرت اثر گذاری بعد سیاسی بر آمادگی الکترونیکی از اثر گذاری بعد تکنولوژیگی بیشتر است. پیشنهاد می شود این عوامل برای آمادگی الکترونیکی مد نظر قرار گیرند.

ورود سرمایه گذاران و تزریق منابع مالی به فوتبال ایران، فرصت بسیار مناسبی برای ارتقای سطح کیفی باشگاه ها است، اما این فرصت می تواند در شرایطی خاص به تهدیدی کاملا جدی تبدیل شود. ﻫﺪف از ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎیی مشکلات ورود مالکان ثروتمند به ﻓﻮﺗﺒﺎل ایﺮان ﺑﻮد. این تحقیق از ﻧﻈﺮ ﻫﺪف در ﺣﯿﻄﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﮐﺎرﺑﺮدی ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮای ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺗﻮاﻟﯽ و رواﺑﻂ ﻣﯿﺎن ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺷﺪه با روﯾﮑﺮد ﻣﺪﻟﺴﺎزی ﺳﺎﺧﺘﺎری-ﺗﻔﺴﯿﺮی از دﯾﺪﮔﺎه صاحب نظران اﺳﺘﻔﺎده شد. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ نتایج ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ها و همچنین ادبیات تحقیق، ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ای از اﯾﻦ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﺷﺪﻧﺪ (13 مورد). اﯾﻦ ﻋﻮاﻣﻞ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از این ﺗﮑﻨﯿﮏ، ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ارﺗﺒﺎط و ﺗﻮاﻟﯽ ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه اﺳﺖ. ﺑﯿﻨﺸﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﺪل ﺑﻪ ﻣﺪﯾﺮان اراﺋﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ آن ها در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰی راﻫﺒﺮدی ﺑﺮای بهبود شرایط حضور حامیان مالی و استقرار ساختارهای مالکیتی مناسب در باشگاه ها ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ.

هدف از این پژوهش طراحی الگوی نقش رسانه های جمعی در توسعه ورزش همگانی کشور و راهبردهای آن است. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع اکتشافی است. جامعه آماری شامل اساتید دانشگاه و صاحب نظران و سازندگان برنامه های ورزشی در رسانه ها بودند. رشته تحصیلی و داشتن تالیفات علمی مرتبط با موضوع، دارا بودن سمت های مدیریتی و تجارب اجرایی در حوزه ورزش همگانی از جمله شاخص های انتخاب لیست اولیه صاحب نظران بود. روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری غیر احتمالی، با انتخاب هدفمند و با حداکثر تنوع یا ناهمگونی استفاده شد. اندازه نمونه در این پژوهش بر مبنای شاخص اشباع نظری برابر با 16 نفر بود. ابزار اندازه گیری مصاحبه باز بود و بر مبنای سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزنینشی که کمک نرم افزار Maxqda نسخه 2018 تحلیل شد. بر مبنای تحلیل داده-ها 145 مفهوم اولیه، 4 مقوله اصلی شناسایی شد. سپس 7 قضیه نظری براساس مدل پارادایمی برای طراحی الگوی نقش رسانه های جمعی در توسعه ورزش همگانی کشور و راهبردهای آن شناختی مطرح شد. شاخص های شناسایی شده شامل موانع توسعه، عوامل تسهیل کننده، عوامل توسعه دهنده، راهبردهای توسعه و پیامدهای حاصل از توسعه ورزش همگانی با توجه به نقش رسانه ها بود.

بازار تولیدات علمی غیرمتعارف در مقاطع آموزش عالی و مشاغل کاذب تحت آن، از معضلاتی است که در سال های اخیر گریبان کشورهای جهان سومی چون ایران، را گرفته است. ازاین رو هدف این تحقیق بررسی این بازار در بین این دانشجویان با تأکید بر نظریه ناهماهنگی شناختی است. روش پژوهش کیفی-تحلیلی بود و داده ها، از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق با 35 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی، 52 نفر از رؤسای مؤسسات، 5 نفر از نویسندگان و 10 نفر از اعضای هیأت علمی دانشگاه های علوم ورزشی تهران، شهید بهشتی، علامه طباطبایی، تربیت مدرس و آزاد و رازی کرمانشاه به دست آمد و در سال 98-97 جمع آوری شد. شیوه نمونه گیری نظری و هدفمند بود. یافته ها نشان داد که قوی ترین موقعیت فردی، نوچه گرایی و قوی ترین موقعیت بیرونی، نبود شغل و فساد در جامعه است. مطالعه نشان داد که نمونه از جنبه جرم این نوع مشاغل آگاهی داشتند، ولی تاکنون برخوردی از سوی مراجع قضایی دریافت نکرده بودند و این عامل ضعف نظام حقوقی را نیز می رساند که خود می تواند زنگ خطری برای مسئولان نظام آموزشی و حقوقی کشور باشد تا بتوانند با همکاری این نوع مشاغل را ریشه کن کنند. 

مقدمه و هدف: کارکردهای اجرایی به عنوان بالاترین سطح از عملکرد شناختی برای فعالیت های ذهنی و رفتار هدفمند ضروری است. علاوه براین، نقش فعالیت های جسمانی و تمرینات هماهنگی در ایجاد تفاوت های عصب شناختی مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این پژوهش، پیش بینی کارکردهای اجرایی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی در ارتباط با هماهنگی حرکتی بود. روش شناسی: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود و به صورت میدانی اجرا شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره ابتدایی (12-7 ساله) شهرستان سرپل ذهاب بود که از بین آنها 150 آزمودنی (88 پسر و 62 دختر) با رعایت ملاک های ورود یعنی مشارکت داوطلبانه، عدم سابقه آسیب و بیماری، و عدم تکرار پایه تحصیلی به صورت هدفمند از چهار مدرسه انتخاب شدند. داده های مربوط به هماهنگی حرکتی، کارکردهای اجرایی و وضعیت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به ترتیب با استفاده از آزمون تبحر حرکتی برونینکز-اوزرتسکی، پرسشنامه رفتاری کارکردهای اجرایی بریف و کارنامه تحصیلی دانش آموزان جمع آوری شد و سپس با استفاده از تحلیل رگرسیون بررسی گردید. هماهنگی حرکتی به عنوان متغیر پیش بین و متغیرهای کارکردهای اجرایی و پیشرفت تحصیلی به عنوان ملاک درنظر گرفته شدند. نتایج: نتایج نشان داد که بین هماهنگی حرکتی با کارکردهای اجرایی و پیشرفت تحصیلی ارتباط معناداری وجود ندارد (05/0<P). نتیجه گیری: می توان گفت که هماهنگی حرکتی به عنوان یک عامل پیش بینی کننده کارکردهای اجرایی و پیشرفت تحصیلی محسوب نمی شود و نقش چندان مهمی در آنها ندارد.

مقدمه و هدف: فلج مغزی همی پلژی اسپاستیک، نمونه ای از اختلالات جسمانی است که اندام فوقانی و تحتانی یک طرف بدن را درگیر می کند. وقتی آینه درمانی با تمرینات دوطرفه ترکیب گردد، تصویرسازی ذهنی و بصری افزایش می یابد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر شش هفته تمرینات حرکتی دوطرفه با و بدون آینه بر زمان واکنش ساده ی دست مبتلای کودکان فلج مغزی همی پلژی اسپاستیک بود. روش شناسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی(IR.KUMS.REC.1398.493) ، تعداد 16 کودک مبتلا به فلج مغزی همی پلژی در دو گروه آزمایشی تمرینات حرکتی دوطرفه در آینه ، و گروه آزمایشی تمرینات حرکتی بدون آینه ، تقسیم شدند. هر دو گروه علاوه بر برنامه معمول توانبخشی، مطابق دستورالعمل هایشان به تمرینات حرکتی پرداختند. زمان واکنش ساده ی دست مبتلا هر دو گروه، با استفاده از دستگاه زمان واکنش چند انتخابی ساخت شرکت لافایت( مدل 63035) ارزیابی شد. نتایج: نتایج نشان داد که هر دو گروه آزمایشی پس از مداخله شش هفته ای در نمرات زمان واکنش ساده ی دست مبتلا بهبود معنی دار داشتند(p <./05). همچنین بررسی های بین گروهی حاکی از عدم تفاوت معنادار بین دو گروه بود(P>0/05). نتیجه گیری: به دلیل عدم تفاوت معنادار بین دو گروه آزمایش، تمرینات حرکتی دوطرفه با و بدون آینه بر زمان واکنش ساده ی دست مبتلای کودکان فلج مغزی همی پلژی اسپاستیک موثر بود، که می تواند با مکانیزم تمرینات دوطرفه تبیین گردد.

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر هیجانات مثبت و منفی بر تصمیم گیری بازیکنان فوتبال بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را بازیکنان فوتبال مرد شهر تهران تشکیل دادند. از این بین 45 نفر با دامنه سنی 18 تا 24 سال و در سه گروه هیجان مثبت، منفی و خنثی به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند. تکلیف تصمیم گیری شامل تصاویری از موقعیت های شبیه سازی فوتبال بود. نتایج آزمون تحلیل واریانس یک راهه نشان داد سرعت تصمیم گیری (001/0 < P ،16/18 = (42 ،2)F) و دقت تصمیم گیری (001/0 < P ،53/12 = (42 ،2)F) بین سه گروه تفاوت معناداری داشت. نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد گروه هیجان مثبت و خنثی نسبت به گروه هیجان منفی به طور معناداری سرعت تصمیم گیری و دقت تصمیم گیری بهتری داشتند. علاوه بر این، گروه هیجان مثبت نسبت به گروه هیجان خنثی از دقت تصمیم گیری بهتری برخوردار بود. بنابراین به مربیان فوتبال پیشنهاد می شود در کنار تمرینات مکرر تکنیک و تاکتیک، با ایجاد شرایط هیجانی مثبت به انجام تمریناتی که نیازمند تصمیم گیری سریع و دقیق است، بپردازند.

زمینه و هدف : بیماری آلزایمر شایعترین شکل زوال عقل است و آمیلوئیدبتا نقشی در بیماری زایی آن ایفا میکنند. در سالهای اخیر ورزش منظم به عنوان یکی از سازوکارهای غیردارویی مهم برای مقابل با بیماری آلزایمر مطرح شده است. هدف از مطالعه بررسی تاثیر 4 هفته تمرین هوازی بر روی بیان ژن GDNF در رت های مبتلا به آلزایمر القا شده با Aβ1-42 بود. روش کار: آزمودنی های پژوهش شامل 56 سر رت نر ویستار 8 هفته ای با میانگین وزن 20±190 گرم بودند که به طور تصادفی به چهارگروه تقسیم شدند: گروه ورزش، گروه آلزایمر+ ورزش، گروه آلزایمر و گروه کنترل. Aβ1-42 به درون هیپوکمپ تزریق شد و 7 روز بعد از جراحی و توسعه بیماری آلزایمر رت های هر گروه به طور تصادفی قربانی شدند و گروهی تحت آزمون رفتاری قرار گرفتند. برای اندازه گیری بیان ژن GDNFبا استفاده از روش کمی Real time-PCR استفاده شد. نتایج: براساس مقایسه سطوح بیان ژن در چهار گروه مورد مطالعه، بیان ژن GDNF در بین گروههای تحقیق اختلاف معنی داری دارند بطوریکه ژن GDNF در گروه تمرین بیشترین و در گروه آمیلوئید بتا کمترین سطح بیان را داشته است (p <0.001). یادگیری و حافظه فضایی در گروه ورزش به طور معنی داری بهتر از گروه آلزایمری بود (p <0.001). نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین هوازی می تواند نقش بسزایی در بهبود یادگیری و همچنین افزایش بیان ژن های عامل تغذیه ای عصب در هیپوکمپ آلزایمری خصوصا GDNF داشته باشد که نهایتا به بهتر شدن حافظه و یادگیری کمک می کند.

هدف از پژوهش حاضر، طراحی و تدوین الگوی توسعه مسئولیت اجتماعی اداره تربیت بدنی دانشگاه پیام نور بود که برای این منظور، 115 عضو هیئت علمی تربیت بدنی، مدیرکل، کارشناس اداره کل تربیت بدنی دانشگاه پیام نور کشور در دو بخش کمی و کیفی به صورت کل شمار انتخاب شدند و به پرسش نامه محقق ساخته 22 سؤالی پنج ارزشی لیکرت پاسخ دادند. روایی صوری و محتوایی پرسش نامه بر اساس نظرات محققان مدیریت ورزشی مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (96%) به دست آمد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از عاملی اکتشافی، آزمون رتبه بندی فریدمن و تحلیل معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 23 و اسمات پی ال اس استفاده شد. یافته ها نشان داد که مدل عوامل موثر بر ارتقا مسئولیت اجتماعی اداره تربیت بدنی دانشگاه پیام نور متشکل از 5 بعد ذی نفعان، اجتماعی، توجه به محیط زیست، اقتصادی و داوطلبانه است که با توجه به نتیجه آزمون فریدمن مبنی بر اولویت معنادار میان آن ها (18/26=2χ، 01/0>P)، به ترتیب ابعاد اجتماعی، داوطلبانه، محیط زیستی، ذی نفعان و اقتصادی از اولویت برخوردارند. و شاخص های برازش مدل از مقدار قابل قبول و مطلوب برخوردار بوده و مدل تحقیق مورد تأیید است.

مدارای اجتماعی از جمله مفاهیمی است که در رشته های متفاوت علمی بدان پرداخته می شود. درپژوهش کیفی حاضر این مفهوم در حوزه جامعه شناسی و باهدف طراحی الگویی برای توسعه مدارای اجتماعی تماشاگران باشگاه های فوتبال ایران با استفاده از نظریه داده بنیاد به انجام شده است. 17 مصاحبه با خبرگان با روش نمونه گیری هدفمند انجام و باکمک نرم افزار مکس کیودا تحلیل شده اند. حاصل این مصاحبه ها، مجموعه ای از مضامین اولیه بود که طی فرایند کدگذاری باز گردآوری و از درون آن ها مقوله هایی استخراج شد؛ سپس در مرحله کدگذاری محوری، پیوند میان مقوله ها ذیل عناوین: شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردهاو پیامدهای مدارای اجتماعی در قالب پارادایم کدگذاری محوری تعیین شد؛ در ادامه و در مرحله کدگذاری انتخابی نیز سیر داستان ترسیم گردید. براساس نتایج، الگوی مدارای اجتماعی تماشاگران علاوه بر شرایط علی(شرایط ذهنی، ارزشی و نهادی)؛ شرایط زمینه ای(فردی، فرهنگی و اجتماعی)شرایط مداخله گر(زیرساخت فیزیکی و آموزشی) را نیز درتوسعه مدارای اجتماعی مهم می داند که در نهایت پیامدهایی همچون تعامل، کنش همدلانه و بهزیستی تماشاگران فوتبال را به دنبال دارد.