بروز بحران در منطقه اوراسیا برای بسیاری از ناظران سیاسی رویدادی شگفت آور نبود. بروز این بحران گذشته از ان که در نوشتارها و گفتارهای سیاسی رسانه ای آغاز جنگ سردی دیگر دانسته شد، پرسشهای گوناگون و زمینه های تازه ای برای تحلیل روابط بین الملل برجای نهاد...
پس از پایان جنگ جهانی دوم آرمان همگرایی و همبستگی مورد توجه مکاتب مختلف قرار گرفت و آنها را بر آن داشت تا راههای تحقق آن را دنبال کنند . ناسیونالیستهای کشورهای مستعمره نیز از این وادی عقب نماندند . همگرایی را می توان این گونه تعریف کرد : فرآیندی است که طی آن دولت ها از تمایل و اشتیاق هدایت و رهبری سیاستهای داخلی و خارجی خود به صورت مستقل و ملی انصراف جسته و برای نیل به هدف ها و منافع مشترک اتخاذ تصمیم های مربوطه را به یک نهاد فرا ملی واگذار کنند .
سرزمین حاصلخیز، پرآب و استراتژیک جولان، تنها سرزمین باقیمانده در محدوده فراتر از خط سبز (مرزهای 1948) است که همچنان در اشغال رژیم صهیونیستی است. این سرزمین در سال 1967 به اشغال رژیم صهیونیستی درآمد و نبرد 1973 نیز در آزادسازی آن توفیق چندانی نداشت. از آن روز تا کنون، عقبنشینی از این ارتفاعات، مساله مشترک سوریه و رژیم صهیونیستی شده است. در این مقاله، جایگاه جولان در امنیت اسرائیل در سه مؤلفه موقعیت استراتژیک نظامی، منابع آبی و جمعیت مورد بررسی قرار گرفته است. هدف از این تحقیق، شناخت جایگاه این مؤلفهها در امنیت اسرائیل است. آیا عقبنشینی از جولان، همچون سه توافقنامه رژیم صهیونیستی با مصر، حکومت خودگردان فلسطین و اردن، میتواند امنیت رژیم صهیونیستی را تامین کند یا برجستگیهای این سرزمین، هرگونه عقبنشینی را برای امنیت رژیم صهیونیستی پر هزینه و گرانبها خواهد کرد؟