تأثیر انرژی های تجدیدپذیر، امید به زندگی و جهانی سازی بر معیار زیست محیطی ردپای اکولوژیکی در ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
معیار ردپای اکولوژیکی معرف مجموعه فشارها بر محیط زیست است و به عنوان موفق ترین شاخص جهت ارزیابی توسعه پایدار قلمداد می شود. یکی از مهم ترین اقدامات در جهت کاهش ردپای اکولوژیکی، بهره مندی از انرژی های پاک است که با کمترین تأثیر منفی بر محیط پیرامون، تا حد زیادی چالش های بزرگ به وجودآمده ناشی از گرمایش جهانی را مرتفع می سازد. در این مطالعه، میزان اثرگذاریِ انرژی های تجدیدپذیر، امید به زندگی و جهانی سازی بر شاخص ردپای اکولوژیکی در چهارچوب فرضیه زیست محیطی ﮐﻮزﻧﺘﺲ (EKC) و با بهره مندی از جدیدترین داده ها در طی دوره زمانی 1990-2020 بررسی شد. دراین راستا، پس از ارزیابی نتایج ایستایی متغیرها، به منظور بررسی روابط بلندمدت و کوتاه مدت از رهیافت هم جمعی در قالب مدل خودتوضیحی با وقفه های گسترده (ARDL) استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که مصرف انرژی های پاک مطابق انتظار نقشی مثبت در بهبود کیفیت محیط زیست دارد؛ به طوری که انتظار می رود با یک درصد افزایش در مصرف انرژی های پاک، با ثابت بودن سایر شرایط، ردپای اکولوژیکی در کوتاه مدت و بلندمدت به ترتیب حدود 0/05 و 0/08 درصد کاهش یابد. معیار جهانی سازیِ تجارت علیرغم اثرگذاری مثبت، فاقد معنی داری آماری بود. همچنین، نتایج حاکی از آن است که با افزایش نرخ امید به زندگی و به تبع آن، فرصت بیشتر جهت تصرف در طبیعت، منجر به تشدید ردپای انسان و تخریب محیط زیست می شود. همچنین، نتایجِ پژوهش مؤید وجود یک رابطه U شکلِ وارون میان رشد اقتصادی و ردپای اکولوژیکی است. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که در دریافت سیاست های کلان اقتصادی، پیامدهای فوق به ویژه تأثیر انرژی های تجدیدپذیر بر بهبود کیفیت محیط زیست مدنظر قرار گیرد و با ایجاد زیرساخت های لازم و سیاست تنوع بخشی در تأمین منابع انرژی تا حد امکان سهم انرژی های پاک افزایش یابد.The Effect of Renewable Energy, Life Expectancy, and Globalization on the Ecological Footprint in Iran
The ecological footprint is widely regarded as a comprehensive indicator of environmental pressure and a reliable metric for assessing sustainable development. Among the most effective strategies for reducing ecological footprints is the transition to clean energy, which addresses the challenges of global warming with minimal environmental harm. This study investigates the impact of renewable energy consumption, life expectancy, and globalization on the ecological footprint within the framework of the Environmental Kuznets Curve (EKC) hypothesis, using data from 1990 to 2020. Employing the Autoregressive Distributed Lag (ARDL) model, the study examines both short- and long-run relationships based on the stationarity properties of the variables. The findings indicate that renewable energy consumption significantly improves environmental quality: a 1% increase in clean energy usage is associated with a 0.05% and 0.08% reduction in the ecological footprint in the short and long run, respectively. While globalization appears to increase the ecological footprint, its effect is not statistically significant. In contrast, increased life expectancy is linked to a larger ecological footprint, suggesting higher environmental degradation. Additionally, the results confirm the presence of an inverted U-shaped relationship between ecological footprint and economic growth, consistent with the EKC hypothesis. These findings underscore the importance of incorporating renewable energy expansion into macroeconomic policy reforms and advocate for energy diversification strategies that prioritize clean energy adoption.
تبلیغات
