هومن مینونژاد

هومن مینونژاد

مدرک تحصیلی: استادیار آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشگاه تهران

مطالب

فیلتر های جستجو: فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱ تا ۲۰ مورد از کل ۳۵ مورد.
۱.

مقایسه اثر تمرینات حس عمقی و تمرینات ترکیبی (حس عمقی و تصویرسازی ذهنی) بر درد، ناتوانی عملکردی و حس عمقی کمر در زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی

تعداد بازدید : ۴۱ تعداد دانلود : ۱۵
هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثر تمرینات حس عمقی و تمرینات ترکیبی (حس عمقی + تصویرسازی ذهنی) بر درد، ناتوانی عملکردی و حس عمقی کمر در زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی بود. جامعه آماری، زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی ۳۰ تا ۵۰ سال شهر تهران بودند. که به طور تصادفی به سه گروه تمرینات حس عمقی، تمرینات ترکیبی (حس عمقی و تصویرسازی ذهنی)، و گروه کنترل تقسیم شدند. هر دو گروه تمرینی به مدت شش هفته تمرینات را انجام دادند و گروه گنترل هیچ تمرینی در این مدت انجام ندادند. کمردرد، ناتوانی عملکرد و حس عمقی کمر آزمودنی ها در پیش آزمون و پس آزمون(پس از شش هفته) اندازه گیری شد. جهت اندازه گیری کمردرد، ناتوانی عملکردی و حس عمقی کمر به ترتیب از مقیاس بصری شدت درد ( VAS)، پرسشنامه شاخص ناتوانی اسوستری و بازسازی زاویه ی ۳۰ درجه فلکشن کمر استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که تمرینات حسی عمقی و نیز تمرینات ترکیبی بر کمردرد و ناتوانی عملکرد و حس عمقی کمر زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی تاثیر معنی داری دارد و موجب کاهش آنها می گردد (۰/۰۵>P). اما بین تاثیر آنها بر کمردرد و ناتوانی عملکرد تفاوت معنی داری وجود ندارد (۰/۰۵<P). نتایج پژوهش حاضر بیان داشت که، تمرینات ترکیبی (تمرین فعال با تصویرسازی ذهنی) در مقایسه با تمرینات فعال، بر درد و ناتوانی عملکردی و حس عمقی کمر اثرگذاری یکسان دارند.
۲.

همه گیر شناسی آسیب های ورزشی کراس فیت در باشگاه های تهران: مطالعه گذشته نگر(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۲۶ تعداد دانلود : ۱۷
هدف پژوهش بررسی همه گیرشناسی آسیب های ورزش کراس فیت در باشگاه های تهران بود. این تحقیق توصیفی و از نوع گذشته نگر بود. مردان و زنان شرکت کننده در تمرینات کراس فیت باشگاه های تهران مورد بررسی قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 18 و از آزمون خیدو (X2) در سطح معنی داری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد میزان بروز آسیب در 1000 ساعت تمرین در مردان و زنان به ترتیب برابر 421/4 و 336/5 آسیب و شایع ترین نواحی آسیب دیده در مردان و زنان شانه و زانو بود. در مردان 22٪ و در زنان 7/29٪ آسیب ها از نوع پارگی عضلانی بود. با توجه به یافته ها که بیان کننده شیوع بالای آسیب در کراس فیت است، به کادر پزشکی تیم ها، مربیان و ورزشکاران این رشته توصیه می شود تا با در نظر گرفتن عوامل خطرزای بالقوه مرتبط با بروز آسیب، اقدامات لازم را جهت پیش گیری از آن ها انجام دهند.
۳.

بررسی ارتباط و مقایسه قدرت اندام تحتانی و دامنه حرکتی فعال مچ پا با وضعیت تعادل در ناشنوایان ورزشکار و غیرورزشکار(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۲۳ تعداد دانلود : ۲۱
هدف پژوهش بررسی ارتباط قدرت عضلات اندام تحتانی و دامنه حرکتی فعال مچ پا با وضعیت تعادل ایستا و پویای ناشنوایان ورزشکار و غیرورزشکار و مقایسه این متغیرها در این افراد بود. 30 نفر از نوجوانان ناشنوای مادرزادی عمیق و شدید شهر مشهد در دو گروه همگن ناشنوایان ورزشکار و غیرورزشکار مورد بررسی قرار گرفتند. وضعیت کنترل تعادل ایستا و پویای نمونه ها توسط دستگاه تعادلسنج بایودکس، قدرت اندام تحتانی به وسیله دینامومتر و دامنه حرکتی فعال مچ پا به وسیله گونیامتر اندازه گیری شد.نتایج تحقیق نشان داد بین قدرت عضلات پلانتارفلکسور مچ پا با تعادل ایستا و تعادل پویا، بین قدرت عضلات بازکننده ران با تعادل ایستا و پویا و بین دامنه حرکتی فعال مچ پا با تعادل ایستا و پویا در دو گروه ارتباط معنادار وجود دارد. همچنین بین دو گروه در متغیرهای قدرت اندام تحتانی، تعادل ایستا و تعادل پویا تفاوت معناداری وجود داشت.
۴.

مقایسه فعالیت الکترومیوگرافی عضلات پهن داخلی و خارجی در سه شیوه حرکت اسکات فوتبالیست های مرد(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۵۲ تعداد دانلود : ۹۱
با توجه به اینکه اسکات یک حرکت رایج در تقویت عضلات اندام تحتانی به منظور پیشگیری از آسیب ها است، مطالعه حاضر باهدف مقایسه فعالیت الکترومیوگرافی عضلات پهن داخلی و خارجی در سه شیوه حرکت اسکات فوتبالیست های مرد طراحی و اجرا گردید. 15 فوتبالیست مرد 18 تا 25 سال باسابقه بیش از دو سال تمرین منظم تکنیک های اسکات پا جمع، پا باز و لانچ را هم زمان با ثبت فعالیت الکترومیوگرافی عضلات پهن داخلی و پهن خارجی انجام دادند. داده ها با آزمون های آماری تی وابسته و مستقل و تحلیل واریانس اندازه های تکراری تحلیل شدند. فعالیت الکترومایوگرافی دو عضله پهن داخلی و خارجی در مرحله بالا آمدن، پایین رفتن و با تغییر نوع اسکات تفاوت معناداری نشان نداد. عضله پهن خارجی در تمام حالات اسکات فعالیت بیشتری نسبت به عضله پهن داخلی نشان داد. اگرچه پیشنهادشده است عضله پهن داخلی در کنترل حرکت اسکات فعالیت بیشتری دارد؛ اما تناقض آن با یافته های این مطالعه می تواند به دلیل کاهش زاویه Q و واروس زانوی شرکت کنندگان باشد .
۵.

مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات دوقلو داخلی و خارجی در ورزشکاران با و بدون سابقه پارگی رباط صلیبی قدامی(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۶۴ تعداد دانلود : ۱۵۴
عضله دوقلو یکی از عضلات اصلی مفصل زانو است اما تغییرات آن بعد از آسیب ACL کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر مقایسه فعالیت عضلات دوقلو داخلی و خارجی در ورزشکاران با و بدون سابقه پارگی رباط صلیبی قدامی حین حرکت افت-فرود بوده است. نمونه پژوهش حاضر شامل 15 نفر با عمل بازسازی ACL ، 15 نفر با پارگی ACL بدون عمل بازسازی و 15 نفر به عنوان گروه کنترل بودند. فعالیت واکنشی عضله دوقلو خارجی در آزمودنی های گروه آسیب دیده به طور معناداری کمتر از گروه کنترل بود. با توجه به اینکه عضله ی دوقلو آنتاگونیست ACL بوده و فعالیت آن می تواند باعث افزایش استرین به ACL شود بنابراین به نظر می رسد کمتر بودن فعالیت عضله دوقلو خارجی در افراد آسیب دیده نسبت به افراد سالم، یک مکانیسم جبرانی است تا از طریق آن استرین وارد بر ACL را کاهش دهند.
۶.

راهکارهای حفظ تعادل در ورزشکاران مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا، کوپر و ورزشکاران سالم حین ایستادن تک پا(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۹۵ تعداد دانلود : ۱۵۴
اسپرین مچ پا یکی از شایع ترین آسیب های اندام تحتانی است. بیشتر از 70 درصد افراد که دچار اسپرین مچ پا شده اند، به بی ثباتی مزمن مچ پا مبتلا می شوند. با وجود این، بعضی از افراد با این آسیب به خوبی سازگار می شوند ( افراد گروه کوپر) و بی ثباتی مزمن مچ پا را تجربه نمی کنند. هدف از پژوهش حاضر مقایسه میزان فعالیت الکترومیوگرافی عضلات درگیر در راهکار های حفظ تعادل حین ایستادن تک پا بین ورزشکاران با بی ثباتی مزمن مچ پا، کوپر و سالم است. 13 ورزشکار مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا ، 10 ورزشکار کوپر و 11 ورزشکار سالم در این تحقیق مشارکت داشتند. هر شرکت کننده به مدت 20 ثانیه تعادل تک پای خود را روی سطوح 3 و 12 دستگاه تعادلی بایودکس حفظ می کرد و فعالیت الکتریکی عضلات با دستگاه الکترومیوگرافی در این مدت ثبت می شد . نتایج نشان داد که فعالیت افراد با بی ثباتی مزمن مچ پا در مقایسه با افراد سالم در عضلات دوقلو داخلی و راست رانی (0/05 p≤ )، در مقایسه با گروه کوپر کاهش یافت که فعالیت عضلات درشت نی قدامی، دوقلو داخلی و راست شکمی (0/05 p≤ ) آنها کاهش یافته بود. افراد با بی ثباتی مزمن مچ پا کاهش فعالیت عضلات ناحیه دیستال و پروگزیمال را در طول ایستادن تک پا نشان دادند و نمی توان با قطعیت بیان کرد که کدام راهکار در این افراد بیشتر در حفظ تعادل در حالت ایستادن تک پا نقش دارد.
۷.

Effect of a Four-week Core Stability Training Program on the Kinetic Parameters in Athletes With Functional Ankle Instability During Single-leg Drop Landing(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۸۸ تعداد دانلود : ۱۰۳
Introduction: This study aimed to investigate the effect of a 4-week core stability training program on landing kinetic parameters in athletes with functional ankle instability during a single-leg drop landing exercise. Methods: This study used a pre-post quasi-experimental design and was conducted in the biomechanics laboratory. A total number of 24 athletes with functional ankle instability participated in two experimental (n=12) and control (n=12) groups. The experimental group performed core stability training for 4 weeks. The kinetic variables (maximum vertical Ground-Reaction Force [GRF], maximum shear GRF, and time to peak vertical GRF) were measured with force plate at the frequency of 400 Hz, in the pre-test and post-test. The obtained data were compared using Analysis of Covariance (ANCOVA) and multivariate analysis of covariance MANCOVA in SPSS V. 18. Results: In the experimental group, all variables significantly differ between the pre-test and post-test. Also, the ANCOVA and MANCOVA indicated significant differences between the experimental and control groups in all variables. Conclusion: The results indicated that the core stability training improved the kinetic parameters of landing in people with functional ankle instability; thus, it can reduce the re-injury risk of the ankle.
۸.

تاثیر هشت هفته برنامه اصلاحی جامع بر حس عمقی مفصل زانو و کیفیت اجرای حرکت اسکوات تک پا در افراد دارای ناهنجاری داینامیک ولگوس(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۱۸۴ تعداد دانلود : ۲۹۹
نقص حرکتی داینامیک ولگوس یکی از اصلی ترین لایل بروز تغییرات منفی در اندام تحتانی است. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی یک دوره پروتکل اصلاحی جامع بر روی حس عمقی و کیفیت حرکت اسکات تک پا در افراد دارای این ناهنجاری بود. بدین منظوربراساس آزمون غربال گری 24 نفر دارای ایننقص ، در دو گروه کنترل(12نفر) و تمرین (12 نفر) در این پژوهش شرکت کردند. بعد ازانجام اندازه گیری های مربوط به پیش آزمون،گروه تمرین به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) به اجرای تمرینات اصلاحی جامع پرداخت. نتایج نشان داد حس عمقی و کیفیت اجرای حرکات اسکات تک پا در گروه تمرینی به طور معناداری نسبت به گروه کنترل بهبود یافت. به نظر می رسد استفاده از تمرینات اصلاحی جامع بتواند اثرات مثبتی روی اصلاح الگوهای حرکتی و بهبود عوارض این ناهنجاری داشته باشد.
۹.

Relationship Between the History of Injury and Functional Movement Screening Scores in Iran National Team Wrestlers(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۹۹ تعداد دانلود : ۱۴۸
Introduction: Wrestling is one of the most popular Olympic sports in Iran. Therefore, preseason screening and the prevention of sports injuries are very important. This study aimed to investigate the relationship between the history of injury and Functional Movement Screen (FMS) scores of the national team wrestlers and determine the cut-off point. Methods: The statistical sample included 136 national team wrestlers. The obtained data were analyzed using the Pearson correlation coefficient, t-test, ROC curve, and contingency table. Results: The results showed that FMS scores were higher in the wrestlers without previous injury compared to the injured ones. The t-test results demonstrated no significant difference between deep squat, straight and active leg raise, trunk stability push-up, and rotatory stability. According to the results, there is a poor negative, but statistically significant, the relationship between the number of previous injuries and FMS scores. Based on the ROC curve for FMS, the cut-off point of 16.5 was reported with the sensitivity and specificity values of 0.587 and 0.658, respectively. Conclusion: The results indicated that FMS can be used for fast and accurate control of injury probability in wrestling athletes. Therefore, besides the medical tests, FMS tests should be employed by wrestling coaches as a valid tool for injury prevention and the identification of athletes prone to injury.
۱۰.

Follow-up Comparison of the Effect of Eight-weeks Corrective Exercises With and Without Myofascial Release on Postural Kyphosis Deformity(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۸۸ تعداد دانلود : ۱۵۱
Introduction: The present research aimed to compare and follow-up the effect of 8-week corrective exercises with and without the myofascial release on functional kyphosis deformity in young adults. Methods: It was a randomized controlled trial in the university laboratory. Forty-five male students suffering from abnormal hyperkyphosis deformity (kyphosis of more than 42°) were selected and randomly assigned to three groups: corrective exercises, combinational exercises (corrective and myofascial release), and control. The Mean±SD age, height, and weight of the study sample were 22.12±2.88 years, 175.44±6.80 cm, and 71.21±7.31 kg, respectively. The study groups did the exercises for 8 weeks, under the direct observation of the researchers. The kyphosis angle of the participants was measured using a flexible ruler, at the baseline, post-test, and follow-up (4 weeks after the end of the exercises) stages. The collected data were analyzed with repeated measures Analysis of Variance (ANOVA) and Analysis of Covariance (ANCOVA) tests. Results: After 8 weeks of exercises, the degree of kyphosis in the post-test and follow-up stages was significantly lower than that in the pre-test, in both training groups. The results of the ANCOVA test demonstrated that the thoracic kyphosis degree in the combinational exercises group was significantly lower than that of the corrective exercises group (P≤0.05), in the post-test and follow-up stages. Conclusion: According to the results, the corrective exercises program in combination with the myofascial release is more effective than the corrective exercises alone, in correcting the thoracic kyphosis deformity.
۱۱.

Effect of Fatigue on Ground Reaction Force Variables During Single-leg Landing in Athletes With the History of Anterior Cruciate Ligament Injury(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۸۳ تعداد دانلود : ۸۵
Introduction: Since people experience fatigue after anterior cruciate ligament injury during exercises, it is important to understand how fatigue affects the biomechanical movement patterns. Therefore, this study aimed to investigate the effect of fatigue on ground reaction force variables during single-leg landing in athletes with a history of an anterior cruciate ligament sprain. Methods: it was a case-control study conducted in the University Laboratory. The sample consisted of 36 male athletes who were divided into three groups: 12 people with Anterior Cruciate Ligament Reconstruction (ACLR), 12 people with Anterior Cruciate Ligament Deficiency (ACLD), and 12 people as the control group. Fatigue was induced via the repetitive sets of double-leg squats (n=8), which were interspersed with the sets of countermovement jumps (n=2) and single-leg landings (n=3) until squats were no longer possible. A 2×2 repeated-measures multivariate analysis of variance was used to detect the main effects of group (ACLD, ACLR, control) and fatigue state (prefatigue, postfatigue) on the ground reaction forces variables. Results: The results showed a significant decrease in the peak vertical force and internal-external ground reaction force in the ACLD group after fatigue. Regardless of the fatigue state, the peak vertical ground reaction force in ACLD and ACLR groups was significantly lower than that in the control group. Conclusion: The athletes with the ACL injury, regardless of the selective treatment type, use compensatory strategies to reduce the contact forces on the lower extremity, compared with healthy athletes.
۱۲.

Effects of Six-week Hopping Exercise on Time to Stabilization and Perceived Stability in Athletes With Chronic Ankle Instability During Single-leg Jump-landing(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۷۰ تعداد دانلود : ۴۸
Introduction: To examine the effects of a 6-week hopping exercise program on time to stabilization and perceived stability among athletes with chronic ankle instability. This is a randomized controlled trial.Materials and Methods: A total of 28 basketball players with chronic ankle instability (Mean±SD age; 22.67±2.88 y, Mean±SD weight: 80.47±8.48 kg, Mean±SD height: 186.82±3.09 cm) participated in this study and were randomly divided into two equal groups of 14 people each: 1. Experimental; and 2. Control. The experimental group performed hop exercises 3 times per week for 6 weeks. The control group received no intervention. Time to stabilization for anterior-posterior and medial-lateral components of ground reaction force, as well as ankle joint function assessment tool were found before and immediately after the exercise program. Descriptive statistics, independent t-test, and paired sample t-test were used to analyze the data at the significance level of 95% (α≤0.05).Results: The 6-week hopping exercise program led to a significant decrease in the time to stabilization of medial-lateral and anterior-posterior of ground reaction force and also a significant increase in the score of ankle joint function assessment tool (p <0.05).Conclusion: Given the effectiveness of hopping exercises, postural control deficit, and time to stabilization in sport exercises, it is suggested that these selected exercises be used in training and rehabilitation protocols.
۱۳.

ویژگی های روان سنجی نسخه فارسی سیاهه اضطراب از آسیب مجدد در ورزشکاران آسیب دیده(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۱۹۰ تعداد دانلود : ۳۷۸
هدف پژوهش حاضر، بررسی ویژگی های روان سنجی نسخه فارسی سیاهه اضطراب از آسیب مجدد در ورزشکاران آسیب دیده بود. نسخه اصلی سیاهه دارای 28 سؤال و دو خرده مقیاس اضطراب از آسیب مجدد هنگام توان بخشی و اضطراب از آسیب مجدد هنگام بازگشت به رقابت است. بدین منظور، ورزشکاران 17 تا 39 ساله (6/68 درصد مرد و 4/32 درصد زن) که در رشته های مختلف ورزشی فعالیت داشتند، 300 پرسش نامه را تکمیل کردند. بعد از تکنیک ترجمه- بازترجمه، روایی صوری پرسش نامه به تأیید هفت متخصص رسید. برای برآورد روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر معادلات ساختاری استفاده شد. پایایی سیاهه با استفاده از روش آلفای کرونباخ محاسبه شد. همچنین، برای بررسی پایایی زمانی از روش آزمون- آزمون مجدد استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که نسخه فارسی سیاهه از ساختار اصلی حمایت کرد و روایی و پایایی نسخه فارسی سیاهه اضطراب از آسیب مجدد تأیید شد؛ درنتیجه، با توجه به نتایج به دست آمده، نسخه فارسی سیاهه اضطراب از آسیب مجدد برای سنجش اضطراب آسیب مجدد ورزشکاران توصیه می شود.
۱۴.

مطالعه آینده نگر همه گیرشناسی آسیب های ورزشی در لیگ برتر کبدی زنان ایران(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۱۲۹ تعداد دانلود : ۲۶۵
این پژوهش با هدف بررسیهمه گیرشناسی آسیب های ورزشی در مسابقات لیگ برتر کبدی زنان انجام شد .در این مطالعه، 132 بازیکن از 11 تیم شرکت کردند. اطلاعات مربوط به آسیب با استفاده از فرم گزارش آسیب و با کمک پزشک مسابقات جمع آوری شد. از آزمون خی دو برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. از مجموع 30 مسابقه،  42 آسیب ثبت شد که نرخ بروز آسیب به ازای 1000 ساعت مسابقه 200 آسیب بود. اندام فوقانی (5/40 درصد) و سر و گردن (6/28 درصد) شایع ترین مناطق آسیب دیده در بدن زنان بودند. پرآسیب ترین نواحی آناتومیک آسیب دیده، سر و صورت (6/28 درصد) و انگشتان دست (7/16 درصد) بودند. شایع ترین نوع آسیب در زنان، کبودی/کوفتگی/خونمردگی (1/57 درصد) بود. برخورد با حریف مهم ترین مکانیسم آسیب بود (7/85 درصد). میزان آسیب در بازیکنان دفاع 4/52 درصد بود و 3/64 درصد از آسیب ها در نیمه دوم روی دادند. کبدی ورزشی پیچیده است که انجام دادن آن به مهارت های گوناگون نیاز دارد و خطر بروز آسیب در طول بازی ها زیاد است؛ بنابراین، توصیه می شود کادر پزشکی و مربیان تیم ها برای پیشگیری از بروز آسیب به نتایج این پژوهش توجه کنند.
۱۵.

رابطه پیش بین قدرت و دامنه حرکتی چرخش مفصل شانه با اختلال حرکت کتف در ورزشکاران زن با الگوی پرتاب از بالای سر(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۱۱۶ تعداد دانلود : ۱۹۷
با توجه به نقش مهمی که کتف در حرکات مفصل شانه بر عهده دارد، موقعیت قرارگیری آن روی قفسه سینه می تواند بر عملکرد این مفصل اثرگذار باشد؛ بنابراین، هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه پیش بین قدرت و دامنه حرکتی چرخش مفصل شانه با اختلال حرکت کتف در ورزشکاران زن با الگوی پرتاب از بالای سر است. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های توصیفی-همبستگی است که روی 60 نفر از بازیکنان زن والیبال، هندبال، بسکتبال و بدمینتون انجام شد. اختلال حرکت کتف از طریق آزمون لغزش جانبی کتف، اندازه گیری شد. برای اندازه گیری دامنه حرکتی و قدرت چرخش مفصل شانه به ترتیب از گونیامتر و قدرت سنج دستی استفاده گردید . داده ها با آزمون های همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه آنالیز شدند. ضرایب همبستگی میان دامنه حرکتی چرخش داخلی شانه (0/734- r = ؛ 0/000 P= )، دامنه حرکتی چرخش خارجی شانه (0/693 r = ؛ 0/001 P= )، قدرت چرخش داخلی شانه (0/674 r= ؛ 0/005 P= ) و قدرت چرخش خارجی شانه (0/719- r = ؛ 0/001 P= ) با اختلال حرکت کتف معنی دار بود. تحلیل مدل پژوهش نشان داد که حدود یک سوم (30/1 درصد) از کل تغییرات در اختلال حرکت کتف، وابسته به متغیرهای مستقل ذکرشده در این مدل رگرسیونی می باشد؛ بنابراین، باید به غربالگری ورزشکاران با الگوی پرتاب از بالای سر، جهت تشخیص اختلال حرکت کتف و شرکت در تمرینات اصلاحی با هدف افزایش دامنه حرکتی چرخش داخلی شانه و قدرت عضلات چرخش دهنده خارجی شانه توجه کرد.
۱۶.

اثر هشت هفته تمرین عملکردی اختصاصی بر عوامل خطرزای آسیب و اجرای ورزشی جودوکاران پسر(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۲۷۹ تعداد دانلود : ۲۵۵
جودو یکی از پرمخاطب ترین هنرهای رزمی دنیا است، پژوهشگران خطر بروز آسیب در هنگام تمرین جودو را بیشتر از زمان مسابقه گزارش کرده اند. بنابراین، رو ش های تمرین ایمن تر و اثربخش تر باید مورد توجه قرار گیرد. با توجه به ضرورت توسعه و کاربرد رویکردهای پیشگیری از آسیب و بهبود عملکرد ورزشی، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین عملکردی اختصاصی جودو بر عوامل خطرزای بروز آسیب و عملکرد ورزشی جودوکاران پسر غیرنخبه می باشد. 46 نفر جودوکار غیرنخبه هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش(23نفر) و کنترل(23نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی هشت هفته در برنامه تمرینات عملکردی اختصاصی جودو که محققان طراحی کرده بودند، شرکت نمودند. گروه کنترل در مدت مشابه، به تمرینات مرسوم جودو پرداختند. تمرینات سه بار در هفته و در هر جلسه 90 دقیقه انجام شد. آزمودنی ها 24 ساعت پیش از شروع و پس از پایان دوره در پیش آزمون و پس آزمون شرکت کردند. برای بررسی نرمال بودن داده ها از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در سطح معنی داری (05/.0 ≥ p ) استفاده شد. آنالیزها با استفاده از نرم افزار SPSS21 انجام شد. بر اساس یافته ها افزایش معناداری در امتیاز آزمون های غربالگری حرکت عملکردی (0/001=p)، تعادل y اندام فوقانی (0/001=p)، پرش عمودی (0/001=p) و آمادگی اختصاصی جودو (0/001=p) در گروه تجربی مشاهده شد. مداخله تمرینی این پژوهش همزمان بر کاهش یا تعدیل عوامل خطرزای بروز آسیب و ارتقای عملکرد ورزشی اختصاصی موثر بود؛ بنابر این نسبت به برنامه های تمرینی رایج کارآمدتر است.
۱۷.

مقایسه میزان فعالیت فیدفورواردی منتخبی از عضلات مچ پا در دختران فعال دانشگاهی در معرض خطر آسیب اسپرین مچ پا با دختران سالم(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۲۳۳ تعداد دانلود : ۱۸۱
 شیوع قابل توجه اسپرین مچ پا،کناره گیری زودهنگام از ورزش و ناتوانی ناشی از این آسیب، توجه محققان را به انجام پژوهش هایی در جهت شناسایی و کنترل عوامل اثرگذار در ابتلا به این آسیب جلب کرده است. هدف از تحقیق حاضر، مقایسه میزان فعالیت فیدفورواردی منتخبی از عضلات مچ پا در دختران فعال دانشگاهی در معرض خطرآسیب اسپرین مچ پا با دختران سالم بود. بدین منظور، 32 دانشجوی دختر فعال رشته تربیت بدنی، بدون سابقه ی اسپرین مچ پا، به صورت هدفمند و بر اساس نمرات تعادل پویای ناشی از اجرای آزمون Y، به دو گروه 16 نفری، شامل گروه در معرض خطر اسپرین مچ پا (با تعادل کمتر) و گروه سالم، تقسیم شدند. فعالیت فیدفورواردی عضلات، توسط دستگاه الکترومیوگرافی در تکلیف پرش- فرود ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس چند متغیری، بررسی و 05/0≥p در نظر گرفته شد. درگروه در معرض خطر اسپرین مچ پا (تعادل کمتر)، میزان فعالیت فیدفورواردی کمتری در عضلات پرونئوس لانگوس و سولئوس نسبت به گروه کنترل، مشاهده شد (05/0p˂). احتمالا فعالیت کمتر این عضلات در افراد با تعادل کمتر، ثبات مچ پا را به خطر انداخته و آنها را در معرض خطر اسپرین مچ پا قرار می دهد.
۱۸.

بررسی زمان بندی و الگوی فعالیت عضلات کمربند شانه ای بازیکنان نخبه تنیس روی میز با و بدون سندروم گیرافتادگی شانه در حین اجرای ضربه فورهند تاپ اسپین(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۲۸۳ تعداد دانلود : ۲۴۷
در سندروم گیرافتادگی شانه، فعالیت عضلات اسکپولوهومرال در ورزش هایی همانند رشته تنیس روی میز که در آنها دست بالاتر از سطح شانه فعالیت می کند، با تغییراتی همراه بوده و به لحاظ نظری این تغییرات مربوط به تغییر در استراتژی های برنامه حرکتی است. یکی از مقیاس های مهم بررسی هماهنگی عضلانی و کنترل حرکتی در عضلات کمربند شانه ای، مطالعه درباره زمان بندی فعال شدن عضلات است. هدف از این مطالعه، بررسی تفاوت زمان فعال شدن و غیرفعال شدن عضلات و الگوی فعال شدن عضلات کمربند شانه ای بازیکنان نخبه تنیس روی میز با و بدون سندروم گیرافتادگی شانه است. بدین منظور، 30 بازیکن نخبه تنیس روی میز مرد 20 تا 28 سال در دو گروه 15 نفره دارای سندروم (میانگین سن= 1/65±(25/12 و بدون سندروم گیرافتادگی شانه (میانگین سن =55/1±43/24) به صورت هدفمند انتخاب شدند و از سمت برتر اندام فوقانی نمونه ها، زمان بندی فعالیت عضلات فوق خاری، ذوزنقه ای فوقانی، ذوزنقه ای تحتانی، دندانه ای قدامی، دوسر بازویی و دلتویید قدامی، توسط دستگاه الکترومایوگرافی سطحی در حین ضربه فورهند تاپ اسپین تنیس روی میز اندازه گیری شد. پس از محرز شدن طبیعی بودن داده ها توسط آزمون شاپیرو-ویلک، از آزمون تی مستقل برای مقایسه نتایج دو گروه توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 در سطح معناداری 05/0>P استفاده شد. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که عضلات دندانه قدامی (P=0/001) و ذوزنقه فوقانی (P=0/004) به ترتیب به طور معناداری در گروه مبتلا دیرتر و زودتر نسبت به گروه سالم شروع به فعالیت می کند. همچنین الگوی فعال شدن عضلات در گروه بیمار به نسبت گروه سالم دستخوش تغییراتی شده بود. نتایج این تحقیق نشان می دهد که عملکرد عضلات ثبات دهنده کتف در ورزشکاران رشته های بالای سر که دارای علائم گیرافتادگی شانه هستند، از لحاظ زمان بندی دچار اختلال می شود و این فرض را که سندروم گیرافتادگی شانه ممکن است با اختلال عملکرد از نظر زمان بندی و هماهنگی فعالیت عضلات اسکپولاتوراسیک و گلنوهومرال مرتبط باشد، تأیید می کند.
۱۹.

اثر خستگی عملکردی عضلات مرکزی بدن بر برخی از متغیرهای کینماتیکی مؤثر بر آسیب رباط صلیبی قدامی در مانور برش در ورزشکاران مرد دانشگاهی(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۱۸۲ تعداد دانلود : ۲۵۵
هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر خستگی عملکردی عضلات مرکزی بدن بر برخی از متغیرهای کینماتیکی مؤثر بر آسیب لیگامان صلیبی قدامی( ACL )طی مانور برش بود. تعدادی از ورزشکاران دانشگاهی شامل 24 نفر در دو گروه تجربی (13 نفر) و کنترل (11 نفر) در پژوهش حاضر شرکت کردند. حرکت برش با استفاده از سیستم تحلیل حرکت و دوربین های پرسرعت وایکان، با فرکانس 240 هرتز ثبت شد و حرکات ثبت شده به وسیله نرم افزار نکسوس آنالیز شدند و زوایای مفصلی نمونه ها (فلکشن زانو، والگوس زانو، نسبت چرخش تیبیا به فمور در لحظه برخورد پا با زمین و میزان حداکثر میزان فلکشن زانو، والگوس زانو و همچنین، نسبت چرخش تیبیا به فمور در 50 درصد اولیه فاز سکون) استخراج شد و توسط آزمون آماری تی وابسته و تحلیل کوواریانس تک متغیره مقایسه شد. نتایج نشان داد که خستگی عضلات مرکزی بدن بر خطر آسیب ACL درطول مانور برش مؤثر است .
۲۰.

تاثیر کفی طبی بر فعالیت الکترومیوگرافی عضلات مچ پا در ورزشکاران دارای کف پای صاف حین پرش- فرود تک پا(مقاله علمی وزارت علوم)

تعداد بازدید : ۲۴۶ تعداد دانلود : ۱۶۹
کف پای صاف اثر خود را به شکل زنجیره ای به مفاصل و سگمان های فوقانی انتقال می دهد و منجر به اختلال در زنجیره حرکتی می شود. هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر کفی طبی بر فعالیت الکترومیوگرافی عضلات اطراف مفصل مچ پای ورزشکاران دارای کف پای صاف حین انجام حرکت پرش فرود تک پا بود. در تحقیق حاضر تعداد ۱۵ ورزشکار دارای ناهنجاری کف پای صاف ۱۸ تا ۲۳ سال به صورت هدفمند به عنوان نمونه آماری این تحقیق انتخاب شدند. فعالیت الکترومیوگرافی از چهار عضله (تیبیالیس قدامی، پرونئوس لانگوس، گاستروکنمیوس داخلی و سولئوس) حین حرکت پرش- فرود تک پا در دو وضعیت با و بدون کفی به ثبت رسید. نتایج آزمون های آماری نشان داد بین فعالیت عضلات تیبیالیس قدامی (۰/۰۰۲=p) و پرونئوس لانگوس (۰/۰۴۵=p) در مرحله فیدفورواردی و بین فعالیت عضلات تیبیالیس قدامی (۰/۰۴۹=p)، پرونئوس لانگوس (۰/۰۴۲=p)، گاستروکنمیوس داخلی (۰/۰۱۵=p ) و سولئوس (۰/۰۰۵=p) در مرحله فیدبکی، در دو وضعیت با و بدون کفی طبی تفاوت معنا داری وجود دارد. کفی طبی با تغییر در عملکرد عصبی- عضلانی عضلات تیبیالیس قدامی، پرونئوس لانگوس، گاستروکنمیوس داخلی و سولئوس می تواند خطر بروز آسیب و اختلالات زنجیره حرکتی را کاهش دهد.

پالایش نتایج جستجو

تعداد نتایج در یک صفحه:

درجه علمی

مجله

سال

حوزه تخصصی

زبان