درخت حوزه‌های تخصصی

در این نوشتار ((نقش رفتار شهروندى سازمانى در عملکرد سازمان)) مورد بررسى قرار مى گیرد. براى پى بردن به نقش رفتار شهروندی در عملکرد سازمان نخست بابد مشخص گردد که مفهوم رفتار شهروندى جگونه در دنیاى بیرونى شکل مى گیرد،به عبارت دیگر باید دید که شاخص هاى عملیاتى آن چه هستند؟ سپس باید چگونگى ارتباط رفتار با عملکرد تبیین گردد. یس در این نوشتار، رفتار شهروندی ، تعریف و تبیین خواهد شد ، با ارائه الگویى، نحوه ارتباط رفتار شهروندى و عملکرد را تشریح خواهبم کرد. درباره موضوع مورد بحث این مقاله، مباحث نظرى بسیار کمى در زبان فارسى وجود دارد. به همین جهت براى پر کردن خلاء تئوریکى ناشى از آن تمرکز نوشتار ما بیشتر بر ادبیات موضوع است و با استفاده از متغیرهاى ارائه شده، در فر صتى دیگر مطالعات میدانی آن ارائه خواهد شد.

اهمیت روز افزون توسعه محصول جدید در دنیای کسب و کار و افزایش توجه و اقبال خاص از سوی شرکت ها به انجام تحقیقات در خصوص ماهیت توسعه محصول جدید منجر به ایجاد بدنه گسترده ای از تحقیقات در این حوزه از دانش مدیریت گردیده است پویایی و پیچیدگی مفهوم توسعه محصول جدید از یک طرف و ماهیت میان رشته ای آن از طرف دیگر موجب گردیده است که محققان در تحقیقات خود رویکرد های متفاوتی را به کار گرفته و به یافته های متنعی دست یابند بدین ترتیب ادبیات توسعه محصول جدید را میتوان به چهار قسمت محتوای تحقیقات اصلی توسعه محصول جدید عوامل متمایز کننده تحقیقات توسعه محصول جدید و مطالعات خاص گرایان در تحقیقات توسعه محصول جددی تقسیم بندی نمود د راین مقاله به ترتیب هر یک از این چهار قسمت به تفصیل مورد برسی قرار می گیرد و در خاتمه در یک جمع بندی کلی بدنه ادبیات توسعه محصول جدید به اجمال تدوین می گردد.

"مقدمه: بیمارستان به عنوان مهمترین مراکز ارائه دهنده خدمات بهداشتی از گذشته همواره مورد توجه و عنایت خاصی قرار داشته است. به دنبال رشد سریع و روزافزون علوم و تکنولوژی به ویژه در علوم پزشکی و پیراپزشکی نیاز مبرم به ارتقای سطح کیفیت خدمات بهداشتی درمانی بیش از هر زمان دیگری احساس می شود. بدین منظور برنامه ریزی و سرمایه گذاری در مراکز بهداشتی درمانی از جمله بیمارستانها امری است که نیاز به فعالیتهای وسیع و گسترده ای دارد. در این راستا یکی از واحدهای مهم بیمارستانی که باید به سازماندهی و مدیریت آن توجه شود واحد پذیرش می باشد. این واحد از جایگاه ویژه ای در بیمارستانها برخوردار بوده و از نقطه نظر ارزشیابی بیمارستان مهمترین بخش آن را تشکیل می دهد. روش بررسی: در این پژوهش واحد پذیرش در بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز در سال 1380 با روش توصیفی مورد بررسی قرار گرفت. جامعه پژوهش شامل 9 واحد پذیرش بستری و 6 واحد پذیرش سرپایی (درمانگاه، اورژانس) بوده است. داده های پژوهشی از طریق مصاحبه با مسئولین واحدهای پذیرش و با استفاده از پرسشنامه و چک لیست که در ارتباط با اهداف پژوهش و توسط پژوهشگر تدوین شد، جمع آوری گردید. یافته ها: نتایج کلی این پژوهش نشان می دهد که واحدهای تحت مطالعه به ویژه واحد پذیرش سرپایی اورژانس با کمبود نیروی انسانی تحصیل کرده مواجه بوده است. واحدهای پذیرش بستری و اورژانس مورد مطالعه از تجهیزات و امکانات مناسب برخوردار نبوده اند. اکثر واحدهای پذیرش بستری،برخی از وظایف کلی این واحد را که جزء عملکردهای اصلی واحد مربوطه بوده است، انجام نمی دادند. در ضمن واحد پذیرش صرفاً در روند بستری شدن بیماران نقش داشته و هیچ گونه وظیفه ای در روند ترخیص و انتقال بیماران بر عهده نداشته است. نتیجه گیری: مجموعه یافته های این پژوهش تاکید بر اصلاح نظام پذیرش بیماران در بیمارستان و ایجاد یک واحد پذیرش براساس الگوهای استاندارد مشخص از نظر فیزیکی و محل استقرار، نیروی انسانی، تسریع و تسهیل در پذیرش بیمارانی که جهت دریافت خدمات تخصصی به بیمارستان ارجاع داده می شوند، دارد."

در موضوع منتخب کنگره 2004، اینتوسای سعی در فراهم نمودن وسیله ای برای دستیابی به اثر بخشی و کارایی بیشتر در امور حسابرسی دارد. موضوع II، تجارب همکاری و تعامل موسسات حسابرسی داخل کشورها را بررسی می‌کند، در حالیکه موضوعI تجارب هماهنگی و همکاری میان موسسات عالی حسابرسی کشورهای مختلف را بررسی می کند. در اغلب کشورها موسسات حسابرسی متعددی بر فعالیتها و هزینه های دولتی نظارت داشته و یا حسابرسی می نمایند. و این موازی کاری ،فرصتها و مشکلاتی برای این موسسات ایجاد می کند. از طرفی ممکن است بین فعالیت موسسه عالی حسابرسی کشور مربوطه و سایر موسسات حسابرسی، دوباره کاری و همپوشانی و حتی احتمالاً تعارض وجود داشته باشد، از طرف دیگر فرصت همکاری آموزشی، اشتراک اطلاعات و متدلوژی حسابرسی و نیز فرصت انجام حسابرسی مشارکتی می تواند به اثر بخشی و کارآیی بیشتر در فعالیتهای حسابرسی و شبه حسابرسی کمک کند و فشار ناشی از حسابرسی بر موسسات دولتی کاهش یابد.

از جمله مبانى نظرى راجع به کنترل، که امروزه توسعه زیادى یافته است و بر آن تاکید مى گردد. این است که در "فرآیند کنترل سازمانى " محور اصلى باید خود کنترلى یا" کنترل خود" باشد. در همین جهت در این مقاله سطوح مختلف در فرآیند کنترل، منابع گوناگونى که بر فعالیت هاى کنترلى نظارت مى کنند و همچنین متغیرهاى اقتضایى متناسب با منابع کنترل، مورد بررسى قرار گرفته و تلاش گردیده است که بر ضرورت وجود دیدگاهى جامع نسبت به کنترل در سازمان تأکید نماید؛ دیدگاهى که بر مبناى آن، به همان میزان که مکانیز!هاى کنترل بیر، نى مورد توجه قرار مى گیرند، بر کنترل درونى و یا کنترل خود و تناسب و هماهنگى بین این دو نوع در هر موقعیت خاص، هم تأکید مى گردد.

"بررسی ادبیات «مدیریت تغییر» پیش‌نیازهایی را برای تغییر موفقیت‌آمیز پیشنهاد می‌کند، ولی نحوه دستیابی به آنها را ارائه نمی‌دهد. در صورتی که این گونه پیش نیازها در برنامه تغییر گنجانده نشوند، فراگرد تغییر با «مقاومت» مواجه شده، به شکست می‌انجامد. برخی از صاحبنظران استدلال می‌کنند که در مقاومت مزایایی نهفته است، ولی عدم وجود مدلها و تئوریهای مدیریت تغییر، مانع استفاده از مقاومت می‌شود. یکی از تئوریهایی که مقاومت را عنصری لازم و مثبت می‌داند و استدلال می‌کند که مدیران باید مقاومت را تشخیص داده آن را برای آزمودن و آماده‌سازی راهبردها و گزینه‌های تغییر مورد استفاده قرار دهند تا اجرای موفقیت‌آمیز و تمام عیار فراگرد تغییر را فراهم آورند «تئوری محدودیتها» است. هدف این مقاله شرح مختصر تئوری محدودیتها و نحوه به کارگیری آن در مدیریت تغییر است. همچنین نحوه شناسایی انواع گوناگون مقاومت در برابر تغییر و چگونگی کنترل آنها در چارچوب این تئوری توضیح داده می‌شود و در نهایت مدل بهره‌گیری از تغییر رفتار با استفاده از ابزار فراگرد تفکر این تئوری طراحی می‌شود."

"اگر «تعادل» در سیستمهای اجتماعی را توزیع بهینه منابع سیستم میان «بازیگران و اعضای نظام» بدانیم، به گونه‌ای که اکثر آنها ضمن پذیرش جایگاه خویش برای تداوم کارکرد و بازده بهتر سیستم فعالیت کنند، در چنین نظامی«ثبات» طبیعتاً عبارت است از عدم وقوع مستمر و مکرر حوادث، رفتارها و تحریکاتی که می‌توانند کارکرد یاد شده را مورد تردید قرار دهند. با پیدایش روز افزون «سیستمهای بی‌ثبات کننده» در قرن بیست‌و یکم، ثبات نظامهای اجتماعی همواره در خطر نابودی است، به طوری که آنها گاهی‌ اوقات برای گریز از «شوک و تزلزل»‌ نیازمند بازسازی و تغییر هستند. در اینجا چند سؤال مطرح می‌شود: ـ آیا همه سیستمهای انسانی، ثبات خود را در تغییر می‌یابند؟ ـ آیا تغییر و اصلاحات، تمام قسمتهای یک سیستم اجتماعی را متزلزل می‌سازد؟ ـ آیا می‌توان چنان که ژ. شوالیه گفته، این سیستمها را به «تک ثباتی» و «دو ثباتی» و یا به قول آشبای به چند ثباتی، تقسیم کرد؟ به نظر ژ. شوالیه نظامهای تک ثباتی که تنها بر «ثبات ساختاری» تأکید دارند، زمینه‌های پذیرش اصلاحات را دارا هستند، چرا که ثبات خود را در «بر هم زدن موقت» سکون عناصر درونی می‌یابند، در حالی که نظامهای دو‌ثباتی از قابلیت تغییر پذیری کمتری برخوردار هستند و در مقابل تغییر مقاومت می‌کنند؛ اما این امکان نیز وجود دارد که «رهبریت» سیستم برخی از زیر سیستمهای خود را در معرض تغییر قرار دهد و در برخی دیگر به «حفظ وضعیت موجود» بپردازد. دنبال کردن تحقیق درباره این‌گونه مقولات نویسنده را به فرضیه‌ای رسانده است که عنوان آن «ثبات در بحران» است. بر این اساس، محاصره یک سیستم اجتماعی توسط «سازمان‌های بی‌ثبات کننده» و قطع نسبی ارتباطات آن با محیط، موجب «داغ شدن» آن و پیدایش فضای بحرانی در درون آن می گردد. در چنین فضایی فقط عناصری که از بحران ارتزاق می‌کنند، می‌توانند با حفظ این وضعیت و «ارتزاق از عدم کارکرد نظام» ثبات خود را حفظ کنند. البته در صورتی که منابع سیستم، حداقل به صورت محدود استمرار یابد."

"برنامه محوری" و الزام به بهراه برداری از منابع و اعتبارات ملی براساس برنامه های مشخص، دومین سیاست راهبردی طرح تحقیقات صنعتی، آموزش و اطلاع رسانی (تاوا) پس از "تقاضامحوری" بوده و سرلوحه برنامه ریزی و سیاست گذاری در این طرح قرار گرفته است. در این مقاله، یکی از برنامه های کلیدی طرح تاوا تحت عنوان "کلان طرح جامع مطالعاتی ایجاد، بهبود و توسعه فناوری" که در حوزه های صنعتی منتخب در حال اجراست تشریح می گردد. این کلان طرح در واقع تلاشی برای تخصیص منابع بر اساس اهداف و برنامه های مشخص می باشد. ماحصل اجرای این کلان طرح، علاوه بر بسترسازی برنامه ریزی استراتژیک توسعه فناوری در حوزه های مختلف صنعتی، به منظور تبدیل وضعیت موجود به وضعیت مطلوب، ایجاد کانون ها و شبکه های تفکر در مراکز پژوهشی کشور نیز می باشد. پایش این کانون ها و شبکه ها، تضمین کننده بهره گیری گسترده از توان تخصصی موجود در کشور است.

در این تحقیق تلاش شده است که مهمترین عوامل موجد فشارهای عصبی و همچنین رابطه ی این فشارها با عملکرد کارکنان در شرکت مذکور مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گیرد . این عوامل به دو دسته ی کلی محیطی و سازمانی تقسیم شده است . از میان مهمترین عوامل سازمانی عواملی همچون ابهام نقش ، تعارض نقش ، افراط نقش کیفی ، مسیر ترقی و مسوولیت مورد بررسی قرار گرفته اند . نتایج حاصله حاکی از آن است که عوامل مذکور با فشار عصبی همبستگی مثبت دارد . ...