مهمترین چالش چند سال گذشته کشورمان ، گفتمان پرونده هسته ای است و اصلی ترین قدرتی که در پی مدیریت این بحران است اتحادیه اروپا است . اروپا که پس از هجوم یکجانبه آمریکا به عراق نفوذ گذشته خود در منطقه خاورمیانه را بیش از پیش از دست داده است در تلاش است تا با حل دیپلماتیک بحران هسته ای ایران افزون بر نگهداری یک شریک با ثبات و با نفوذ در منطقه ، به اثبات نقش و توانایی خود در مدیریت و حل و فصل صلح آمیز بحرانهای بین المللی بپردازد . اما رفتار مایوس کننده اتحادیه اروپا در برابر بحران هسته ای ایران ، به روشنی گویای آن بوده که با وجود تلاشهای بسیاری که برای تقویت توان مدیریت بحران شده است ،
پس از 11 سپتامبر 2001 ، آمریکا طرح خاورمیانه بزرگ را به عنوان استراتژی درازمدت خود در منطقه برگزیده است . این طرح ناظر به اهداف امنیتی آمریکا در حوزه های سیاسی ، اقتصادی فرهنگی ، اجتماعی و نظامی است . بی گمان یکی از اصلی ترین اهداف اجرایی این طرح ، پشتیبانی از اسرائیل و تامین امنیت آن از جمله امنیت اقتصادی این رژیم است . اما اسرائیل به عنوان دولتی که دشواریهای بسیار فراروی خود میبیند ، تنها با پیوندهای اقتصادی با ایالات متحده نمی تواند سیستم اقتصادی پویایی داشته باشد و نیازمند روابط اقتصادی با دیگر کشورها از جمله همسایگان است .
در دهه های گذشته مذهب نقشی فزاینده در عرصه های ملی و جهانی یافته است و به نظر می رسد که بازیگران هر چه بیشتری در صحنه بین الملل در این زمینه اثر گذار شده اند . برخی از آنها دولتهایی هستند که می کوشند سیاست خارجی خود را بر پایه موازین دینی شکل دهند و برخی دیگر بازیگران فرامرزی گوناگونند مانند گروههای اسلامی کاتولیک ها و پروتستانها که هر یک ابعاد تازه ای از بازیگری دینی را در جهان به نمایش می گذارند. ..
آسیا در حدود 69 درصد از کل ذخایر نفت خام جهان و در حدود 49 دصد از کل ذخایر اثبات شده گاز طبیعی جهان را در اختیار دارد . تقاضای انرژی در این منطقه طی سالهای 1973 تا 2003 بیش از 230 درصد رشد داشته ، اما متوسط رشد تقاضای انرژی جهان در این مدت 75 درصد بوده است . مصرف انرژی اولیه جهان از 1/9 میلیارد تن معادل نفت در سال 2000 به 6/13 میلیارد تن معادل نفت در سال 2020 می رسد که 50 درصد از این افزایش مربوط به آسیا می شود