چطور از فکس استفاده کنیم (امبرتواکو)
حوزههای تخصصی:
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۳۲٬۸۸۱ تا ۳۲٬۹۰۰ مورد از کل ۳۷٬۸۰۷ مورد.
روزنامه مطبوعات (9)
نقد و بررسی کتاب: فرهنگ، سیاست و تحول اجتماعی
حوزههای تخصصی:
بررسی عوامل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و جمعیتی موثر بر باروری در شهر دهاقان / استان اصفهان(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
آمارهای ازدواج و طلاق ثبت شده در کشور در سالهای 1371 تا 1378(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
جامعه شناسی اسلام در کار «وبر» و «ترنر»
حوزههای تخصصی:
توسعه علمی، فرهنگی و مدیریت رسانه(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
صحبت من را صحبت یک متخصص رسانه تلقی نکنید، بلکه صحبت کسی تلقی کنید که دست کم سیسال تجربه دانشگاهی در توسعه علوم دارد، دراین زمینه تفنن کرده است و با این دید به رسانه نگاه میکند.
کلاهبرداری اینترنتی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
اخیرا بسیاری از رسانههای بدون درنگ (On line) بر موضوع کلاهبرداری اینترنتی متمرکز شدهاند. ولی رهبران تجاری، متخصصان امنیت رایانهها و وکلا هنوز در مورد انواع کلاهبرداریهایی که در اینترنت یا به کمک اینترنت صورت میگیرد و تبعات آن برای آینده بازرگانی الکترونیکی،اطلاعات کاملی ندارند. مقاله حاضر سه هدف مهم را دنبال میکند. نخست، تشخیص مهمترین انواع کلاهبرداریهای اینترنتی که مجریان قانون و قانونگذاران به آنها برخوردهاند. دوم، تشریح فنون عمده نفوذ روانی مورد استفاده مجرمان دراین گونه کلاهبرداریها، ازجمله بررسی شباهتهای این فنون و «مهندسی اجتماعی» فنون مورد استفاده نفوذگران
(hackers)و سوم، ارائه راهکارهایی برای این مسئله به دولت و بخش خصوصی.
کلاهبرداری اینترنتی یکی از جرمهای یقه سفیدها است که همپای توسعه اینترنت گسترش مییابد. در این مقاله منظور از «کلاهبرداری اینترنتی» بهطور کلی هرگونه کلاهبرداریی است که به کمک برنامههای رایانهای یا ارتباطات اینترنت صورت گیرد.
مطبوعات ایران: حبل المتین؛ حکایت روزنامه نگاری همچنان باقی است
حوزههای تخصصی:
نقدی بر جامعه شناسی بلوچستان
حوزههای تخصصی:
تصمیمگیری مدیریتی و مدیریت رسانه(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
تصمیمگیری، اصل اول مدیریت، ودرسازمانهای رسانهای نیز وظیفه اصلی مدیران است. هربرت سایمون، با پژوهش درباره تصمیمگیری در رسانهها، اهمیت این مهارت را با مدیریت این نهادها برابر میداند.
او، بااشاره به موارد رسانهای، چهارعامل(منابع، هدف، نیروی انسانی، محیط) را در تصمیمگیری موثر میإاند، ضمن آن که بر پیشبینی ناپذیری درهمه تصمیمگیری ها و احتمال وجود خطر در این امور تاکید دارد. او تصمیمها را به دو گروه (برنامهریزی شده و برنامهریزی نشده) تقسیم میکند و پیشبینی ناپذیری نتایج تصمیمها را به آن ها مربوط میداند. سایمون، با تشریح فرایند تصمیمگیری، پنج مرحله را برای تصمیمگیری درنظر دارد که عبارتاند از: تعریف مشکل، مشخص کردن هدف، تعیین راهحلها، انتخاب یک راه حل و اجرای آن. او توصیه میکند که درپایان این مراحل راهحل اجرا شده را کنترل کنید.