فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۲۷٬۵۸۱ تا ۲۷٬۶۰۰ مورد از کل ۵۴٬۳۹۸ مورد.
فوری ترین و بی واسطه ترین نوشته ها (گفتگوی حنیف قریشی با مجله بروکلین ریل
حوزههای تخصصی:
روایت فراروایت
حوزههای تخصصی:
ده کتاب مهم امریکای لاتین به انتخاب آلارکن
حوزههای تخصصی:
زیبایی تصویر انهدام
تازه های ایران شناسی
حوزههای تخصصی:
مروری بر ترانه سرایی معاصر ایران
حوزههای تخصصی:
سنت، تجدد و پسامدرنیسم در شعر فارسی
حوزههای تخصصی:
پژواک شعر
حوزههای تخصصی:
توریست - منتقد و فضای کثرت گرا
حوزههای تخصصی:
اصلاً شعر به چه درد می خورد؟
حوزههای تخصصی:
انگار و داشتی از آیین پهلوانی
حوزههای تخصصی:
سام نامه از کیست(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
سام نامه، حماسه ای عاشقانه است که از آن به عنوان آخرین حماسه ملی ادب فارسی یاد می کنند. از زمان آغاز تحقیقات نوین در ادبیات فارسی، پیرامون این اثر و نویسنده آن نیز پژوهشهایی صورت گرفته است که هر یک به گونه ای سعی کرده اند صحت انتساب آن را به خواجوی کرمانی رد یا اثبات کنند. در این گفتار ابتدا تاریخچه این تحقیقات و استدلالهای نویسندگان درباره این اثر ذکر گردیده که نگارنده به همه این دلایل پاسخ گفته و انتساب سام نامه به خواجو را رد کرده است و سپس دلایلی مبنی بر تعلق این اثر به ادبیات عامیانه ارائه کرده است.
الفاظ و تعبیرات عامیانه در غزلیات شهریار
حوزههای تخصصی:
شاعران سنت گرای معاصر که به پیروی از غزل سرایان قرن هفتم و هشتم و قصیده سرایان قرن چهارم و پنجم شعر می سرودند از آوردن الفاظ و تعبیرات عامیانه در شعر امتناع می کردند اما شهریار از جمله شاعرانی است که در به کاربردن الفاظ و تعبیراتی که اجازه ورود به شعر را نداشتند بی پروایی کرده و آگاهانه تعبیرات کوچه و بازاری را وارد شعر خود و در این زمینه هنجار شکنی کرده است. نویسنده در مقاله حاضر الفاظ و تعبیرات عامیانه و کوچه و بازاری را در غزلیات شهریار بررسی کرده و چگونگی استفاده و کاربردهای گوناگون آن را در جایگاه های بخصوص شعری نشان داده است
ملک الشعرای بهار و تاراس شفچنکو: دو شاعر ملی ایران و اوکراین
حوزههای تخصصی:
معرفی کتاب: بیرون پردین از نقد
منبع:
بایا بهار ۱۳۸۶ شماره ۴۵
حوزههای تخصصی:
مفهوم ایمان و کفر در مثنوی مولانا
حوزههای تخصصی:
برنامه ریزی زبان فارسی در عصر سامانیان(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
در این مقاله، دستاوردهای سامانیان در حفظ و حراست زبان فارسی، با طرح شالوده ای علمی و بیان مفاهیم مربوط به برنامه ریزی زبان، بررسی و نشان داده می شود که یکی از نمونه های کهن برنامه ریزی را در عصر سامانیان باید سراغ گرفت. در واقع، با همین برنامه ریزی بود که زبان فارسی به مرتبه زبان فرهنگی و مشترک ایرانیان ارتقا یافت و رشد کرد و پرورده شد. در این مقاله، همچنین به این پرسش پاسخ داده می شود که چرا ایران کشوری اسلامی شد اما، برخلاف بسیاری از کشورهای اسلامی دیگر، عربی نشد.
آشنای غریب، سخنی درباره ی علل مهجور ماندن بیدل دهلوی در ایران
حوزههای تخصصی: