فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۲۷٬۵۰۱ تا ۲۷٬۵۲۰ مورد از کل ۵۴٬۲۷۹ مورد.
عیب کار در کجاست
منبع:
سالنامه کیان ۱۳۴۰
حوزههای تخصصی:
کتاب ها و رساله ها
رتبة الحیات به مثابه متنی ادبی
حوزههای تخصصی:
سروش اصفهانی (1)
حوزههای تخصصی:
مقاله به زبان فرانسه: زیبایی شناسی بدی: بدی در ادبیات فرانسه قرن هفده و هجده (L’esthétique du mal : la méchanceté dans la littérature française des XVIIe et XVIIIe siècles)(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
روحیه اشرافی که در قرن هفده و هجده در فرانسه بسیار رایج بود با «رفتار متمایز و ممتاز» طبقات اجتماعی برجسته مشخص میشود. علاوه بر نگاه حسود و انتقادآمیز که اساس زندگی اجتماعی این دوره را تشکیل می دهد و پایین دست بودن دیگر اقشار جامعه را به تصویر میکشد، تمسخر و لذت از انجام کارهای بد از دیگر خصوصیات روحیه اشرافی است. والمون و مادام دو مرتوی در کتاب روابط خطرناک اثر لاکلو، دو نمونه مهم از این شخصیتهای اشرافی بدجنس در ادبیات فرانسه کلاسیک هستند. در این مقاله به بررسی ادبیات بدی در ادبیات فرانسه قرن هفده و هجده خواهیم پرداخت.
نگاهی به روند طنز در پیشینیه ادبیات فارسی
حوزههای تخصصی:
ماکسیم گورکی
حوزههای تخصصی:
گوهر مردمی (بر شیوه کهن)
حوزههای تخصصی:
عشقی بزرگتر (شعر گواتمالا)
منبع:
شعر آذر ۱۳۷۳ شماره ۱۵
حوزههای تخصصی:
سایه های سیاه، دراز و ترسناک یک دستکاری
حوزههای تخصصی:
نامی ناشناخته در ادب فارسی
اتاق روشن
حوزههای تخصصی:
بررسی رابطه ی «حافظ و خدا» در ساحت همسخنی و گفتگویی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
یکی از دستاوردهای ارزشمند میراث صوفیه در مقام مقایسه با فقه ، فلسفه و کلام ، تعریف و تلقی خاصی از رابطه ی انسان با خداست که آن را ازرابطه ی انسان و خدا در نظام فقهی ، فلسفی و کلامی متمایز می سازد و به رابطه ی عاشق و معشوق تبدیل می شود و صمیمی ترین و ناب ترین گفتگوها در قالب رابطه من و تویی بازتاب می یابد. اما در این میان ، پاره ای از عارفان و شاعران کلاسیک، برخلاف گفتمان غالب صوفیانه که رابطه ی من و توییِ بنده و خدا تا مرز اتحاد پیش می رود و انسان در برابر خدا جز تسلیم و رضا چاره ای نمی بیند ؛ رابطه ی من و تویی بنده و خدا در قالب گستاخی ، بی پروایی ، من و تو کردن با خدا تبلور می یابد که تداعی گر استقلال طرفین گفتگو در عین صمیمت و پیوستگی در تلقی فلسفه ی همسخنی و گفتگویی مارتین بوبر است. در غزلیات حافظ ، رابطه ی بنده و خدا از رابطه ی عاشق و معشوق در تلقی متعارف عارفانه بسی فراتر می رود و حافظ در مقام دوست با خداوند وارد گفتگو می شود ؛ گاه کبر و استغنا می ورزد و گاه به گونه های مختلف به خداوند ، نظام آفرینش و فلسفه ی خلقت ، از درِ طعن و تعریض وارد می شود. این نوشتار ، به تحلیل بیشتر رابطه ی من و تویی در ساحت همسخنی و گفتگویی در اشعار حافظ می پردازد .
یادداشتی کوتاه بر مجموعه شعر: «همه این شبها چراغ را برای تو روشن گذاشته ام»
حوزههای تخصصی:
با مترجمان داستان: گفت و گو با همایون نوراحمر «مترجم ادبیات داستانی»
حوزههای تخصصی:
آشفته در باد
حوزههای تخصصی: