فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۲۴٬۷۲۱ تا ۲۴٬۷۴۰ مورد از کل ۵۴٬۲۷۹ مورد.
انجمن ادبی حکیم نظامی
منبع:
شعر پاییز ۱۳۸۸ شماره ۶۷
حوزههای تخصصی:
تأثر حافظ از سعدی
بدرالشاکر السیاب
حوزههای تخصصی:
قوت تفکر، رقت احساس، لطف طبع، قدرت بیان (3)
منبع:
گوهر خرداد ۱۳۵۲ شماره ۵
حوزههای تخصصی:
حافظ در سلک فقر و درویشی ؛ قسمت سوم
حوزههای تخصصی:
یک نسخه جعلی دیگر از اشعار رودکی
حوزههای تخصصی:
بررسی تطبیقی میزان جامعه پذیری لیلی در منظومه عربی و منظومه نظامی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
پژوهش حاضر سعی دارد که براساس مکتب آمریکایی با تکیه بر رویکرد نقد اجتماعی، به بررسی ویژگی های شخصیّتی لیلی، میزان حضور و ظهور او در دو داستان، شیوه و نوع تلاش های او برای دیدار با مجنون و نقض قاعده ازداوج سنّتی بدون عشق و عوامل مؤثّر در عفّت ورزی او را مورد بررسی قرار دهد.
در هر دو منظومه، لیلی با وجود دربند بودنش و برخلاف تصوّر عامیانه، حالتی بین تسلیم پذیری و طغیانگری دارد، گرچه این طغیانگری در منظومه نظامی اوج می گیرد. او با کمال عفّت ورزی که در داستان عربی بیشتر جنبه عرفی دارد ولی در فارسی جنبه شرعی، بسیار فکورانه و با حالتی محتاطانه و شجاعانه، در متن داستان حضور می یابد و پا به پای مجنون ابراز وجود می کند تا بلکه قاعده حاکم بر جامعه را نسبت به خود نقض کند، گرچه زن بودنش در نهایت نقشه های او را ناکام می گذارد.
هنر و اندیشه: واکاوی دیگری از شعر «کار شب پا» ی نیما یوشیج
منبع:
گزارش مهر ۱۳۷۹ شماره ۱۱۶
حوزههای تخصصی:
باید همیشه در حال روایت بود(حسن شیرزاد)
منبع:
گلستانه ۱۳۸۲ شماره ۵۳
حوزههای تخصصی:
زبان فردوسی
قصه پردازی در عقل و عشق
جرعه ای آب در نیمه شب
حوزههای تخصصی:
شوخی دانشگاهی
پیکربندی «زمان» در داستان «سیاوش»(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
پویایی فرایند قرائت متن، حاصل تمهیدهایی است که همچون خطوطی پیاپی، زنجیره فرضیّه های خواننده را دستخوش تغییر می کند. بررسی پیکربندی زمان در داستان سیاوش نشان می دهد که الگوی هنرمندانه پیرنگ از طریق برجسته کردن تمهید های هنری، از جمله به هم ریختگی توالی زمانی رویدادها شکل می گیرد. راوی با در نظر داشتن قانون هایی که رابطه مستقیمی با ترتیب زمانی آنها دارد، در ترتیب نقل وقایع و کنش های داستانی دست به گزینش می زند و با حذف یا ارایه اطّلاعات در خارج از جایگاه خود،سرعت ادراک خواننده را نسبت به متن کاهش می دهد و او را به همگون ساختن اطّلاعات پیشین خود با آخرین بخش از اطّلاعات ارائه شده در متن ترغیب می کند. راوی با تمرکز بر گونه روایی آینده نگر و جهت گیری کلّ داستان به سوی پیش بینی اوّلیّه، خواننده را با خود همراه می سازد. در اینگونه روایت ها، مخاطب در پی کشف رویدادها نیست، بلکه میل به دانستن نحوه وقوع حوادث داستانی، خواننده را تا پایان روایت همراهی می کند.
کتابخانه های دست و پا شکسته (نشست دوم)
حوزههای تخصصی:
پیوند واژگان و تصاویر - قسمت آخر
حوزههای تخصصی: