درخت حوزه‌های تخصصی

  سرمایه انسانی بیشتر در بهره وری، رشد اقتصادی، بهبود و تامین کیفیت زندگی بهتر در جهان می شود. توسعه منابع انسانی به معنای هر فعالیتی است که برای بهبود و ارتقای شایستگی های حرفه ای از طریق بهبود دانش، مهارت ها و نگرش های آنها طراحی شده است. مدیریت منابع انسانی در مدارس بر اساس جایگاه و نقش مهمی که در توسعه سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، مهم است. هدف از این پژوهش طراحی مدل سازی توسعه منابع انسانی در مدرسه با نظریه نظریه پایه (GT) بود. بر این اساس ابزار مصاحبه طراحی و در مرحله بعد با شرکت کنندگان در پژوهش انتخاب و مصاحبه در مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و بر اساس نتایج تحلیل داده ها موضوعات بررسی و ارائه شد. شرکت کنندگان در این پژوهش 25 نفر از کارشناسان پرورشی شامل معاون وزیر، مشاور وزیر، مدیرکل ستادی وزارتخانه، رئیس سازمان آموزش و استان و مدیر مدرسه بودند که در زمستان 1398 با آنها مصاحبه شد. این مطالعه با نمونه هدف آغاز شد. ورود، تحصیل تخصصی با مدرک کارشناسی ارشد، سابقه کار در سطح وزارتخانه، معاون وزیر، مدیر کل و رئیس سازمان استان بود. و حداقل 10 سال سابقه مدیریت در مدارس با جمعیت دانش آموزی بالای هزار نفر. گروهی که به اشباع داده بودند بر اساس نمونه گیری نظری ادامه دادند. ابزار جمع آوری داده ها

Learning emotions consist of a range of ups and downs students come across in the classroom concerning the subject of study that may affect their performance in academic affairs and the correlation between learning approaches and academic engagement. The present study discussed the mediating role of learning emotions in the relationship between learning approaches and academic engagement in the academic year 2020/2021. The study used a correlation-descriptive research method and multistage cluster sampling. Participants were 384 female upper-secondary school students according to the Cochran formula. Three types of questionnaires were used to collect data: Reeve and Tseng’s academic engagement, Miller et al.’s learning approaches, and Pekrun’s learning emotions. Data were analyzed using Structural Equation Modelling in PLS software. Our findings showed that learning emotions (both positive and negative) have a mediating role in the correlation between learning approaches (learning goals, performance goals, instrumental/future goals, perception ability, external and internal evaluation) and academic engagement (P≤0/05). Moreover, learning approaches have a significant positive correlation with academic engagement (P≤0/05). Furthermore, learning approaches have a significant positive correlation with positive learning emotions, but a significant negative correlation with negative learning emotions (P≤0/05). We can hereby deduce that positive emotions have a significant positive correlation with academic engagement (P≤0/05), whereas the correlation coefficient between negative learning emotions and academic engagement is not significant (P≥0/05). It can be concluded that academic engagement is significantly affected by learning approaches and learning emotions and positive emotions increase the effect of learning approaches on academic learning.