در بناهای معماری فضاهای رابطی با معانی فرم ها و عملکردهای مختلف وجود دارد که باعث پیوند فضاها می شود.هرگاه چند بنا در حوزه ی دید ما قرار گیرند، روابطی بین آنها احساس می کنیم که این روابط، تنها از طریق فضاهای بینابین ایجاد می شود.توجه به فضای میانی در ایجاد روابط صحیح در فضای معماری نقش بسیار مهمی دارد. هدف اصلی این پژوهش روشن ساختن و شناسایی نقش فضای بینابینی در معماری، و چگونگی تاثیر آن بر الگوهای رفتاری حاکم در فضای معماری می باشد و همچنین در این پژوهش به بررسی چند نمونه بناهای خارجی و چند نمونه بنا های داخلی که قبل و بعد دوران معاصر ساخته شده اند، پرداخته شده است. در نهایت این مقاله از طریق استفاده از اسناد و مدارک و مطالعات کتابخانه ای به تحلیل و توصیف فضای بینابین پرداخته است و با ارائه راهکارهایی جهت خلق فضاهای بینابین به تبیین و شناختی از موضوع رسیده است.
امروزه یکی از موضوعهای مورد توجه پژوهشگران ، منتقدین و اجرا کنندگان تئاتر ، « تأویل ( interpretation ) » نمایشنامه است . با وجود آنکه در کشور ما ، پیدایش تئاتر به شیوه ی کلاسیک با تأویل آغاز شده و همچنان مورد نظر است ، کمتر مبانی نظری آن مورد مطالعه و بحث قرار گرفته ، در حالی که چنین مقوله ای بنا به اهمیتش سزاوار توجه بسیاری است . با توجه به این مهم ، مقاله پیش رو ا رائه شده که شامل مقدمه ، چهار بخش و نتیجه گیری است : بخش اول : تأویل انتقادی ، تأویل اجرایی ...