درخت حوزه‌های تخصصی

هدف این پژوهش، بررسی تصویر بدن ادراک شده و ایده آل  در رده های سنی مختلف زنان و مطالعه نقش انعطاف پذیری تصویر بدنی بود. این پژوهش از نوع ارتباطی و علی مقایسه ای بود و 345 نفر از زنان در استان های خراسان، سمنان و البرز در این پژوهش مشارکت کردند. تصویر بدن ایده آل و تصویر بدن ادراک شده بر اساس مقیاس تصویری استانکارد و همکاران (1983) و بدن واقعی از طریق محاسبه شاخص توده بدن اندازه گیری شد. همچنین انعطاف پذیری تصویر بدنی از طریق پرسش نامه انعطاف پذیری تصویر بدنی ساندوز و همکاران (2013) اندازه گیری شد. نتایج پژوهش نشان داد در حال حاضر انتخاب بدن ایده آل زنان با واقعیت و شرایط کنونی آنها فاصله دارد. زنان در ادراک صحیح بدن خود و با شدت بیشتر در ادراک صحیح بدن ایده ال خود درست عمل نمی کنند. اثر سن و وزن تا حدی در انتخاب نمایه ایده آل تأثیر گذار بوده است، با این وجود، تقریباً همه زنان بدن لاغرتر از بدن ادراک شده خود را به عنوان بدن ایده آل انتخاب کرده اند. سه متغیر "بدن واقعی"، "بدن ادراک شده" و "بدن ایده آل" در دوره های سنی نوجوانی و جوانی تفاوت معناداری با دوره های بزرگسالی و میانسالی دارد. انعطاف پذیری تصویر بدنی، پیش بینی کننده معنادار تصویر بدن ایده آل است و افراد منعطف تر، بدن ایده آل واقع بینانه تری را انتخاب می کنند. ایجاد انعطاف پذیری مثبت از تصویر بدنی و انتخاب بدن ایده آل واقع بینانه به زنان گروه های سنی مختلف کمک می کند تا رویکردهای تمرینی متناسب خود را انتخاب نمایند. 

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر پویایی اجتماعی بر سرمایه اجتماعی و مشارکت ورزشی کارکنان طراحی و اجرا گردید. روش پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی و از روش علی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کارکنان شرکت پالایش نفت آبادان بود که بر اساس اطلاعات کسب شده تعداد آنان 400 نفر بود. برحسب انتخاب تصادفی و با توجه به جدول حجم نمونه مورگان تعداد 351 نفر به عنوان نمونه پژوهش مشخص شدند. در نهایت پس از پخش و جمع آوری پرسش نامه های پژوهش، تعداد 322 پرسش نامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر، شامل پرسش نامه های استاندارد بود. روش آماری مورد استفاده در پژوهش حاضر شامل روش معادلات ساختاری بود. جهت تجزیه و تحلیل داده های پژوهش حاضر از نرم افزار اس پی اس اس و پی ال اس استفاده گردید. نتایج نشان داد پویایی اجتماعی بر سرمایه اجتماعی تأثیری به میزان 947/0 دارد. نتایج پژوهش همچنین نشان داد پویایی اجتماعی بر مشارکت ورزشی تأثیری به میزان 948/0 دارد.

هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر مداخله ذهن آگاهی بر پاسخ های اضطراب رقابتی، خودتنظیم گری و مقادیر آلفا آمیلاز بزاقی در ووشوکاران نخبه بود. 26 ووشوکار نخبه مرد در این پژوهش شرکت کردند که به شکل تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. در پیش آزمون، اضطراب رقابتی و خودتنظیم گری همچنین، سطح آلفا آمیلاز بزاقی در هر دو گروه سنجیده شد. گروه تجربی به مدت 6 جلسه پروتکل مورد نظر را انجام دادند و سپس پس آزمون و آزمون پیگیری به عمل آمد. نتایج نشان داد بعد از مداخله، اضطراب رقابتی و آلفا آمیلاز بزاقی کاهش داشته است و این کاهش تا آزمون پیگیری ادامه داشت. همچنین، نمرات خودتنظیم گری ووشوکاران بعد از مداخله افزایش پیدا کرد. به طور کلی، می توان نتیجه گرفت که مداخله ذهن آگاهی می تواند راهبردی برای کاهش پاسخ های اضطراب رقابتی و بهبود خودتنظیم گری باشد.

بررسی تجربه هیجانی و شناختی ورزشکاران جهت پیشگیری از آسیب پذیری روان شناختی اهمیت زیادی دارد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان ورزشی و آسیب پذیری روان شناختی ورزشکاران در ورزش های فردی و گروهی انجام گرفت. روش پژوهش حاضر علی مقایسه ای است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه ورزشکاران ورزش های انفرادی و گروهی در سال 1398 تشکیل می دادند. نمونه پژوهش 120 نفر از ورزشکاران رشته های ورزش انفرادی بودند که به روش نمونه گیری در دسترس از بین جمعیت ورزشکاران رشته های انفرادی انتخاب شدند. همچنین 120 نفر از ورزشکاران رشته های گروهی بر اساس سن، جنسیت و سابقه ورزشی با ورزشکاران انفرادی همتا شدند و به پرسش نامه محقق ساخته راهبردهای تنظیم شناختی هیجان ورزشی و آسیب پذیری روان شناختی پاسخ دادند. داده های جمع آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی و تحلیل واریانس چند متغیری مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین مؤلفه راهبردهای سازگارانه تنظیم شناختی هیجان ورزشی با افسردگی، اضطراب، استرس، رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین بین مؤلفه راهبردهای ناسازگارانه تنظیم شناختی هیجان ورزشی با افسردگی، اضطراب، استرس و نمره کل پرسش-نامه رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج حاصل از تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد بین ورزشکاران فردی و گروهی در مؤلفه های فاجعه سازی و ملامت دیگران، ملامت خویشتن، نشخوارگری فکری، افسردگی و اضطراب تفاوت وجود داشت. به عبارت دیگر ورزشکاران رشته های ورزشی انفرادی نمرات بالاتری به دست آوردند. سبک هایی که ورزشکاران برای تنظیم هیجانات شان به کار می برند، در تعیین آسیب پذیری روان شناختی آنان اهمیت دارند و تقویت راهبردهای سازگارانه تنظیم شناختی هیجانی باید به عنوان هدفی برای پی ریزی مداخلات و برنامه های آموزشی سلامت روان مورد توجه واقع شود. به طوری که ورزشکاران در مواقع ارزیابی شان از موقعیت ها، بتوانند از راهبردهایی استفاده نمایند که مناسب ترین جو هیجانی را در رقابت ایجاد کند

هدف پژوهش حاضر، تأثیر تحریک الکتریکی مستقیم مغز (تی.دی.سی.اس) بر خستگی ذهنی و عملکرد بسکتبالیست ها بود. بدین منظور، 18 بسکتبالیست پسر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل 9 نفره قرار گرفتند. ابتدا از شرکت کننده ها آزمون خستگی با مقیاس خودارزیابی خستگی ذهنی به عمل آمد و پس از ایجاد خستگی با نرم افزار استروپ و آزمون ریاضی، پیش آزمون های خستگی و عملکرد در شوت سه امتیازی ایفرد اجرا شد. سپس آزمودنی های گروه تجربی تحت تی.دی.سی.اس قرار گرفتند و برای شرکت کننده های گروه کنترل دستگاه در حالت شم قرار داده شد. بعد از انجام مداخله پس آزمون به عمل آمد. نتایج آزمون های تی برای گروه های همبسته و مستقل نشان داد یک جلسه تی.دی.سی.اس بر عملکرد بسکتبالیست ها تأثیر مثبت و معناداری دارد؛ اما در مقایسه با گروه کنترل اثر معناداری بر خستگی ذهنی نداشت. نتایج پیشنهاد می کند جهت بهبود عملکرد می توان از یک جلسه  تی.دی.سی.اس استفاده نمود.

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثرات خودگفتاری اخباری و پرسشی بر ادراک تلاش، انگیزه و عملکرد توان بی هوازی انجام پذیرفت. بدین منظور 15 دانش آموز دختر در یک طرح درون گروهی شامل مراحل کنترل، خود گفتاری اخباری و خودگفتاری پرسشی مشارکت داشتند. به منظور سنجش توان بی هوازی، شرکت کنندگان پرش عمودی را در هر سه مرحله اجرا کردند و بعد از هر مرحله چک لیست خود گفتاری، فرم ادراک تلاش و فرم انگیزه را تکمیل نمودند. نتایج آزمون تحلیل واریانس اندازه های تکراری یک طرفه، برتری عملکرد توان بی هوازی و انگیزه را در مراحل خود گفتاری اخباری و پرسشی نسبت به مرحله کنترل نشان داد. به طور کلی این یافته ها از مزیت خودگفتاری اخباری و پرسشی در عملکرد ورزشی حمایت می کند که با مبانی نظری خودگفتاری مبنی بر سودمندی خودگفتاری بر عملکرد حرکتی و انگیزه همسو است.

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط علائم روان شناختی با پرستش سلبریتی با میانجی گری تمایل به شهرت و رؤیاپردازی ناسازگار در قهرمانان تکواندو کشور انجام شد. جامعه آماری از تکواندوکاران دارای مقام قهرمانی کشور و سابقه عضویت در تیم ملی تشکیل شد. نمونه آماری 336 نفری (296 دختر و 40 پسر) با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق پرسش نامه پرستش سلبریتی، علائم روان شناختی، تمایل به شهرت و رؤیاپردازی ناسازگار انجام شد. به منظور تحلیل داده ها از روش ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی با رویکرد تحلیل معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد علائم روان شناختی (پریشانی، افسردگی، نگرانی، علائم جسمانی) با پرستش سلبریتی از طریق میانجی تمایل به شهرت و رؤیاپردازی ناسازگار بر قهرمانان تکواندو کشور ارتباط مثبت و معنا دار دارد. بر اساس نتایج این پژوهش پیشنهاد می شود با توجه به مهارت های ضعیف اجتماعی پرستش کنندگان سلبریتی که موجب بروز علائم نگرانی و افسردگی در آنان می شود، مجموعه اقدامات آموزش مهارت های روانی توسط فدراسیون تکواندو در قالب برگزاری کارگاه های آموزشی مهارت های ذهنی و مشاوره روان شناختی صورت گیرد تا نوجوانان به ماهیت وجودی خود پی ببرند تا بدین ترتیب اتکابه نفس در آنان تقویت شود

هدف پژوهش حاضر، تعیین تأثیر مدل های مختلف تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای بر تکانش گری در داوران ورزشی تیمی بر مبنای سبک های رهبری بود. تحریک غیرتهاجمی مغز به عنوان روشی جهت بهبود عملکرد در حیطه های مختلف ورزش مورد استفاده قرار گرفته است؛ در حالی که به نظر می رسد میزان تأثیرگذاری آن به عوامل مختلفی از جمله نوع تحریک و تفاوت های فردی بین افراد بستگی داشته باشد. از این رو، تعداد 24 داور ورزشی در رشته های تیمی فوتبال، فوتسال، والیبال، هندبال و بسکتبال شامل 12 داور با سبک رهبری تحول گرا و 12 داور با سبک رهبری غیرتحول گرا به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت نمودند. هر آزمودنی در سه جلسه مجزا در آزمایشگاه با فاصله حداقل 72 ساعت استراحت بین جلسات حضور یافت. در هر جلسه، ابتدا میزان تکانش گری با استفاده از آزمون تکانش گری برو/نرو مورد اندازه گیری قرار گرفت و سپس آزمودنی ها تحت یکی از 3 نوع تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه ای شامل تحریک آنودال، کاتودال یا شم به مدت 20 دقیقه با شدت 2 میلی آمپر قرار گرفتند. پس از اتمام تحریک، مجدداً میزان تکانش گری مورد اندازه گیری قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آنوای دو راهه مرکب نشان داد بین تحریک آند و شم و همچنین بین تحریک کاتد و شَم تفاوت معناداری وجود داشت (به ترتیب 001/0p= ؛ 02/0 p = )، در حالی که بین دو نوع سبک رهبری در انواع تحریک تفاوت معناداری وجود نداشت. به عنوان یک یافته جدید، این نتایج مؤید امکان استفاده از تحریک الکتریکی فراجمجمه ای به عنوان ابزاری برای افزایش عملکرد در داوران ورزشی است.

هدف از پژوهش حاضر، روان سنجی نسخه فارسی پرسش نامه الکسیتایمیا در ورزش در هواداران لیگ برتر فوتبال ایران بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل هواداران باشگاه شهر خودروی خراسان بود که در بازی هفته 28 لیگ برتر فوتبال کشور (فصل 2019-20) در مقابل تیم سایپا و در ورزشگاه خانگی این تیم در شهر کرج، به تشویق تیم شهر خودرو پرداختند که بر اساس اعلام روابط عمومی باشگاه شهر خودرو، 400 نفر تماشاچی به این مسابقه اعزام شدند. از این میان، 180 هوادار از بازی میان تیم های شهر خودروی مشهد و سایپای تهران، به صورت تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب گردیدند. به منظور گردآوری داده ها از پرسش نامه ای استاندارد استفاده شد که جهت روایی سنجی آن در جامعه موردنظر، به فارسی ترجمه شد و مورد تحلیل قرار گرفت. به منظور تأیید روایی ابزار نیز از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد که بار عاملی تمامی سئوالات از مقدار مبنا بالاتر و مدل پژوهش از برازش معناداری برخوردار است. در نهایت، نتایج پژوهش بیانگر این است که پرسش نامه الکسیتایمیا در ورزش، مقیاسی چندبعدی است و از آن می توان در سایر جوامع غیر بالینی ورزشی به عنوان یک ابزار پژوهشی استفاده کرد

زمینه و هدف:هراس، نگرانی اغراق آمیز، غیرمعقول، ثابت و بیش از حد نسبت به موقعیت ها و اشیاء است. در دوران همه گیری بیماری ویروس کرونا-۱۹ (کووید-۱۹) متاسفانه افراد زیادی درگیری این بیماری شدند و عده ای نیز درگذشتند؛ بسیاری از افراد بهبودیافته از کووید-۱۹ با مشکل های جسمی و روانشناختی زیادی درگیر می شوند؛ یکی از این مشکل ها هراس از کرونا است.هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط افسردگی، اضطراب و تنظیم هیجانی با هراس از ابتلا به کرونا در افراد بهبودیافته کووید-۱۹ در شهر تهران بود. روش: پژوهش حاضر به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری، شامل افراد بهبودیافته از کووید-۱۹ در شهر تهران و در نیمه اول سال ۱۴۰۰ بود. نمونه به صورت نمونه گیری در دسترس تعداد ۱۲۵ انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه های هراس از میکروب (علوی زاده و همکاران، ۱۳۹۹) تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱) مقیاس افسردگی، اضطراب، استرسآنتونی و همکاران (۱۹۹۸) را تکمیل کردند و برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شده است. یافته ها: نتایج نشان داد میان سه مؤلفه تنظیم شناختی هیجان (نشخوار فکری، تلقی فاجعه آمیز و دیدگاه گیری) و هراس از کرونا رابطه معنی داری به دست آمد. و سایر مولفه های آن (سرزنش خود، پذیرش شرایط، سرزنش دیگران، تمرکز مجدد مثبت، تمرکز مجدد بر برنامه ریزی، ارزیابی مجدد مثبت) معنی دار نبودند. بین دو متغیر نشخوار فکری و تلقی فاجعه آمیز و هراس از ابتلا به کرونا رابطه مثبت و با دیدگاه گیری و هراس از کرونا رابطه منفی وجود داشت. نتایج پژوهش بیانگر رابطه مثبت میان اضطراب و افسردگی با میزان هراس از کرونا بود. نتیجه گیری: براساس نتایج این پژوهش به متخصصان بهداشت روان پیشنهاد می شودباتوجه به نقش مهم و اساسی اضطراب، افسردگی و تنظیم هیجان در هراس از کرونا در افراد بهبودیافته از کرونا با آموزش مهارت های تنظیم هیجان به افراد بهبودیافته از کرونا احتمالاً سلامت روان این افراد را می توان بهبود داد.

از طریق بازی می توان فکر و اندیشه ورزشکاران را از کودکی رشد داد و به او کمک کرد تا در آینده از نظر جسمی، روانی، عاطفی و اجتماعی پیشرفت کند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی شاخص های کاربردی باشگاه بازی کودک با رویکرد روان شناسی انجام شد. در جهت شناسایی، تحلیل و گزارش الگوهای موجود در داده هایی که در فعالیت های باشگاه کودک نقش کلیدی دارند، از روش کیفی و از استراتژی تحلیل مضمون استفاده گردید. به منظور تحلیل مضمون و دستیابی به شاخص های ارزشمند، با 20 متخصص این حوزه مصاحبه عمیق انجام شد. یافته ها حاکی از آن بود که شش مضمون شامل تدوین برنامه های عملیاتی با رویکرد رشد متعادل، فعالیت بدنی، سنجش بالیدگی، سنجش نمو، تحلیل نقاشی و مربیان شایسته و متخصص را می توان به عنوان شاخص های کاربردی با نگاه روان شناسی، در جهت ایجاد وضعیت مطلوب به طوری که تعادل روح و جسم را پوشش دهد در نظر گرفت. به طور کلی شاخص های به دست آمده نشان می دهند ایجاد یک باشگاه مطلوب کودک، با بکارگیری مربیان شایسته، می تواند فعالیت های شناختی کودکان را افزایش دهد و تغییرات روان شناختی کودکان را به حداقل برساند و در ارتقاء سبک زندگی سالم کودکان نقش مؤثری داشته باشد.

هدف از پژوهش حاضر شناسایی عوامل روان شناختی و اجتماعی مؤثر در توسعه ورزش معلولان تاجیکستانی بود. روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع معادلات ساختاری است. تعداد 300 معلول به صورت نمونه در دسترس انتخاب و پرسش نامه محقق ساخته را تکمیل کردند. این پرسش نامه بر اساس مبانی نظری، مصاحبه با ورزشکاران معلول و کارشناسان با تعداد 56 سئوال در حیطه های روان شناختی و اجتماعی طراحی شد. روایی صوری-محتوای آن توسط پنج صاحب نظر دانشگاهی تأیید شد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی 10 عامل شامل رسانه، خانواده، حمایت اجتماعی، تعامل اجتماعی، احترام، انگیزه، لذت و نشاط، ترس، اعتمادبه نفس، خودکارآمدی را شناسایی و انجام تحلیل عاملی تأییدی در لیزرل، این عوامل را تأیید کرد. نتایج این پژوهش نشان داد در عوامل اجتماعی، به ترتیب، احترام گذاشتن، حمایت اجتماعی، رسانه، خانواده و تعامل اجتماعی مهم ترین موانع هستند. در حیطه عوامل روان شناختی، به ترتیب، انگیزه مشارکت، عزت نفس، ترس، خودکارآمدی و لذت و نشاط مهم ترین عوامل هستند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هیجان خواهی و هوش فرهنگی با میانجی گری آستانه تحمل در خشونت ورزشی در هواداران فوتبال انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. از بین کلیه هواداران تیم های سپیدرود رشت و نساجی مازندران در لیگ برتر 98-1397، 380 نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. داده ها با پرسش نامه های هیجان خواهی زاکرمن، هوش فرهنگی، تحمل پریشانی و خشونت ورزشی جمع آوری شد و با روش های همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تحلیل گردید. نتایج نشان داد بین هیجان خواهی و خشونت ورزشی رابطه مثبت و بین هوش فرهنگی و آستانه تحمل با خشونت ورزشی رابطه منفی وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که آستانه تحمل در رابطه هیجان خواهی و هوش فرهنگی با خشونت ورزشی نقش میانجی دارد. بر اساس نتایج می توان گفت که خشونت ورزشی در هواداران فوتبال متأثر از عوامل روان شناختی چون هیجان خواهی بالای افراد و میزان هوش فرهنگی آنها است که از طریق میزان آستانه تحمل و تحریک پذیری آنها میانجی می گردد

زمینه و هدف: اعتیاد به عنوان یکی از چهار بحران بزرگ جهان مطرح است و جوانان در دوران دانشجویی به دلیل مشارکت بیشتری که در گروه همسالان خود دارند آمادگی انجام رفتارهای پرخطر مانند مصرف مواد مخدر دارند. ورزش و تمرین به عنوان یک عامل محافظ در نظر گرفته می شود با این حال ورزشکاران نیز گاهی دچار رفتارهای مرتبط با مصرف موادمخدر می شوند.هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین خودگردانی هیجانی، خودکارآمدی و تاب آوری با گرایش به مصرف مواد مخدر در دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار شهر قم بود. روش: برای انجام این پژوهش ۳۸۴ دانشجو (۱۲۸ دانشجوی دختر و ۲۵۶ دانشجوی پسر) از دانشگاه های شهر قم و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. این مطالعه پژوهشی توصیفیاز نوع همبستگی است؛ برای جمع آوری داده ها پرسشنامه های شیوه های عاطفی(هافمن و کشدان، ۲۰۱۰)، مقیاس خودکارآمدی (شرر و آدامز، ۱۹۸۳)، پرسشنامه تاب آوری (کانر و دیویدسون، ۲۰۰۳)، استعداد به اعتیاد (وید و باچر، ۱۹۹۲) در میان شرکت کنندگان توزیع و توسط آن ها تکمیل شد. در تحلیل داده ها از رگرسیون سلسله مراتبی در نرم افزار SPSS-۲۶ استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که گرایش به مصرف مواد مخدر با خودگردانی هیجانی، خودکارآمدی و تاب آوری همبستگی معنادار و منفی دارد، همچنین نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که از بین سبک های هیجانی سازگار شدن به همراه تاب آوری بیش ترین تأثیر را بر کاهش گرایش به مصرف مواد مخدر دارند به طوری که سازگار شدن به تنهایی ۴% واریانس گرایش به مصرف مواد مخدر و تاب آوری نیز به تنهایی ۳% از پراکنش گرایش به مصرف مواد مخدر را تبیین می کند. از بین متغیرهای جمعیت شناختی ورزشکار بودن و جنسیت زن داشتن با گرایش کمتربه مصرف مواد مخدررابطه داشتند. نتیجه گیری: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که خودگردانی هیجانی، خودکارآمدی، تاب آوری، ورزشکار و زن بودن به عنوان عامل های محافظت کننده در کاهش گرایش به مصرف مخدر در دانشجویان شناخته می شوند. بنابراین احتمالاً با آموزش خودگردانی هیجانی، خودکارآمدی و تاب آوری و افزایش فعالیت های ورزشی دانشگاهیمی توان گرایش به مصرف مواد مخدر را در دانشجویانبه خصوص در میان پسرانکاهش داد.

هدف این پژوهش تعیین روابط علّی فرآیندهای شناختی و عاطفی تمایل به تغییر با مؤلفه های مدل تعهد ورزشی در ورزشکاران بود. به این منظور، 370 ورزشکار دانشجوی رشته تربیت بدنی (184 مرد و 186 زن) با روش تصادفی طبقه ای ساده از دانشگاه های آزاد اسلامی شهر تهران نمونه گیری شدند و پرسش نامه های پژوهش را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری در سطح اطمینان 95 درصد تحلیل شدند. نتایج نشان داد ادراک تغییر با افزایش ایده های غیرمنطقی و متعاقباً افزایش هیجانات منفی، بر کاهش تمایل به تغییر اثرگذار است. همچنین، تمایل به تغییر به طور مستقیم و نیز از مسیر کاهش لذت ورزشی و فرصت های مشارکت و نیز افزایش جایگزین های مشارکت اثر معناداری بر تعهد ورزشی داشتند. یافته ها با تأکید بر ساز و کار شکل گیری تعهد ورزشی در موقعیت های متقتضی تغییر مورد بحث قرار می گیرد. 

هدف از این پژوهش بررسی تأثیر تمرین در شرایط فشار روان شناختی بالا بر اجرا در شرایط آزمایشگاهی و مسابقه بود. برای این منظور 60 نفر (میانگین سنی=6/2 ±4/21 سال) با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و بر اساس نمره پیش آزمون به دو گروه با فشار روان شناختی بالا و پایین تقسیم شدند. شوت جفت بسکتبال به عنوان تکلیف هدف در این مطالعه مورد استفاده قرار گرفت. شرکت کنندگان بر اساس گروه بندی مربوطه به مدت ده جلسه به تمرین تکلیف پرداختند. 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین آزمون یادداری و انتقال (اجرا در حین یک مسابقه واقعی) اجرا شدند. دقت پرتاب شرکت کنندگان به عنوان متغیر وابسته توسط آزمون ایفرد مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد در آزمون یادداری تفاوتی بین عملکرد گروه ها وجود ندارد؛ اما در آزمون انتقال، گروهی که تحت شرایط فشار روان شناختی بالا تمرین کرده بود، دقت بالاتری داشت. این نتایج بر اساس فرضیه اختصاصی بودن تمرین توجیه شدند.

هدف این پژوهش طراحی، ساخت و روان سنجی پرسش نامه دوعاملی هراس از شنا کردن است. تحقیق حاضر از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل افراد یازده سال به بالا از هردو جنس بود. پرسش نامه اولیه با 35 سئوال تهیه و بر اساس ملاک های روایی محتوایی و تحلیل سئوال، چهار سئوال آن حذف شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد پرسش نامه 31 سئوالی از شاخص های برازندگی خوب و قابل قبولی برخوردار است. مقدار آلفای کرونباخ کل پرسش نامه نیز 92/0 محاسبه شد. ازاین رو، مربیان و متخصصین شنا می توانند از این پرسش نامه بومی به عنوان ابزاری مناسب برای سنجش میزان هراس افراد در شنا کردن استفاده نمایند.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر نوع سیستم مغزی رفتاری بر سلامت روان شناختی ورزشکار و غیر ورزشکار بود. شرکت کنندگان پژوهش حاضر را 312 نفر از دختران و پسران با دامنه سنی 37-18 سال تشکیل داد. بعد از بررسی نوع سیستم شخصیتی و جنسیت و در نظر داشتن سطح فعالیت در 8 گروه قرار گرفتند. یافته ها نشان داد شرکت کننده های با سیستم فعال ساز رفتاری افسردگی، اضطراب و استرس پایین تری نسبت به شرکت کنندگان با سیستم بازداری رفتاری داشتند (05/0p <). پسران نسبت به دختران از سلامت روان شناختی بالاتری برخوردار بودند (05/0p <). دختران غیر ورزشکار با سیستم بازداری رفتاری، بیشترین میزان افسردگی، اضطراب و استرس و پسران و دختران ورزشکار با سیستم فعال ساز رفتاری کمترین میزان افسردگی، اضطراب و استرس را داشتند (05/0p <). در نتیجه می توان اظهار نمود ورزش و سیستم شخصیتی فعال ساز رفتاری باعث می شود دختران و پسران از سلامت روان شناختی بالاتری برخوردار باشند.

پژوهش حاضر به صورت بالینی و با هدف مقایسه تأثیر دو روش تمرینی حرکتی-شناختی بر کارکردهای اجرایی سالمندان دارای اضافه وزن انجام شد. شرکت کنندگان تعداد 30 نفر از سالمندان 65 تا 80 ساله (میانگین سنی72 سال) شهر تهران بودند که از طریق نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. یک ﻫﻔﺘﻪ ﻗﺒﻞ پیش آزمون (بازداری پاسخ، حافظه کاری و حل مسئله) به عمل آمد سپس به طور تصادفی به دو گروه تمرینات تکلیف منفرد (15 نفر) و تکلیف دوگانه (15 نفر) تقسیم شدند. پس از پایان جلسه دوازدهم پس آزمون به عمل آمد و دو ماه بعد نیز آزمون پیگیری گرقته شد. از آزمون آماری تحلیل واریانس مکرر برای ارزیابی یافته ها استفاده شد. نتایج نشان داد اختلاف معناداری در کارکردهای اجرایی در سه زمان پیش آزمون، پس آزمون و آزمون پیگیری وجود دارد. اما اثر تعاملی دو فاکتور گروه و زمان معنادار نیست. بنابراین دو روش تمرینی بر کارکرد اجرایی سالمندان دارای اضافه وزن اثر یکسانی دارند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر شبکه های مجازی بر درگیری ذهنی ورزشکاران بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری پژوهش شامل کلیه ورزشکاران بود. در این پژوهش 384 پرسش نامه به صورت آنلاین در سایت پرس لاین جمع آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جهت گردآوری داده ها از پرسش نامه محقق ساخته که شامل 23 سئوال بود؛ استفاده شد. روایی صوری و محتوایی آن با استفاده از نظر چند نفر از اساتید و روایی همگرا و واگرا آن با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی بررسی گردید، همچنین همسانی درونی پرسش نامه با آلفای کرونباخ تأیید شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و مدل معادلات ساختاری برای بررسی برازش مدل پژوهش استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد شبکه های مجازی تأثیری به میزان 671/0 درگیری ذهنی داشت. بنابراین توانایی بالای شبکه های مجازی در این مسیر به طوری که با چارچوب علمی مناسب طراحی شود بسیار مؤثر خواهد بود. همچنین استفاده از فرصت های ناشی از این رسانه جدید، نیازمند دانشی عمیق تر از نحوه درگیر شدن مشتریان با گونه های مختلف رسانه است.