درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه و هدف: با اینکه رشدحرکتی تحت تاثیر نمو و بالیدگی قرار می گیرد، اما شرایط محیطی و فرهنگی بر آن تاثیر می گذارد. هدف از این پژوهش مقایسه میان فرهنگی مهارت های حرکتی دستکاری کودکان اقوام ایرانی بود. روش: نمونه ها از 240 (120 دختر، 120 پسر) کودک 7 تا 9 سال مراکز استان های تهران، لرستان، خوزستان و کردستان تشکیل شدند. جهت سنجش مهارت های حرکتی دستکاری از آزمون رشدحرکتی اولریخ  (2000)، استفاده گردید. یافته ها: نتایج حاصل از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد اثر اصلی استان در مهارت های دستکاری معنادار است. در نمره کل دستکاری امتیاز کودکان استان لرستان به طور معناداری بیش تر از کودکان خوزستان (001/0 = P) بود و کودکان استان کردستان امتیاز بیش تری نسبت به کودکان لرستان به دست آوردند (001/0 = P) اما تفاوت معناداری بین سایر استان ها مشاهده نشد. همچنین تعامل جنسیت و استان تنها در مولفه ی غلتاندن معنادار بود. بدین صورت که کودکان پسر در استان های لرستان و خوزستان به طور معناداری امتیاز بیشتری نسبت به کودکان دختر به دست آورده اند (001/0 = P). نتیجه گیری:  با توجه به یافته ها به نظر می رسد شیوه های مختلف رشدحرکتی می تواند نتیجه ی تفاوت های فرهنگی و محیط اجتماعی کودکان، نگرش متفاوت خانواده ها به فعالیت بدنی باشد.  

مقدمه و هدف: تهدید کلیشه ای یک پدیده موقعیتی است و زمانی رخ می دهد که یک گروه خاص تحت تأثیر تأیید یا آزمایش منفی قرار می گیرد و وظایف تعیین شده زیر ظرفیت آن ها را تحت تأثیر قرار می دهد. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر کلیشه وزن بر یادگیری یک مهارت حرکتی ورزشی در کودکان بود.   روش شناسی: برای این منظور تعداد 24 نفر از کودکان 8 تا 10 سال (33/7 M= ) و با ادراک اضافه وزن نسبت به خود (1/26 BMI= ) برای شرکت در این مطالعه انتخاب شدند. روش اجرایتحقیق حاضر،نیمه تجربیوطرحآنبه صورتپیش آزمونوپس آزمون و آزمون یادداری بادو گروه اضافه وزن و با ادراک اضافه وزن و گروه بدون اضافه وزن با ادراک اضافه وزناجرا گردید. تکلیف مورد استفاده در این تحقیق مهارت دریبل فوتبال از بین موانع بود که طی سه مرحله پیش آزمون، اکتساب و یادداری توسط آزمودنی ها اجرا گردید. در مرحله پیش آزمون آزمودنی ها یک کوشش را انجام دادند. سپس در مرحله اکتساب آزمودنی ها 15 کوشش را اجرا کردند. 2 روز بعد از آخرین کوشش تمرینی آزمون یادداری در 5 کوشش از آزمودنی ها به عمل آمد. نتایج: نتایج تجزیه و تحلیل های آماری نشان داد که هم در مرحله اکتساب و هم در مرحله یادداری بین گروه ST و RST تفاوت معناداری وجود دارد، که این تفاوت ها به نفع گروه RST بود. نتیجه گیری: بنابراین، این یافته ها نشان می دهد که کلیشه وزن بر یادگیری مهارت حرکتی تاثیر معناداری دارد.

هدف از انجام این مطالعه، بررسی تأثیر 12 هفته تمرین هوازی با و بدون مصرف مولتی ویتامین- مینرال در هوای آلوده بر برخی عوامل ایمونولوژیک مردان سالم بود. تعداد 46 مرد سالم (سن: 1/2 ± 25 سال؛ شاخص توده بدنی: 98/0 ± 83/23 کیلوگرم بر مترمربع) به طور تصادفی در چهار گروه تمرین هوازی همراه با مکمل (11 نفر)، تمرین هوازی به تنهایی (11 نفر)، مکمل به تنهایی (12 نفر) و کنترل (12 نفر) در هوای آلوده با میانگین شاخص هوای ناسالم قرار گرفتند. برنامه تمرین شامل 90 دقیقه تمرین هوازی، سه جلسه در هفته با شدت 85-60 درصد ضربان قلب ذخیره بیشینه به مدت 12 هفته بود. علاوه براین، از شرکت کنندگان گروه تمرین همراه با مکمل خواسته شد که 500 میلی گرم مولتی ویتامین- مینرال به مدت 12 هفته مصرف کنند. تعداد گلبول های سفید، نوتروفیل ها، لنفوسیت ها، مونوسیت ها، ائوزینوفیل ها و بازوفیل ها، سطوح کوتیزول و ایمونوگلوبین A بزاقی به ترتیب با روش های سل کانتر، الیزا و ایمونودیفیوزیون در حالت پایه و در پایان 12 هفته مداخله اندازه گیری شدند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری تجزیه وتحلیل شدند. پس از مداخله، افزایش معناداری در سلول های ایمنی و س طوح ک ورتیزول ( P = 0.047 ) در گروه تمرین ( P = 0.01 )، و کاهش معناداری در لنفوسیت ها ( P = 0.001 )، مونوسیت ها ( P = 0.01 ) و بازوفیل ها ( P = 0.041 ) در گروه مکمل وجود داشت. همچنین، سطوح ایمونوگلوبین بزاقی آ در گروه تمرین همراه با مصرف مکمل، به طور معناداری افزایش یافتند ( P = 0.01 )؛ درحالی که در دیگر گروه ها بدون تغییر ماندند. نتایج نشان داد که تمرین هوازی همراه با مصرف مکمل موجب بهبودی در برخی عوامل ایمنی در هوای آلوده می شود؛ بااین حال، برای دستیابی به نتایج قطعی تر به بررسی های بیشتری نیاز است.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر شش هفته تمرین استقامتی هم حجم بر سطوح عامل نوروتروفیک مشتق از سلول های گلیال ( GDNF )، عامل هسته ای کاپا B ( NF-KB ) و درد در بخش حسی نخاع موش های صحرایی دیابتی مبتلابه نوروپاتی بود. نمونه پژوهش 40 سر موش صحرایی نژاد ویستار 10 هفته ای با دامنه وزنی 260-230 گرم بود. تعداد 10 سر موش در گروه کنترل سالم قرار گرفتند و 30 سر نیز با تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین (45 میلی گرم/ کیلوگرم محلول در بافر سیترات، 5/4 pH: ) دیابتی شدند. پس از ایجاد نوروپاتی دیابتی، موش ها به طور تصادفی در سه گروه تمرین یک نوبتی، تمرین دونوبتی و کنترل دیابتی قرار گرفتند. هر دو پروتکل تمرینی شامل شش هفته تمرین هوازی بود که با شدت 70-60 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی روی نوار گردان انجام شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، از بخش حسی نخاع نمونه برداری شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزم ون های تحلیل واری انس یک راه ه، تعقیبی شف ه، کروس کال- والیس و من- ویتنی انجام شد (P < 0.05) . براساس نتایج، میانگین سطح GDNF نواحی حسی نخاع گروه تمرین یک نوبتی (P = 0.146) و دونوبتی  (P = 0.131) اختلافی با گروه کنترل نوروپاتی نداشت. همچنین، بین میانگین سطح GDNF گروه تمرین یک نوبتی و تمرین دونوبتی تفاوت معنا دار مشاهده نشد ( P = 0.990 ). میانگین سطح NF-KB در گروه تمرین یک نوبتی    (P = 0.022) و تمرین دونوبتی (P = 0.039) پایین تر از گروه کنترل نوروپاتی بود؛ ولی بین میانگین سطح NF-KB گروه های تمرین یک نوبتی و دونوبتی تفاوت معناداری وجود نداشت ( P = 0.994 ). نتایج آزمون های رفتاری درد نشان داد که شش هفته تمرین یک نوبتی و دونوبتی به کاهش معنادار درد نوروپاتی منج ر شد (P = 0.001) ؛ در حالی که بین گروه های تمرین یک نوبتی و تمرین دونوبتی تفاوت معنادار نبود (P = 0.990) . به نظر می رسد که تمرین های استقامتی یک نوبتی و دو نوبتی بر سطوح NF-KB و درد تأثیر مثبت دارند و باعث کاهش عوارض نوروپاتی دیابتی می شوند؛ درحالی که بر سطح GDNF تأثیر ندارند.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر یک دوره فعالیت اسپارک بر سطح هورمون رشد و مهارت حرکتی پسران 7-4 ساله دارای اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی بود. روش بررسی: در این مطالعه نیمه تجربی، 20 کودک مبتلا به اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی (ADHD) به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای از مهدهای کودک مناطق 2 و 5 شهر تهران انتخاب شدند. سپس آزمودنی ها به طور تصادفی در دو گروه کنترل (تعداد=10 نفر) و تجربی (تعداد=10 نفر) قرار گرفتند. گروه تجربی به مدت 24 جلسه فعالیت اسپارک را دریافت کردند و گروه کنترل در این مدت فعالیت های روزمره خود را انجام دادند. به منظور سنجش میزان هورمون رشد نمونه گیری خونی از آزمودنی ها قبل و بعد از مداخله صورت گرفت. از آزمون برونینکز- اوزرتسکی برای ارزیابی تبحر حرکتی استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری تی زوجی و کوواریانس در سطح معناداری 05/0 P< انجام گرفت. یافته ها نشان داد بین گروه های کنترل و تجربی در امتیاز مهارت حرکتی درشت و ظریف تفاوت معناداری وجود دارد که در گروه تجربی بالاتر از گروه کنترل بود (001/0P=). تفاوت معناداری در سطح هورمون رشد بین دو گروه مشاهده نشد (399/0P=). براساس نتایج به دست آمده می توان نتیجه گرفت که یک دوره فعالیت اسپارک می تواند نقش مؤثری بر بهبود مهارت حرکتی ایفا کند و این بهبود با سطح هورمون رشد ارتباطی ندارد.

به لحاظ نظری، نمایش مهارت، رفتار را از طریق فرایندهایی همچون تقلید و تکرار حرکت تغییر می دهد. برای اینکه یادگیری اتفاق بیفتد، به فرایندی به نام آموزش نیاز است و آموزش می تواند توسط مربی از طریق دستورالعمل های کلامی یا غیرکلامی برای یادگیرنده به وقوع بپیوندد. یکی از انواع آموزش غیرکلامی نمایش الگوست که در این روش فرد از طریق مشاهده یاد می گیرد. در این سبک آموزش، هدف استفاده از نمایش الگو به عنوان وسیله ای برای انتقال اطلاعات است. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر سه روش تمرین تقلیدی فوری، دوره ای و ترکیبی بر عملکرد فرم جونوکاتا بود. ازاین رو 45 دختر 12-9 ساله شهر تهران به صورت داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت داشتند و برحسب نوع مداخله موردنظر به سه گروه 15 نفره تقسیم شدند. گروه تمرین تقلیدی فوری، دوره ای و ترکیبی هر یک دارای برنامه تمرینی تقلیدی ویژه با تکرارهای معینی بودند که به منظور کمّی کردن داده ها از مقیاس ده ارزشی کاتا استفاده شد. با برآورده شدن فرض توزیع داده ها و همگنی واریانس ها، نتیجه تحلیل واریانس با اندازه های تکراری نشان داد هر سه روش تمرین مشاهده ای به بهبود عملکرد کمک کرده اند و در آزمون یادداری و انتقال نیز این پیشرفت پایدار ماند (05/0 P ≤). همچنین نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره، برتری گروه تمرین تقلیدی فوری نسبت به دوره ای (0005/0 P =) و ترکیبی (0005/0 P =) را نشان داد. همچنین گروه تقلیدی ترکیبی در مقایسه با گروه تقلیدی دوره ای امتیازات بهتری را کسب کردند (0005/0 P =) و این تفاوت در آزمون یادداری و انتقال نیز پایدار بود.

پژوهش ها نشان می دهند که مدل های محدودی برای اندازه گیری بهره وری پژوهشی مراکز آموزش عالی طراحی شده اند؛ ولی تاکنون  ابزار معتبر و پایایی برای اندازه گیری بهره وری پژوهشی اعضای هیئت علمی دانشگاه ها ارائه نشده است. شناسایی عوامل مؤثر در بهره وری پژوهشی در ارتقای کیفیت علمی اساتید و مؤسسه موردنظر از اهمیت خاصی برخوردار است. هدف از انجام پژوهش حاضر، ساخت و اعتباریابی ابزاری برای تعیین عوامل مؤثر در بهره وری پژوهشی اعضای هیئت علمی تربیت بدنی و علوم ورزشی بود. 831 نفر از اعضای هیئت علمی تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی، جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند. نمونه آماری برای بررسی شاخص های روان سنجی به تعداد 150 نفر و 300 نفر نیز برای نمونه اصلی پژوهش به روش خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند. پرسش نامه پژوهش با 29 سؤال براساس مبانی نظری، پیشینه پژوهش و دریافت نظرهای خبرگان درطی یک مطالعه ترکیبی (کیفی و کمی) و براساس مدل معادله ساختاری ساخته شد که دارای سه عامل اصلی (دانش پژوهی، پژوهش، مؤسسه ای) و نُه زیرعامل است. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی با استفاده از نرم افزار آموس نسخه 23 نشان داد که ابزار از اعتبار لازم برخوردار بود؛ بنابراین، براساس یافته های پژوهش می توان پیشنهاد کرد که مدیران دانشگاه ها می توانند در برنامه ریزی ها برای اندازه گیری و بهبود بهره وری پژوهشی اعضای هیئت علمی خود از پرسش نامه طراحی شده در این پژوهش استفاده کنند.

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی نقش هویت هوادار و اهمیت برنده شدن در خوشحالی از ناراحتی دیگران در هواداران تیم استقلال بود. این مطالعه، پژوهشی توصیفی ازنوع مدل معادلات ساختاری بود که دربین هواداران تیم استقلال انجام شد (تعداد = 450). برای اندازه گیری متغیرهای پژوهش از پرسش نامه های هویت هوادار (وان و برانسکام، 1993؛ دالاکاس و ملانکن، 2012 ) با چهار سؤال، خوشحالی از ناراحتی دیگران (گربینگ و آندرسون، 1988؛ دالاکاس و فلیپ ملانکن، 2012؛ آنجل و همکاران، 2016) با سه سؤال و اهمیت برنده شدن (گربینگ و آندرسون، 1988) با سه سؤال در مقیاس پنج ارزشی لیکرت استفاده شد. برای بررسی روایی صوری پرسش نامه از نظرهای متخصصان (اساتید مدیریت ورزشی و بازاریابی)، برای بررسی روایی محتوایی از مدل لاشه (62/0 = CVR ) و برای بررسی روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل عاملی تأییدی و مدل معادلات ساختاری) استفاده شد. یافته ها نشان داد که هویت هوادار و اهمیت برنده شدن بر خوشحالی از ناراحتی دیگران اثر داشتند و مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود. می توان گفت که هویت هوادار (با تمرکز درون گروهی و دوری از سوگیری)، اهمیت برنده شدن و خوشحالی از ناراحتی دیگران (با تمرکز برون گروهی و دوری از بدنام کردن) باید یکدیگر را کامل کنند؛ بنابراین، قدرت روابط مشخص شده (چه مثبت چه منفی) بین آن ها، پیامدهای حامی گری را افزایش می دهد.

هدف تحقیق حاضر، تحلیل رابطه سرمایه اجتماعی و اشتیاق حرفه ای اعضای هیات علمی دانشگاه پیام نور بوده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ گردآوری داده ها از نوع توصیفی- همبستگی می باشد. جامعه آماری را کلیه اعضای هیات علمی رشته تربیت بدنی مستخدم و مدعو 8 مرکز و 18 واحد دانشگاه پیام نور استان آذربایجان غربی تشکیل می داد. حجم نمونه 200 نفر و به شیوه کل شماری انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال(1998) و اشتیاق حرفه ای سالواناوا و شوفلی(2001) استفاده شد. داده های جمع آوری شده در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شدند و در نهایت مدل ساختاری متغیرها با لیزرل ارائه شد که با توجه به شاخص های ملاک، از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتایج تحقیق نشان داد که بین سرمایه اجتماعی و اشتیاق حرفه ای در سطح خطای 1 درصد رابطه وجود دارد، بطوری که هر اندازه اعضای هیات علمی از سرمایه مذکور به مقدار بیشتر بهره مند باشند، اشتیاق حرفه ای آنها در سطح انرژی حرفه ای، فداکاری حرفه ای و شیفتگی حرفه ای نیز بیشتر خواهد بود.

در این پژوهش، تغییرپذیری های الگوهای پرتاب کودکان درنتیجه تغییر قیود تکلیف بررسی شد. روی هم رفته، 24 کودک (12 پسر و 12 دختر) پنج و شش ساله، داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند. دست کاری های قیود تکلیف شامل تغییر در موقعیت هدف (حلقه های افقی و عمودی) و اندازه توپ (قطر 6 و 12 سانتی متر) به عنوان قیود اصلی درنظر گرفته شدند. الگوهای قابل مشاهده ای که کودکان استفاده کردند، ارزیابی شدند و تغییرات ویژگی های سینماتیکی مؤلفه های اصلی الگوی پرتاب ترجیحی شرکت کنندگان بررسی شدند. انتقال از الگوی پرتاب دو دست به یک دست و تغییر از پرتاب زیرشانه به بالای شانه در انگشت شمار کوشش های نخستین دیده شد (بیشتر در پرتاب توپ های بزرگ تر)؛ ولی پاسخ حرکتی ترجیحی الگوی پرتاب یک دست از بالای شانه بود. تحلیل سینماتیکی نشانگر حساسیت مؤلفه های تاب به عقب، بازو و ساعد الگوی پرتاب از بالای شانه درنتیجه اِعمال قیود تکلیف موردنظر بود و بیشترین تغییرات در ویژگی های سینماتیکی مرتبط با مؤلفه ساعد رخ داد. یافته های پژوهش شواهدی تجربی برای توجیه تغییرات الگوهای حرکتی در رشد حرکتی برای نظریه سیستم های پویا فراهم می کنند. همچنین، درباره مزایای بالقوه کاربرد قیود برای بهبود فرایند اکتساب مهارت در زمینه های تربیت بدنی بحث شد.

پیش بینی موفقیت آمیز از کلیدی ترین عوامل موفقیت در مهار ضربه پنالتی در فوتبال برای دروازه بانان است و معرفی مداخله های بهینه برای بهبود این توانایی می تواند در ارتقای سطح عملکرد مفید باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرینات مبتنی بر چشم آرام بر پیش بینی ضربه پنالتی توسط دروازه بان های خبره و رفتارهای خیرگی آنها در حین پیش بینی بود. شرکت کنندگان پژوهش حاضر، 20 دروازه بان خبره شاغل در مسابقات لیگ برتر تهران بودند که به صورت تصادفی در دو گروه تمرین و مداخله نما قرار گرفتند و آزمون ها و مداخله های تمرینی را پشت سر گذاشتند. از دستگاه ردیاب چشم پاپیل برای ثبت داده های خیرگی و از تکنیک انسداد زمانی برای سنجش پیش بینی استفاده شد. فیلمِ 30 ضربه پنالتی توسط بازیکنان خبره فوتبال در شرایط واقعی فیلم برداری شده و در لحظه تماس پا با توپ تصویر مسدود شد که دروازه بان ها با نگاه به فیلم ها باید پیش بینی خود از مسیر ضربه را اعلام می کردند. نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب 2×4 نشان داد که با وجود یکسان بودن گروه تمرین و مداخله نما در پیش آزمون (05/0P>)، گروه تمرین در سایر مراحل برتری داشت و این برتری را در شرایط فشار نیز حفظ کرد (05/0P

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات بازی محور بر رشد حرکتی کودکان دارای اضافه وزن با اختلال هماهنگی رشدی بود. روش پژوهش حاضر نیمه تجربی و از نوع پیش آزمون- پس آزمون است. 50 کودک 10-8 سال، دارای اضافه وزن و با اختلال هماهنگی رشدی انتخاب شدند و پس از انجام پیش آزمون به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (n=30) و گروه کنترل (n=20) قرار گرفتند. گروه آزمایش هر هفته 3 جلسه و به مدت 3 ماه در پروتکل تعیین شده شرکت کردند. ابزار اندازه گیری آزمون MABC-2 بود و برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 21  استفاده شد. نتایج آزمون MANCOVA نشان داد که بین گروه تجربی و کنترل حداقل در یکی از متغیرهای تحقیق تفاوت وجود دارد. براساس نتایج  تحلیل کوواریانس یکطرفه با سطح معناداری 05/0 مشخص شد که بین گروه کنترل و گروه تحت مداخله در مؤلفه های رشد حرکتی و خرده مقیاس های آن (چالاکی دست، هدف گیری و تعادل) تفاوت معناداری وجود دارد و گروه آزمایش نمره های بهتری کسب کردند. بنابراین توصیه می شود با طراحی تمرینات مختلف و مداخله زودهنگام از پیشرفت این اختلال در افراد دارای اضافه وزن جلوگیری کنیم و ثأثیر مثبتی بر رشد حرکتی این افراد داشته باشیم.

تعادل از اصول پایه ای مهم در یادگیری کودکان است، و اختلال در آن می تواند بر یادگیری اثر منفی بگذارد. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر بازی های حرکتی منتخب بر تعادل کودکان با اختلال یادگیری خاص بود. پژوهش حاضر، از نوع نیمه تجربی و از حیث هدف، کاربردی، با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. در این مطالعه، 24 کودک پسر 9 7 ساله مبتلا به اختلال یادگیری خاص شهر مشهد انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل جایدهی شدند. گروه تجربی، به مدت 20 جلسه، هر جلسه 30 دقیقه و با تکرار پنج روز در هفته بازی های حرکتی منتخب را انجام دادند. گروه کنترل نیز در طی این دوره به فعالیت های عادی روزمره خود پرداختند. تغییرات در تعادل ایستا آزمودنی ها، قبل و بعد از دوره تمرین، به وسیله آزمون لک لک و آزمون شارپند رومبرگ و در تعادل پویا به وسیله آزمون راه رفتن پاشنه به پنجه و آزمون زمان دار برخاستن و راه رفتن سنجیده شد. به منظور تجزیه وتحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که بازی های حرکتی منتخب موجب بهبود تعادل ایستا و پویا در گروه تجربی می شود. تمامی این تغییرات در مقایسه با گروه کنترل معنادار بود (05/0P

هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان یادگیری ایروبیک در دانشجویان کم تحرک با توجه به سبک های شناختی بود. بدین منظور، 24 دانشجوی کم تحرک دختر با میانگین سنی (3/22 و انحراف استاندارد 187/1 به شیوه دردسترس انتخاب شدند و در سه گروه سبک شناختی (هر گروه هشت نفر) قرار گرفتند. هر سه گروه به مدت 16 جلسه یک ساعتی تحت آموزش ایروبیک ماراتن قرار گرفتند و سه مربی ایروبیک میزان یادگیری آن ها را ارزیابی کردند. داده ها به کمک روش آماری تحلیل واریانس (اندازه گیری مکرر) بررسی شدند. نتایج نشان داد که شرکت کنندگان مستقل از زمینه ( P = 0.09 ) در مقایسه با شرکت کنندگان وابسته به زمینه و بی طرف در مراحل یادداری و انتقال عملکرد بهتری داشتند و میزان یادگیری آن ها بیشتر از دو گروه دیگر بود. می توان نتیجه گرفت که شرکت کنندگان مستقل از زمینه به دلیل پردازش خودکار، استفاده مؤثر از اطلاعات بدنی و عوامل شناختی متفاوت ممکن است مهارت های حرکتی را سریع تر یاد بگیرند.

هدف از انجام این پژوهش، تعیین تأثیر جفت شدگی ویژگی شخصیتی رقابت جویی و غیررقابت جویی و محیط تمرینی در تمرین مشاهده ای بر اکتساب، یادداری و انتقال پرتاب دارت بود. تعداد 60 دانش آموز دختر مقطع متوسطه با دامنه سنی 12 تا 15 سال به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و براساس امتیاز کسب شده از پرسش نامه سوگیری ورزشی گیل و دیتر (1988) در چهار گروه رقابت جو و غیررقابت جو با تمرین مشاهده ای محیط رقابتی و نیز رقابت جو و غیررقابت جو با تمرین مشاهده ای محیط غیر رقابتی قرار گرفتند. پس از پیش آزمون، آزمودنی ها به مدت چهار هفته، هر هفته دو جلسه و در هرجلسه دو بار به مشاهده محیط های موردنظر پرداختند. بلافاصله پس از اتمام دوره تمرین، از هر چهار گروه آزمون یادداری فوری و یک هفته پس از آن، آزمون یادداری تأخیری و انتقال گرفته شد. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شدند . نتایج نشان داد که در مرحله یادداری و انتقال، در محیط رقابتی و غیررقابتی تفاوت معناداری بین ورزشکاران گروه رقابت جو و غیررقابت جو وجود داشت و میانگین امتیاز پرتاب دارت در آزمودنی های با ویژگی شخصیتی همسان با محیط بیشتر بود. براساس دیدگاه تعاملی، وقتی سطح رقابت جویی افراد با سطح رقابت محیط تمرین در تعامل مثبت و صحیحی قرار می گیرد، بهترین سطح عملکرد را از خود نشان می دهند.

هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثر سبک های فرزند پروری بر مهارت های حرکتی بنیادی کودکان پنج تا شش ساله بود. تعداد 110 کودک از مهد کودک های تهران، به صورت خوشه ای چندمرحله ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. سبک های فرزند پروری مقتدرانه، مستبدانه و سهل گیرانه ازطریق پرسش نامه سبک های فرزند پروری رابینسون و مهارت های حرکتی بنیادی ازطریق آزمون رشد حرکتی درشت سنجیده شدند. نتایج نشان داد که اثر سبک های فرزند پروری بر مهارت های حرکتی بنیادی با توجه به جنسیت متفاوت است؛ به طوری که عملکرد پسران در سبک فرزند پروری سهل گیرانه و عملکرد دختران در سبک فرزند پروری مستبدانه بهتر بود ( P < 0.05 )؛ بنابراین، با توجه به ارتباط سبک های فرزند پروری و مهارت های حرکتی بنیادی کودکان، باید اقداماتی در جهت افزایش آگاهی والدین درزمینه نحوه تربیت فرزندانشان انجام شوند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر فعالیت وامانده ساز اندام بالایی بر فعالیت قشری- نخاعی و پاسخ مجتمع موتونورون نخاعی اندام پایینی بود. تعداد 10 آزمودنی مرد فعال به صورت دردسترس و داوطلبانه (سن 99/2 ± 1/28 سال، قد 1/4 ± 77/1 متر، وزن 98/4 ± 70/75 کیلوگرم) در سه جلسه مجزا در این پژوهش شرکت کردند. پس از اندازه گیری ویژگی های آنتروپومتریک و آشنایی با انجام درست حرکت بارفیکس و تحریکات در جلسه اول، در جلسه های دوم و سوم، پتانسیل برانگیخته حرکتی ( MEP )، پتانسیل برانگیخته گردنی- بصل النخاعی ( CMEP ) و پاسخ حرکتی مستقیم بیشینه ( Mmax )، بلافاصله 10 و 20 دقیقه پس از اتمام پروتکل خستگی (انجام حرکت بارفیکس تا واماندگی، هفت ست با فاصله استراحتی یک دقیقه)، با استفاده از تحریک مغناطیسی قشر حرکتی مغز و مسیرهای نخاعی و تحریک الکتریکی عصب پیرامونی اندازه گیری شدند. نتایج پژوهش با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری نشان داد که  MEP عضله ساقی قدامی (غیردرگیر) در مراحل بلافاصله ( = 0.001 P )، 10 دقیقه ( ₌ 0.001   P ) و پس از پروتکل خستگی نسبت به مقادیر استراحتی کاهش معناداری داشت. CMEP و Mmax تغییر معناداری را نسبت به مقادیر استراحتی نشان ندادند ( P = 0.5 ، 0.07   P = ). براساس داده های به دست آمده، به نظر می رسد که در پدیده انتشار خستگی از اندام بالایی به پایینی، مراکز فوق نخاعی درگیر باشند. افزون براین، این خستگی فوق نخاعی به زمان قابل توجهی برای بازیافت نیاز دارد.

در دنیای پیچیده امروز، سازمان ها همواره در تلاش برای گسترش توانایی ها و ظرفیت های کارکنان با هدف ارتقای بهره وری و کارایی سازمانی هستند. پژوهش حاضر از دسته مطالعات نیمه تجربی به همراه پیش آزمون- پس آزمون دو گروهی و مطالعه پی گیری بود که با هدف بررسی تأثیر مداخله آموزشی مهارت های هفت گانه مدیریت کوانتومی بر رضایت شغلی، دلبستگی شغلی و تعهد سازمانی معلمان تربیت بدنی ناحیه سه شهر اصفهان انجام شده است. بدین منظور، 29 نفر از معلمان مرد تربیت بدنی ناحیه سه اصفهان به صورت دردسترس انتخاب شدند و به روش تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (14 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. در این پژوهش، ابزارهای اندازه گیری شامل پرسش نامه های استاندارد رضایت شغلی مینه سوتا (1967)، دلبستگی شغلی لوداهل و کنجر (1965) و تعهد سازمانی میر و آلن (1991) بود. گروه آزمایش به مدت هشت جلسه درطول یک ماه در کلاس های آموزشی مهارت های مدیریت کوانتومی شرکت کردند و هر دو گروه آزمایش و کنترل، قبل، بعد و پس از گذشت سه ماه از مداخله با ابزارهای این پژوهش آزمایش شدند. از آزمون تحلیل کواریانس برای تحلیل داده های به دست آمده از ابزارهای اندازه گیری استفاده شد. نتایج نشان داد که مداخله آموزشی مهارت های مدیریت کوانتومی به طور معناداری بر افزایش میانگین نمرات رضایت شغلی، وابستگی شغلی و تعهد سازمانی معلمان تربیت بدنی، به ترتیب به میزان 19/14، 19/8 و 73/12 تأثیرگذار بود که این تأثیر پس از گذشت سه ماه از مداخله ماندگار بود؛ برهمین اساس، به مسئولان مربوطه در وزارت آموزش وپرورش پیشنهاد می شود با آموزش مهارت های هفت گانه مدیریت کوانتومی به معلمان تربیت بدنی، درجهت ارتقای نگرش های شغلی و حرفه ای آنان گام بردارند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شخصیت برند تیم های فوتبال بر ترجیح برند و وفاداری به برند تیم های استقلال و پرسپولیس تهران در لیگ برتر فوتبال ایران بود. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی، ازنظر نحوه گردآوری اطلاعات، توصیفی و مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش هواداران تیم های فوتبال پرسپولیس و استقلال تهران بودند که تعداد 441 نفر به عنوان نمونه، به صورت تصادفی در ورزشگاه هایی که به صورت هدفمند برای انجام پژوهش درنظر گرفته شده بودند، انتخاب شدند. پرسش نامه های ترجیح برند چن و چنگ (2008) و وفاداری برند هی (2012) به عنوان ابزارهای پژوهش به کار گرفته شدند. پرسش نامه شخصیت برند نیز برمبنای ابعاد اصلی شخصیت برند آکر (1997) طراحی و استفاده شد. روایی پرسش نامه با استفاده از نظرهای متخصصان بازاریابی ورزشی و مدیریت برند تأیید شد و پایایی پرسش نامه های پژوهش براساس آلفای کرونباخ برای پرسش نامه های شخصیت برند، وفاداری به برند و ترجیح برند، به ترتیب 86/0، 91/0 و 79/0 برآورد شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار اس. پی. اس. اس. نسخه 20 و نرم افزار ایموس نسخه 18 و روش مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که اثر شخصیت برند بر ترجیح برند با مقدار 51/0 β = ، اثر شخصیت برند بر وفاداری به برند با مقدار 46/0 β =  و تأثیر ترجیح برند بر وفاداری به برند با مقدار 58/0 β =  بود. این پژوهش منافع وجود شخصیت برند و ارزش آن را برای تیم های فوتبال در کسب وفاداری هواداران مشخص می کند.

در سالیان اخیر، تکواندوی بانوان در کشور رشد چشمگیری داشته است و همین امر موجب افزایش تعداد باشگاه های ورزشی و افزایش رقابت با سایر رشته های ورزشی شده است. موفقیت در چنین فضایی به شناسایی و توجه به انتظارات مشتریان نیاز دارد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی عوامل مؤثر در تقاضای بازار باشگاه های تکواندوی بانوان بود. جامعه آماری این پژوهش همه مشتریان بالای 14 سال باشگاه های تکواندوی بانوان در شهر اهواز بودند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی، 119 نفر از ورزشکاران به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسش نامه تعدیل شده ابعاد تقاضای بازار کیم و همکاران (2009) بود. پس از تأیید روایی توسط خبرگان (تعداد = نُه)، پایایی پرسش نامه ازطریق ضریب آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، فراوانی، درصد و غیره) و آمار استنباطی (تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی) استفاده شد. یافته ها نشان داد که هفت عامل امتیازهای فردی، تجهیزات باشگاه، عملکرد باشگاه، دانش مربی، رفتار مربی، آشنایی با فرهنگ کره ای و فضای باشگاه بر تقاضای بازار باشگاه های تکواندوی بانوان تأثیرگذار هستند. باشگاه های تکواندوی بانوان برای آنکه بتوانند در فضای رقابتی موجود به بقا و همچنین، افزایش سهم خود از بازار کمک کنند، لازم است عامل ها و مؤلفه های شناسایی شده در این پژوهش را در برنامه کار خود قرار دهند.