درخت حوزه‌های تخصصی

تمرینات تناوبی شدید و محدودیت جریان خون سبب ایجاد تغییرات فیزیولوژیکی زیادی در ورزشکاران می شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر 4 هفته تمرینات تناوبی شدید همراه با محدودیت جریان خون بر آمادگی قلبی عروقی و سایتوکاین های التهابی اینترلوکین-6 و اینترلوکین-17 در دانشجویان مرد جوان فعال بود. 18 دانشجوی فعال شهر تهران با دامنه سنی 20 تا 30 سال به صورت نمونه گیری در دسترس به سه گروه 1. تمرین به همراه محدودیت جریان خون، 2. تمرین و 3. محدودیت جریان خون تقسیم شدند. آزمودنی ها تمرین به همراه محدودیت جریان خون را به مدت 4 هفته و 3جلسه در هفته اجرا کردند. نمونه های خونی، پیش و پس از آزمون به صورت ناشتا گرفته شد. براساس نتایج تمرینات ورزشی به همراه محدودیت جریان خون سبب ایجاد تغییرات معناداری در مقدار Vo2max یا vVo2max در گروه های پژوهش نشده است. با توجه به نتایج، آزمون های آماری در مورد میزان اینترلوکین 6 و اینترلوکین 17 در حالت استراحت بین گروه ها متفاوت بود. میزان این دو شاخص در گروه تمرین با دو گروه تفاوت معناداری را نشان داد (05/0>P). IL-6 در گروه تمرین به تنهایی، کاهش یافته و میزان IL-17 افزایش داشته است. کاهش میزان سایتوکاین التهابی IL-6 در حالت استراحت در گروه تمرین می تواند نشان دهنده کاهش نسبی میزان استرس در این گروه باشد. از سوی دیگر، کاهش مقادیر اینترلوکین-17 در گروه های محدودیت جریان خون را شاید بتوان به ضعف نسبی سیستم ایمنی و افت عملکرد سلول های T کمکی 17 در این گروه ها نسبت داد.   

هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی شناخت درمانی با تکیه بر فراخوانی افکار و مفروضه ها بر کاهش تحریف های شناختی دانشجویان دختر بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل نابرابر است، جامعه ی آماری مورد مطالعه شامل کلیه دانشجویان دختر در تمامی مقاطع دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، در سال تحصیلی 93-94 به تعداد 1636 نفر بود. برای انتخاب نمونه از روش نمونه گیری غیر تصادفی داوطلبانه استفاده شد. بدین صورت که از بین کسانی که به صورت داطلبانه پرسشنامه پر کردند، 30 نفر که بیشترین نمره را در تحریف شناختی نشان داده بودند، انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. شناخت درمانی مبتنی بر فراخوانی افکار و مفروضه ها به صورت گروهی در 9 جلسه و هر جلسه به مدت 1 ساعت و نیم برای گروه آزمایش ارائه شد و گروه کنترل هیچ گونه درمانی دریافت نکردد. ابزار اندازه گیری داده ها، پرسشنامه ی تحریف های شناختی (آلبرت الیس،) بود. تحلیل کواریانس نتایج نشان داد که مداخله موثر بوده و منجر به بهبود تحریف شناختی گروه آزمایش گردیده است(p

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سرسختی ذهنی و منابع اعتماد به نفس زنان و مردان ورزشکار نخبه رشته های انفرادی و تیمی بود. روش شناسی: روش پژوهش حاضر، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری را کل ورزشکاران انفرادی و تیمی استان تهران که دارای سابقه ورزشی 5 سال به بالا بوده و حداقل یک بار در مسابقات کشوری شرکت کرده بودند، تشکیل دادند. به همین منظور، نمونه آماری را 145 ورزشکار نخبه (15تا 40 سال) با میانگین سنی 5/755±26/84 در رشته های مختلف ورزشی با استفاده از نمونه گیری در دسترس تشکیل دادند (62 مرد، 83 زن). برای سنجش سرسختی ذهنی و مؤلفه های آن، پرسشنامه سرسختی ذهنی ورزشی شیرد، گلبی و همکاران (SMTQ) و برای منابع اعتماد به نفس از پرسشنامه منابع اعتماد به نفس ورزشی ویلی و همکاران (SSCQ) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی رتبه ای اسپیرمن انجام شد.نتایج: نتایج همبستگی رتبه ای اسپیرمن نشان داد، بین سرسختی ذهنی و هر سه مؤلفه ی آن با منابع اعتماد به نفس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p

مقدمه و هدف: هدف از این تحقیق تعیین و مقایسه تاثیر دو روش سنتی و مونته سوری بر فعالیت های ادراکی حرکتی دانش آموزان مقطع ابتدایی است این تحقیق ازنظر هدف کاربردی و از حیث اجرا نیمه تجربی است جامعه آماری این پژوهش را کودکان دوره ابتدایی شهر خرم آباد تشکیل می دهد. و حجم نمونه در این تحقیق با استفاده از نرم افزارG-POWER و حجم نمونه 36نفر انتخاب گردید. لازم است از بین آنها سه گروه 12 نفری به صورت تصادفی انتخاب می شوند.روش شناسی: در این پژوهش سه گروه 12 نفری جهت تحقیق وجود دارد که در یکی از آنها برنامه آموزشی مونته سوری؛ در گروه دوم برنامه آموزشی سنتی و گروه سوم هم به صورت گروه کنترل تحقیق که دو گروه آزمایش به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه آموزش های لازم اجرا شد نتایج : در دو گروه سنتی و مونته سوری تغییرات در پیش آزمون و پس آزمون معنی دار است و این بدین معنی است که دو روش مونته سوری و سنتی توانسته است تعادل دانش آموزان را بهبود ببخشد. نتیجه گیری: در نتایج نشان داد که گروه مونته سوری بیشترین تاثیر را بر مهارت های حرکتی ظریف داشته است. همچنین گروه تمرین سنتی نیز توانسته است اختلاف معنی داری با گروه کنترل ایجاد

هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر توزیع تمرین بر اکتساب، یادداری با فواصل متفاوت یک و هفت روز و همچنین قضاوت از یادگیری دقت فورهند درایو تنیس روی میز بود. به همین منظور 32 نفر از دانشجویان دختر با میانگین سنی 24-18 که واحد تخصصی یک و دو تنیس روی میز را گذرانده بودند، به صورت داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند و به صورت تصادفی به دو گروه تمرینی فاصله دار و انبوه تقسیم شدند. تکلیف مورد استفاده در این تحقیق ضربه فورهند درایو تنیس روی میز بود. آزمودنی ها پس از شرکت در پیش آزمون، در مرحله اکتساب گروه تمرینی انبوه 240 ضربه را در یک روز و گروه تمرینی فاصله دار 60 ضربه را در 4 روز متوالی اجرا کردند. بعد از مرحله اکتساب از شرکت کنندگان خواسته شد تا به پیش بینی و قضاوت از عملکرد خود در آزمون یادداری بپردازند. سپس نیمی از افراد گروه های تمرینی در آزمون یادداری یک روزه و نیمی دیگر از افراد گروه های تمرینی در آزمون یادداری هفت روزه شرکت کردند. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و تحلیل واریانس دوراهه با اندازه های تکراری تحلیل شد. نتایج تفاوت معناداری را در گروه تمرینی فاصله دار نسبت به گروه انبوه در اکتساب، یادداری یک و هفت روز و قضاوت از یادگیری نشان داد (05/0P<). در واقع یافته ها نشان می دهد فاصله دهی در جلسات تمرین بر اکتساب و یادداری و همچنین قضاوت از یادگیری تأثیر دارد. ازاین رو یافته های تحقیق نشان می دهد فاصله دهی در جلسات تمرین بر بهبود عملکرد و یادگیری تأثیر دارد. همچنین وقتی فراگیران به پیش بینی و قضاوت از عملکرد خود می پردازند، راهکارهای مناسب برای مواجهه با شرایط تمرینی خود تجربه می کنند و می تواند عامل مؤثری بر پیشرفت اجرا محسوب شود.

توانایی تشخیص مسیر اشیای در حال حرکت و سازماندهی پاسخ حرکتی به گونه ای که هدف با جسم متحرک در یک نقطه به طور همزمان به هم برسند، زمان بندی پیش بینی انطباقی نامیده می شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر عامل رنگ و جنسیت بر تکلیف زمان بندی پیش بینی انطباقی است. به این منظور 60 آزمودنی در دامنه سنی 8 تا 10 سال با نمونه گیری تصادفی ساده در دو گروه ( 30 دختر و 30 پسر) شرکت کردند و خطای زمانی آزمودنی ها به وسیله دستگاه زمانبندی پیش بینی انطباقی ثبت شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های آماری تی مستقل و تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنا داری 05/0 استفاده شد. براساس نتایج پژوهش تفاوت معناداری بین دختران و پسران در تکلیف زمان بندی پیش بینی انطباقی وجود نداشت (289/0P=) و کمترین خطای زمانی مربوط به پس زمینه آبی رنگ بود. همچنین بین خطای زمانی با پس زمینه آبی، با دیگر رنگ ها تفاوت معناداری مشاهده شد (001/0P= و 22/17= _(59و2)F). به طور کلی نتایج نشان داد که جنسیت بر عملکرد زمان بندی پیش بینی انطباقی تأثیری ندارد و رنگ پس زمینه آبی می تواند در تسهیل عملکرد و کاهش خطای زمانی در پیش بینی فضایی و زمانی محرک ها اثرگذار باشد.  

هدف از این پژوهش تعیین و اولویت بندی عوامل مدیریت و برنامه ریزی و کیفیتی موثر بر برندسازی رویدادهای ورزشی ایران بود. روش پژوهش ترکیبی و از نوع کمی −کیفی بود. در بخش کیفی، ابزار مصاحبه و در بخش کمی پرسشنامه ی AHP برای جمع آوری داده ها مورد استفاده قرارگرفت. جامعه ی تحقیق، نخبگان وخبرگان درزمینه ی مدیریت ورزشی، رویدادهای ورزشی و بازاریابی ورزشی بودند که با استفاده از دو روش نمونه گیری نظری و گلوله برفی تعداد 11 نفر انتخاب شدند. نتایج نشان داد، مؤلفه ها ی موثر عامل مدیریت و برنامه ریزی به ترتیب اهمیت شامل: طراحی مسترپلن ، منابع، و ارتباطات و شبکه سازی مدیر رویداد، و مؤلفه ها ی موثر عامل کیفیت رویداد نیز به ترتیب اهمیت شامل: مطبوعیت ادراک شده، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، ورود به مرحله ی صنعتی شدن ورزش، و کیفیت خدمات ادراک نشده (ناملموس)، می شود. سازمان های برگزارکننده و مدیران رویدادهای ورزشی می توانند با بکارگیری مولفه های مدیریتی و کیفیتی موثر در برندسازی از مزایای برند رویداد، مانند افزایش علاقه مندی حامیان مالی و رسانه ها، پیش فروش بلیت های رویداد و بسیاری دیگر بهره مند شوند.

کشور با مشکلات و محدودیت های اقتصادی و عدم انطباق آن با ساختارهای حاکم بر دنیا در حوزه های مختلف رو به روست. درک این محدودیت هاست در ورزش نیز وجود دارد که اهمیت اجرای سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی را روشن می کند. لذا هدف از پژوهش حاضر، کاوش موانع اجرایی اقتصاد مقاومتی در توسعه ورزش بود. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه متخصصین دارای سابقه تدریس دانشگاهی و حوزه اقتصاد ورزش، متخصصین و مسئولین ورزش در سراسر کشور که تعداد آنها شامل 160نفر بود. روش نمونه گیری این پژوهش هدفمند بود و ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. روایی پرسشنامه توسط متخصصین مدیریت ورزشی تایید گردید. ضریب پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ 89% بدست آمد. برای تجزیه و تحلیل دادهها در سطح آمار توصیفی از میانگین و انحراف استاندارد و در آمار استنباطی از مقدار شاخص KMO و آزمون بارتلت و جهت تفسیر بارهای عاملی گویه ها از ماتریس همبستگی و نرم افزار SPSS 20 و AMOS استفاده شد. یافته های مدل پژوهش نشان داد که در بین موانع اجرای اقتصاد مقاومتی بعد ضعف عوامل حقوقی و قانونی (84%) بیشترین تاثیر را دارد. با توجه به نتایج تحقیق پیشنهاد می گردد که مراجع قانون گذار با وضع قوانین و مقررات به پیاده سازی اقتصاد مقاومتی در ورزش کمک نمانید.

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر مداخله آموزشی مهارت های تعاملی بر ارتقاء خودکارآمدی شغلی، سازگاری شغلی و بهزیستی اجتماعی معلمان تربیت بدنی بوده است. این پژوهش از دسته مطالعات نیمه تجربی به همراه پیش آزمون_پس آزمون دو گروهی و مطالعه پی گیری بوده که به همین منظور 33 نفر از معلمان مرد تربیت بدنی ناحیه دو آموزش و پرورش اصفهان به صورت دردسترس انتخاب شده و به روش تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (17 نفر) و کنترل (16 نفر) قرار گرفتند. پروتکل آموزشی استفاده شده در این پژوهش با اقتباس از مدل مهارت های ارتباطی کوئین دام (2001)، به صورت ویژه برای معلمان تربیت بدنی طراحی گردیده و از پرسش نامه های خودکارآمدی شغلی بتز، کلین و تیلر (1996)، سازگاری شغلی دیویس و لاف کوئیست (1991) و بهزیستی اجتماعی کیز (1998) به منظور سنجش اثربخشی پروتکل آموزشی طراحی شده در این پژوهش استفاده شده است. داده های بدست آمده از ابزارهای پژوهش با استفاده از آزمون های تحلیل کواریانس و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر تحلیل گردیدند. نتایج پژوهش نشان داد مداخله آموزشی مهارت های تعاملی به صورت معنی داری بر ارتقاء خودکارآمدی شغلی، سازگاری شغلی و بهزیستی اجتماعی معلمان تربیت بدنی پس از انجام هفت جلسه آموزشی اثرگذار بوده است. همچنین، اثر مداخلات آموزشی مذکور پس از گذشت 12 هفته از اتمام جلسات آموزشی ماندگار بوده است.

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و ارزیابی شایستگی های کانونی شغلی دانشجویان و دانش آموختگان تربیت بدنی و علوم ورزشی بود. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش سندی- تحلیلی و پیمایشی بود، زیرا با بررسی ادبیات تحقیق همراه با مصاحبه، ابتدا فهرستی از مهمترین شایستگی های کانونی شغلی دانشجویان و دانش آموختگان تربیت بدنی و علوم ورزشی شناسایی و سپس به روش دلفی پالایش و نهایتا از طریق تحلیل عاملی تاییدی، فهرست نهایی مورد تایید قرار گرفت. در مرحله آخر از پرسشنامه محقق ساخته برای بررسی وضعیت هر یک از مولفه ها و متغیرهای اصلی سازه استفاده شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانشجویان و دانش آموختگان رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های دولتی شهر تهران تشکیل می دادند که بر اساس جدول تعیین حجم نمونه آماری مورگان و همکاران، بیشترین تعداد نمونه به میزان 384 نفر ملاک عمل قرار گرفت و نهایتا 350 پرسشنامه غیر مخدوش به دست آمد. جهت انجام محاسبات آماری از نرم افزارهای «لیزرل» و«اس.پی.اس.اس» استفاده شد و نتایج نشان داد که وضعیت شایستگی های کانونی شغلی دانشجویان و دانش آموختگان رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی کشور به طور معنی داری در وضعیت پایین تر از حد مطلوب قرار داشته است. بنابراین لازم است تا با افزایش مهارت های عمومی و پایه ای در کنار توانمندی های تخصصی و فنی، این امکان برای دانشجویان و دانش آموختگان رشته تحصیلی تربیت بدنی و علوم ورزشی فراهم گردد تا در بازار کار به گونه ای موفق تر نسبت به سایرین رقابت نمایند.

هدف از انجام این پژوهش، توصیف روند تغییر ویژگی های آمادگی جسمانی و مهارتی داوطلبان دختر و پسر شرکت کننده در آزمون ورودی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی بین سال های 1384 تا 1395 بود؛ براین اساس، اطلاعات مربوط به داده های موجود از آزمون های عملی برگزارشده بین سال های 1384 تا 1395 به جز سال های 1386 و 1388 که موجود نبودند، برای 58449 آزمودنی شامل 37917 آزمودنی دختر و 20532 آزمودنی پسر در شش خرده آزمون سنجیده شده در آزمون عملی (چهار آزمون برای سنجش آمادگی جسمانی و دو آزمون برای سنجش آمادگی مهارتی) بررسی شد. سپس، روند تغییرات متغیرهای موردبررسی در سال های مختلف و در هر دو جنس بررسی و تحلیل آماری شد؛ براین اساس، نتایج این مطالعه نشان داد که در تمامی مفاد مقایسه شدنی آزمون عملی، پسران عملکرد بهتری از دختران داشتند و روند تغییرات در ویژگی های متفاوت آمادگی جسمانی و حرکتی با سرعتی کم و به صورت تدریجی (آزمون کشش بارفیکس، پرتاب توپ طبی دختران، دریبل فوتبال و دریبل بسکتبال با روند کاهشی و زمان کل آزمون، پرتاب توپ طبی پسران و درازونشست بدون تغییر) درحال وقوع است. تحلیل بیشتر نتایج مشخص کرد که آمادگی جسمانی در بین پسران و آمادگی مهارتی در بین دختران درحال تغییرات بیشتری است؛ نمره های آمادگی مهارتی پسران در آزمون دریبل در مقایسه با دختران کاهش بیشتری داشته است و برعکس.

سندروم حاد تنفسی جدید یعنی کروناویروس-دو (SARS-CoV2)، ایجادکننده بیماری کووید 19 (COVID-19) به عنوان یک بیماری همه گیر تهدیدکننده جوامع بشری از جنبه های متفاوت است. به نظر می رسد درحال حاضر، راهبرد اصلی مدیریت کروناویروس پیشگیری از ابتلا به آن است. فعالیت های ورزشی با شدت متوسط علاوه بر ارتقای آمادگی جسمانی، باعث تقویت پاسخ های سیستم ایمنی سلولی و هومورال به ویژه در افراد با ضعف سیستم ایمنی درمعرض خطر عوارض کروناویروس مانند افراد مسن، افراد چاق و دارای بیماری های مزمن می شوند؛ بنابراین، انجام دادن فعالیت های ورزشی به صورت منظم در طول عمر می تواند راهبردی مؤثر برای پیشگیری از بیماری ویروسی مانند کووید-19 باشد. ازطرفی، قرنطینه خانگی و استفاده نکردن از اماکن ورزشی عمومی باعث کاهش میزان آمادگی جسمانی، اختلال در ریتم شبانه روزی، اختلال در خواب، افسردگی، افزایش رفتارهای بی تحرکانه و برهم خوردن تعادل انرژی دریافتی و مصرفی می شوند که تمامی این موارد با ضعف سیستم ایمنی و خطر عوارض شدیدتر حاصل از بیماری کووید 19 همراه اند. فعالیت بدنی با شدت متوسط در خانه در زمان شیوع این بیماری می تواند راهبردی مؤثر در مقابله با این عوارض باشد. همچنین، فعالیت بدنی با شدت متوسط به صورت مستقیم از طریق تقویت سیستم ایمنی، ارتقای دفاع آنتی اکسیدانتی و تقویت پاسخ های ضدالتهابی و نیز به صورت غیرمستقیم از طریق کاهش اضطراب، بهبود خلق وخو، تعدیل نیم رخ چربی و حساسیت انسولینی، در ارتقای سیستم ایمنی و مقابله با عوارض کروناویروس مؤثر است.

پروتئین CAP1 یکی از عوامل ساختاری و عملکردی مهم بافت چربی در فرایندهای گوناگون ازجمله اختلال های بافت چربی در حالت نوروپاتی دیابت (DN) است و ممکن است تغییرات بافت چربی در اثر تمرین های ورزشی را واسطه گری کند. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تأثیر فعالیت استقامتی بر سطوح CAP1 بافت چربی احشایی موش های صحرایی نر دارای نوروپاتی دیابت بود. در این پژوهش، 30 موش صحرایی نر ویستار )10 ± 260 گرم( به روش تصادفی ساده به سه گروه کنترل (C)، نوروپاتی دیابت (DNC) و نوروپاتی دیابتی تمرین (DNT) تقسیم شدند. نوروپاتی دیابت با استفاده از استروپتوزوسین القا و با استفاده از آزمون های رفتاری درد ارزیابی شد. همچنین، پروتکل تمرین ورزشی شامل شش هفته/پنج جلسه در هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط بود. 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی، آزمودنی ها بی هوش شدند و بافت چربی احشایی استخراج شد و سطوح CAP1 با روش ایمونوهیستوشیمیایی اندازه گیری شد. برای مقایسه گروه ها در متغیرهای مطالعه شده نیز از تحلیل واریانسیک سویه استفاده شد. افزایش معنا دار سطوح این پروتئین در بافت چربی موش های دچار نوروپاتی دیابت مشاهده شد ( 0.0001=P )؛ بااین حال، تمرین استقامتی به تغییر این سطوح افزایش یافته در حالت DN قادر نبود؛ به طوری که تفات معنا داری بین گروه های DNT و DNC مشاهده نشد (0.246P =). به طورکلی، به نظر می رسد سطوح افزایش یافته CAP1 ممکن است پاسخ جبرانی برای افزایش برداشت گلوکز، گرمازایی و آدیپوژنز باشد. همچنین، تأثیرنگذاشتن تمرین های استقامتی بر سطوح CAP1 ممکن است به دلیل هایپرگلایسمی پایدار در گروه DNT باشد؛ بااین حال، تأیید این فرضیه ها نیازمند انجام بررسی های بیشتر است.

با توجه به رشد سریع گوشی های هوشمند و قابلیت های آن ها، این گوشی ها به یک رسانه شخصی ضروری برای جست وجوی اطلاعات، ارتباطات اجتماعی، فعالیت های اقتصادی و تبلیغاتی به خصوص در زمینه ورزش تبدیل شده اند. با توجه به نبود پژوهش در این زمینه، هدف از انجام دادن پژوهش حاضر، بررسی عوامل مؤثر در استفاده از این ابزار ارزشمند در ورزش بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه کردستان (280 نفر) در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در سال 1397 بودند که همه آن ها به عنوان نمونه انتخاب شدند. درمجموع، از 201 پرسش نامه کامل (72 زن و 129 مرد) برای تجزیه وتحلیل استفاده شد. برای دستیابی به اهداف پژوهش، با بررسی پیشینه، پرسش نامه اولیه متناسب با هدف پژوهش تعریف شد. روایی صوری و محتوایی آن با استفاده از نظر هفت کارشناس و متخصص به وسیله مدل لاشه (84/0 = CVR) و روایی سازه آن با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی بررسی شد. همچنین، همسانی درونی پرسش نامه با آلفای کرونباخ تأیید شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و مدل معادلات ساختاری برای بررسی برازش مدل پژوهش استفاده شد. براساس نتایج پژوهش، ادراکات مدل پذیرش فناوری، ویژگی های خاص ورزش و نظریه جریان، تأثیر معنا داری بر تصمیم به استفاده از گوشی های هوشمند در ورزش داشتند؛ بنابر این، بازاریابان ورزشی می توانند با مدنظر قراردادن این عوامل و قابلیت های این فناوری ارزشمند، از آن در زمینه های گوناگون ورزشی استفاده کنند.

ازآنجاکه دانش مهم ترین منبع در اقتصاد دانش بنیان است، اقتصاد در ورزش نیز تحت تأثیر این روند تکاملی، ماهیتی دانش بنیان به خود گرفته است. این پژوهش با هدف شناسایی مؤلفه ها و سطوح اقتصاد دانش بنیان در ورزش، با روش پژوهش کیفی و با ماهیت اکتشافی- بنیادی انجام شده است. با روش نمونه گیری گلوله برفی و براساس مصاحبه های عمیق با متخصصان، داده های پژوهش جمع آوری شدند. براساس نظریه داده بنیاد و با رویکرد ساخت گرا داده ها کدگذاری و تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که اقتصاد دانش بنیان در ورزش به سه سطح اقتصاد دانش بنیان معطوف به فرد، اقتصاد دانش بنیان معطوف به سازمان و اقتصاد دانش بنیان معطوف به جامعه دسته بندی می شود. در اقتصاد دانش بنیان معطوف به فرد مؤلفه های نهادینه سازی دانش و مدیریت دانش، در اقتصاد دانش بنیان معطوف به سازمان مؤلفه الزامات و بسترهای اقتصاد دانش بنیان، در اقتصاد دانش بنیان معطوف به جامعه مؤلفه توسعه علمی و همچنین در تعریف اقتصاد دانش بنیان در ورزش مؤلفه کلان نگری بیشترین تأکید را داشتند. به صورت کلی، می توان این گونه نتیجه گیری کرد که در اقتصاد دانش بنیان در ورزش، تولید و توزیع مبتنی بر کاربرد دانش و اطلاعات در عرصه ورزش است و با توجه به اهمیت آن برای سیاست گذاران ورزش، باید اقدامات و پیش نیازهای لازم با درنظرگرفتن سطوح و مؤلفه های آن فراهم شود.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین تناوبی شدید همراه با محدودیت جریان خون بر عملکرد هوازی و بی هوازی مردان جوان فعال است. به این منظور، 24 نفر از دانشجویان رشته تربیت بدنی 23-19 ساله دانشگاه خوارزمی (میانگین وزن 6 ± 67/8 کیلوگرم، قد 5/4 ± 173/9 سانتی متر و شاخص توده بدنی 6/84 ± 22/7) به سه گروه تمرین تناوبی شدید همراه با محدودیت جریان خون، تمرین تناوبی شدید بدون محدودیت جریان خون، و گروه گواه تقسیم شدند. پروتکل تمرینی شامل دو هفته تمرین رکاب زدن هر هفته شش جلسه و هر جلسه ده مرحله یک دقیقه ای، با شدت 85-80 درصد W max بود که بین هر مرحله، دو دقیقه ریکاوری فعال با شدت 50 درصد W max صورت گرفت (مجموع زمان تمرین اصلی در هر جلسه 30 دقیقه بود). پیش و پس از دوره تمرین، پروتکل آزمون آستراند برای بررسی عملکرد هوازی و آزمون وینگیت برای بررسی عملکرد بی هوازی اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تی وابسته، آزمون تحلیل واریانس یک سویه و آزمون تعقیبی ال.اس.دی استفاده شد. نتایج نشان دهنده تفاوت معنی دار در عملکرد هوازی گروه های تمرینی نسبت به گروه گواه (0/000 = p vo 2max ، 0/000 = p w max ، 0/001 = p زمان رسیدن به خستگی) بود. دیگر یافته پژوهش، گویای افزایش معنادار مؤلفه های عملکرد هوازی در گروه تمرین همراه با محدودیت جریان خون نسبت به گروه تمرین بدون محدودیت جریان خون بود، اما، تفاوت معناداری در عملکرد بی هوازی بین هیچ یک از گروه ها (0/064 = p اوج توان بی هوازی، 0/058 = p میانگین توان بی هوازی،826 /0 = p حداقل توان بی هوازی) مشاهده نشد. به طور کلی، نتایج نشان داد اعمال محدودیت جزئی بر جریان خون حین تمرین تناوبی رکاب زدن، بر سازگاری هوازی در یک دوره کوتاه اثر معنی داری دارد، اما بر عملکرد بی هوازی بی تأثیر است.

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه یادگیری سازمانی با خودکارآمدی عمومی و اشتیاق کاری کارکنان در ادارات ورزش و جوانان استان مرکزی است. روش این پژوهش توصیفی بوده و از نوع مطالعات هم بستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان مرکزی تشکیل دادند (289 نفر) که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، 159 نفر از میان آن ها انتخاب شدند. بر اساس یافته ها مشخص شد که رابطه معنا داری بین یادگیری سازمانی و خودکارآمدی عمومی و نیز یادگیری سازمانی و اشتیاق کاری کارکنان وجود دارد. همچنین نتایج بیانگر این است که از بین مؤلفه های یادگیری سازمانی، "انتقال و یکپارچه سازی دانش" قوی ترین متغیر در پیش بینی خودکارآمدی عمومی و اشتیاق کاری کارکنان می باشد. شایان ذکر است که هر چهار مؤلفه یادگیری سازمانی، بخشی از واریانس متغیر خودکارآمدی عمومی را تبیین کردند. بخشی از واریانس متغیر اشتیاق نیز توسط سه مؤلفه (انتقال و یکپارچه سازی، تعهد مدیریت و فضای باز و آزمایشگری) متغیر یادگیری سازمانی تبیین گردید.

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی تصمیم گیری اخلاقی داوران حرفه ای فوتبال ایران طراحی و اجرا گردید. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی بود. جامعه آماری تحقیق شامل خبرگان آگاه به موضوع پژوهش بودند. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر مصاحبه بود. مطابق با نتایج پژوهش مشخص گردید شرایط علی در مدل حاضر شامل عوامل فردی، عوامل ایمنی، عوامل مقررات و ساختار و عوامل محیطی است. نتایج همچنین نشان داد عوامل زمینه ای در جهت بهبود تصمیم گیری اخلاقی داوران شامل دانش و تخصص، ارزش ها و امکانات و تجهیزات است. نتایج نشان داد عوامل مداخله گر شامل عوامل اقتصادی، عوامل سیاسی، عوامل اجتماعی و عوامل انسانی است. مطابق با نتایج پژوهش مشخص گردید راهبردها در چهار حوزه ایمنی و امنیت، توسعه امکانات و تجهیزات، سیاست گذاری و آموزش و همچنین توسعه فرهنگی است. نتایج پژوهش حاضر همچنین نشان داد پیامدهای توسعه تصمیم گیری اخلاقی در میان داوران فوتبال حرفه ای ایران شامل پیامدهای فردی و شغلی است.

با شیوع کووید- 19 در سراسر دنیا، تمام ابعاد اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و سلامت به شدت تحت تأثیر قرار گرفت. حوزه ورزش نیز همانند سایر ابعاد گفته شده در امان نماند. بنابراین محققان با در نظر گرفتن نیاز فوری و اهمیت ویژه مطالعه در حیطه مدیریت ورزشی در این شرایط نا آشنا، به مطالعه ی چالش ها و فرصت های کووید- 19 پیش روی مدیریت ورزش ایران پرداختند. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی از نوع تحلیلی و از نظر زمانی به صورت مقطعی بود. یافته های تحقیق در قسمت چالش ها نشان داد که مدیریت ورزش کشور با چالش هایی همچون به خطر افتادن سلامت جسمانی ورزشکاران شاغل در لیگ های حرفه ای و کاهش درآمد مشاغل مرتبط با ورزش روبه رو است. همچنین نتایج نشان داد که مدیریت ورزش ایران دارای فرصت هایی از قبیل توجه بیش از پیش به پایش سلامت در باشگاه ها و لیگ های ورزشی و استفاده از فناوری برای برگزاری کلاس های تربیت بدنی در دانشگاه ها و مدارس است. به عنوان نتیجه-گیری کلی می توان گفت که کووید-19 جدا از پیامدهای نگران کننده، فرصت هایی را در دل خود به همراه دارد؛ بنابراین مدیریت ورزش کشور باید از چالش ها آگاه باشند و از فرصت ها بهره مند شوند.