درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر، تعیین تأثیر مدل های مختلف تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای بر تکانش گری در داوران ورزشی تیمی بر مبنای سبک های رهبری بود. تحریک غیرتهاجمی مغز به عنوان روشی جهت بهبود عملکرد در حیطه های مختلف ورزش مورد استفاده قرار گرفته است؛ در حالی که به نظر می رسد میزان تأثیرگذاری آن به عوامل مختلفی از جمله نوع تحریک و تفاوت های فردی بین افراد بستگی داشته باشد. از این رو، تعداد 24 داور ورزشی در رشته های تیمی فوتبال، فوتسال، والیبال، هندبال و بسکتبال شامل 12 داور با سبک رهبری تحول گرا و 12 داور با سبک رهبری غیرتحول گرا به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت نمودند. هر آزمودنی در سه جلسه مجزا در آزمایشگاه با فاصله حداقل 72 ساعت استراحت بین جلسات حضور یافت. در هر جلسه، ابتدا میزان تکانش گری با استفاده از آزمون تکانش گری برو/نرو مورد اندازه گیری قرار گرفت و سپس آزمودنی ها تحت یکی از 3 نوع تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه ای شامل تحریک آنودال، کاتودال یا شم به مدت 20 دقیقه با شدت 2 میلی آمپر قرار گرفتند. پس از اتمام تحریک، مجدداً میزان تکانش گری مورد اندازه گیری قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آنوای دو راهه مرکب نشان داد بین تحریک آند و شم و همچنین بین تحریک کاتد و شَم تفاوت معناداری وجود داشت (به ترتیب 001/0p= ؛ 02/0 p = )، در حالی که بین دو نوع سبک رهبری در انواع تحریک تفاوت معناداری وجود نداشت. به عنوان یک یافته جدید، این نتایج مؤید امکان استفاده از تحریک الکتریکی فراجمجمه ای به عنوان ابزاری برای افزایش عملکرد در داوران ورزشی است.

هدف از مطالعه حاضر؛ بررسی تأثیر مدل های مختلف تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای بر تصمیم گیری ریسک پذیر داورانِ رشته های ورزش تیمی بود. 24 داور مرد در ورزش های فوتبال، فوتسال، والیبال، بسکتبال و هندبال (با دامنه سنی 19 تا 38 سال، درجه داوری: درجه 3 تا ملی؛ سابقه داوری: 2 تا 18 سال) به صورت داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. بعد از جلسه آشنایی، آزمودنی ها در سه جلسه مجزا با فاصله حداقل 72 ساعت در آزمایشگاه حضور یافتند. در یک طرح درون گروهی به شیوه دوسویه کور و به صورت موازنه متقابل، هر آزمودنی 3 نوع تحریک الکتریکی شامل تحریک آنُد، کاتُد و شَم را بر روی قشر خلفی-جانبی پیش پیشانی راست دریافت نمود. قبل و بعد از هر نوع تحریک؛ تکالیف روانشناختیِ تکانشگری برو/نرو و بازی قمار آیوا انجام شد. نتایج با استفاده از آزمون آنالیز واریانس دوراهه مرکب نشان داد که مقادیر دلتای IGT در شرایط آنُد و کاتد در مقایسه با شَم به شکل معنی داری بیشتر بود (به ترتیب، p=0.003، p=0.01). همچنین، نتایج نشان داد که مقادیر دلتای IMP در شرایط آنُد و شَم در مقایسه با کاتُد افزایش معنی داری داشت (به ترتیب، p=0.0001، p=0.002). به عنوان یک یافته جدید، این نتایج نشان دهنده اثرات مثبت تحریک آنُد بر روی قشر خلفی-جانبی پیش پیشانی راست بر عوامل مرتبط با تصمیم گیری ریسک پذیر در داوران ورزشی مرد است. در پایان، می توان چنین نتیجه گیری نمود که tDCS احتمالاً می تواند به عنوان ابزاری برای بهبود تصمیم گیری ریسک پذیر داوران ورزشی مورد استفاده قرار گیرد، گرچه تأئید نهایی این امر نیاز به انجام تحقیقات متعدد دیگری دارد.

دیابت می تواند باعث واردکردن صدمه بافتی و مرگ سلولی یا آپوپتوز در برخی بافت های حیاتی مثل کبد شود. پژوهش حاضر با هدف مطالعه تغییرات بیان ژن آپوپتوزی و آنتی آپوپتوزی بافت کبد و شاخص مقاومت به انسولین پس از انجام دادن تمرین تناوبی و مصرف عصاره آویشن شیرازی در رت های چاق دیابتی نوع دو انجام شد. در این مطالعه، 36 سر رت نر ویستار چهارهفته ای در دامنه وزنی 20 ± 110 گرم  از مؤسسه رویان  با هدف آشنایی با محیط برای دو هفته نگهداری شدند و به حدود 20 ± 190  گرم رسیدند. همه رت ها برای مدت 20 هفته با رژیم پرچرب تغذیه شدند تا به میانگین وزنی حدود 50 ± 407 گرم رسیدند. برای ایجاد مدل دیابتی نوع دو،  25 میلی گرم STZ با دوز کم بر کیلوگرم وزن بدن به شیوه تزریق درون صفاقی به رت ها تزریق شد که گلوکز ناشتای بین  mg/dl 150 تا400 معیار دیابتی شدن در نظر گرفته شد. سپس همه موش ها دیابتی شدند و در چهار گروه کنترل، تمرین تناوبی، آویشن و تمرین-آویشن قرار گرفتند. پروتکل تمرینی به صورت هشت هفته تمرین تناوبی، پنج جلسه در هفته با تناوب شدید دو دقیقه ای با دو تا هشت تناوب و با 80 تا 90 درصد vo2max و تناوب استراحت یک دقیقه ای با 50 تا 56 درصد vo2max  اجرا شد. عصاره آویشن به صورت گاواژ به میزان mg/kg 200 برای پنج روز در هفته به مدت هشت هفته داده شد. شاخص مقاومت به انسولین با استفاده از فرمول محاسبه شد و بیان ژن های آپوپتوزی بافت کبد نیز توسط RT-PCR اندازه گیری شد. از تحلیل واریانس یک طرفه، تحلیل واریانس دوعاملی، آزمون تعقیبی بنفرونی و شاخص تعیین اندازه اثر برای مقایسه میزان تأثیر هریک از متغیرهای مستقل استفاده شد. سطح معناداری آزمون ها P ≤ 0.05 در نظر گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد که در مقایسه با گروه کنترل، تمرین تناوبی شدید به کاهش معنا دار گلوکز و شاخص مقاومت به انسولین منجر شد. همچنین تمرین تناوبی و مصرف عصاره آویشن به کاهش بیان ژن Bax و افزایش بیان Bcl2 در سلول های کبدی در مقایسه با گروه کنترل منجر شد (P < 0.05). درمجموع، تمرینات تناوبی همراه با مصرف عصاره آویشن در رت های دیابتی به بهبود نیمرخ گلیسیمیک و تغییرات سطوح گلوکز و انسولین و نیز تغییرات مثبت و مناسب در بیان ژن های آپوپتوزی و ضدآپوپتوزی کبدی منجر شد (P < 0.05).

هدف از این پژوهش اثر فرهنگ سازمانی بر بهره وری با نقش میانجی خلاقیت و نوآوری در وزارت ورزش و جوانان ایران است.روش تحقیق توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش کلیه کارشناسان وزارت ورزش و جوانان (400) بودند که از طریق نمونه گیری تصادفی- طبقه ایی متناسب، تعداد 198 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از چهار پرسشنامه استاندارد فرهنگ سازمانی کمرون و کوئین (2006)، بهره وری نیروی انسانی شهبازپور (1393) ، خلاقیت سازمانی دارابژه(فتحی، 1392) ، نوآوری سازمانی (مدل آنا سانکوسکا(2013) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل عاملی و جهت مدل یابی معادلات ساختاری با نرم افزار اس.پی.اس.اس و آموس ، برای ارائه مدل تحقیق استفاده شده است. یافته های این پژوهش نشان داد فرهنگ سازمانی بر بهره وری انسانی (69/0= β، 35/10= T-Value) ، فرهنگ سازمانی بر نوآوری (48/0= β، 60/7= T-Value) ، فرهنگ سازمانی بر خلاقیت (57/0= β، 90/8= T-Value) ،خلاقیت بر نوآوری (85/0= β، 90/12= T-Value) ، نوآوری بر بهره وری انسانی(56/0= β، 35/11= T-Value) و خلاقیت بر بهره وری انسانی(71/0= β، 21/10= T-Value) تاثیر مثبت و معنی داری دارد. به وسیله تجزیه وتحلیل یافته های پژوهش مدیران بهتراست بکوشند که فرهنگ این وزارت خانه به سمت فرهنگ تیمی و فرهنگ ادهوکراسی تمایل پیدا کند که زمینه انعطاف پذیری و تمرکز بر محیط درون و بیرون و همچنین ایجاد محیطی دوستانه برای خلاقیت و نوآوری ، در نتیجه به بهره وری کارکنان و رشد و شکوفای سازمان بی انجامد.

پژوهش حاضر با هدف ارائه یک مدل کاربردی درباره عوامل مؤثر بر موفقیت گل زن ترین بازیکن فوتبال ملی جهان، علی دایی، از طریق طرح نظریه داده بنیاد انجام شد. جامعه آماری متخصصان حوزه فوتبال و اساتید دانشگاه بودند. نمونه گیری به روش هدفمند و گلوله برفی انجام گرفت و درنهایت پژوهشگر با 11 مصاحبه به اشباع نظری رسید. اعتبار یافته ها از طریق استفاده از افراد آگاه و منابع مکتوب، انتقال پذیری نتایج پژوهش، استخراج حداکثری و غیرتکراری داده ها انجام شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از کدگذاری باز، محوری و انتخابی توسط نرم افزار مکس .کیو.دی.ای. نسخه 18 استفاده شد. نتایج نشان داد که 140 کد مفهومی با هفت مقوله فرعی و دو مقوله اصلی در قالب ابعاد شش گانه شامل عوامل علّی (پنج مقوله)، عوامل زمینه ای (سه مقوله)، مقوله مرکزی (سه مقوله)، راهبردها (هشت مقوله)، شرایط مداخله گر (پنج مقوله) و پیامدها (شش مقوله) استخراج شدند. یکپارچه سازی مقوله ها بر مبنای روابط موجود بین آن ها حول محور عوامل مؤثر بر موفقیت گل زن ترین بازیکن فوتبال ملی، شکل دهنده مدل پارادایمی است و راهبردهایی نظیر عوامل درون فردی و عوامل برون فردی و پیامدهایی همچون ارتقای جایگاه اجتماعی، شهرت، محبوبیت و موفقیت را در پی دارد.

شناخت و تحلیل رفتارهای نامطلوب در تیم های ورزشی به مدیریت صحیح تیم ها کمک خواهد کرد. هدف از انجام این تحقیق، تحلیل و طراحی مدل شکل گیری بدبینی در تیم های ورزشی از دیدگاه اجتماعی است. این تحقیق با روش تحقیق کیفی و با ماهیت اکتشافی- بنیادی انجام شد. از طریق روش نمونه گیری گلوله برفی و بر اساس مصاحبه های عمیق داده های تحقیق جمع آوری شد. بر اساس نظریه داده بنیاد و با رویکرد کلاسیک داده ها مورد کدگذاری و تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بدبینی در تیم های ورزشی دارای سه سطح بدبینی رفتاری، بدبینی عاطفی و بدبینی شناختی است. عوامل و پیشرانه های به وجود آورنده بدبینی در تیم های ورزشی شامل عوامل زمینه ای، عوامل ساختاری و عوامل رفتاری هستند. درنهایت پیامدهای بدبینی در تیم های ورزشی دارای دو سطح فردی و جمعی هستند. برای مدیریت بهینه تیم های ورزشی باید شناخت مطلوبی از پدیده بدبینی وجود داشته باشد؛ یعنی عوامل و پیشرانه های آن، خود ماهیت بدبینی و پیامدهای آن به صورت سیستمی و کل نگر در نظر گرفته شود و بر اساس شرایط موجود تصمیمات کلیدی گرفته و اقدامات لازم انجام شود.

همزمان با ورود به قرن 21، ورزش به بخش مهمی از جعبه ابزار دیپلماسی کشورها تبدیل شده است. هدف مطالعه حاضر طراحی مدل اعمال قدرت نرم از طریق دیپلماسی ورزشی است. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های بنیادی، که به صورت کیفی و به روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل خبرگان بین المللی در حوزه های دیپلماسی و دیپلماسی ورزشی بود. با مرور ادبیات تحقیق، 200 خبره شناسایی و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند،30 خبره به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه محقق ساخت به صورت نیمه باز طراحی شد. روایی و پایایی پرسشنامه از طریق یک مطالعه پایلوت کسب شد. همچنین، از روش دلفی فازی برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل دو راند دلفی فازی منجر به تایید مدل اعمال قدرت نرم از طریق دیپلماسی ورزش شد. از این رو، منابع دیپلماسی ورزشی در سه گروه شامل رویدادهای ورزشی، سرمایه های انسانی ورزشی، و تولیدکنندگان ورزشی طبقه بندی شد. استراتژی های ماهرانه تبدیل شامل انسجام بین دیپلماسی رسمی و ورزشی، سفیران فرهنگی شایسته، عملکرد بالا و پوشش گسترده رسانه ای شناسایی شد و برآمدهای دیپلماسی ورزشی به دو گروه برآمدهای صریح/ویژه و برآمدهای ضمنی/عمومی طبقه بندی شد. اصلی ترین برآمد مورد انتظار اجرای ابتکارات دیپلماسی ورزشی، ایجاد صلح از طریق کاهش/رفع تنش بین دولت ها/ملت های متخاصم و توسعه صلح بین دولت ها/ملت های دوست می باشد.

اینستاگرام به طور فزاینده ای به ابزاری جهت به اشتراک گذاشتن محتوای بصری برای ورزشکاران حرفه ای تبدیل شده است. به همین جهت هدف از پژوهش حاضر استفاده از اینستاگرام به عنوان ابزار مدیریت برند شخصی ورزشکاران حرفه ای بود. روش تحقیق کیفی از نوع تحلیل محتوای کمی بود. 472 پست در اینستاگرام از دو فوتبالیست حرفه ای (کریستیانو رونالدو و لیونل مسی) تجزیه و تحلیل شد که در آن عکس ها بر اساس ویژگی های مرتبط و غیر مرتبط با محصول طبقه بندی شدند. تجزیه و تحلیل آماری شامل تحلیل محتوای پست های اینستاگرامی و بررسی تعداد لایک و کامنت های آنها در صفحه اینستاگرام ورزشکاران مورد مطالعه بود. یافته ها نشان داد؛ برای هر دو ورزشکار، پست های با ویژگی های غیر مرتبط با محصول به طور قابل ملاحظه ای بیشتر از پست های با ویژگی های مرتبط با محصول در اینستاگرام به اشتراک گذاشته شده بود. تعداد لایک ها در پست های با محتوای ویژگی های مرتبط با محصول به طور قابل توجهی بالاتر از تعداد لایک های پست های مربوط به ویژگی های غیر مرتبط با محصول برای هر دو ورزشکار بود. همچنین، تعداد کامنت ها در پست های با محتوای ویژگی غیر مرتبط با محصول به طور قابل توجهی بالاتر از تعداد کامنت های پست های ویژگی مربوط به محصول برای هر دو ورزشکار بود. این مطالعه نشان می دهد که اینستاگرام، درک چگونگی درگیری و تعامل طرفداران با پست های مربوط به ویژگی های برند ورزشکار را تسهیل کرده و طرفداران می توانند در فرآیند ساخت برند ورزشکار از طریق لایک و کامنت نقش فعال تری داشته باشند. بر این اساس پیشنهاد می شود که ورزشکاران حرفه ای باید درک بیشتری از نشانه شناسی تصاویر برای پست ها جهت افزایش تعدادکامنت و لایک طرفداران

چاقی از مهم ترین چالش های بهداشت عمومی قرن حاضر است که سبب افزایش سطوح پلاسمایی سایتوکین های التهابی و کاهش عوامل ضدالتهابی و آنتی آتروژنیک می شود. احتمالاً تمرینات تناوبی با شدت بالا بتوانند این تأثیرات مخرب را متوقف یا معکوس کنند. ازاین رو هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات تناوبی بر عوامل التهابی پسران نوجوان دارای اضافه وزن است. در یک طرح تحقیقی نیمه تجربی از میان پسران نوجوان دارای اضافه وزن (18-13 سال، میانگین قد 33/154 سانتی متر، میانگین شاخص توده بدنی 05/27 کیلوگرم بر متر مربع)، 30 نفر به صورت داوطلبانه در 3 گروه 10 نفره شامل گروه تمرین تناوبی کوتاه مدت (9 وهله 30 ثانیه ای، 100تا 110 درصد حداکثر سرعت با 150 ثانیه استراحت)، طولانی مدت (4 وهله 150 ثانیه ای، 90 تا 95 درصد حداکثر سرعت با 240 ثانیه استراحت) و گروه کنترل قرار گرفتند. 48 ساعت قبل از شروع و بعد از اتمام پروتکل ورزشی، وزن، قد، شاخص توده بدنی و درصد چربی به وسیله دستگاه تعیین ترکیب بدنی اندازه گیری و نمونه های خونی برای تعیین شاخص های اینترلوکین-6، اینترلوکین 10 و پروتئین واکنشی C اخذ شد. نتایج نشان داد 8 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا موجب افزایش اینترلوکین 10 و کاهش پروتئین واکنشی C می شود. اما بر اینترلوکین-6 تأثیر معناداری ندارد. همچنین مشخص شد بین دو نوع تمرین کوتاه مدت و بلندمدت HIIT هیچ تفاوتی در تأثیرگذاری بر شاخص های مدنظر وجود ندارد. براساس یافته ها می توان گفت نوجوانان دارای اضافه وزن یا چاق احتمالاً بتوانند با استفاده از تمرینات HIIT سیستم ضدالتهابی خویش را با افزایش اینترلوکین-6 و کاهش پروتئین واکنشی C تقویت کنند. اما برای تعیین اثر این تمرینات بر اینترلوکین 6 به مطالعات بیشتری نیاز است.

امروزه فناوری اطلاعات به عنوان محور تشکیل جوامع اطلاعاتی مورد توجه اکثر کشورهای جهان قرار گرفته است. مدیریت دانش و نقش رهبری به فرایند مبادله اطلاعات سرعت می بخشد. هدف تحقیق بررسی نقش میانجی فناوری اطلاعات در رابطه بین سبک های رهبری با مدیریت دانش کارکنان با رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری است. روش تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی و به شکل میدانی انجام شده است.جامعه آماری پژوهش را کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان شمال غرب ایران تشکیل داد. به منظور انجام نمونه گیری با توجه به وجود 3 استان از روش تصادفی طبقه ای نسبتی استفاده شد. و بر اساس تعداد گویه ها و متغیرها حداقل حجم نمونه 365 نفردر نظر گرفته شد. سه پرسشنامه سبک رهبری باس و اولیو (2003)، مدیریت دانش فیلیوس و همکاران (2000) و فناوری اطلاعات نیک پی و همکاران( 2019) ابزار اندازه گیری تحقیق را تشکیل دادند. . جهت بررسی روایی محتوایی پرسشنامه ها از اساتید مدیریت ورزشی و خبرگان آگاه به موضوع و برای بررسی پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. برای تحلیل آمار توصیفی و ضرایب همبستگی از نرم افزار23 SPSS و برای بررسی برازش داده ها و ارزیابی مدل شامل بررسی اعتبار همگرا، اعتبار تشخیصی و پایایی مرکب از نرم افزار AMOS24 و جهت ارائه الگو از نرم افزار SMART-PLS3 استفاده شد. نتایج نشان داد در روابط بین سبک های رهبری و مدیریت دانش، پذیرش فناوری اطلاعات به عنوان نقش میانجی عمل می کند. لذا پیشنهاد می شود فرآیند پذیرش فناوری اطلاعات کارکنان بر مبنای مدیریت دانش و سبک های رهبری باشد..

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر 12 هفته تمرین تناوبی شدید بر بیان ژن های DRP1, MFN2 و OPA1 در عضله قلبی رت های نر ویستار دیابتی نوع 2 بود. بدین منظور 20 سر رت 10 هفته ای (با میانگین وزن 20±220 گرم) به صورت تصادفی به 2 گروه 10 تایی کنترل دیابتی و دیابتی با تمرین تناوبی شدید تقسیم شدند. برنامه تمرینی به مدت 12 هفته و هفته ای 5 جلسه با مدت و سرعت مشخص اجرا شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، عضله بطن قلب حیوانات از بطن جهت آزمایش های ژنتیک جدا شد. نتایج پژوهش با استفاده از آزمون T مستقل (05/0P≤) تجزیه وتحلیل شد. نتایج نشان داد که تفاوت معناداری در بیان ژن MFN2 میان گروه های کنترل دیابتی و دیابتی تمرینی وجود نداشت (337/0=P)، اما 12 هفته تمرین به افزایش معنادار بیان ژن پروتئین های DRP1 (001/0=P) و OPA1 (001/0=P) در رت های دیابتی منجر شد. به طور کلی می توان گفت که تمرین ورزشی تناوبی شدید ممکن است بیان ژن های مربوط به پویایی میتوکندریایی را در بیماری دیابت به طور مثبتی تنظیم کند.

هدف از این پژوهش تحلیل محتوای روزنامه های ورزشی با رویکردی بر ورزش همگانی بود. برای دستیابی به این هدف 5 روزنامه ورزشی منتشر شده بر اساس مشخصات کلی، تیترها ، موضوع، سو گیری، اخبار، آگهی و عکس مورد بررسی قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها و تحلیل اخبار و مطالب روزنامه ها از روش تحلیل محتوا استفاده شد. جامعه آماری این تحقیق روزنامه های ورزشی دارای چاپ منظم بودند که روزنامه های ایران ورزشی، خبر ورزشی، پیروزی، نود و استقلال جوان به عنوان نمونه انتخاب شدند. با استفاده از روش نمونه گیری سیستماتیک از دوره 3 ماهه بهار سال 1389 ، روزنامه های مربوط به هفته های اول و چهارم هر ماه مورد بررسی قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی و نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که تفاوت قابل توجهی در عملکرد روزنامه ها ی مورد مطالعه از نظر پرداختن به موضوعات مختلف ورزشی وجود نداشت و 72 درصد از مطالب آنها به فوتبال اختصاص داشت. از سویی دیگر میزان توجه به ورزش همگانی تنها 54/0 درصد از کل مطالب بود و در این میان روزنامه ایران ورزشی به تنهایی نیمی از مطالب ورزش همگانی را به چاپ رساند. با توجه به تأثیر انکار ناپذیر مطبوعات بر مخاطبان لازم است نویسندگان و ناشران مطبوعات ورزشی توجه بیشتری به ورزش همگانی کنند و مسئولین مربوطه نظارت همه جانبه ای بر محتوا و عملکرد آنها داشته باشند.  

هدف از این تحقیق بررسی شاخص های روان سنجی پرسشنامه اجرای ارتباطات بازاریابی یکپارچه در باشگاه های لیگ حرفه ای فوتبال کشور بود. پرسشنامه بین مدیران عامل و کمیته بازاریابی باشگاه های لیگ حرفه ای فوتبال کشور توزیع شد که در نهایت 61 پرسشنامه دریافت شد. شاخص های روان سنجی با روش آماری متناسب با آن تعیین شد. به منظور بررسی ویژگی های روان سنجی پرسشنامه ابتدا تحلیل عاملی اکتشافی و سپس بررسی مدل اندازه گیری (بررسی روایی و پایایی) انجام گرفت. نتایج به دست آمده از روش تحلیل عاملی و چرخش واریمکس سه عامل ارتباطات بازاریابی یکپارچه را نشان داد. بعد از چرخش 4 شاخص با عامل اول دارای همبستگی بالاتر از 525/0 بودند. در مجموع 13 سؤال روی عامل دوم دارای بار عاملی بیش از 576/0 و در عین حال 3 شاخص روی عامل سوم دارای بار عاملی بالاتر از 637/0 بودند. همچنین ساختار پرسشنامه برازش قابل قبولی با داده ها داشت و تمامی شاخص های نیکویی برازش، مدل را تأیید کردند. ضریب پایایی در حد رضایت بخش بو؛د به ترتیب 76/0 برای تعامل سازمانی و 88/0 برای بازاریابی مأموریت گرا و 88/0 برای برنامه ریزی استراتژیک میان وظیفه ای گزارش شد که مقدار مطلوب پایایی را نشان می دهد. با توجه به شاخص های روان سنجی محاسبه شده، این پرسشنامه می تواند برای ارزیابی ارتباطات بازاریابی یکپارچه در باشگاه های لیگ حرفه ای فوتبال کشور مناسب باشد و به بهبود عملکرد آنها کمک کند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه اثرات خودگفتاری اخباری و پرسشی بر ادراک تلاش، انگیزه و عملکرد توان بی هوازی انجام پذیرفت. بدین منظور 15 دانش آموز دختر در یک طرح درون گروهی شامل مراحل کنترل، خود گفتاری اخباری و خودگفتاری پرسشی مشارکت داشتند. به منظور سنجش توان بی هوازی، شرکت کنندگان پرش عمودی را در هر سه مرحله اجرا کردند و بعد از هر مرحله چک لیست خود گفتاری، فرم ادراک تلاش و فرم انگیزه را تکمیل نمودند. نتایج آزمون تحلیل واریانس اندازه های تکراری یک طرفه، برتری عملکرد توان بی هوازی و انگیزه را در مراحل خود گفتاری اخباری و پرسشی نسبت به مرحله کنترل نشان داد. به طور کلی این یافته ها از مزیت خودگفتاری اخباری و پرسشی در عملکرد ورزشی حمایت می کند که با مبانی نظری خودگفتاری مبنی بر سودمندی خودگفتاری بر عملکرد حرکتی و انگیزه همسو است.

خودگفتاری، از عوامل روان شناختی مؤثر بر بهبود و موفقیت اجرای حرکتی فرد است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر خودگفتاری انگیزشی بر هماهنگی دودستی دانشجویان بود. به این منظور 24 دانشجوی رشته تربیت بدنی (12 دختر و 12 پسر با میانگین سنی 62/22 سال و انحراف استاندارد 081/2) به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی ها پس از اجرای پیش آزمون با دستگاه هماهنگی دودستی به صورت انتخابی به دو گروه همگن خودگفتاری انگیزشی و گروه بدون خودگفتاری تقسیم شدند. برای تجزیه وتحلیل داده ها، از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون تی مستقل و تی وابسته در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد خودگفتاری موجب بهبود معنادار عملکرد هماهنگی می شود (05/0>P). همچنین گروه دختران در هماهنگی دودستی، به طور معناداری دقت بهتری داشتند (05/0>P). گروه پسران در هماهنگی دودستی، به طور معناداری سرعت بهتری داشتند (05/0>P). اما در پس آزمون در گروه خودگفتاری بین دختران و پسران تفاوت معناداری وجود داشت (05/0p <). با توجه به یافته های تحقیق حاضر پیشنهاد می شود که از خودگفتاری انگیزشی برای بهبود و ارتقای عملکرد هماهنگی دودستی استفاده شود.

با توجه به اهمیت آماده سازی در پاسخ به دو محرک در موقعیت های گوناگون ورزشی، هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر زمان پیش دوره و فواصل زمانی بین دو محرک در دوره بی پاسخی روان شناختی در ورزشکاران بود. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح درون گروهی بود و از نظر هدف در حوزه پژوهش های بنیادی-کاربردی است. بدین منظور 50 نفر از دانشجویان پسر ورزشکار دانشگاه شهید چمران اهواز با دامنه سنی 45/47±1/22 سال به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده لپ تاپ ایسوز با قدرت پردازش پنج هسته ای، پرسشنامه دست برتری ادینبورگ، نرم افزار و سخت افزار ابزار سنجش دوره بی پاسخی روان شناختی بود. شرکت کنندگان به دو محرک دیداری (انتخابی) که به فاصله زمانی کمی از هم ارائه می شدند، با سریع ترین شکل ممکن پاسخ می دادند. آزمون ها به صورت تکلیف دوگانه و تکلیف تکی در پیش دوره های 1، 2، 4 و8 ثانیه و فاصله های بین محرکی 100، 250، 500 و 800 میلی ثانیه به صورت تصادفی گرفته شد. داده ها با استفاده از میانگین، انحراف معیار و تحلیل واریانس درون گروهی در سطح معنا داری (05/0P <) تجزیه وتحلیل شد. نتایج نشان داد که اثر زمان پیش دوره و فاصله زمانی بین دو محرک معنادار بود. پیش دوره های 1 ثانیه و فاصله 100 میلی ثانیه بین دو محرک بیشترین دوره بی پاسخی روان شناختی و پیش دوره 8 ثانیه و فاصله بین دو محرک 800 میلی ثانیه کمترین دوره بی پاسخی روان شناختی را در پی داشت. این مطالعه نشان داد که الگوی دوره بی پاسخی روان شناختی در شناختن مراحل پردازش اطلاعات به وسیله دستکاری تجربی در فرایندهای آماده سازی، تحت تأثیر قرار می گیرد. در تقابل با تصور عمومی مبنی بر اینکه زمان آماده سازی روی فرایندهای پیش حرکتی عمل می کند، در پژوهش حاضر زمان آماده سازی در فرایندهای دیرهنگام حرکتی عمل کرده و وجود تنگنای پردازش را در تکالیف دوگانه تأیید می کند.