درخت حوزه‌های تخصصی

اهداف: افزایش قدرت پس از یک دوره تمرین مقاومتی و چند انقباض نسبتاً شدید (توانمندسازی پس فعالی) و همچنین کاهش قدرت بعد از انقباض های تکراری (خستگی) و حرکات کششی ایستا (ناتوانی پس فعالی)، فقط به عضله مربوط نیست؛ بلکه سایر عوامل نیز مانند سیستم عصبی در این امر دخیل هستند. در سال های گذشته روش های مختلفی همچون الکترومایوگرافی سطحی، ثبت بازتاب نخاعی و ثبت تک واحد حرکتی برای اثبات نقش عوامل عصبی در تغییرات زودگذر و ماندگار قدرت به کار برده شده است. در سی سال گذشته روش های نوینی همچون TMS برای بررسی سازوکارهای عصبی، در پاسخ و سازگاری به دنبال فعالیت مقاومتی به کار گرفته شده است و اهمیت برانگیختگی و سطح فعال سازی عصبی مرکزی در رخداد خستگی ورزشی و سازگاری های حاصل از تمرین مقاومتی نشان داده شده است. مواد و روش ها: در این مقاله به مبانی دستگاه TMS و سطوح کاربرد این تکنیک به طور اجمالی اشاره شده است. یافته ها: نتایج نشان داد سطح برانگیختگی، به ویژه در قشر حرکتی پس از تکرارهای مقدماتی با بار نسبتاً شدید و پس از یک دوره تمرین مقاومتی افزایش، پس از جلسات تمرینی خسته کننده کاهش می یابد و بعد از حرکات کششی ایستا تغییر نمی کند. نتیجه گیری: هرچند TMS ابزاری ارزشمند برای تعیین کمیت سهم عوامل عصبی است، اما به تنهایی توانایی پاسخگویی به تمام سازوکارها و سازگاری های رخ داده پس از مداخله را ندارد و ترکیبی از تکنیک های موجود در حیطه علوم اعصاب، بینش بیشتری درباره عملکرد مغز و انعطاف پذیری سیستم عصبی-عضلانی در پاسخ به ورزش حاد و مزمن فراهم می کند

هدف از پژوهش حاضر مطالعه اثر یک دوره برنامه ژیمناستیک رشدی بر رشد مهارت کودکان رشته ژیمناستیک در دانش آموزان پسر مقطع اول ابتدایی می باشد. شرکت کنندگان در این پژوهش از کلیه دانش آموزان پسر سالم و غیر ورزشکار، پایه اول ابتدایی شهرستان تهران که در سال 99- 98 مشغول تحصیل می باشند تشکیل شده است. با استفاده از روش نمونه های در دسترس تعداد 30 نفر بر اساس پرسشنامه ویژگی های فردی انتخاب، و پس از انجام پیش آزمون با استفاده از چک لیست آزمون رشد حرکتی درشت اولریخ 2016 به صورت تصادفی در 3 گروه 10 نفره جای داده شدند. گروه اول برنامه متناسب ژیمناستیک رشدی را در 8 هفته ی 2جلسه ای و هر جلسه 45 دقیقه انجام دادند. گروه دوم در این مدت فعالیت های تربیت بدنی در مدارس را انجام دادند و گروه سوم فعالیتی نداشت، در نهایت پس آزمون بعمل امد و نتایج ثبت گردید. با استفاده از آزمون K_S نرمال بودن توزیع ها بررسی شد و ازتحلیل کوواریانس برای مقایسه گروه ها استفاده، همچنین سطح معناداری داده ها p

هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل معادلات ساختاری ارتباط هوش سازمانی با عملکرد سازمانی با نقش میانجی فرایند استقرار شش سیگما در کارشناسان سازمان ورزش شهرداری تهران بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه کارشناسان سازمان ورزش شهرداری تهران بودند (200=N) که بر اساس جدول نمونه گیری مورگان 127 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه هوش سازمانی آلبرخت (2003)، عملکرد سازمانی چودهری (2001) و پرسشنامه بیک زاد (1389) بود که روایی این ابزارها در پژوهش های پیشین مورد تأیید و پایایی این ابزارها به ترتیب 88/0، 78/0 و90/0 بدست آمد که نشان دهنده پایایی مطلوب و قابل قبول ابزارهای اندازه گیری داشت. داده ها جهت مدل یابی به روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آموس تحلیل شدند. نتایج پژوهش تأیید کننده روابط ساختاری مفروض بود؛ بطوریکه هوش سازمانی هم به طور مستقیم (35/0) و هم بطور غیرمستقیم از طریق میانجی شش سیگما (81/0) بر عملکرد سازمانی تأثیر داشت. همچنین متغیر شش سیگما به طور مستقیم بر عملکرد سازمانی تأثیر معنادار و مثبت داشت (55/0). بنابراین نتایج مدل ساختاری بیان کننده آن است که با افزایش هوش سازمانی کارشناسان و بهبود فرایند شش سیگما، عملکرد سازمانی در سازمان ورزش شهرداری تهران توسعه پیدا می کند.

چاقی سبب به هم خوردن تعادل بین عوامل انعقادی (افزایش) و فیبرینولیزی (کاهش) می شود و در القای ترومبوز مؤثر است. فعالیت ورزشی در کنترل آسیب های ناشی از چاقی نقش دارد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرین مقاومتی و هوازی بر PAI-1، فیبرینوژن، PT، PTT، tPA، پلاسمینوژن و دی دایمر بود. 30 زن کم تحرک (30-25 سال، نمایه توده بدن 30 کیلوگرم بر متر مربع) داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند و به طور تصادفی به سه گروه تمرین هوازی، مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. تمرین هوازی، 3 جلسه در هفته، هر جلسه 45-30 دقیقه با شدت 85-60 درصد ضربان قلب بیشینه اجرا شد. تمرین مقاومتی نیز براساس RM 10 با رعایت اصل اضافه بار به مدت 8 هفته انجام گرفت. تجزیه وتحلیل داده ها با آزمون آماری ANOVA و آزمون T همبسته انجام گرفت (5/0P<). تمرین هوازی سبب افزایش معنا دار tPA نسبت به گروه کنترل و تمرین مقاومتی شد (001/0P=). هر دوی تمرین مقاومتی و هوازی سبب افزایش معنا دار زمان پروترومبین (PT)، پلاسمینوژن، D دایمر و PAI-1 نسبت به گروه کنترل شدند (001/0P=). تمرین هوازی به افزایش معنا دار (001/0P=) و تمرین مقاومتی به کاهش معنا دار (003/0P=) فیبرینوژن نسبت به گروه کنترل منجر شد. زمان نسبی پروترومبوپلاستین (PTT) در گروه تمرین مقاومتی افزایش (03/0P=) و گروه تمرین هوازی کاهش (001/0P=) نسبت به گروه کنترل نشان دادند. تمرین هوازی تأثیر بهتری بر عوامل فیبرینولیزی مهم از جمله t-PA دارد، درحالی که تمرین مقاومتی کنترل بهتری بر برخی متغیرهای مهم انعقادی از جمله فیبرینوژن دارد.

تحقیق حاضر به منظور مدل توسعه کسب وکارهای ورزشی با رویکرد تجارت الکترونیک انجام گرفت. تحقیق حاضر از نظر روش شناسی، از نوع مطالعات آمیخته (کمی و کیفی) است. جامعه آماری شامل خبرگان و متخصصین مدیریت ورزشی آشنا به حوزه کسب و کار و تجارت الکترونیک بودند. از روش های نمونه گیری هدفمند و شاخص اشباع نظری نسبت به نمونه گیری اقدام شد و با 24 نفر از کارشناسان و خبرگان مصاحبه انجام گرفت. ﺑﺮای ﺑﺮرﺳی روایی در بخش کیفی، تکنیک دلفی سه مرحله ای بکار گرفته شد، بدین صورت که یافته های ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺮای ﻣﺸﺎرکﺖ کﻨﻨﺪﮔﺎن اراﺋﻪ و ﻣﺘﻦ ﻧﻈﺮیﻪ ﺗﻮﺳﻂ آن ها و طی سه مرحله ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮات آن ها اﻋﻤﺎل ﺷﺪ. برای تائید ﭘﺎیﺎیی از روش بازآزمایی استفاده و نتایج نشان داد رابطه درصد توافق درون موضوعی برابر است با 92/0 که مناسب می باشد. پس از شناسایی عوامل موثر بر توسعه کسب وکارهای ورزشی با رویکرد تجارت الکترونیک عوامل در جدولی ماتریسی به صورت پرسشنامه تنظیم و در اختیار نمونه تحقیق قرار گرفت و از آنان درخواست شد بر اساس روش ISM پرسشنامه ها را تکمیل نمایند. برای تعیین روابط علی- معلولی شاخص ها، از روش مدل سازی ساختاری- تفسیری و از نرم افزار Micmac برای ترسیم مدل استفاده شد. در نهایت 7 مقوله عمده شامل عوامل محیط حقوقی، مدیریتی، محیطی، آموزش و آگاهی، سازمانی، فرهنگی و اجتماعی و نوآوری و خلاقیت در مدل توسعه کسب وکارهای ورزشی با رویکرد تجارت الکترونیک شناسایی شدند.

با توجه به اهمیت درک انگیزه های متنوع گردشگران ورزشی، این مطالعه باهدف بررسی نقش تعدیلگری جنسیت در ارتباط بین انگیزه ها و مشارکت پایدار گردشگران در فعالیت های ورزشی ماجراجویانه انجام شد. روش پژوهش توصیفی – همبستگی بوده و با رویکرد معادلات ساختاری انجام گرفته است. با استفاده از نرم افزار حجم نمونه مبتنی بر توان آماری 0/80 در سطح آلفای 0/01، جامعه ی آماری این پژوهش، 325 نفر از گردشگران ورزشی شهر رامسر بودند که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در پژوهش حاضر به جهت ارزیابی هریک از متغیرهای پژوهش (انگیزه و مشارکت پایدار) از پرسشنامه برگرفته از رساله بکمن (2013) که روایی صوری و محتوایی آن پس از ترجمه سه مرحله ای به تأیید 6 تن صاحب نظران بازاریابی و گردشگری ورزشی رسید، استفاده شد. علاوه براین از شاخص های پایایی ترکیبی، آلفای کرونباخ، معیار فورنل و لارکر و میانگین واریانس استخراج شده به ترتیب به منظور ارزیابی پایایی گویه های پرسشنامه، ارزیابی همسانی درونی سؤالات، ارزیابی روایی واگرا و همگرا برای هر یک از عامل ها استفاده شد. بر اساس یافته ها از میان ابعاد در نظر گرفته شده در تبیین انگیزه های گردشگران ورزشی بر مشارکت پایدار آنان باملاحظه نقش تعدیلگری جنسیت، تنها فرضیه ی اثرگذاری مؤلفه ی طبیعت گردی بر خود بیانگری گردشگران به طور مشترک در هر دو گروه زنان و مردان به تأیید نرسید. لذا به بازاریابان و مسؤولین مراکز تفریحی - ورزشی پیشنهاد می شود به منظور جذب گردشگران ورزشی بیشتر، در خدمات ارائه شده ی خود تفکیک پذیری انگیزه های گردشگران زن و مرد را مدنظر قرار دهند.

هدف مطالعه حاضر مرور نظام مند پژوهش های حوزه فعالیت بدنی زمان فراغت بود. این مطالعه از نوع مطالعات ثانویه است که به روش مرور نظام مند اجرا گردید. به این منظور ابتدا جهت تعیین معیارهای ورود و خروج به تحقیق یک فرم ارزیابی تهیه شد و روایی صوری و محتوایی آن توسط پنج تن از متخصصان حیطه مدیریت ورزش و اوقات فراغت تأیید شد. بعد از گزینش منابع مرتبط، به منظور اطمینان از اعتبار یافته ها، از ضریب توافق اسکات استفاده گردید. این ضریب توافق بین کدگذاران 80 درصد به دست آمد. در جستجو برای گردآوری اطلاعات، بر اساس کلید واژه های مورد استفاده، 831 مقاله از سال 1383 تا 1397 شناسایی و با بررسی های بیشتر و در نظر گرفتن معیارهای ورود به تحقیق، 101 مقاله تحلیل شدند. در مجموع 280 گزاره متنی شناسایی گردیدند. سپس گزاره های متنی شناخته شده به 185 مورد تلخیص شد. در گام بعدی، این 185 گزاره در قالب چهار دسته کلی الف- محرک ها یا عوامل، ب- مفاهیم یا موانع، ج- پیامدها و د- حوزه های نیازمند تغییر تقسیم بندی شدند. بنابر گزاره های متنی نهایی، به مسئولان و تصمیم گیران کلیدی پیشنهاد می شود که از طریق توسعه همکاری های بین سازمانی، توجه جامعی به ضرورت مشارکت اقشار مختلف جامعه (مانند گروه های آسیب پذیر) در برنامه های فعالیت بدنی زمان فراغت داشته باشند

حوادث طبیعی از جمله زلزله و پیامدهای ناشی از آن همواره زندگی انسان ها را در معرض خطر قرار داده است و باعث می شود تا فشارهای روانی ،که از مخرب ترین نیروهای مؤثر بر انسان به شمار می آید، به شکل چشم گیری افزایش یابد و زندگی انسان را دچار اختلال سازد. بنابراین هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی بر اضطراب، افسردگی و پرخاشگری دختران دبیرستانی زلزله-زده شهر سرپل ذهاب بود. بدین منظور، تعداد 30 دانش آموزان دختر دبیرستانی شهرستان سرپل ذهاب به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. این افراد به طور تصادفی به دو گروه 15 نفره تمرین هوازی و کنترل تقسیم شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه اضطراب بک، پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه پرخاشگری بود. در بخش آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های تکراری با طرح 2×2 استفاده شد. همچنین از آزمون t وابسته برای بررسی اثر تمرین از پیش به پس آزمون استفاده شد. یافته ها نشان داد هشت هفته تمرین هوازی باعث کاهش معناداری در سطوح اضطراب، افسردگی و پرخاشگری (P<0.001) در گروه تمرین شد. اما، در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. در نهایت می توان بیان کرد یک دوره هشت هفته ای تمرین هوازی سبب بهبود اضطراب، افسردگی و پرخاشگری در دانش آموزان دختر پس از تجربه یک زمین لرزه شدید خواهد شد.

هدف از انجام این تحقیق، بررسی تاثیر سایش اجتماعی بر عملکرد سازمانی اداره کل ورزش و جوانان استان تهران با نقش میانجی گری درگیری شغلی بود. روش پژوهش توصیفی و از نوع پیمایشی است و از لحاظ هدف، تحقیقی کاربردی است که به شکل میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه کارکنان رسمی اداره کل ورزش و جوانان استان تهران بود که تعداد آنها 155 نفر بود. نمونه آماری به صورت کل شمار در نظر گرفته شد. به منظور جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد سایش اجتماعی دافی و همکاران ( 2002 )، پرسشنامه سنجش درگیری شغلی کارکنان لاداهل و کنجر (1995) و پرسشنامه هرسی و گلد اسمیت (2003)، استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار لیزرل و اس پی اس اس با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی صورت گرفت و در راستای تحلیل های تکمیلی از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر برای مدل سازی روابط علّی استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که، سایش اجتماعی با ضریب اثر 37/0- به صورت منفی و معکوس بر روی عملکرد سازمانی مؤثر است، همچنین سایش اجتماعی با میانجی گری درگیری شغلی با ضریب اثر 42/0- تاثیر غیر مستقیمی بر عملکرد سازمانی دارد.

هماهنگی اندام های بدن درطول اجرای مهارت پرتاب بیسبال و زمان بندی اجرای فازهای مختلف حرکت، به طورکامل شناخته شده نیست. هدف پژوهش حاضر، توصیف هماهنگی درون عضوی و زمان بندی اجرای مهارت پرتاب بیسبال با تأکید بر فازهای شش گانه آن در پرتابگر ماهر و مقایسه آن ها با پرتابگران مبتدی بود. شرکت کننده های پژوهش شامل هشت پرتابگر مبتدی و یک پرتابگر ماهر بودند. هماهنگی درون عضوی شامل هماهنگی بین مفاصل شانه و آرنج بود که با استفاده از نمودارهای زاویه- زاویه نمایش داده شد. نقاط شروع و پایان پرتاب ها با استفاده از روش درون یابی خطی یکسان سازی شدند و به 250 نقطه زمانی نرمالیزه شدند. زمان بندی، زاویه ابتدا و انتهای هر فاز و حداقل و حداکثر زاویه مفاصل شانه و آرنج در هر فاز، در پرتابگران مبتدی با ماهر مقایسه شدند. نتایج نشان داد که تفاوت نسبتاً آشکاری بین پرتابگران ماهر و مبتدی در هماهنگی درون عضوی مفاصل شانه- آرنج به خصوص در فازهای ابتدایی آغاز و گام وجود دارد. همچنین، تفاوت قابل ملاحظه ای بین پرتابگران مبتدی با پرتابگر ماهر در زوایای ابتدایی، انتهایی و حداقل و حداکثر زاویه ایجادشده در مفاصل شانه و آرنج در فازهای مختلف حرکت وجود دارد. همچنین، پرتابگران مبتدی کل مهارت و فازهای اول، چهارم و پنجم را در زمان کمتری نسبت به پرتابگر ماهر اجرا می کنند. درباره نتایج پژوهش با توجه به ویژگی های فضایی- زمانی اجرای مهارت پرتاب بیسبال در پرتابگران ماهر و مبتدی و ملاحظات کاربردی آن درزمینه بهبود مهارت و جلوگیری از آسیب بحث شده است.  

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مصرف مکمل کورکومین طی هشت هفته و 48 ساعت پایانی تمرین استقامتی شدید بر میزان فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و مالون دی آلدئید (MDA) کبد، قلب و عضله اسکلتی موش های صحرایی انجام شد. تعداد 39 سر موش صحرایی نر ویستار (با سن هشت هفته و با میانگین وزنی 64/18 ± 76/226 گرم)، پس از یک هفته آشناسازی به شش گروه کنترل، کورکومین، 48 ساعت کورکومین، استقامتی، استقامتی + کورکومین و استقامتی + 48 ساعت کورکومین تقسیم شدند. تمرین استقامتی شدید (پنج جلسه در هفته) روی نوارگردان مخصوص جوندگان انجام شد. مکمل کورکومین در طی هشت هفته، سه جلسه در هفته (30 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن) یا 48 ساعت پایانی (هر هشت ساعت) به وسیله تزریق درون صفاقی مصرف شد. سطوح فعالیت GPX به روش الایزا وMDA با روش اسپکتروفتومتری اندازه گیری شد.نتایج تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که فعالیتGPX بافت کبد (0.001 = P) و قلب (0.034 = P) گروه استقامتی، در مقایسه با گروه کنترل به طور معنا داری کمتر و سطوح MDA در بافت کبد (0.001 = P) و قلب (0.004 = P) به طور معنا داری بالاتر بود. همچنین، میزان فعالیت GPX در هر دو گروه استقامتی + کورکومین (0.002 = P) و استقامتی + 48 ساعت کورکومین (0.001 = P) بافت کبد، به طور معنا داری از گروه استقامتی بیشتر بود. سطوح MDA بافت کبد (0.007 = P) و قلب (0.018 = P) در گروه استقامتی + کورکومین به طورمعنا داری از گروه استقامتی پایین تر بود و MDA قلب گروه کورکومین از گروه کنترل بیشتر بود. فعالیت GPX و MDA عضله اسکلتی هیچ گونه تفاوت معناداری را نشان نداد. به نظر می رسد تمرینات استقامتی شدید به بروز پاسخ های اکسایشی متفاوت در بافت های مختلف منجر می شود و مصرف مکمل کورکومین در طی هشت هفته تمرین یا حتی 48 ساعت پایانی تمرینات استقامتی شدید، می تواند در بافت های کبد و قلب از اثرهای فشار اکسایشی جلوگیری کند و ظرفیت آنتی اکسیدانی را تقویت کند.

این پژوهش با هدف ساخت و اعتبارسنجی ابزاری برای ارزیابی و سنجش ادراک رفتارهای سیاسی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش همه کارکنان وزارت ورزش وجوانان به تعداد 1171 نفر بود. برای برآورد حجم نمونه از نرم افزار تعیین حجم نمونه استفاده شد که حجم نمونه تعداد 530 نفر برآورد شد. شایان ذکر است که این پژوهش، توصیفی و ازنوع مطالعات همبستگی بود. روایی صوری و محتوایی ابزار پژوهش توسط گروهی از اساتید صاحب نظر و روایی سازه آن به وسیله تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری تأیید شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزارهای اس.پی.اس.س، اس.پی.اس.س سمپل پاور و آموس، استفاده شد. یافته ها نشان داد که نتیجه آزمون کرویت بارتلت در سطح معناداری 001/0 = Sig بود و این بدان معنی است که متغیرها به اندازه کافی همبستگی بالایی داشتند تا پایه ای منطقی برای تحلیل عاملی اکتشافی فراهم آورند. همچنین، نتایج شاخص های برازش مدل اندازه گیری نشان داد که پرسش نامه ادراک رفتارهای سیاسی سازمانی از شرایط مطلوبی برخوردار بود. در آخر، نتایج برازش مدل ساختاری بیانگر آن بود که همه مؤلفه های «رفتارهای سیاسی عمومی، موفقیت به واسطه همکاری، سیاست پرداخت و ارتقا» برازش مدل را تأیید می کنند. به طورکلی، نتایج پژوهش حاکی از آن است که با استفاده از پرسش نامه ادراک رفتارهای سیاسی می توان به طور قابل قبولی خصیصه های رفتارهای سیاسی را در وزارت ورزش و دیگر سازمان های ورزشی اندازه گیری کرد. استفاده از این پرسش نامه می تواند راهگشای بسیاری از پژوهش هایی باشد که در آن ها اندازه گیری ادراک رفتارهای سیاسی از اهمیت ویژه ای برخوردار خواهد بود.

هدف پژوهش حاضر، مطالعه اثر استفاده از شبکه های اجتماعی بر تسهیم دانش و یادگیری کارکنان ادارات ورزش وجوانان استان گلستان بود. پژوهش حاضر، توصیفی – پیمایشی است که به صورت میدانی انجام شده است. جامعه آماری همه کارکنان ادارات ورزش وجوانان استان گلستان به تعداد 220 نفر بودند که براساس فرمول کوکران، 141 نفر به شیوه تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های پژوهش، از پرسش نامه های استفاده از شبکه های اجتماعی در محیط کار بارکر و همکاران (2013)، تسهیم دانش رحمان و حسین (2014) و یادگیری کارکنان بارکر و همکاران (2013) استفاده شد. روایی پرسش نامه های به تأیید پنج نفر از اساتید مدیریت ورزشی رسید و ضریب پایایی پرسش نامه ها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ، به ترتیب برابر با 85/0، 78/0 و 79/0 محاسبه شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها و شناسایی اثرهای متغیرهای پژوهش، از مدل یابی معادلات ساختاری ازطریق نرم افزار پی. ال. اس. استفاده شد. نتایج نشان داد که استفاده از شبکه های اجتماعی در محیط کار بر تسهیم دانش کارکنان ادارات ورزش وجوانان استان گلستان اثرگذار بود. همچنین، اثر استفاده از شبکه های اجتماعی در محیط کار بر یادگیری کارکنان مثبت و معنادار بود. با توجه به نتایج می توان چنین نتیجه گیری کرد که استفاده از شبکه های اجتماعی در محیط کار می تواند موجب تسهیم دانش و یادگیری کارکنان شود. همچنین، مدیریت استفاده از شبکه های اجتماعی در ادارات ورزش وجوانان، درراستای دستیابی به اهداف سازمانی پیشنهاد می شود.

پژوهش حاضر باهدف بررسی عوامل مؤثر بر بهبود نوآوری آموزشی معلمان تربیت بدنی اجرا گردید. روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کیفی آن به صورت تحلیل مضامین انجام گردید. جامعه آماری در بخش کیفی شامل افراد آگاه به موضوع پژوهش بودند که برحسب انتخاب هدفمند، تعداد 13 نفر به عنوان نمونه مشخص گردیدند. همچنین جامعه آماری در بخش کمی شامل معلمان تربیت بدنی شهر تهران بودند. ابزار پژوهش شامل مصاحبه های نیمه ساختارمند و پرسش نامه محقق ساخته بود. روایی محتوایی این پرسش نامه با استفاده ازنظر اساتید دانشگاهی و روایی سازه آن به وسیله روش تحلیل عاملی موردبررسی قرار گرفت. پایایی این پرسش نامه پس از محاسبه آلفای کرونباخ میزان 82/0 مشخص گردید. در بخش کیفی جهت بررسی روایی از قابلیت باور پذیری، انتقال پذیری و تایید-پذیری و همچنین جهت بررسی پایایی از کمیته های تخصصی استفاده گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از کدگذاری و روش معادلات ساختاری استفاده گردید. تمامی روند تجزیه و تحلیل داده ها در نرم افزارهای اس پی اس اس، پی ال اس و مکس کیو دی ای انجام گرفت. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که عوامل مؤثر بر بهبود نوآوری آموزشی معلمان تربیت بدنی در هشت حوزه شامل عوامل اجتماعی، انگیزشی، جنبه های نظارتی، زیرساخت ها، دانش تخصصی، حمایت های دولتی، قوانین و مقررات حمایتی و مدیریتی مشخص گردید. در این میان توجه به عوامل دانش تخصصی و حمایت های دولتی می تواند مسیر جهت بهبود نوآوری آموزشی معلمان تربیت بدنی را هموار نماید.

مقدمه و هدف: اگرچه مستند است که در ناهنجاری اسکلیوز راستای ستون فقرات و لگن تغییر می یابد، لیکن اطلاعات دقیقی درباره تأثیر این تغییرات در بیومکانیک اندام تحتانی هنگام راه رفتن وجود ندارد. ازاین رو هدف این مطالعه مقایسه توان مفاصل اندام تحتانی بیماران اسکولیوز نوجوانی ناشناخته و افراد سالم هنگام راه رفتن بود. روش شناسی: با استفاده از دستگاه تحلیل حرکتی با 4 دوربین Vicon و دو صفحه نیروی کیستلر، متغیرهای کینماتیکی و کینتیکی راه رفتن 20 دختر نوجوان مبتلا به اسکولیوز و 20 دختر سالم ثبت و سپس با استفاده از نرم افزارهای Vicon Nexus و Polygon توان مفاصل ران، زانو و مچ پای راست و چپ در صفحه ساجیتال محاسبه شد. داده ها با استفاده از روش آماری ANOVA در سطح معنی داری 05/0> α پردازش شدند. یافته ها: جذب توان زانوی راست بیماران اسکولیوز به طور معنا داری 5/12% کمتر از افراد سالم بود (01/0= p ). به غیراز جذب توان در زانوی راست، بین میزان جذب و تولید توان در سایر مفاصل پای راست و چپ بیماران اسکولیوز و افراد سالم تفاوتی مشاهده نشد (0/05< p ) . بحث و نتیجه گیری: ناهنجاری اسکولیوز، با کاهش جذب توان زانو همراه است. با توجه به اینکه کاهش یک طرفه و نامتقارن جذب توان در زانو ممکن است با تغییرات نامتقارن گشتاور، نیروی عکس العمل و عملکرد عضلات مرتبط باشد، می تواند احتمالاً عامل اعمال نیروی نامتقارن به لگن و متعاقباً پیشرفت انحناء اسکولیوز شود.

مقدمه: هدف از این تحقیق بررسی عوامل مؤثر بر رفتار خرید مصرف کنندگان محصولات ورزشی در رسانه های اجتماعی است. روش پژوهش: روش تحقیق به شکل آمیخته انجام گرفته است. تجزیه وتحلیل اطلاعات در بخش کیفی با استفاده از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته با 48 نفر از استادان رشته تربیت بدنی که به روش هدفمند انتخاب شدند، انجام گرفت. در بخش کمی با طراحی پرسشنامه و پس از تأیید روایی و پایایی از دانشجویان رشته تربیت بدنی دانشگاه های شهر اهواز (349) که محصولات ورزشی را از رسانه های اجتماعی خریداری می کردند و در زمینه رسانه های اجتماعی فعال بودند، برای تکمیل استفاده شد. در بخش کیفی برای تجزیه وتحلیل از روش دلفی استفاده شد و در بخش کمی با استفاده از نرم افزارهای SPSS16 وAMOS و از طریق مدل معادلات ساختاری به تجزیه وتحلیل داده ها پرداخته شد. یافته ها: نتایج نشان داد شبکه های اجتماعی بر متغیرهای فنی و متغیرهای فرهنگی اجتماعی تأثیر می گذارند. جنبه های مختلف رفتاری بر متغیرهای فنی و اجتماعی تأثیرگذار است. همچنین شبکه های اجتماعی بر جنبه های مختلف رفتاری تأثیر معناداری دارد. نتیجه گیری: به طور کلی به توجه به تحقیق انجام گرفته، به کارگیری رسانه های اجتماعی تأثیر معناداری بر جنبه های مختلف رفتار مصرف کننده دارد و نقش حیاتی در بازاریابی و وفاداری به برند ایفا می کند. 

هدف این پژوهش مقایسه تأثیر بازی های بومی محله ای و مداخلات منتخب حرکتی بر عزت نفس دختران چاق پیش دبستانی شهر تهران بود. 30 دختر چاق به روش هدفمند انتخاب و به گروه های کنترل، مداخله منتخب حرکتی و بازی های بومی محلی تقسیم شدند. برای تعیین چاقی از نمودارهای سازمان بهداشت جهانی و برای سنجش عزت نفس از آزمون عزت نفس کوپر اسمیت استفاده گردید. گروهای آزمایش به مدت نه هفته هر هفته دو جلسه و هر جلسه یک ساعت تمرین کردند. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس و ال اس دی نشان داد. مداخلات در گروههای آزمایش در مقایسه با گروه کنترل تأثیر معناداری بر عزت نفس داشته اند؛ اما در مقایسه باهم دیگر تفاوت معنادار نبود. بازی های بومی محلی و منتخب حرکتی بر کاهش مشکلات کودکان چاق از جمله بهبود عزت نفس مؤثر است. این موضوع تأییدی بر نقش فعالیت بدنی بر کاهش مشکلات افراد چاق می باشد. البته برای یافتن بهترین نوع تمرینی بهتر است مداخلات گوناگون باهم مقایسه شوند.

هدف از اجرای این پژوهش، بررسی اثر شش هفته تمرین هوازی فزاینده به همراه تزریق درون دمی سلول های بنیادی مشتق از بافت چربی، بر میزان عامل رشد عصبی (NGF) و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) در هیپوکامپ موش های دیابتی شده با استرپتوزوسین بود. تعداد 48 سر رت (با وزن تقریبی 240-220 گرم و سن نُه هفته) به شش گروه تقسیم شدند: کنترل، شم، دیابت، دیابت + تمرین، دیابت + سلول بنیادی و دیابت + تمرین + سلول بنیادی (ترکیبی). گروه تمرینی شش هفته و هفته ای پنج روز با شدت 70-60 درصد VO2max به تمرین روی نوار گردان پرداختند. در گروه دریافت کننده سلول بنیادی، به کمک سرنگ انسولینی PBS /5 ml، حاوی 106 * 5/1 عدد سلول بنیادی استخراج شده از بافت چربی انسانی به سیاهرگ دم رت دیابتی تزریق شد. برای ایجاد مدل دیابت، STZ با دوز 60 میلی گرم در کیلوگرم در ترکیب با بافر سیترات و pH 5/4 به صورت درون صفاقی تزریق شد. سطح عامل رشد عصبی و فاکتور اندوتلیال عروقی هیپوکامپ موش ها با روش الایزا اندازه گیری شد. سطوح VEGF و NGF در گروه کنترل دیابت نسبت به کنترل کاهش معنا دار یافت (P = 0.0001). مقادیر VEGF در گروه دیابت + تمرین + سلول در مقایسه با سایر گروه ها افزایش معنا دار داشت (P = 0.0001). این شاخص در گروه دیابت + سلول و دیابت + تمرین در مقایسه با گروه کنترل دیابت افزایش معنا دار یافت (P = 0.0001). در گروه دیابت + سلول + تمرین در مقایسه با سایر گروه ها به جز گروه دیابت + سلول افزایش معنا داری در سطوح NGF مشاهده شد (P = 0.0001). همچنین، این ش اخص در گ روه دیابت + س لول و گروه دیابت + تمرین نسبت به گروه ک نترل دی ابت اف زایش مع نا دار داش ت (P = 0.0001). به طورکلی، نتایج نشان داد که مقادیر NGF و VEGF در گروه تمرین، سلول بنیادی و همچنین، در گروه ترکیبی در مقایسه با گروه کنترل دیابت افزایش معنادار یافت؛ بنابراین، به نظر می رسد که هرکدام از مداخله ها، به ویژه ترکیب آن ها می تواند به واسطه تأثیر افزایشی بر عوامل نوروتروفیک و عروقی، یک عامل کنترل کننده دربرابر بیماری دیابت باشد.

این پژوهش با هدف مطالعه تأثیر هشت هفته تمرینات ادراکی- حرکتی بر تعادل ایستای تکواندوکاران 8-6 سال انجام شد. 80 کودک 6 تا 8 ساله به صورت تصادفی خوشه ای سه مرحله ای از سطح شهر کرمانشاه انتخاب شدند و تاثیرتمرینات ادراکی – حرکتی به عنوان متغیر مستقل بر تعادل ایستای کودکان ارزیابی شد. فاکتور تعادل با دستگاه تعادل سنج اندازه گیری شد. آزمودنی ها به صورت تصادفی در چهار گروه، شامل دو گروه تجربی و دو گروه کنترل و به تعداد مساوی از نظر جنسیتی در هر گروه تقسیم شدند، در ابتدا از تمامی آزمودنی ها پیش آزمون گرفته شد، سپس 40 آزمودنی دختر و پسر گروه تجربی، هشت هفته تمرینات ادراکی-حرکتی را که شامل سه بخش گرم کردن و تمرینات کششی، حرکات اختصاصی ادراکی-حرکتی و فعالیت های ترکیبی و حرفه ای ادراکی-حرکتی بود، هفته ای سه جلسه انجام دادند در حالی که 40 آزمودنی گروه کنترل در این هشت هفته به فعالیت های معمول خود پرداختند. سپس پس آزمون انجام شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس با طرح عاملی استفاده شد (05/0P